Αγαπημένα ελληνικά τραγούδια.. απ'τα '90s

Σήμερα το πρωί άκουσα στο ράδιο ένα αγαπημένο τραγουδάκι του Νίκου Ζιώγαλα και ήρθα εδώ να το βρω για να το ξανακούσω. Όταν το άκουσα όμως αμέσως μου θύμισε ένα άλλο αγαπημένο της τότε εποχής που θυμόμουν μόνο το όνομα του τραγουδιστή "Αντρέας κάτι" Ούτε ένα στίχο δε θυμόμουν, ούτε επίθετο.. τίποτα. Ήξερα ότι αυτός ο τραγουδιστής δεν έκανε ποτέ Την καριέρα, ούτε έγραψε πολλά τραγούδια ούτε τίποτα. Όλα αυτά που θυμόμουν όμως δεν ήταν βεβαίως αρκετά να τον βρω και να ακούσω το κομμάτι που λάτρευα όταν ήμουν στο γυμνάσιο.. 

Έψαξα αρχικά στα προτεινόμενα του youtube αλλά μάταια, αφού το κομμάτι είναι τόσο παλιό που δεν συμπεριλαμβανότανε. Πήγα μετά στο google και έβαλα "τραγούδια δεκαετίας '90" στη ψακτήρι. Μου έβγαλε κάμποσα αποτελέσματα κι άρχισα να περιδιαβάζω σε ιστοσελίδες και φόρουμ..

Κλαψ λυγμ σνιφφφφ

Το κλάμα σε ξαλαφρώνει και σε κάνει να αισθάνεσαι ένα είδος κάθαρσης. Εμείς οι γυναίκες συνήθως κλαίμε περισσότερο απ'τους άντρες γιατί η κοινωνία και οι απόψεις της υπαγορεύουν στα αγοράκια από πολύ μικρή ηλικία ότι "οι άντρες δεν κλαίνε". Αυτό που ξεχνούν ή αγνοούν ίσως, είναι ότι το κλάμα μπορεί να φαίνεται σαν αδυναμία αλλά ούσιαστικά δίνει δύναμη σ'αυτόν που κλαίει γιατί απ'τη μια εκφράζει το συναίσθημα του αντί να το καταπνίγει κι απ'την άλλη όταν κλαίει κάποιος μπροστά σε άλλους συνανθρώπους του έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να λάβει βοήθεια, κατανόηση και συμπόνοια απ'τον άλλο που φαίνεται πιο "σκληρός" κι "ανθεκτικός".

Προσωπικά έτσι κι αλλιώς κλαίω αρκετά εύκολα αν και το αποφεύγω σε 'δημόσιες' στιγμές. Κρατάω τα δάκρυα μου για τις ιδιωτικές στιγμές συνήθως... έλα όμως που τώρα με την εγκυμοσύνη και τις ορμόνες που χορεύουν ασταμάτητες στο σώμα μου, οτιδήποτε μπορεί να στείλει σε ένα άμεσο πλάνταγμα.. Και τι δε μ'έχει κάνει να κλάψω τους τελευταίους μήνες.. Διαφημίσεις απ'τις 'πραγματικά' συγκινητικές μέχρι τις άσχετες για αυτοκίνητα ή βούτυρα. Ταινίες, ειδήσεις, βιβλία, ιστορίες σε περιοδικά, στο ιντερνετ, κείμενα στα μπλογκς, τραγούδια, μουσική, κάτι που μου άρεσε πολύ, κάτι που δε μου άρεσε καθόλου κ.ο.κ.

La la la trela k kordela

Γιουροβιζιονική βραδιά χθες με την επιλογή του τραγουδιού που θα στείλουμε φέτος στο διαγωνισμό. 

Καταρχάς το τραγούδι που επιλέγηκε καλό είναι. Η Ήβη Αδάμου με τη φωνή και την παρουσία της πιστεύω ότι όποιο κι αν είχε επιλεγεί θα το υποστήριζε άψογα, γιατί έχει αυτό το κάτι που την κάνει να ξεχωρίζει.

Στη συνέχεια να ευχαριστήσω θερμά το ρικ που φρόντισε για μια βραδιά γεμάτη γέλιο.. φορ ολ δε ρονγκ ριζονς. Να'στε καλά βρε ατιμούτσικα, μας σκέφτεστε κι εμας, μη μείνουμε από υλικό και δεν έχουμε να γράψουμε.

Μπρρρρρ καιρός για χουχούλιασμα!

Το 2012 μας μπήκε με βροχές, χιόνια και πολύ πολύ κρύο. Όσοι με διαβάζετε καιρό ξέρετε πολύ καλά (το'χω γράψει άλλωστε ένα σωρό φορές εδωμέσα) ότι αγαπώ τον καλό καιρό. Ήλιος, ζεστούλα, γαλανός ουρανός είναι αγαπημένα και άνοιξη-καλοκαίρι λατρεμένες εποχές. Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν τώρα το χειμώνα με το κρύο, τη συννεφιά και τις βροχές υποφέρω. 

Συνήθως εδώ στη Λεμεσό και γενικά στην Κύπρο, βρέχει για λίγο και μετά ξαναπροβάλλει ο ήλιος. Φέτος όμως το σκηνικό είναι διαφορετικό... βρέχει, βρέχει και βρέχει.. ήλιος πουθενά! Ειδικά αυτό το μήνα που όλοι μας έλεγαν να περιμένουμε μέχρι το τέλος του τις αλκυονιδες μέρες η απογοήτευση είναι μεγάλη. 

Ζωή, υγεία, 3η ηλικία

Η Ζυράννα Ζατέλη στο τελευταίο βιβλίο της Ηδονή στον Κρόταφο γράφει κάτι που από τότε που το διάβασα το σκέφτομαι συχνά και με έχει προβληματίσει αρκετά.

Κι αυτή η νεόκοπη (;) αντίληψη του να ζούμε σαν άρρωστοι - ν' αποφεύγουμε το ένα, ν' αποφεύγουμε το άλλο - προκειμένου να πεθάνουμε υγιείς, δεν μου φαίνεται να συνάδει και πολύ με την ανθρώπινη φύση. Η πολλή σύνεση καμμιά φορά είναι η άλλη όψη του κινδύνου.

Στο συγκεκριμένο κείμενο μιλά για την αγάπη της για συγκεκριμένη μάρκα τσιγάρων που καπνίζει πολλά χρόνια και τη σχέση της μαζί τους. Το κείμενο γράφτηκε πριν την πλήρη απαγόρευση του καπνίσματος, το 1998 αλλά (όπως τα περισσότερα της) διαβάζεται λες και γράφτηκε χθες.

Σκεφτόμαι λοιπόν αυτή την παράγραφο, το νόημα της και προβληματίζομαι γιατί συνειδητοποιώ πόσο δίκιο έχει. Ανοίξτε ένα περιοδικό, μια ιστοσελίδα, ένα βιβλίο για θέματα υγείας, σε όλα θα δείτε τρόπους να αυξήσουμε τα χρόνια ζωής μας, υγιεινή διατροφή, άσκηση, αποχή από βλαβερές συνήθειες κ.ο.κ. Δε χρειάζεται να σας τα πω βομβαρδιζόμαστε όλοι καθημερινά με αυτά.