Μη με σπαμάρεις μάτια μου!

Αν ένας μπλογκερ ανεβάζει 20-25 αναρτήσεις  κάθε μέρα για μένα μπαίνει στην κατηγορία σπαμ-μπλόγκερ και σταματώ να τον παρακαλουθώ...
..ακόμα κι αν τα ποστ του δεν έχουν καμιά σχέση με πραγματικά σπαμ, αλλά αφορούν διάφορα θέματα.

πηγή www.blogginpro.com

Σορρυ αγαπητέ/ή μου, αλλά αν το κάνεις για να βρίσκεσαι μονίμως ψηλά στα reading list με γειά σου με χαρά σου αλλά δικαίωμα μου κι εμένα να μη θέλω να γεμίζει το δικό μου reading list μόνο με τα δικά σου ποστ!..

ΥΓ. απορώ ειλικρινά που βρίσκει ώρα το συγκεκριμένο άτομο να γράφει τόσα ποστ καθημερινά, χαράς το κουράγιο και την όρεξη που έχει!

Kλείνει το Γκουκλ Φρέντ Κονεκτ για όσους δεν έχουν μπλογκ στον μπλογκερ

Η γκουκλ σε μια απέλπιδα προσπάθεια να μας εξαναγκάσει να χρησιμοποιήσουμε το γκουκλ+ που επιτυχία ως τώρα βλέπει μόνο με κυάλια, κλείνει το φρεντ κονεκτ για όσους δεν έχουν μπλογκ στον μπλογκερ όπως ανακοινώθηκε επίσημα το Νοέμβριο.

Πρακτικά τι σημαίνει αυτό για όσους έχουν μπλογκ στον μπλογκερ; Ότι θα εξακολουθήσουν μεν να παρακολουθούν τα μπλογκς που θέλουν στον μπλογκερ και σε άλλες πλατφόρμες αλλά και εδώ είναι όλο το ζουμί, θα χάσουν τους αναγνώστες που είχαν από άλλες πλατφόρμες αν αυτοί δεν επιλέξουν να τους διαβάζουν με άλλο τρόπο, π.χ. με το να γραφτούν στο rss feed ή αν δεν ζητήσουν να λαμβάνουν με email τις νέες αναρτήσεις κτλ.

Η άλλη πλευρά του blogging

Στο κείμενο 'Οι φυλές των μπλογκερ' παρουσίασα τη φωτεινή πλευρά του μπλογκινγκ. Όλα όσα με γεμίζουν χαρά και αισιοδοξία όταν τα συναντώ στα μπλογκ. Κάποιοι τότε είχαν σχολιάσει ότι αναφέρομαι με θετικά λόγια για όλους κι είναι αλήθεια. Διαλέγω συνήθως να κοιτώ τη χαρούμενη πλευρά των δραστηριότητων που αγαπώ.

Δυστυχώς ή ευτυχώς υπάρχει και η άλλη πλευρά και εδώ θα αναφερθώ σ'αυτή, χωρίς αναφορά σε συγκεκριμένα μπλογκ, ή μπλογκερς όμως, γιατί όπως έχω γράψει πάρα πολλές φορές, ο καθένας στο μπλογκ του κάνει και γράφει ό,τι θέλει κι αν σε κάποιον δεν αρέσει απλά αποχωρεί. 

Η ανωνυμία που ενοχλεί...

...τους ανελεύθερους και υποδουλωμένους.

Οι δημοσιογράφοι που ενοχλούνται τόσο πολύ και τόσο βαθιά από την ανωνυμία είναι αυτοί που την χρησιμοποιούν και ενίοτε την κακοποιούν τόσο μέσω των έντυπων στα οποία δουλεύουν όσο και μέσω των δημοσιογραφικών site που λανθασμένα ονομάζονται μπλογκς. Δεν είναι μπλογκ όσα γράφουν ειδήσεις (είναι ειδησιογραφικά site) ή αντιγράφουν αυτούσια κείμενα άλλων.

Αυτό που ενοχλεί τόσο τις κυβερνήσεις είναι αυτή ακριβώς η ικανότητα του "ερασιτέχνης της γραφής, του ανώνυμου πολίτη" να εκφραστεί ελεύθερα και να μην πληρώσει για την έκφραση των απόψεων του. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο που ανελεύθερα και δικτατορικά καθεστώτα κυνηγούν με απίστευτο μένος και μίσος το ιντερνετ και τους τρόπους επαφής των ανθρώπων μέσω του, όπως στο Ιραν για παράδειγμα. Η ελεύθερη έκφραση του κάθε ερασιτέχνη της γραφής πάει κόντρα στην προπαγάνδα τους, στα ψέματα και στον πόλεμο ενάντια στις ελευθερίες που κάνουν αυτά τα καθεστώτα.


Θέλω να ελπίζω και να εύχομαι ότι δε ζούμε σε τέτοια κράτη κι ότι η ανωνυμία, θα συνεχίσει να υφίσταται και να γίνεται σεβαστή όπως είναι σεβαστή σε άρθρα ή επιστολές που δημοσιεύονται σε εφημερίδες εδώ και χρόνια.


Πολύ αναλυτικό κι ενδιαφέρον κείμενο για το θέμα από τον Στραβών τον Αμάσειο, Περι ανωνυμίας στο Διαδίκτυο.

Προς όλες τις εταιρίες-σπαμερς

'Αγαπητές' μου εταιρίες σπαμερς 
που ανακαλύψατε-πληρώσατε ακριβά-κλέψατε το μέηλ μου για να με σπαμάρετε μέχρι αηδίας και να μου λέτε κάποτε, στο τέλος του ηλίθιου διαφημηστικού σας μέηλ ότι μπορω να κάνω unsubscribe από το άθλιο μέηλ σας στο οποίο ΠΟΤΕ των ποτών δεν έχω κάνει subscribe σας έχω νέα: 
Η google η θαυμαστή αυτή εταιρεία που μας πρόσφρει το gmail μας δίνει μια εξαιρετική δυνατότητα, να φιλτράρουμε όλα τα απαίσια-βαρετά-χαζά μέηλ σας πατώντας ένα κουμπάκι που για όσους ξέρουν αγγλικά λέει "REPORT SPAM" και να καθαρίζουμε μαζί σας κυριολεκτικά με το πάτημα ενός κουμπιού. Κάθε φορά που θα μου στέλνετε από δω και μπρος τα απαίσια-βαρετά-χαζά μέηλ σας θα καταλήγουν κάθε φορά στον κάλαθο αχρήστων χωρίς να τα βλέπω και θα τα deletaro μαζί με όλα τα άλλα σκουπίδια χωρίς δεύτερη σκέψη. 
Γι'αυτό συνεχίστε να ανακαλύπτετε-πληρώνετε ακριβά-κλέβετε-ή ό,τι άλλο χαζό κάνετε για να αποκτήσετε το μέηλ μου κι εγώ με χαρά ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΝΑ ΣΑΣ ΠΕΤΑΩ ΣΤΑ ΑΧΡΗΣΤΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΣΑΣ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΔΗΛΑΔΗ.
Μετά βδελυγμίας,
πρωήν υποψήφια πελάτης σας που πια ούτε με σκουπόξυλο δε θα σας πλησιάζει

Αίγυπτος..

..το καλοκαίρι του 1993.

Είχαμε πάει για διακοπές 10 μέρες. Χώρα γεμάτη αντιθέσεις θυμάμαι. Πολλοί πλούσιοι. Εκατομμύρια φτωχοί. Ανύπαρκτος Κ.Ο.Κ. τρακάρανε, κατέβαιναν κοιτούσαν τις ζημιές και έφευγαν. Για να περάσεις στο απέναντι πεζοδρόμιο έπρεπε να'χεις άγιους να σε φυλάνε αφού ποτέ δεν σταματούσανε στις διαβάσεις. Τότε δεν είχε καν φανάρια, αλλά ένα δύσμοιρο αστυνομικό της τροχαίας μέσα σε ένα άσπρο βαρέλι (καλυμμένο από πάνω για να κόβει τον ήλιο) που προσπαθούσε να δώσει προτεραιότητα και κανείς μα κανείς δεν του έδινε σημασία. Πως δεν τους έβγαζαν ξαπλωτούς από κει ακόμα αναρωτιέμαι.

Ο Νείλος πηγή ζωής κυριολεκτικά για τους ανθρώπους. Έπιναν από κει, έπλεναν τα ζώα τους, θυμάμαι κάτι τεράστιες αγελάδες μέσα στο ποτάμι και τα παιδάκια να παίζουν και να γελάνε δίπλα τους. Έκαναν κι οι ίδιοι μπάνιο, πότιζαν τα φυτά τους. Δε θα μπορούσαν να ζήσουν αν δεν είχαν το Νείλο. Άλλο να στο λένε στο σχολείο κι άλλο να το βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια.

Οι πυραμίδες παγωμένες μέσα κι ας είχε έξω 40 βαθμούς. Μας κυνηγούσαν θυμάμαι οι καμηλιέρηδες να μας βάλουν με το ζόρι πάνω στις καμήλες. Άλλο που δεν ήθελε ο μπαμπάς μου για να εναντιωθεί. Αρχίσαμε λοιπόν κι εμείς να τρέχουμε και πίσω μας οι καμηλιέρηδες με τις καμήλες. Τώρα που το σκέφτομαι ακούγεται πολύ αστείο, αλλά τότε θυμάμαι φοβήθηκα. Το βράδυ είχαμε δει το 'ήχος και φως' στις Πυραμίδες. Πολύ όμορφο θέαμα. Γνωριστήκαμε και μ'ένα τεξανό που καθόταν σε διπλανό τραπεζάκι. Δεν έλεγε να βάλει γλώσσα μέσα αυτός ο άνθρωπος. Ήταν θυμάμαι πάρα πολύ ψηλός και φορούσε καπέλο καουμπόϊκο, τι πρωτότυπο! Στο τέλος μας έδωσε και την κάρτα του και μας προσκάλεσε να τον επισκεφτούμε στο Τέξας.

Στους τάφους των Βασιλέων εντυπωσιάστηκα από τα αρχαία αιγυπτιακά ιερογλυφικά που τα χρώματα τους ήταν τόσο έντονα λες και έγιναν πριν λίγους μήνες κι όχι πριν τόσους αιώνες. Ο τάφος του Τουταχαμών θυμάμαι με είχε γεμίσει θλίψη.

Το μουσείο του Καΐρου κομψοτέχνημα. Τα εκθέματα μοναδικά, το καθένα πιο εντυπωσιακό απ'το προηγούμενο. Τα βλέπαμε και σκεφτόμουν ότι θέλουμε να πιστεύουμε πως είμαστε προηγμένοι και μοναδικοί αλλά τους Αρχαίους Αιγυπτίους ακόμα δεν τους έχουμε φτάσει.

Οι αγορές στην Αλεξάνδρεια γεμάτες με μπαχαρικά κι αρώματα. Τα μαγαζάκια σέρβιραν φαλάφελ πεντανόστιμο και πάμφηνο. Οι σερβιτόροι χαμογελαστοί και πρόθυμοι να εξυπηρετήσουν.  Είχαμε φάει στο εστιατόριo που λεγόταν 'Καλλιθέα' κι ενώ κανένας δεν ήταν Έλληνας, όλοι μέσα μιλούσαν ελληνικά άψογα. Το ίδιο και στα όμορφα ζαχαροπλαστεία με τα πολλά γλυκά.

Το ξενοδοχείο Shepherd πανέμορφο και άνετο, όπως τον καιρό που έμενε εκεί η Άγκαθα Κρίστυ και ο Winston Churchill. Τα 'μονά' κρεβάτια ήταν ουσιαστικά υπέρδιπλα και η χλιδή τόσο μεγάλη που ντρεπόσουν να ξαπλώσεις.

Δεν γινόταν να μην κάνεις παζάρι με τους πωλητές. Ειδικά όταν δεν ήθελες ν'αγοράσεις κι έλεγες 'όχι' ή 'no' αμέσως το έπαιρναν για τακτική παζαρέματος κι έριχναν την τιμή. Σε κάθε άρνηση σου η τιμή έπεφτε! Ήταν πολύ αστείο κι αν ήθελες όντως να ψωνίσεις πολύ ενθαρρυντικό. Αλλιώς ήταν εκνευριστικό από μια στιγμή κι έπειτα. Συνήθως οι πωλητές στους δρόμους ήταν παιδάκια που έτρεχαν πίσω μας όπου κι αν πηγαίναμε και μας μιλούσαν σε όλες τις γλώσσες. Ήξεραν το 'γεια' και το 'πάρε' σε καμιά 20 διαφορετικές γλώσσες, όπως και τις τιμές. Μιλούσαν άνετα ελληνικά.

Στο ποταμόπλοιο σαν ταξιδεύαμε πρόσφεραν στον πατέρα μου 200 καμήλες για να παντρευτούν την αδελφή μου δύο σερβιτόροι. Ήταν βλέπετε σε ηλικία γάμου... 13 χρονών. Εγώ έπεφτα κάπως μεγάλη, κάπως στο ράφι.. στα 17. Εκείνοι όλοι από 20 και πάνω. Προφανώς καλή διαφορά ηλικίας τους φάνηκε.

Σε μια βαρκάδα θυμάμαι ήταν και δυο συνομηλικες μου γερμανίδες ψηλές και κατάξανθες. Σε μια φάση πέφτει το φως του ήλιου στα πόδια της μιας που ήταν σταυρωμένα μπροστά μου και βλέπω ότι όχι μόνο δεν ξύριζε τα πόδια καθόλου αλλά είχε ολάκερο, περήφανο, ξανθό δάσος σε κάθε γάμπα. Ας όψεται που ήταν ξανθές οι τρίχες τους και μόνο στο φως φαινόντουσαν γιατί αλλιώς αντί για γερμανίδες θα τις περνούσαμε για πιθηκάκια!

Στο Λούξορ είχε πάρα πάρα πολύ ζέστη. Όχι τη ζέστη που έχουμε εδώ στην Κύπρο. Όχι 40 βαθμούς αλλά κάπου στους 50+ Ήταν τόσο αποπνικτική η ατμόσφαιρα που ένιωθα λες και με άρπαξε η ζέστη απ'το λαιμό και δε μ'άφηνε ν'αναπνεύσω. Ηλικιωμένοι που ήταν στο γκρουπ μας δεν κατέβηκαν απ'τον κλιματισμό του λεωφορείου για να μην δουν τα ραδίκια ανάποδα. Επιβλητικά τα αιγυπτιακά αγάλματα εκεί κάτω. Καμία σχέση με τα ελληνικά. Οι διαστάσεις τους μυθικές. Κοντά τους ένιωθες σαν σκουπιδάκι, σαν μυρμιγκάκι. Προκαλούσαν το δέος και το θαυμασμό.

http://www.uncp.edu/home/rwb/lecture_ancient_civ.htm

Γράφω όλες αυτές τις σκόρπιες αναμνήσεις μου απ'την Αίγυπτο τώρα, γιατί με όλα αυτά που βλέπω να συμβαίνουν θυμήθηκα εκείνο το ταξίδι, θυμήθηκα τους καλόβολους, χαμογελαστούς Αιγύπτιους, τη φιλοξενία τους, την ομορφιά της χώρας. Είναι μια χώρα πολύ κοντά μας κι όμως τόσο μακριά σε νοοτροπία, σε συμπεριφορά, σε κουλτούρα.

Ελπίζω να πετύχει ο λαός τον σκοπό του και να ρίξει τον ηγέτη που τους κάθισε στο σβέρκο με το ζόρι. Όπως έγραψε κι ο The Stranger ακόμα κι αν αυτό που θα ακολουθήσει θα'ναι χειρότερο, ελπίζω να πετύχουν το σκοπό τους γιατί οι λαοί πρέπει να'χουν τη δύναμη να επιλέγουν αυτούς που τους κυβερνούν κι όχι να επιβάλλονται από ξένες δυνάμεις που πάντα προωθούν τα δικά τους συμφέροντα.

Σημείωση: πολλές φορές γράφουμε για το facebook και το twitter. Ότι δημιουργώντας ένα γκρουπ, ή συζητώντας κάτι στο ιντερνετ δεν αλλάζει κάτι. Μ' αυτή την άποψη συμφωνώ συνήθως. Όμως σ'αυτή την περίπτωση οι άνθρωποι μέσα απ'τα γκρουπ και τις online συζητήσεις ετοίμασαν τις κινητοποιήσεις,(χαρακτηριστικός ο τίτλος του Φιλελευθέρου χθες 'Από το Ίντερνετ άρχισε η επανάσταση') τις πορείες, τις διαδηλώσεις. Τα γκρουπ λοιπόν και οι κουβέντα στο διαδίκτυο έχουν δύναμη φτάνει πίσω απ'αυτά να υπάρχουν σκεφτόμενοι άνθρωποι που έχουν τη δύναμη και τα κότσια να κάνουν sign out και να βγουν στους δρόμους να υλοποιήσουν όλα όσα σκέφτονται και συζητούν εδώ.

Νέα αγαπημένα ελληνικά μπλογκ

Η ιδέα για την πιο κάτω ανάρτηση ανήκει στο φίλο ΑΑΤΟΝ ο οποίος έγραψε  στο μπλογκ του:

Θα πρότεινα λοιπόν, μια καμπάνια. 

Μια καμπάνια, με τίτλο "I ♥ Greek Blogs"

Η ιδέα του πολύ μου άρεσε και στάθηκε αφορμή για να σας παρουσιάσω κάποια νέα μπλογκ που βρήκα εδώ και καιρό και ήθελα να σας πω λίγα πράγματα γι'αυτά. Η σειρά που εμφανίζονται δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με την αξία του καθενός που είναι προφανής.

το μπανεράκι του ΑΑΤΟΝ

• ΛΕΜΕΣΟΣ Ταξίδι στους χρόνους μιας πόλης του κου Τίτου Κολώτα όπως λέει και το όνομα του πρόκειται για ένα μπλογκ αφιερωμένο στην ιστορία της Λεμεσού. Η γραφή του κου Κολώτα ανάλαφρη, οι αναφορές ενδιαφέρουσες και οι φωτογραφίες που διανθίζουν τις αναρτήσεις καταπληκτικές. Αξίζουν συγχαρητήρια στο νέο αυτό μπλογκ και ελπίζω σύντομα ν'αυξηθούν οι αναγνώστες του γιατί πραγματικά είναι ένα μπλογκ κόσμημα της μπλογκόσφαιρα.

• absentminded έχει πολύ καλά κείμενα, φοβερές φωτογραφίες κι αναφορές σε έργα τέχνης από ένα κορίτσι γεμάτο αυθορμητισμό, ευασθησίες αλλά και μια διαφορετική ματιά στη ζωή και τα πράγματα. Το αγάπησα απ'το πρώτο κλικ και το προτείνω ανεπιφύλακτα!

• Η Αθήνα πίσω απ'την βιτρίνα που αναφέρεται στην ιστορία της αγαπημένης πόλης, έχει όμορφες φωτογραφίες και αποκαλύπτοντας την ιστορία πίσω από γειτονιές και κτίρια σε κάνει την επόμενη φορά που θα τα δεις να τα κοιτάξεις με άλλο μάτι ή να κοντοσταθείς για να νιώσεις αυτό που εκπέμπουν.

• Το κορίτσι με το σκουλαρίκι μπαμπάνα της astakoulis που είναι ένα κορίτσι χαρά και τρέλα γεμάτο κι έχει μια διάσημη καπουτσινιέρα που από τότε που μας την ανάφερε πολλές την έχουμε ερωτευτεί (τι νόμισες αστακούλη μου την είχα ξεχάσει την καπουτσινιέρα;) Οι αναρτήσεις τις απολαυστικότατες και διανθισμένες με πολλά ταξίδια αφού ένεκα επαγγέλματος τα χαίρεται συχνά. 

• Is that all there is? της miss cinnamon που την ανακάλυψα απ'το twitter και αγάπησα τα παθιασμένα κι αναλυτικά κείμενα της. Διάβασε τα κι εσύ και δε θα χάσεις!

• Virtual Dreamer ένα μπλογκ με κείμενα που πολύ θα'θελα να'χα γράψει. Ευαίσθητα, έξυπνα, δυνατά. Γεματά απ'τη virtual dreamer που'χει λίγο καιρό να γράψει, αλλά ελπίζω να επανέλθει σύντομα γιατί μου'λειψε!

Εδώ αναφέρω μόνο έξι νέα μπλογκ, αλλά σίγουρα υπάρχουν κι άλλα που ακόμα δεν βρήκα ή ξέχασα να αναφέρω σήμερα. Μην ανησυχείτε όμως γιατί συνέχεια κάνω βόλτες στην μπλογκόσφαιρα κι όταν ανακαλύψω κι άλλα διαμάντια θα επανέλθω με νέα αγαπημένα μπλογκ!

Διευκρίνηση: εδώ αναφέρομαι σε νέα μπλογκ, που δημιουργήθηκαν πριν 1 ή το πολύ δύο χρόνια, ή έχουν λίγους αναγνώστες, ή λίγα σχόλια - ενώ πιστεύω ότι τους αξίζουν πολύ περισσότεροι αναγνώστες και σχόλια.  Για τα αγαπημένα μου δεν χρειάζεται να ψάξετε μακριά μπορείτε να τα δείτε όλα με τη σειρά που ανανεώνονται στη δεξιά μπάρα!

Tα computer et moi

Αγαπώ τα κομπιουτερ το'χω δηλώσει πολλές φορές εδωμέσα. Έτσι σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας τη σχέση που έχουμε, η οποία ξεκινά από τότε που ήμουν περίπου 12 χρονών. 
Λοιπόν ας αρχίσω απ'την αρχή..

Δέκα χρόνια πριν, το 1988 ο πατέρας μας ρώτησε εμένα και την αδελφή μου τι θέλουμε για τα Χριστούγεννα: βίντεο ή κομπιουτερ; Εμείς τι ήταν το κομπιουτερ καλά καλά δεν ξέραμε. Ενώ το βίντεο ξέραμε και παραξέραμε γιατί όλοι οι συμμαθητές, οι συμμαθήτριες, τα παιδιά στη γειτονιά είχαν και έβλεπαν εκεί τον Στάθη Ψάλτη, τον Σταμάτη Γαρδέλη κι όλους τους άλλους στις βιντεοκασέττες, ήταν τότε η χρυσή εποχή τους βλέπετε. Ο μπαμπάς μου ήθελε να πάρει κομπιουτερ και μας εξήγησε τι είναι και τι δυνατότητες έχει, αλλά εμείς όπως ήταν φυσικό θέλαμε βίντεο. Μας το αγόρασε και έτσι η σχέση μας με τα κομπιουτερ επιβραδύνθηκε κατά μερικά χρόνια.. 

Όχι πολλά όμως γιατί στο λύκειο είχαμε μάθημα για κομπιουτερ. Ήταν αν θυμάμαι καλά κάθε Δευτέρα μεσημέρι. Είχαμε μάλιστα και αίθουσα υπολογιστών. Το μάθημα; Basic, και κάτι τέτοια που ήταν βασικά γλώσσες προγραμματισμού κι έπρεπε να μάθουμε τι εντολές να δίνουμε κτλ. Μας έκανε και διαγώνισμα θυμάμαι ο καθηγητής, τον θυμάμαι καθαρά ήταν φαλακρός με μουστάκι και μικρό μούσι σαν τον Ντ'Αρτανιάν απ'τους Τρεις Σωματοφύλακες.

 Το μάθημα των ηλεκτρονικών υπολογιστών δε με ξετρέλαινε γιατί δε μ'αρεσε να αποστηθίζω όλες αυτές τις εντολές. Δεν το αντιπαθούσα εντελώς όπως τα περισσότερα αλλά το έβρισκα βαρετό. Μόνο όταν πηγαίναμε στην αίθουσα υπολογιστών μου άρεσε, πράγμα όμως που δεν γινόταν συχνά. Φυσικά όπως γρήγορα αποδείχτηκε τσάμπα παιδευόμαστε τότε να μαθαίνουμε όλα αυτά, αφού μας ήταν όπως φάνηκε παντελώς άχρειστα μιας και τα κομπιουτερ προχωρούν με αστραπιαίες ταχύτητες και σταμάτησαν γρήγορα να απαιτούν να είσαι μινι-προγραμματιστής για να τα χειριστής (thank God!!)

Και φτάνουμε στο καιρό που ήμουν φοιτήτρια, πήγαινα στη βιβλιοθήκη του πανεπιστήμιου που και που και μας το άνοιγα και μας βοηθούσαν οι βιβλιοθηκάριοι για να μπούμε στις ιστοσελίδες που θέλαμε, αλλά ήταν περιορισμένος ο χρόνος που είχε δικαίωμα ο κάθε φοιτητής να κάτσει και δεν προλάβαινα ποτέ να κάνω ό,τι ήθελα.

Κάποτε ήρθε ο καιρός να γράψω τη πτυχιακή. Ήθελα να τη γράψω μόνη μου για να την κάνω όπως θέλω (μέχρι τότε τις εργασίες μου τις έδινα για δακτυλογράφηση στα φωτοτυπάδικα) και μου έφερε ο πατέρας μου ένα pc με γίντοους '95 στο σπίτι. Δεν θυμόμουν ούτε πως άνοιγε καλά-καλά. Μου το άνοιγε ο μπαμπάς κι εγώ απλά πήγαινα στο γραφέα (ούτε ότι λεγόταν γουορντ δεν νομίζω να ήξερα) και έγραφα. Για να ανεβάσω μια απλή εικόνα ζήταγα βοήθεια, βασικά μου την ανέβαζαν άλλοι, για να επεξεργαστώ κάτι πέρα του κειμένου ούτε λόγος. Το κομπιουτερ ήταν παλιό και δανεικό για την εργασία και δεν είχε σύνδεση στο ιντερνετ. Μια μέρα χάλασε αυτό και μου έφερε ο μπαμπάς και πάλι δανεικό,  ένα λαπτοπ. Αυτό είχε και σύνδεση στο ιντερνετ. Πολύ μου άρεσε αλλά δεν το είχα για αρκετό καιρό και δεν έμαθα να το χειρίζομαι. 

Το 1999 η Λίζα, μια φίλη μου (που σας έχω ξαναπεί γι'αυτή) μου λέει "πάμε σε νετ-καφέ;" Τότε η Λεμεσός ήταν γεμάτη νετ-καφέ (τώρα έχει 1-2 μόνο απ'οτι ξέρω). Είχε αυτοκίντηο εκείνη οπότε ήρθε και με πήρε. Όταν πήγαμε καθίσαμε μπροστά από ένα pc η κάθε μια και ήρθε η υπάλληλος για να μας το ανάψει. Που μπήκαμε; Μα που αλλού; Στο irc βεβαίως-βεβαίως. Μετά από κείνη την πρώτη φορά ακολούθησαν πολλές άλλες σε διάφορα νετ-καφέ.

Όμως ήταν δύσκολο να συντονιστούμε και σε μια φάση πήρε κομπιουτερ σπίτι της έτσι πηγαίναμε όλο και πιο αραιά. Άρχισα κι εγώ να ζητώ να μου πάρει ο πατέρας μου ένα γιατί δε δούλευα και δεν μπορούσα να αγοράσω. Το πρώτο που μου πήρε ήταν μεταχμειρισμένο. Ήταν όμως κατάδικο μου. Σύνδεση με μόντεμ φυσικά.... Θυμάστε τον ήχο που έκανε για να συνδεθεί;  Για μένα αυτός ο ήχος ήταν  σαν την καλύτερη μελωδία, τον αγαπούσα πολύ. Θυμάστε πόσο αργή ήταν η σύνδεση;  Πόσες ώρες κάναμε για να κατεβάσουμε 1 τραγουδάκι; 

Άρχισα λοιπόν τα 10ωρα στο irc να μιλώ σε κεντρικές σελίδες και με άτομα που δεν γνώριζα 1-2-1. Υπήρχαν πολλά βλήτα που σου την  έπεφταν ή έγραφαν χυδαία κρυμμένα πίσω απ'την ανωνυμία, αλλά που και που τύχαινε να συναντήσεις κάποια άτομα της προκοπής που μπορούσες να κάνεις ωραίες κουβέντες.

Στην πορεία γνωρίστηκα με πολλά παιδιά από κει, αγόρια και κορίτσια. Κάναμε και συγκεντρώσεις, πηγαίναμε για καφέ, ποτό, χορο. Φιλίες δεν κράτησα αλλά ήταν ωραία φάση, κάναμε πολλά γέλια και πλάκες μεταξύ μας. Θυμάμαι μια κοπέλα τη Τζένη ήταν πολύ γλυκιά και καλή. Μίλαγε απ'ότι μου είχε πει σε όλους όσοι της μιλούσαν στο irc και αυτοί της έστελναν όλο ιούς. Αναγκαζόταν ο αδελφός της να κάνει φορματ στο κομπιουτερ της κάθε τρεις και λίγο!

Η μανία με  το irc μετά από κάποια χρόνια πέρασε. Το πάθος με το διαδύκτιο και τα κομπιουτερ όμως όσο περνά ο καιρός δυναμώνει. Ειδικά από τότε που ανακάλυψα τα μπλογκς και παντρεύτηκε η αγάπη μου για ανάγνωση με την αγάπη μου για γράψιμο κόλλησα κυριολεκτικά.

Σε όλες τις δουλειές που έχω δουλέψει πάντα έχω ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή μπροστά μου, για να δουλεύω. Αν πάω κάπου και δεν έχω pc τότε, μέχρι να μου φέρουν, νιώθω ότι δε δουλεύω ό,τι κι αν με βάλουν να κάνω. Το πρώτο πράγμα που κάνω μόλις μπω στο γραφείο είναι να το ανοίξω κι το τελευταίο πριν φύγω να το κλείσω. Μόλις επιστρέψω στο σπίτι πολύ συχνά το ανοίγω και παλι για κανένα 3ωρο. Ψάχνω ότι μου κατεβεί στο γούγλη, γράφω στο μπλογκ μου, διαβάζω τα μπλογκ σας, κάνω αγορές και γενικά οταν κάθομαι μπροστά του ο χρόνος κυλά σαν νεράκι γιατί κυλά απίστευτα ευχάριστα.

Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές είναι παράθυρα στον κόσμο και μας φέρνουν πιο κοντά δε μας απομακρύνουν όπως λένε όσοι δεν ασχολούνται ή τα φοβούνται. Ρόλο παίζει πως τα χειρίζεται ο καθένας. Απ'τη μια αν τα χρησιμοποιείς σαν βοηθητικά και συμπληρωματικά των αναγκών σου μόνο καλά σου προσφέρουν. Πότε στο παρελθόν είχε ο απλός άνθρωπος ένα τέτοιο πλούτο πληροφοριών στα δάκτυλα του; Ποτέ! Η γνώση είναι δύναμη κι εμέις την έχουμε στα χέρια μας μέσα απ'αυτά τα μηχανήματα. Απ'την άλλη αν τα χρησιμοποιείς σαν αντικατάστατο της ζωής τότε αρχίζουν τα προβλήματα..

Όπως καταλάβατε η ιστορία δεν έχει τέλος γιατί η σχέση μας είναι συνεχιζόμενη και η αγάπη μας όλο και δυναμώνει! ;)

Το ομολογώ!

Είναι επίσημο και δεν υπάρχει λόγος να το αρνιέμαι πλέον. 

Είμαι η DaisyCrazy και είμαι εθισμένη στο διαδίκτυο.

Ορίστε το παραδέχτηκα. Το ομολόγησα. Δεν γίνεται να το κρύβω άλλο. Όσο κι αν ντρέπομαι γι' αυτό... μια μέρα, μια μέρα θα σε παντρευτώ... όχι! αυτό είναι από άλλο ανέκδοτο, τραγούδι εννοούσα (Με λένε Πόπη). 

Κι εξηγούμαι:

1) δεν περνά μέρα που να μην είμαι online τουλάχιστον 8 ώρες,

2) αν δεν είμαι συνδεδεμένη σκέφτομαι τι θα κάνω όταν συνδεθώ,

3) αν βρεθώ σε μέρος που δεν έχει σύνδεση με πιάνει αυξημένο άγχος, εφίδρωση, στεγνώνει το στόμα μου και γεμίζουν τα μάτια μου δάκρυα,

4) κάνω ό,τι περνά απ'το χέρι μου για να εξασφαλίσω pc και κατ'επέκταση σύνδεση στο ιντερνετ

5) μόλις τα καταφέρω αισθάνομαι τέτοια αγαλίαση που είναι λες και έχω πάει στον παράδεισο

6) αν, ω μη γένοιτο, δεν τα καταφέρω πέφτω άμεσα σε κατάθλιψη,

7) αν απομακρυνθώ απ' το κομπιούτερ για λίγες ώρες μόλις επιστρέψω κάθομαι όσο πιο πολύ μπορώ για να αναπληρώσω όσα έχασα όταν έλειπα.

8) η θέα και μόνο του monitor και του tower μπορούν να μου προκαλέσουν ρίγη συγκίνησης 

9) εκφράζομαι με όρους pc όταν μιλώ π.χ. θα τον κάνω delete, χρειάζομαι format, έγινε upload, θα κάνω restart, το κάνα copy+paste στο μυαλό μου κ.ο.κ.

10) αμέσως μετά τις διακοπές (κατά τη διάρκεια των οποίων κάνω αναγκαστική αποτοξίνωση - κλαψ, λυγμ - αφού δε μ'αφήνουν να κουβαλήσω λαπτοπάκι γιατί μετά ποιος με ανέχεται αν δεν βρίσκω wi-fi?) ξεροσταλιάζω μπροστά απ' ένα pc στο αεροδρόμιο με κίνδυνο να χάσω την πτήση, αλλά δεν ξεκολλώ αν δεν διαβάσω όλα τα μέηλ μου.

11) μπορώ να μείνω διψασμένη, πεινασμένη και να μην πάω τουαλέττα για ώρες όταν κάθομαι μπροστά απ'το κομπιούτερ μου. Νιώθω πως αν σηκωθώ θα χάσω κάτι σημαντικό.. κι έτσι κρατιέμαι. Άλλωστε ο άνθρωπος αντέχει χωρίς νερό για καμιά δυο μέρες και χωρίς φαί για 40!

12) βλέπω στον ύπνο μου ότι σερφάρω στο ιντερνετ και είναι ένα όμορφο όνειρο αυτό, ποτέ εφιάλτης.

Κι αν όλα αυτά σας φαίνονται άκρως φυσιολογικά και τα κάνετε κι εσείς... τότε είμαστε όλοι μαζί οι ανώνυμοι internet-addicts και είμαστε καλά!

Φυσικά ακόμα δεν κατάλαβα γιατί πρέπει να ονομάσω εθισμό κάτι που μ' αρέσει, με ευχαριστεί να το κάνω και ασχολούμαι μαζί του για πάνω από μια δεκαετία...

Μήπως προσπαθούν να μας γεμίσουν με ενοχές για κάθε τι που μας προσφέρει ευχαρίστηση; Είναι κι αυτή μια πιθανότητα νομίζω... 

Από ότι βλέπω η Βικιπαίδεια  έχει κι ορισμό για τον "εθισμό των νέων στο διαδίκτυο"  Εμ αφού οι νέοι ασχολούνται μ' αυτό, (ειδικά σε Ελλάδα και Κύπρο οι μεγαλύτεροι ασχολούνται ελάχιστα) περισσότερες πιθανότητες έχουν και να εθιστούν ε;

Να μου πεις τώρα εκλογικεύω τον εθισμό μου, άρα τον αρνούμαι άρα έχω μικρότερες πιθανότητες να γιατρευτώ... 

Και θα απαντήσω με ένα στόμα, μια στεντόρια φωνή ΓΙΟΥΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ!!!

Πώς να προωθήσετε ηλεκτρονικά μηνύματα (Ε-ΜΑΙl) με το σωστό τρόπο

Το πιο κάτω μήνυμα έχει σταλεί από ένα system administrator. Είναι ένα εξαιρετικό μήνυμα που ισχύει για όλους όσοι στέλνουν email. Παρακαλώ διαβάστε τις πιο κάτω σύντομες οδηγίες ακόμα και αν είστε σίγουροι ότι ήδη ακολουθείτε τις σωστές διαδικασίες.

Κάθε φορά που προωθείται ένα e-mail υπάρχουν πληροφορίες που παραμένουν από τα άτομα που πήραν το μήνυμα πριν από σας, δηλαδή τα e-mail τους και τα ονόματα τους. Κατά τη προώθηση του μηνύματος, η λίστα με τις διευθύνσεις και τα ονόματα ολοένα και μεγαλώνει. Το μόνο που χρειάζεται για να πάει κάτι στραβά είναι ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής ατόμου από αυτά που περιλαμβάνονται στη λίστα να πιάσει ένα ιό και τότε ο υπολογιστής του ατόμου αυτού μπορεί να στείλει τον ιό σε όλες τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις που βρίσκει σε αυτό τον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Ή κάποιος μπορεί να συλλέξει όλες αυτές τις διευθύνσεις και να τις πουλήσει ή να αρχίσει να στέλλει junk mail σε αυτές με την ελπίδα ότι θα προσελκύσει άτομα να επισκεφτούν μια ιστοσελίδα και θα κερδίσει αυτός 5 σεντ για κάθε hit.

Πως το σταματάς; Υπάρχουν πολλά εύκολα βήματα:

(1) Όταν προωθείτε ένα e-mail, να κάνετε DELETE όλες τις άλλες διευθύνσεις που εμφανίζονται στο μήνυμα (αυτές που φαίνονται στην αρχή του, πάνω ψηλά). Επιλέξετε τα και σβήστε τα, πατήστε backspace, κόψετε τα, κάντε οτιδήποτε θέλετε αρκεί να τα εξαφανίσετε. Για να το πετύχετε αυτό πρέπει πρώτα να πατήσετε το κουμπάκι FORWARD ώστε να έχετε τη δυνατότητα να αλλάξετε όπως θέλετε, να διορθώσετε το κείμενο, την επικεφαλίδα ή οτιδήποτε περιλαμβάνεται μέσα στο κείμενο που σας έχει σταλεί. Αν δεν πατήσετε πρώτα FORWARD δεν θα μπορείτε να κάνετε καμιά αλλαγή.

(2) Κάθε φορά που στέλνετε ένα e-mail σε δύο ή περισσότερα άτομα, μη χρησιμοποιείται τα πεδία To: και Cc: για να προσθέσετε e-mail. Πάντα να χρησιμοποιείτε το Bcc: (Blind carbon copy) για να εισάγετε μια λίστα από e-mail. Με αυτό τον τρόπο το κάθε άτομο που θα λαμβάνει το e-mail θα βλέπει ΜΟΝΟ τη δική του διεύθυνση στη θέση του παραλήπτη. Σε περίπτωση που δεν μπορείτε να δείτε την επιλογή Bcc: πατήστε το Το: και η λίστα με τις διευθύνσεις σας θα εμφανιστεί. Επιλέξτε όλες τις διευθύνσεις (highlight) και επιλέξτε Bcc: Είναι ουσιαστικά πολύ απλό. Όταν στέλνετε από το Bcc: αυτόματα το μήνυμα σας θα λέει “Undisclosed Recipients” (δηλ. κρυφοί αποδέκτες) στο πεδίο To: του e-mail που θα λαμβάνουν.

(3) Αφαιρέστε το “FW:” στο θέμα του μηνύματος. Μπορείτε αν θέλετε να αλλάξετε το θέμα, να διορθώσετε την ορθογραφία ή να κάνετε οτιδήποτε άλλο επιθυμείτε.

(4) Πάντα να πατάτε το Forward από το πραγματικό e-mail που διαβάζετε. Σας έτυχε ποτέ να λάβετε ένα e-mail στο οποίο πρέπει να ανοίξετε 10 άλλα e-mail για να βρείτε το e-mail που έχει τις πληροφορίες που θέλετε πάνω; Αν κάνετε προώθηση από το πραγματικό e-mail που επιθυμείτε κάποιος να δει, βοηθάτε τον επόμενο παραλήπτη γιατί θα αποφύγει την διαδικασία να ανοίξει και αυτός πολλά e-mail απλά και μόνο για να δει αυτό που στείλατε εσείς. Τέτοιου είδους e-mail που έχουν ένα σωρό attachments δημιουργούν νεύρα στον παραλήπτη και οι περισσότεροι απλά τα πετάνε στον κάλαθο αχρήστων παρά να τα διαβάσουν.

(5) Έχετε πάρει ποτέ ένα e-mail που είναι μια αίτηση (petition); Δηλώνει μια θέση και ζητά να προσθέσεις το όνομα και τη διεύθυνση σου και να το προωθήσεις σε 10 ή 15 άτομα ή σε όλα τα άτομα της λίστας διευθύνσεων σας. Το e-mail μπορεί να προωθείτε συνέχεια και να μαζέψει με αυτό τον τρόπο χιλιάδες ονόματα και e-mail. ΓΕΓΟΝΟΣ: Μια συμπληρωμένη αίτηση(petition) αξίζει λεφτά σε ένα επαγγελματία spammer λόγω των πραγματικών ονομάτων και διευθύνσεων e-mail που περιέχει. Αν θέλετε να υποστηρίξετε την αίτηση (petition) μπορείτε να στείλετε ατομικά ένα γράμμα στον προτεινόμενο παραλήπτη. Μάλιστα πολύ πιθανόν η θέση σας να έχει μεγαλύτερη δύναμη σαν ένα προσωπικό γράμμα παρά σαν ένα όνομα σε μια λίστα ονομάτων και διευθύνσεων e-mail.

(6) Ένα από τα χειρότερα e-mail που μπορείς να λάβεις είναι αυτό που δηλώνει: «Στείλτε αυτό το μήνυμα σε 10 άτομα και κάτι καταπληκτικό θα σου συμβεί σε 10 ώρες» ή «Αν δε στείλεις αυτό το μήνυμα κάτι κακό θα σου συμβεί» και άλλα γελοία. ΜΗΝ ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ! ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΤΕΤΟΙΟ!

(7) Πριν προωθήσετε ένα μήνυμα για Amber Alert ή Virus Alert, ή κάτι παρόμοιο που κυκλοφορεί συνέχεια, κάνετε ένα έλεγχο ΠΡΙΝ το προωθήσετε. Τα περισσότερα είναι junk mail που κυκλοφορούν για χρόνια. Μπορείτε να ελέγξετε οτιδήποτε λάβετε σε e-mail στο Snopes. Απλά πατήστε http://www.snopes.com/ ή γράψετε το στο browser σας.

Είναι πολύ εύκολο να βρείτε τι είναι αλήθεια και τι ψέμα. Αν είναι ψέμα ή ακόμα και αν δεν είστε σίγουροι καλύτερα μην το δώσετε παρακάτω. Ας κάνουμε όλοι αυτά τα απλά αλλά σημαντικά βήματα για να σταματήσουμε τα junk mail και τους ιούς.

Το Internet και η σχέση σας

Όλο και περισσότερα ζευγάρια επικαλούνται το Διαδίκτυο ως ένα πρόβλημα στην σχέση τους.

Ορισμένες ενδείξεις ότι ένας σύντροφος ίσως έχει σχέση μέσω του διαδικτύου:

* Περνά όλο και περισσότερο χρόνο στο διαδίκτυο - ιδιαίτερα σε chat rooms και σε ιστοσελίδες που έχουν να κάνουν με το σεξ και τη σεξουαλικότητα.
* Προσπαθεί να αποκρύψει πληροφορίες από σας.
* Δυσκολεύεται να μη συνδεθεί.
* Γίνεται μακρινός, μυστικοπαθής ή ακόμη κριτικός απέναντι σας.

Ορισμένα προειδοποιητικά σημάδια που μπορεί να δείχνουν ότι κινδυνεύετε από μια σχέση του Διαδικτύου:

* Όλα τα παραπάνω
* Σκέφτεστε να χρησιμοποιήσετε το Διαδίκτυο για να έχετε σεξουαλική επαφή
* Συνειδητοποιείτε ότι μιλάτε συχνά ή κατόπιν συνεννόησης με συγκεκριμένα άτομα
* Κάνετε προσπάθειες να έλθετε σε επαφή με τα άτομα αυτά με άλλα μέσα
* Ερεθίζεστε από την επαφή που έχετε online – περισσότερο από ότι με το σύντροφό σας
* Οι online δραστηριότητες σου προκαλούν ενοχές

Ακόμη και αν η σχέση αυτή μπορεί να χαρακτηριστεί «εικονική», η αίσθηση ότι ο σύντροφος σου σε απατά είναι πραγματική και το χειρότερο είναι ότι μπορεί να αισθάνεται λες και το «άλλο πρόσωπο» είναι στο ίδιο σπίτι μαζί σας - ακόμα και αν είναι μίλια μακριά.

Ο χρόνος στο Διαδίκτυο είναι ο χρόνος μακριά από την πρωταρχική σχέση, η οικειότητα που αναπτύσσεται με ένα εικονικό πρόσωπο στην οποία δεν συμμετέχει ο σύντροφος γεγονός που οδηγεί σε αισθήματα προδοσίας, απόρριψης και αναξιότητας. Δεν είναι μόνο ότι οι σύντροφοι παραμελούνται. Τα παιδιά και οι φίλοι, επίσης, υποφέρουν.

Το πρόσωπο πηγαίνοντας συχνά online μπορεί να αισθάνεται ότι ξεφεύγει από την πραγματική ζωή, αλλά η απόσυρση στον κυβερνοχώρο οξύνει τα προβλήματα στην πραγματική ζωή. Οι σχέσεις online φέρουν τον κίνδυνο της απόσπασης από την πραγματικότητα - ο εικονικός σύντροφος μπορεί να εξιδανικευτεί και ο πραγματικός σύντροφος να φαίνεται κατώτερος σε σύγκριση. Δυστυχώς οι σχέσεις μέσω του internet μπορούν να οδηγήσουν σε χωρισμό, και αν και ορισμένοι χωρισμοί θα συνέβαιναν έτσι κι αλλίως, μερικοί είναι λανθασμένοι – με αποτέλεσμα να αφήσει κάποιος τον πραγματικό του σύντροφο για ένα εικονικό του οποίου η online προσωπικότητα έχει ελάχιστη σχέση με το ποιος είναι στην πραγματικότητα.

Δεν είναι το internet που ευθύνεται για τον αυξημένο αριθμό χωρισμών και προβλημάτων στις σχέσεις που προκαλούνται από online σχέσεις. Οι άνθρωποι έχουν επιλογές - να συμμετάσχουν σε ό, τι έχει να προσφέρει η τεχνολογία, ή όχι. Μόνο και μόνο επειδή η τεχνολογία προσφέρει πρόσβαση οικονομικά προσιτή και που σας παρέχει ανωνυμία, το τραύμα που θα αισθανθεί ο σύντροφος σας δεν θα μειωθεί αν ανακαλύψει τι κάνετε online και πολύ πιθανό να αισθανθεί το ίδιο προδομένος όσο αν τον είχατε προδώσει με μια πραγματική σχέση.

Συμβουλές για να δοκιμάσετε αν βρείτε τον εαυτό σας μπλεγμένο σε εικονική σχέση ή αν υποπτεύεστε τον σύντροφο σας είναι:

* Σκεφτείτε τι συμβαίνει στην πρωτογενή σας σχέση που δημιουργεί την ανάγκη για cybersex.
* Συζητήστε με το σύντροφό σας σχετικά με τις ανησυχίες και τα συναισθήματά σας, τους τομείς της σχέσης σας που πλέον δεν λειτουργούν για σας
* Αν δεν μπορείτε να μιλήσετε μαζί τότε ζητήσει τη βοήθεια ενός συμβούλου
* Το Διαδίκτυο μπορεί να είναι εθιστικό, δοκιμάστε να απομακρυνθείτε ή να περιορίσετε τις ώρες που αφιερώνεται στον υπολογιστή ή στο διαδίκτυο

Δεν είναι όλα αρνητικά όμως, το Διαδίκτυο μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο έδαφος για ζευγάρια που επιθυμούν να κρατήσουν επαφή. Κάποια ζευγάρια που ζουν χωριστά λόγω εργασίας, εκείνοι που βρίσκονται στο εξωτερικό , για παράδειγμα, βρίσκουν ότι τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου είναι ένας πολύ καλός τρόπος να διατηρήσουν τη σχέση τους. Επίσης, βοηθά τα παιδιά να διατηρούν επαφή με έναν απόντα γονέα. Η ουσία είναι προσωπική ευθύνη του καθένα.