Ας κάνουμε νέα λάθη

Έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που θέλω να γράψω ένα κείμενο κι έχω σκεφτεί θέμα ή ίσως και θέματα, αλλά καιρό δεν έχω βρει να κάτσω να το οργανώσω. Είναι και η δυσκολία ότι δεν έχω πια pc στο σπίτι και τα κείμενα γράφονται στο κινητό, που δεν μου επιτρέπει να οργανώσω τις σκέψεις μου όπως παλιά.

Το μπλογκιν είναι πάθος

Πόσα χρόνια έχω να γράψω; Σίγουρα πολλά αν και θα ήθελα να είχα συνεχίσει. Το αγαπάω το μπλογκιν με πάθος όπως δεν αγάπησα ποτέ το τουιτερ.

Δικά μου

Αντε τώρα να γράψω ποστ από το κινητό με την οθόνη μικρή κ τα γραμματάκια τόσα δα. Αλλά θα το κάνω αφού εδώ κοτσαμ Γουρουνέλλα τα καταφέρνει εγώ γιατί όχι;
Διάβασα ένα ποστ απίστευτα νοσταλγικό για τα μπλογκ που ανθισαν πριν κάποια χρόνια και τώρα με το τουιτερ βρίσκονται στην παρακμή τους. Το ποστ ήταν της Κροτ που γράφει τόσο όμορφα κ με κάνει να δακρύζω με τα κείμενα της. Τα κάνω τουι για να δουν το λινκ να τα διαβάσουν κ άλλοι αλλά τι τα θες το ίδιο είναι να κάθομαι εδώ να γράφω τις σκέψεις μου κ να διαβάζω τις δικές σας κ το ίδιο να κάνω ένα βλακοτουι;
Δλδ όσο κ αν το μισησα το τουιτερ τελικά εκεί πάω για ειδήσεις κ εκτονωση ή για νεύρα ανάλογα.
Το θέμα είναι ότι από τον πολύ καιρό που έχω να μπλογκαρω, κανείς δε με διαβάζει πια. Όπως τον παλιό καλό καιρό εκεί στο 2006 που έφτιαξα πρώτη φορά το μπλογκ κ το θεωρούσα ηλεκτρονικό ημερολόγιο. Τελικά όντως ήταν αλλά με την τεράστια διαφορά ότι το διάβαζαν κ άλλοι.
Τεσπα. Έκανε κύκλο κ γύρισε στην αρχή. Όπως όλα, όπως οι άνθρωποι, που ξεκινάμε αβοηθητοι κ πεθαινουμε έτσι.
Πολύς θάνατος τα τελευταία χρόνια. Έχασα τη μητέρα μου από τον καταραμένο καρκίνο. Την τρισαθλια αυτή ασθένεια που κακό ψοφο ναχει κ άλλο άνθρωπο να μην βασανίσει ποτέ.
Δεν έχει περάσει ακόμα χρόνος κ δεν το έχω αποδειχτεί. Τα συναισθήματα εναλλασσονται με απότομο τρόπο. Όλα φαίνονται δύσκολα τη μια στιγμή, μετά όχι κ τόσο τραγικά. Δεν ξέρω. Δεν έχω ιδέα καν πως έφτασα να γράφω για αυτό το θέμα εδώ. Μάλλον γιατί είτε γράψω είτε όχι όλο αυτό σκέφτομαι. Κ όσο περνά ο καιρός λιγοστευουν οι άνθρωποι που έχεις να σε ακούσουν. Πιστεύουν ότι πρέπει να το έχεις πια ξεπεράσει. Δεν ρωτούν, δεν νοιάζονται, ίσως δεν ξέρουν αν πρέπει να στο θυμίζουν; Λες κ υπάρχει περίπτωση να το έχεις ξεχάσει.

Η Βάσια

Όταν περιμενα να γεννησω εμαθα πως εγκυος ηταν και η κορη μιας φιλης της μανας μου, ας την πούμε Βάσια. Όταν πλησίαζε ο καιρός να γεννήσω έμαθα από κοινό γνωστό ότι η κοπέλα είχε γεννήσει ένα αγοράκι. Δυο βδομάδες μετά ήρθε κι η δική μου σειρά και ξεκίνησε εκείνη η περιόδος που όσοι έχουν μικρά παιδιά θυμούνται έντονα, που είσαι μονίμως ξενυχτισμένος και στον κόσμο σου από την κούραση για να φροντίζεις το νεογέννητο αγγελούδι σου.

Μη διαβάσετε αυτό το ποστ

Άντε πάλι έρχεται η πιο μισημένη εποχή του χρόνου.. τα χμας :(

Μικραίνουν οι μέρες, άλλαξε κι η ώρα για να μικραίνουν νωρίτερα, μην τυχόν τελειώσουμε απ’τη δουλειά και προλάβουμε να μπούμε σπίτι με φως του ήλιου. Όχι όχι φεύγω το πρωί για δουλειά πριν ξημερώσει και μπαίνω μετά που θα νυχτώσει σαν σύγχρονος δούλος.. Ωραία, ωραία #NOT  :Ρ

Διαβάστε γιατί χανόμαστε!

Όπως λέει και το άρθρο στην www.iefimerida.gr το διάβασμα είναι καταπληκτικό αντίδοτο για την κατάθλιψη. Σου φτιάχνει τη διάθεση και σε βοηθά να δεις και να ζήσεις μέσα απ’τις σελίδες του κόσμους και γεγονότα που αν δεν διαβάσεις δε θα έρθεις σ’επαφή ποτέ.

Τόσο καλό μας κάνει η ανάγνωση βιβλίων που στην Μεγάλη Βρετανία οι γιατροί θ’ αρχίσουν να συνταγογραφούν βιβλία. Οι δικοί μας γιατροί μάλλον απέχουν αρκετά από τέτοιου είδους συνταγογράφηση, αλλά στο χέρι μας είναι να βρούμε εμείς βιβλία που μας ταξιδεύουν και να τα διαβάσουμε ώστε να νιώσουμε τις ευεργετικές τους συνέπειες στη ζωή μας. 

Ουστ παλιο '13

Μπήκε ανάποδα αυτό το '13 και δε σας  το κρύβω ανυπομονώ από τώρα να βγει να πάει στα κομμάτια. Κι ας μου λένε οι άλλοι ότι τώρα μπήκε και καλύτερα να το δω θετικά. Πως να το δεις θετικά όμως όταν πριν καλά καλά μπει σου πέρνει, σου αφαιρεί, σου δημιουργεί μια απ'τις χειρότερες εμπειρίες της ζωής σου; Όταν σου προσφέρει μια μέρα κατ'ευθείαν απ'την κόλαση; Ένα εικοσιτετράωρο με υπογραφή και σφραγίδα κόλασης;
Δεν μπορώ να μπω σε λεπτομέρειες αλλά σας λέω δεν το θέλω! Πάρτο το και φέρτε το επόμενο!

υγ. και όχι δεν έχει να κάνει με προλήψεις και δεισιδαιμονίες αυτό που λέω, αυτό που... δεν έχει, που δηλαδή τώρα που το σκέφτομαι μακάρι να'ταν κάτι τόσο απλό κι ανώδυνο

Φίλοι δι'αλληλογραφίας

Όταν ήμουν μαθήτρια υπήρχε ένα πρόγραμμα που σε έφερνε κοντά με άλλους μαθητές και γινόσουν penpal (φίλος δια αλληλογραφίας μάλλον ειναι η μετάφραση) - μιλάμε βέβαια για την εποχή πριν το ιντερνετ, πριν τα κομπιουτερ κτλ. Τελοσπάντων είχα αλληλογραφία με πολλά παιδιά από διάφορες χώρες. Αυτές που ξεχώριζαν ήταν μια γιαπωνέζα που μου έστελνε συνέχεια μικροδωράκια και μια Ιταλίδα που κράτησα αλληλογραφία μαζί της μέχρι το πανεπιστήμιο και ξέρω ότι σπούδαζε γιατρός. Είχαμε δηλαδή αλληλογραφία για καμιά 10ετία, είχε έρθει και στην Κύπρο κι είχαμε γνωριστεί αλλά όταν με κάλεσε να πάω στο Τορίνο δε με άφηναν φυσικά οι γονείς μου...

Όταν πήγα να σπουδάσω λοιπόν μου έλειπε η αλληλογραφία αρκετά (εκτός απ'την Ιταλίδα με τους υπόλοιπους είχαμε εντελώς χαθεί, Valeria την έλεγαν και θυμάμαι και το επίθετο της!!) και έτσι αποφάσισα μια μέρα να βάλω αγγελία για αλληλογραφία σε ένα νεανικό περιοδικό της εποχής που ούτε το όνομα του δεν μπορώ να θυμηθώ πια. Έλαβα πάρα πολλές απαντήσεις (ξαναθυμίζω ήταν η εποχή πριν απ'τη διαδεδομένη χρήση του ιντερνετ και τα κομπιουτερ τα βρίσκαμε μόνο στη βιβλιοθήκη του πανεπιστήμιου) και άρχισα αλληλογραφία με αγόρια και κορίτσια από διάφορα μέρη της Ελλάδας.

:) :,(

όσοι με ξέρουν γνωρίζουν από πρώτο χέρι πως είμαι κυκλοθυμική.
τη μια στιγμή μπορεί να αισθάνομαι πραγματική χαρά, σχεδόν ευτυχία και την άλλη να κλαίω με λυγμούς γεμάτη δυστυχία.
θα'λεγε κανείς πως μοιάζω σ'αυτή την εποχή, όπως και στην άνοιξη. τη μια ήλιος και καλοκαιρία την άλλη στιγμή σύννεφα και βροχή.
κι αυτά τα δύο αντίθετα συναισθήματα χωρούν άνετα μέσα στην ίδια μέρα.
το πρωί χαρά, το μεσημέρι λύπη, το απόγευμα χαμόγελα και το βράδυ δάκρυα.
είναι ψυχοφθόρο και κουραστικό όλες αυτές οι ακραίες εναλλαγές μέσα σ'ένα εικοσιτετράωρο χωρίς διαλείμματα.
όταν τύχει να'χω την ίδια διάθεση όλη μέρα για μέρες νιώθω άλλος άνθρωπος.
όμως οι εναλλαγές, το μαύρο και το άσπρο, χωρίς να συγχέονται, χωρίς να γίνονται γκρι, είναι μέρος του εαυτό μου.
δε θα'θελα να αφήσω την κυκλοθυμικότητα, το χαμόγελο και το δάκρυ πίσω για μια διάθεση που θα'ναι συνέχεια η ίδια ή παρόμοια.

Κλααααψ!! Λυυγγμ!

Γύρισα... κλαααααααψψψψψψ λυυυυυυγμμμμμ!
Αν μου πει κανένας πως να κατανικήσω αυτή την κατάθλιψη της επιστροφής που με έκανε χθες βράδυ να βλέπω εφιάλτες με τη δουλειά ας μου το πει παρακαλώ πολύ!
Περάσαμε όμορφα, ξεκουραστήκαμε, ξεχαστήκαμε όσο γινόταν. Μακάρι να'χα περισσότερες μέρες διακοπές. Δυο βδομαδούλες μέχρι να φύγεις γύρισες.
Φυσικά θα μπορούσα να'χα λιγότερες ή και καθόλου. Οπότε φτάνει γκρίνια ε; :)

Καλή βδομάδα σε όλους κι όλες μας και καλές διακοπές σ'όσους φύγανε σήμερα!

Διάσωση Χιλιανών ανθρακωρύχων!

Από την αρχή η ιστορία τους με συγκίνησε βαθύτατα. Δεν υπάρχει πιο εφιαλτικό σενάριο απ'το να είσαι εγκλωβισμένος στο κέντρο της γης. Τα συναισθήματα αυτών των ανθρώπων τόσες μέρες μέσα στη γη, μέσα στο σκοτάδι, τη ζέστη ολόκληρες 68 μέρες θαμένοι ζωντανοί δεν μπορούν να περιγραφούν ακόμα κι από τους ίδιους!

Από τότε που κλείστηκαν εκεί κάτω αγωνιούσα πολύ και φοβόμουν ότι είναι πάρα πολλές μέρες στα κατάβαθα της γης και ότι δε θ'άντεχαν ως τα Χριστούγεννα που υπολογίζαν να τους σώσουν. Σήμερα όμως το πρωί πριν πάω δουλειά είδα με χαρά και δάκρυα στα μάτια ότι άρχισαν ήδη να τους βγάζουν! Βοήθησε η Νάσα με την τεχνογνωσία της και φτιάξανε σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα το κατάλληλο μέσο για να τους σώσουν! Ορίστε που η βοήθεια μεταξύ των λαών ακόμα υπάρχει. Δεν είναι όλα μόνο συμφέροντα, μίση, πάθη και ίντριγκες όπως μας τα παρουσιάζουν τα μέσα.

Ποιος μπορεί να πει πως αισθάνονται οι οικογένειες που μέχρι σήμερα δεν ήξεραν αν θα έβλεπαν τους δικούς τους σώους και αβλαβείς; Συγκίνηση, χαρά κι ένα τεράστιο ευχαριστώ στους ανθρωπους που τους βοήθησαν και τους έσωσαν και στο Θεό που τους έδωσε κουράγιο ν'αντέξουν!

Τώρα που θα βγουν όλοι με το καλό θα ξεκινήσει σιγά-σιγά η σωματική και ψυχολογική τους αποκατάσταση. Σίγουρα η σωματική θα είναι πιο εύκολη απ'τη ψυχολογική. Μεταξύ τους θα συνδέονται πάντα από αυτές  τις 68 μέρες που μοιράστηκαν στα έγκατα της γης. Με όλους τους άλλους αυτές οι εμπειρίες θα τους απομακρύνουν, θα τους κάνουν διαφορετικούς. Η ψυχολογία τους θα αλλάξει μόλις βγουν, θα νιώσουν καλύτερα, αλλά υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες για μετατραυματικό σοκ αφού η εμπειρία μπόρει ν'αφήσει πολλές πληγές, εμφανής και κρυμμένες σ'όλους όσοι την έζησαν.

Οι σχέσεις τους με τους γύρω τους και τις οικογένειες τους θα αλλάξουν, θα γίνουν πιο έντονες ή θα απομακρυνθούν από κοντά τους. Η ζωή θα τους φαίνεται πιο γλυκιά ή χειρότερη. Εκτός απ'το μετατραυματικό στρες σίγουρα θα αισθανθούν κατάθλιψη. Η επαφορά στην κανονική ζωή θα΄ναι δύσκολη κι επίπονη διαδικασία.

Εύχομαι με όλη μου την καρδιά όλα πάνε καλά για κείνους και τις οικογένειες τους, να τους δώσουν τα λεφτά που τους υποσχέθηκαν και να ζήσουν μια ζωή όσο το δυνατό καλύτερη από δω και μπρος!

First miner rescued from Chilean mine
Uploaded by CNN_International. - Watch the latest news videos.

Feeling blue

Τέτοια εποχή με τις συννεφιές και τα κρύα με πιάνει συχνά μια βαθιά λύπη. Δεν χρειάζεται να έχω κάποιο προσωπικό λόγο ή οτιδήποτε, απλά ο καιρός με επηρεάζει περισσότερο από άλλους μ' αποτέλεσμα με ευκολία να γεμίζουν τα μάτια δάκρυα, ακόμα και όταν βλέπω μια διαφήμιση στη tv. 

Το θέμα είναι ότι άμα πουν και με πάρουν τα ζουμιά μετά με δυσκολία περισσώζεται η κατάσταση γιατί όλο και κάτι θυμάμαι και λυπάμαι πιο βαθιά. Μετά αρχίζω να κλαίω κανονικά, αντί απλά να δακρύζω και μετά από το πολύ κλάμα με πιάνει ακόμα μεγαλύτερο παράπονο κ.ο.κ. Ένας φαύλος κύκλος ουσιαστικά.

Αυτή η διαταραχή έχει την ταιριαστή ονομασία  SAD (δηλαδή seasonal affective disorder) και επηρεάζει κατά κύριο λόγο κάτοικους περιοχών που έχουν μικρή ηλιακή ακτινοβολία όπως για παράδειγμα το Ηνωμένο Βασίλειο. 

Μόνο από αυτό φαίνεται η μεγάλη δύναμη του ήλιου και του ρόλου του στη ζωή μας. 


Εδώ έχουμε λίγες φάσεις που να μην έχει ήλιο, άρα τα πιο πάνω συμπτώματα περιορίζονται στο ελάχιστο. Ευτυχώς όταν δω τον ήλιο να λάμπει την επόμενη μέρα η διάθεση μου ξανανεβαίνει κι όλα μια χαρά.

Το παλιό Καπνεργοστάσιο

Το παλιό καπνεργοστάσιο έχει μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου. Το "γνώρισα" τέλη του 2000 ένα πρωινό όταν γυρνούσα από το σπίτι του πρώην. Από τότε όποτε περνούσε το τρόλλεϋ από μπροστά κοιτούσα κάθε φορά με αγάπη το επιβλητικό και παλιό κτίριο. 

Σιγά-σιγά έγινε ένα σύμβολο για μένα. Το έβλεπα έτσι παλιό κι εγκαταλελειμένο και με συγκινούσε, γέμιζαν δάκρυα στα μάτια μου. Ίσως να μου θύμιζε τη σχέση  που δεν πήγαινε καλά..  

Σημασία έχει ότι το αγαπούσα αφάνταστα. Το καλύτερο σημείο της μέρας για μένα ήταν όταν το έβλεπα. Το μυαλό μου γέμιζε με ιστορίες που ίσως να συνέβηκαν στο άδειο κουφάρι του. Τα ψηλά παράθυρα σε συνδυασμό με τη σειρά από λεύκες που υπήρχαν απ' έξω μου 'φερναν εικόνες και μυρωδιές μιας άλλης εποχής. Πολλές φορές φανταζόμουν πως θα ήταν να μπω στα άδεια, ψηλοτάβανα δωμάτια του, να περιπλανηθώ και να χαθώ στους διαδρόμους του.

Όταν πήγα Αθήνα το καλοκαίρι έφτασα ως την αρχή της Λένορμαν, εκεί που 'χει αυτές τις τεράστιες απαίσιες γέφυρες και την εκκλησία, αλλά δεν προχώρησα πιο πάνω να το δω. Κάτι με κράτησε μακρυά για κάποιο λόγο. Το θυμήθηκα όμως κι αναρωτιόμουν πως να είναι το άδειο και όμορφο κουφάρι του.

Σήμερα λοιπόν εντελώς κατά λάθος έπεσα σ'αυτό το άρθρο του in.gr. Ψάχνοντας το καλύτερα βρήκα και την πιο κάτω φωτογραφία..

Ομολογώ ότι αν κι έγινε όμορφο και είναι θετικό που είναι πάλι λειτουργικό - είναι πολύ καλό ειδικά που έγινε βιβλιοθήκη γιατί έτσι αποκτά πρόσβαση σε αυτό πολύς κόσμος - παρόλα αυτά όμως στεναχωρήθηκα που το είδα έτσι. Ευτυχώς που δεν ανηφόρισα λίγο πιο πάνω το καλοκαίρι να το δω έτσι "φτιασιδωμένο" από κοντά, γιατί θα πάθαινα σοκ. Έπαθα το σοκ τουλάχιστον από τις φωτογραφίες. 

Μου φαίνεται ότι έτσι όπως έγινε έχασε λίγη από την μαγεία του, το μυστήριο και τη γοητεία που το περιέβαλε και ασκούσε πάνω μου... 

Στο μυαλό μου θα το έχω όπως ήταν παλιά, αγαπημένο, γκρίζο, παρατημένο, κενό, μα τόσο-τόσο γλυκό.

Το σεξ ωφελεί την υγεία

Γράφει: Ιωσηφίδης Νίκος, Μαιευτήρας Χειρ. Γυναικολόγος

Το σεξ κάνει καλό στην υγεία τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες όταν γίνεται με ασφαλή και συνετό τρόπο.
Σε αντίθεση με την αποχή, η υγιής σεξουαλική ζωή προσφέρει στον οργανισμό σημαντικά πλεονεκτήματα. Μείωση του αριθμού θανάτων, μείωση του κινδύνου για καρδιοπάθεια και εγκεφαλικά επεισόδια, ενώ οδηγεί σε:

• Αύξηση της παραγωγής τεστοστερόνης και στα δυο φύλα
• Απώλεια βάρους και βελτίωση της γενικής κατάστασης του σώματος
• Μείωση του κινδύνου κατάθλιψης
• Βελτίωση της οσμής και όλων των άλλων αισθήσεων
• Ανακούφιση από τον πόνο περιόδου την δυσμηνόρροια
• Μείωση του κινδύνου για γρίπη και κρυολόγημα με την επερχόμενη αύξηση της αντισωματικής άμυνας του οργανισμού
• Καλύτερος έλεγχος της ουροδόχου κύστεως στις γυναίκες και σύσφιξη των κολπικών τοιχωμάτων.

Σε σεξουαλική δραστηριότητα, το σεξ αυξάνει την παραγωγή της τεστοστερόνης από τους όρχεις των ανδρών και από τα επινεφρίδια των γυναικών. Μετά από το σεξ αυξάνεται στο αίμα η ορμόνη προλακτίνη. Η ορμόνη αυτή επιδρά στο στέλεχος του εγκεφάλου. Στο στέλεχος του εγκεφάλου βρίσκεται το κέντρο της οσμής και η προλακτίνη βοηθά στην ανάπτυξη νευρώνων του κέντρου αυτού. Μόλις πριν από τον οργασμό, αυξάνεται κατά 5 φορές από τα φυσιολογικά επίπεδα στο αίμα η ορμόνη οξυτοκίνη. Η αύξηση αυτή προκαλεί την έκκριση από τον εγκέφαλο στο αίμα των ενδορφινών. Οι ενδορφίνες, ουσίες ανάλογες της μορφίνης οι οποίες παράγονται ενδογενώς από τον εγκέφαλο, ανακουφίζουν από πολλές μορφές πόνου όπως πονοκέφαλους, ημικρανία και πόνους από αρθρίτιδα.

Στις γυναίκες το σεξ συμβάλλει σε αυξημένη σύνθεση οιστρογόνων που μειώνουν τον πόνο που παρατηρείται κατά την περίοδο. Τα άτομα που κάνουν σεξ μία έως δύο φορές την εβδομάδα τουλάχιστον, έχουν σύμφωνα με ορισμένες έρευνες, αυξημένα επίπεδα στο αίμα της ανοσοσφαιρίνης Α, η οποία είναι μια βασική συνιστώσα του ανοσοποιητικού συστήματος και παίζει ρόλο στην άμυνα του οργανισμού. Προστατεύει τον οργανισμό τοπικά, στα σημεία εισόδου όπου εισέρχονται αρχικά διάφοροι παθογόνοι μικροοργανισμοί. Το γεγονός αυτό μειώνει τον κίνδυνο για γρίπη και κρυολόγημα. Η σύσφιξη των μυών του πατώματος της λεκάνης, είναι αναπόσπαστο μέρος των μυϊκών δραστηριοτήτων κατά το σεξ. Η ίδια μυϊκή δραστηριότητα είναι απαραίτητη για το σωστό έλεγχο της διούρησης και της ουροδόχου κύστης.

Το σεξ εξασκεί τους μυς αυτούς και έτσι συμβάλλει στη βελτίωση του ελέγχου της κύστης.
Πρόσφατες κλινικές έρευνες που είδαν το φως της δημοσιότητας, έδειξαν ότι υπάρχει σχέση μεταξύ της συχνότητας εκσπερμάτωσης και του καρκίνου του προστάτη. Ο κίνδυνος για καρκίνο του προστάτη μειώνεται με την αύξηση της συχνότητα εκσπερμάτωσης. Ο λόγος φαίνεται να είναι ότι με την εκσπερμάτωση αποβάλλονται καρκινογόνες ουσίες που συσσωρεύονται στο προστατικό υγρό.

Ο προστάτης για να κατασκευάσει το προστατικό υγρό, συγκεντρώνει σε πολύ ψηλό βαθμό πολλές ουσίες από το αίμα. Για ορισμένες ουσίες όπως ο ψευδάργυρος, το κιτρικό οξύ και το κάλιο, η συγκέντρωση αυξάνεται στο προστατικό υγρό μέχρι 600 φορές σε σύγκριση με τη συγκέντρωση στο αίμα.

Σε έρευνες που έγιναν σε γυναίκες των οποίων οι σεξουαλικοί σύντροφοι δεν χρησιμοποιούσαν προφυλακτικό, βρέθηκε ότι αυτές είχαν λιγότερο κίνδυνο να προσβληθούν από κατάθλιψη σε σύγκριση με τις γυναίκες των οποίων οι σύντροφοι χρησιμοποιούσαν προφυλακτικό.

Μια πιθανή εξήγηση για το φαινόμενο αυτό είναι ότι η ορμόνη προσταγλανδίνη που περιέχεται μέσα στο σπέρμα, απορροφάται από το γυναικείο γεννητικό σύστημα, τροποποιεί ορμονικούς μηχανισμούς και μειώνει τον κίνδυνο κατάθλιψης.

Φυσικά εδώ θα επαναλάβουμε τις προϋποθέσεις για ασφαλές σεξ και την ανάγκη χρήσης προφυλακτικού σε πολλές περιπτώσεις.

Βλέπουμε λοιπόν ότι η υγιής και συνετή σεξουαλική ζωή, χωρίς πολλούς ερωτικούς συντρόφους, με μονογαμική σχέση μπορεί να συμβάλλει θετικά στη υγεία. Εναπόκειται σε μας πλέον να χρησιμοποιούμε ορθά το ευεργέτημα αυτό που μας δίνει η ζωή.

http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=6549

Αυτοκτονική συμπεριφορά

Οι άνθρωποι που σκέφτονται την αυτοκτονία την θεωρούν ως τη μόνη τους λύση και διέξοδο στον αφόρητο ψυχικό πόνο που βιώνουν. Κι όμως άλλες λύσεις σχεδόν πάντα υπάρχουν.

Όλοι μας αισθανόμαστε μοναξιά, θλίψη, ανημποριά και απελπισία από καιρό σε καιρό. Ο θάνατος κάποιου δικού μας, η διάλυση μίας σχέσης, η έλλειψη αυτοπεποίθησης, αισθήματα αναξιότητας ή οικονομικές δυσκολίες αποτελούν προβλήματα που όλοι μας ίσως αντιμετωπίσουμε σε κάποια στιγμή της ζωής μας. Ωστόσο, η προσωπική ερμηνεία του καθενός για κάθε μία από τις παραπάνω καταστάσεις θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό την ένταση και την βαρύτητα των συναισθημάτων που θα νιώσει, αλλά και τις αντιδράσεις του σε αυτές. Ένα γεγονός που για κάποιον είναι ασήμαντο μπορεί σε κάποιον άλλο να προκαλεί μεγάλη δυσφορία. Όσοι νιώθουν αβοήθητοι και απελπισμένοι φτάνουν συχνά να θεωρούν την αυτοκτονία μία ελκυστική λύση.


Σημάδια κινδύνου

70% όλων των ανθρώπων που κάνουν απόπειρα αυτοκτονίας δίνουν κάποια ένδειξη των σκοπών τους πριν αποπειραθούν. Πολλοί μεταδίδουν άμεσα τις προθέσεις τους λέγοντας: «θέλω να πεθάνω» ή «δεν ξέρω πόσο καιρό ακόμα μπορώ να αντέξω αυτή τη κατάσταση». Άλλοι σε μία τέτοια κρίση μπορεί να υπαινιχθούν κάποιο λεπτομερές σχέδιο αυτοκτονίας, π.χ. «κρύβω τα χάπια μου σε περίπτωση που τα πράγματα χειροτερέψουν» ή «τελευταία οδηγώ σα να μη με νοιάζει τι θα συμβεί». Γενικά προτάσεις που φανερώνουν συναισθήματα κατάθλιψης, μεγάλης μοναξιάς, απελπισίας μαρτυρούν αυτοκτονικές σκέψεις. Είναι σημαντικό να ακούτε αυτές τις «φωνές βοήθειας», γιατί συχνά αποτελούν απέλπιδες προσπάθειες να μεταφέρουν στους άλλους την ανάγκη για κατανόηση ή για βοήθεια.

Επίσης, συχνά οι άνθρωποι που σκέφτονται την αυτοκτονία παρουσιάζουν εξωτερικές αλλαγές στην συμπεριφορά τους. Μπορεί να προετοιμάζονται για το θάνατό τους χαρίζοντας αγαπημένα αντικείμενα, φτιάχνοντας τη διαθήκη της ή τακτοποιώντας εκκρεμότητες. Πιθανόν να απομακρύνονται από τους δικούς τους, να αλλάζουν συνήθειες διατροφής ή ύπνου ή να χάνουν το ενδιαφέρον τους για προσφιλείς δραστηριότητες ή σχέσεις τους. Μία ξαφνική έντονη ευφορία μπορεί επίσης να είναι σημάδι κινδύνου, καθώς ίσως σηματοδοτεί ότι το άτομο βιώνει ήδη ένα συναίσθημα ανακούφισης ότι τα προβλήματά του θα τελειώσουν σύντομα.

Μύθοι για την αυτοκτονία

Μύθος: Για να σκέφτεται την αυτοκτονία είναι τρελός.

Γεγονός: Oι περισσότεροι άνθρωποι σε κάποια δύσκολη φάση της ζωής τους έχουν σκεφτεί την αυτοκτονία και αυτό δεν μαρτυρεί απαραίτητα ψυχική διαταραχή. Οι περισσότερες αυτοκτονίες και απόπειρες γίνονται από έξυπνους, προσωρινά μπερδεμένους ανθρώπους που περιμένουν πάρα πολλά από τους εαυτούς τους, ιδιαίτερα στο μέσο μίας κρίσης.

Μύθος: Αν κάποιος έχει κάνει μία σοβαρή απόπειρα αυτοκτονίας, είναι απίθανο να ξανακάνει άλλη.

Γεγονός: Συχνά το αντίθετο είναι αληθινό. Οι άνθρωποι που έχουν κάνει προηγούμενες απόπειρες αυτοκτονίας βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο να αυτοκτονήσουν πραγματικά. Για μερικούς οι απόπειρες αυτές μπορεί να φαίνονται ευκολότερες τη δεύτερη ή τρίτη φορά.

Μύθος: Δεν μπορεί κανείς να βοηθήσει αυτόν που σκέφτεται να αυτοκτονήσει.

Γεγονός: Οι περισσότερες κρίσεις αυτοκτονίας είναι περιορισμένου χρόνου και βασίζονται σε μπερδεμένη σκέψη. Οι άνθρωποι που αποπειρούνται θέλουν να ξεφύγουν από τα προβλήματά τους. Εκείνο, όμως, που πραγματικά τους χρειάζεται είναι να τα αντιμετωπίσουν άμεσα προκειμένου να βρουν άλλες λύσεις- λύσεις που μπορούν να βρεθούν με τη βοήθεια ανθρώπων που ενδιαφέρονται και τους υποστηρίζουν κατά τη περίοδο της κρίσης μέχρις ότου μπορέσουν να σκεφτούν πιο καθαρά.

Μύθος: Το να μιλάς για αυτοκτονία μπορεί να βάλει σε κάποιον την ιδέα.

Γεγονός: Η κρίση και η επακόλουθη συναισθηματική δυσφορία έχουν ήδη ενεργοποιήσει τέτοιες σκέψεις σε ένα τρωτό άτομο. Η ανοικτή σας στάση και το ενδιαφέρον θίγοντας το θέμα μπορεί να βοηθήσουν στη μείωση της μοναξιάς και της αγωνίας για αυτόν που υποφέρει. Νιώθοντας λιγότερο μόνος και απομονωμένος θα νιώσει και περισσότερο ανακουφισμένος.

Πώς μπορείτε να βοηθήσετε

Αρκετές αυτοκτονίες μπορούν να προληφθούν αν οι αντιδράσεις μας προς το άτομο που αντιμετωπίζει μία κρίση διακρίνονται από ευαισθησία. Αν νομίζετε ότι κάποιος που γνωρίζετε έχει τη τάση να αυτοκτονήσει, θα πρέπει:

# Διατηρήσετε τη ψυχραιμία σας. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υπάρχει βιάση. Καθίστε και ακούστε – πραγματικά ακούστε αυτά που έχει να σας πει. Δείξτε κατανόηση και υποστήριξη.

# Θίξτε άμεσα το θέμα της αυτοκτονίας. Οι περισσότεροι άνθρωποι βιώνουν ανάμεικτα συναισθήματα για το θάνατο και επιζητούν να τα συζητήσουν και να βοηθηθούν. Μη φοβάστε να ρωτήσετε ή να μιλήσετε άμεσα για την αυτοκτονία.

# Ενθαρρύνετε την επίλυση προβλημάτων και τις θετικές κινήσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Θυμηθείτε πως ο άνθρωπος που βρίσκεται σε κρίση δεν σκέφτεται καθαρά. Αποθαρρύνετέ τον από το πάρει σοβαρές αποφάσεις που δεν θα μπορεί να τις αλλάξει αργότερα. Συζητείστε μαζί του για πιθανές εναλλακτικές λύσεις που μπορούν να δώσουν ελπίδα για το μέλλον.

# Παροτρύνετε το άτομο να δει το συντομότερο κάποιον ειδικό. Αναγνωρίστε ότι η βοήθεια που προσφέρετε είναι περιορισμένη και μη παίρνετε την αποκλειστική ευθύνη να το σώσετε.

http://www.psychognosia.gr/koina%20provlimata_autoktonia.htm

Δυστυχισμένα παιδιά, άρρωστοι ενήλικες

Τα δυστυχισμένα παιδιά γίνονται συνήθως άρρωστοι ενήλικες και παρουσιάζουν περισσότερες πιθανότητες να πάθουν κατάθλιψη. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν ερευνητές στη Βρετανία.

Οι ερευνητές του King’s College στο Λονδίνο ερεύνησαν τις περιπτώσεις 7.100 ατόμων που γεννήθηκαν μεταξύ του 1950 και του 1955.

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι τα παιδιά που χαρακτηρίστηκαν από τους δασκάλους τους «μελαγχολικά» ή «δυστυχισμένα», ως μεσήλικες, αντιμετώπιζαν πέντε φορές περισσότερες πιθανότητες να εγκαταλείψουν την εργασία τους. Οι ερευνητές κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα αφού πρώτα εντόπισαν πολλούς από τους σημερινούς μεσήλικες, οι οποίοι αντιμετώπιζαν ψυχολογικά προβλήματα ως παιδιά.

Όπως επισημαίνουν στην επιστημονική επιθεώρηση British Journal of Psychiatry, οι 392- δηλαδή το 5,5% στο σύνολο των ερωτηθέντων- δεν μπορούσαν να εργαστούν λόγω προβλημάτων υγείας. Επίσης το 25% από εκείνους που, ως παιδιά, είχαν τραβήξει την προσοχή των δασκάλων τους εξαιτίας της αρνητικής ψυχολογική τους εικόνας, αντιμετώπιζαν μόνιμο πρόβλημα υγείας.

«Δεν μπορούμε να πούμε ότι η αρνητική ψυχολογική κατάσταση των παιδιών ευθύνεται για τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν τα ίδια άτομα στο μέλλον αλλά σίγουρα, είναι παράγοντας που συμβάλλει», επισήμανε ο επικεφαλής της έρευνας, Δρ. Μαξ Χέντερσον.

«Με βάση προηγούμενες έρευνες, υποπτευόμαστε ότι οι συγκεκριμένες ομάδες ατόμων είναι περισσότερο ευάλωτες στην κατάθλιψη».

«Τα παιδιά που είναι δυστυχισμένα και δεν δείχνουν ενδιαφέρον στο σχολείο προέρχονται συχνά από οικογένειες στις οποίες και οι γονείς δεν δείχνουν ενδιαφέρον και προσοχή και υπάρχουν στερήσεις», τόνισε από την πλευρά του ο Δρ. Άλαν Ντέιβις. «Έτσι, δεν έχουν καλές επιδόσεις στο σχολείο και, αργότερα, στη δουλειά».

Web-Only

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4504766&ct=2

Και το μυαλό θέλει τη… γυμναστική του

«Βάλτε το μυαλό σας να δουλέψει αν δεν θέλετε να το χάσετε», παροτρύνουν οι επιστήμονες. Σύμφωνα με νέες έρευνες οι νευρικές συνάψεις συνεχίζουν το σχηματισμό τους σε όλες τις ηλικίες, αλλά μόνον όσο εμείς συνεχίζουμε να σκεφτόμαστε…

Όπως αναφέρει ο Δρ Μάθιου Μπάμπλινγκ, από τη Σχολή Ψυχολογίας και Συμβουλευτικής του Πανεπιστημίου Κουίνσλαντ, δεν ευσταθεί η παλαιότερη άποψη των επιστημόνων ότι με τα χρόνια συρρικνώνεται η μάζα του εγκεφάλου έως και κατά 12% για τα ηλικιωμένα άτομα.

Ο κ. Μπάμπλινγκ, που ηγήθηκε των τελευταίων ερευνών, λέει ότι η διαδικασία της νευρογένεσης που παρατηρείται συνήθως στον ανθρώπινο εγκέφαλο κατά την παιδική και εφηβική ηλικία, μπορεί να συνεχιστεί και κατά την ενήλικη ζωή και έως τα βαθιά του γεράματα.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι το ανθρώπινο μυαλό αναπτύσσει νέες νευρικές συνάψεις όταν ο άνθρωπος μαθαίνει καινούρια πράγματα ή όταν αλλάζει τον τρόπο σκέψης του μετά από ψυχολογική θεραπεία. Το ίδιο συμβαίνει και όταν κάποιος βρίσκεται σε αντικαταθλιπτική αγωγή. 

Εξετάζοντας τον εγκέφαλο ατόμων πριν και μετά από θεραπευτική ψυχολογική αγωγή, διαπίστωσαν ότι ο εγκέφαλός τους είχε αρχίσει να "γεννά" νέους νευρώνες, οι οποίοι όπως εικάζουν οι επιστήμονες μπορεί να άλλαξαν και την συμπεριφορά των πασχόντων. 

Ο κ. Μπάμπλινγκ ανέφερε ότι η διαδικασία της νευρογένεσης σταματά όταν ένα άτομο πάσχει από κατάθλιψη και στόχος της φαρμακευτικής αγωγής που ξεκινά το άτομο είναι η επανέναρξή της.

Να αναφέρουμε, τέλος, ότι οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ακόμα και όταν πρόκειται για το μυαλό ηλικιωμένων ατόμων αν αυτά τα άτομα μαθαίνουν καινούρια πράγματα και "γυμνάζουν" το μυαλό τους μπορούν να το κρατήσουν υγιές και "ζωντανό" μέχρι τα βαθιά τους γεράματα.

http://ygeia.tanea.gr/default.asp?pid=8&ct=11&articleID=4659&la=1