Ναι η Γιουροβιζιον 2025

Θα μπορούσα να γράψω για τη νέα χρονιά αν ήταν Γενάρης, αλλά είναι κιόλας αρχές Μαΐου, σχεδόν ο μισός χρόνος έφυγε, ή φεύγει κι έτσι δεν έχει νόημα να πω για μια ακόμα χρονιά που μόνο νέα δεν είναι πια.

Μετά από αρκετά αρνητικά που ήρθαν μαζεμένα τέλη του 2024 και αρχές του 2025, ελπίζω να αρχίσουν να στοιβάζονται επιτέλους κάποιες θετικές εξελίξεις. Και ναι το εννοώ: να στοιβάζονται. Πώς στοιβάζονται όλα τα στραβά μαζί; Ε ας το κάνουν και τα θετικά μια φορά αυτό. 

It's in the eyes

Your eyes; oh my god how could I ever begin to explain what those eyes have done.

Το Πάσχα του 2023 και τα λοιπά

Πίστευα ότι θα είχα γράψει πολλά ποστ μέχρι τον Απρίλιο της φετινής χρονιάς, αλλά παρόλες τις καλές μου προθέσεις αυτό δεν έγινε κ σε λιγότερο από εβδομάδα έρχεται το φετινό Πάσχα.

Ο γλυκός τρόπος που με παιδεύει

Όλα τα λέει ο τίτλος. Επειδή κι όταν φεύγεις, ακόμα κι όταν αυτό πολύ πονάει, έχει μια ανεξήγητη, αλλά δυνατή γλύκα αυτός ο πόνος.

Ο λόγος που θέλω να φεύγεις, να με αφήνεις όσο κι αν πονάει; Επειδή έτσι νιώθω να είμαι πιο κοντά σου από ότι όταν είμαστε μαζί.

Αγαπημένα τεράστια βιβλία 📚

Είναι κάποια βιβλία που σε απορροφούν τόσο που τα σκέφτεσαι και τα θυμάσαι πολλά χρόνια μετά που τελείωσες την ανάγνωση τους.

Μήνας είναι θα περάσει

Αν και δεν του αξίζει καθόλου, αφού φέτος ήρθε και μας κατσικώθηκε όπως φαίνεται για τα καλά, θα κάνω ένα ποστ για το μισησμένο, απαίσιο κρύο. Κρύο κυρίες και κύριοι κρύο κανονικό. Όχι το κυπριακό κρύο που έχουμε σχεδόν κάθε χρόνο, με τη χαμηλότερη θερμοκρασία να’ναι γύρω στους 15-17. Όχι κρύο με χιόνια ως κάτω χαμηλά, στα ημιορεινά που λεν κι οι μετεορολόγοι. Με αέρα παγωμένο που περονιάζει το κόκκαλο, με ανάγκη για πραγματική θέρμανση όχι αυτές τις σόμπες που ανάβουμε συνήθως και που τώρα ίσα που ζεσταίνουν το χώρο γύρω τους.

Λιγο απο ολα

Τωρα που εχω δυο παιδακια δυστυχως δεν υπαρχει καιρος για μπλογκιν'.
Μονο στο τουιτερ βρισκω χρονο να μπαινω που δε θελει κ πολυ μυαλο για να γραψεις 140χαρακτηρες αλλα σιγουρα δεν ειν το ιδιο.

Τρίχες..!

Κάποιες μέρες (ειδικά σε μας τις γυναίκες με τους κύκλους και τις ορμόνες μας σε πλήρη δράση) τα μαλιά όποια περιποίηση κι αν τους κάνεις δεν στρώνουν, δεν στρώνουν. Ρε λούσιμο, κρέμες, μάσκες, αγάπη, χάδι και φιλί. Δε συγκινούνται τα σκασμένα και δεν κάθονται με τίποτα. Πετάνε σαν κέρατα μετά συγχωρήσεως και ντρέπεσαι να κυκλοφορήσεις.

www.azzurohairdesign.com

Χαρά κόντρα στην απαισιοδοξία

Από τον καιρό που έχει να κάνω καμιά μπλογκοτσαρκά στην μπλογκογειτονιά μπλογκς έκλεισαν δυστυχώς, άλλα ανανέωσαν πλήρως την εμφάνιση τους, όπως της Γιαγιάς Αντιγόνης, μια χαρά ζωντανή, ακμαία και ανοιξιάτικη τη βρίσκω τη μπλογκόσφαιρα μας ;)

Εγώ εδώ να παλεύω με τη σκόνη στην ατμόσφαιρα και να χάνω πανηγυρικώς καθημερινά, με μάτια που κλάινε, μύτη που γαργαλιέται και απίστευτα συνεχόμενα φταρνίσματα.

Η μικρούλα μας μεγάλωσε και πια περπατά, ενιότε και τρέχει και σκουντουφλά και πέφτει. Τώρα που είναι πιο ανεξάρτητη είναι και πιο χαρούμενη. Γεγονός που δείχνει πιστεύω ότι τους περιορισμούς ο άνθρωπος από τα γεννοφάσκια του δεν τους γουστάρει καθόλου. -

(Sunny Summer Day Fine Art Lori411)

Καλωσόρισες αγαπημένη μου!

Μπήκε η άνοιξη και ημερολογιακά και είναι όλα όμορφα γύρω. Φέτος ουσιαστικά είχε μπει από το Φεβράρη αφού είχε ζεστούλα απ'τον προηγούμενο μήνα, είχαν ανθίσει τα πάντα, είχε να βρέξει από το  Γενάρη και ο τόπος είναι γεμάτος με πεταλουδίτσες, τιτιβίσματα πουλιών κι όλα όσα σηματοδοτούν την πιο γλυκιά, μυρωδάτη κι όμορφη εποχή του χρόνου.

πηγή http://nikiana.wordpress.com/

Είναι άνοιξη.. ερωτευτείτε!!

Σήμερα έχουμε εαρινή ισημερία και επισήμως πια μπαίνει η πιο όμορφη εποχή του χρόνου η Άνοιξη! Οι μέρες ήδη έχουν μεγαλώσει, ο ήλιο λάμπει ακόμα κι αν κάνει κρύο κι αν εμφανιστούν τίποτα σύννεφα δε μένουν για πολύ, ρίχνουν καμιά βροχούλα αμα λάχει και την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια.. γιατί είπαμε είναι Άνοιξη και τα σκαμπανεβάσματα στον καιρό είναι επιβεβλημένα και άκρως αναμενόμενα!

Αν οι εποχές ήταν άτομα η Άνοιξη θα ήταν μια νεαρή κοπέλα με ανέμελα μαλλιά και αινιγματικό χαμόγελο στα χείλη.

Καλώς την κι άργησε η Άνοιξη μας! 

Να μας βοηθήσει να αναγεννηθούμε και να γεμίσουμε χαρά εύχομαι. 

Κι επειδή Τρελλαίνεται η Άνοιξη ελπίζω όλοι μας να ερωτευτούμε και να τρελλαθούμε!

Τα φιλικουτούνια...

ή αλλιώς Τα πιτσουνάκια.
Τώρα που περνώ αρκετές ώρες με το μωρό στο υπνοδωμάτιο έχω προσέξει έξω απ'το παράθυρο ένα ζευγαράκι περιστεράκια.
Αρχικά είδα μόνο το ένα να κάνει χαμηλές πτήσεις γύρω απ'το δέντρο της αυλής μας και τη στέγη του γείτονα.

Μπρρρρρ καιρός για χουχούλιασμα!

Το 2012 μας μπήκε με βροχές, χιόνια και πολύ πολύ κρύο. Όσοι με διαβάζετε καιρό ξέρετε πολύ καλά (το'χω γράψει άλλωστε ένα σωρό φορές εδωμέσα) ότι αγαπώ τον καλό καιρό. Ήλιος, ζεστούλα, γαλανός ουρανός είναι αγαπημένα και άνοιξη-καλοκαίρι λατρεμένες εποχές. Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν τώρα το χειμώνα με το κρύο, τη συννεφιά και τις βροχές υποφέρω. 

Συνήθως εδώ στη Λεμεσό και γενικά στην Κύπρο, βρέχει για λίγο και μετά ξαναπροβάλλει ο ήλιος. Φέτος όμως το σκηνικό είναι διαφορετικό... βρέχει, βρέχει και βρέχει.. ήλιος πουθενά! Ειδικά αυτό το μήνα που όλοι μας έλεγαν να περιμένουμε μέχρι το τέλος του τις αλκυονιδες μέρες η απογοήτευση είναι μεγάλη. 

'Η επίθεση των ανθρωποφάγων...

...κουνουπιών'

Αυτό τον τίτλο θα μπορούσε να έχει η έξοδος μας το προηγούμενο Σάββατο σε ένα χωράφι για να παίξει ο Σνούπυ. 

εδώ απολαμβάνει το νέο του κρεβατάκι :)

Πάμε που λέτε, κατεβαίνουμε απ'το αυτοκίνητο, ο Σνούπυ όλο χαρά να γαβγίζει, να κουνάει την ουρά του, να πηδάει ανάμεσα απ'τα χόρτα και τις μαργαριταρούλες. Όπως προχωρούσαμε άρχισα να νιώθω τσιμπήματα, μια φίλη που ήξερε τους κινδύνους μου δίνει εντομοαπωθητικό και επειδή φορούσα μακρύ παντελόνι και φούτερ βάζω η αφελής λίγο στα πόδια κάτω απ'το γόνατο και στα χέρια μου που προσπαθούσα να κρατώ στις τσέπες για μεγαλύτερη ασφάλεια και καλά, αφού ξέρω πολύ καλά ότι όλα σχεδόν τα είδη κουνουπιών προτιμούν το αίμα μου. 

Που να φανταστώ ότι αυτά τα αιμοσταγή πλάσματα δε θα είχαν κανένα μα κανένα απολύτως πρόβλημα να αρπάξουν το πολύτιμο υγρό μέσα απ'τα ρούχα και μάλιστα εν κινήσει; Δεν ήξερα δεν ρώταγα; 

Μέχρι να φύγουμε μετρούσα 15 δαγκώματα από τα οποία 2 στο μέτωπο παρακαλώ και ένα στο λαιμό σαν δάγκωμα βρυκόλακα. Και το μπόνους; Ήρθε και μια οικογένεια μαζί μας στο αυτοκίνητο (μπας και τα ξεχάσουμε τα αφιλότημα!) έτσι συνέχισαν και μέχρι χθες (που δεν άντεξα και φλίταρα όλο το σπίτι μέχρι να μην μπορώ να αναπνεύσω) μου κατάφεραν τουλάχιστον άλλα 5 βαρβάτα τσιμπήματα. Πήγα σε γιατρό για άλλο λόγο κι όταν του τα έδειξα βρήκε ότι το κάθε τσίμπημα έχει φλεγμονή και μου είπε ο άνθρωπος 'μα αυτά δεν ήταν κουνούπια ήταν ανθρωποφάγοι!' Κι έχει απόλυτο δίκιο. 

Ρε τι κρέμες τους βάζω για να μη ξύνομαι, τι κορτιζονούχες για τις φλεγμονές. Και κάθε βράδυ μπάνιο στο φάρμακο που τα απωθεί, κυριολεκτικά απ'την κορφή ως τα νύχια. Άσε που ξυπνώ και μες τη νύχτα και το λούζομαι για δεύτερη φορά μπας και σταμάτησει η δράση του και κάνω με το ζόρι δωρεά αίματος στην κοινότητα των κουνουπιών. 

Και για του λόγου το αληθές ορίστε και φωτογραφικό υλικό απ'τα δαγκώματα, που σας υπενθυμίζω έγιναν το Σάββατο κι ακόμα καλά κρατούν. 

Εννοείται ότι ο Σνούπυ θα ξαναπάει εκεί για να διασκεδάσει.. στα όνειρα του. Ή όταν έρθει το φθινόπωρο και μειωθούν ή καλύτερα ο χειμώνας και εξαφανιστούν οι δολοφόνοι που μας ήπιαν το αίμα.

Τώρα θυμήθηκα μια φορά πριν χρόνια που μας είχαν πάει οι γονείς μας κατασκήνωση στα βουνά και ήταν γεμάτος όλος ο κατασκηνωτικός χώρος με τεράστιες σκνίπες. Πριν προλάβουμε να εφοδιαστούμε με τα κατάλληλα αξεσουάρ είχαν καταφέρει να δαγκώσουν τη μάνα μου σε ένα σωρό σημεία, ενώ συνήθως τα κουνούπια δεν της δίνουν σημασία της τυχερής. Οι σκνίπες όμως της έδωσαν και κατάλαβε ενώ εμένα ούτε που με πλησίασε καμιά. Περιττό να πω ότι όσο κι αν δε μου άρεσε η κατασκήνωση το γεγονός ότι με απέφευγαν τα ζωύφια ήταν σκέττη μαγεία! Δεν είναι και λίγο πράμα να αποφεύγουν εμένα και να κυνηγούν άλλους! 

ΥΓ. Μην περιμένετε να δείτε φωτογραφία κουνουπιού εδώ. Έψαξα να βρω, αλλά δεν άντεξα στη θέα τους και στην.. 'τεχνική' τους την ώρα που μας πίνουν το αίμα. 

ΥΓ2. Άσε που άρχισα να αναρωτιέμαι... είναι καθαρές οι βελόνες τους όταν κάνουν την αφαίμαξη; Είναι αποστειρωμένες; Που τις είχαν μπήξει πριν; Έχουν την επιστημονική κατάρτηση για να αποφύγουμε μολύνσεις κτλ; Κι άλλα τέτοια και τρελάθηκα εντελώς!

ΥΓ3. Αγαπώ το καλοκαίρι, αλλά μισώ μέχρι βδελυγμίας κουνούπια και κατσαρίδες, τι να κάνω; Κλαψ κλαψ λυγμ λυγμ!

Μμμμ κάτι ωραίο μυρίζει...!

Από μικρή είχα δυνατή όσφρηση. Αυτό είναι ευχή και κατάρα μαζί γιατί όπως 'πιάνω' με το παραμικρό τις ευχάριστες μυρωδιές με την ίδια ευκολία εντοπίζω άθελα μου και τις δυσάρεστες.

www.metrolic.com

Με τα αρώματα που εμείς οι γυναίκες χρησιμοποιούμε, έχω σχέση αγάπης-μίσους γιατί απ'τη μια μ'αρέσουν, αλλά απ'την άλλη όταν πάω να δοκιμάσω διάφορα για να καταλήξω σε ένα (π.χ. στα αεροδρόμια) τότε με ζαλίζουν. Τον τελευταίο καιρό μάλιστα πρόσεξα ότι άρχισα να αναπτύσσω και μια αλλεργία σε πολλά αρώματα γιατί εκεί που 'κάθονται' στο δέρμα μου με πιάνει φαγούρα και με κάνουν να θέλω να φταρνιστώ. 

Προσπαθώ λοιπόν να εντοπίσω ένα άρωμα που απ'τη μια να μ'αρέσει απ'την άλλη να μην με ενοχλεί με κάποιο τρόπο. Μετά τη τελευταία φυγή ανακάλυψα τη Μαργαρίτα του Marc Jacobs (καθόλου τυχαίο το όνομα και πανέμορφο το μπουκάλι και η μυρωδιά) κι ευτυχώς δεν έχει αντιδράσει ο οργανισμός μου αρνητικά ακόμα. Αυτό το άρωμα είναι η χαρά των λουλουδιών σ'ένα μπουκάλι και η πανέμορφη συσκευασία κάνει το δωμάτιο να θυμίζει άνοιξη.

Πάντα συνδέω τα αρώματα με εποχές ή φάσεις της ζωής μου γιατί ποτέ δε βάζω δυο αρώματα ή περισσότερα ταυτόχρονα. Όταν έχω ένα άρωμα το φορώ μέρα και νύχτα μέχρι να τελειώσει, έτσι που συνδέεται με τη φάση εκείνη. Όταν κάποια στιγμή σταματήσω να το φορώ και έρθει στη μύτη μου αμέσως μου μεταφέρει αναμνήσεις. Συνήθως αγοράζω τα νέα μου αρώματα στα αεροδρόμια έτσι η μυρωδιά τους αυτόματα συνδέεται με το θετικό του ταξιδιού. Μ'αυτό τον τρόπο μόλις το βάλω όταν επιστρέψω το μυαλό μου πάει στο ταξίδι.

Ένα άλλο αγαπημένο άρωμα είναι του Jean Paul Gaultier, που αν και κάπως δυνατό όποτε το φορέσω μόνο καλές στιγμές έχει να μου θυμίζει. Μετά είναι το Sentiment της Escada που για κάποιο λόγο έχει εξαφανιστεί απ'τα μαγαζιά και δεν το βρίσκω πουθενά να το πάρω. Νόμιζα ότι έχει σταματήσει να το βγάζει η εταιρεία αλλά για να το βρίσκω στο ιντερνετ πάει να πεί ότι απλά δεν το φέρνουν εδώ για κάποιο άγνωστο λόγο. 

Άλλο που θυμάμαι καλά το μπουκαλάκι αλλά δυστυχώς όχι το όνομα, είναι ένα που είχε μπλε σκούρο μπουκάλι που ήταν λεπτό και στρογγυλό κι είχε κουμπάκια σαν μαξιλαράκι, το καπάκι του ήταν ασημί με δυο χερούλια σαν αμφορέας. Αν καμιά ή κανένας σας κατάλαβε για ποιο μιλώ πείτε μου σας παρακαλώ ποιο ήταν. Δεν το'χω ξαναδεί εδώ και πολλά πολλά χρόνια, τουλάχιστον δέκα. Χαχα το βρήκα στο νετ!!! Τέλεια! 

πηγή: www.fragrantica.com

'Ενα άλλο είδος που μ'αρέσει είναι τα unisex αρώματα, σαν το CK One και το Aqua di Gio που φορούσα παλιά, αλλά τώρα που τα έψαχνα δεν τα εντόπισα.

Ας σταματήσω εδώ με τα αγαπημένα αρώματα γιατί σίγουρα έχω ξεχάσει αρκετά. Για να μην αρχίσω να γράφω για αρώματα που είναι συνδεδεμένα με αγαπημένα άτομα κι ακόμα και σήμερα μου τα θυμίζουν όποτε τα μυριστώ.

Στο πανεπιστήμιο μια φορά εκεί που είχαμε παράδοση μου μύρισε καμένο. Ήταν τόσο έντονη η μυρωδιά που ανησύχησα, το ανάφερα στην καθηγήτρια που συφώνησε κι αυτή ότι κάτι μύριζε και παρατήσαμε το μάθημα για να ψάξουμε που είχε φωτιά. Τελικά δε βρήκαμε κάτι κι εκεί που ήμασταν έτοιμοι να γυρίσουμε στην παράδοση έρχεται ένα παιδί λαχανιασμένο και μας λέει ότι έπιασε φωτιά σε σκουπιδοτενεκέ στον πρώτο όροφο και καλύτερα να βγούμε έξω. Εμείς ήμασταν στον 3 απ'την άλλη μεριά του κτιρίου. Φάνηκε λοιπόν πως είχα μυρίσει το καμένο από μεγάλη απόσταση και δεν είχα τρελαθεί! :)

Όπως καταλαβαίνετε η όσφρηση παίζει μεγάλο ρόλο στη ζωή μου. Είναι μια βασική αίσθηση που ξυπνά τις αναμνήσεις πολύ πιο εύκολα, άμεσα και γρήγορα απ'τις άλλες αισθήσεις. 

υγ. μήπως να γινόμουν γευσιγνώστης ή να δούλευα σε εταιρεία αρωμάτων; όλο και κάπου θα χρησιμεύε αυτή η μύτη μου! εναλλακτικά θα μπορούσα να γίνω και λαγωνικό! LOL

υγ2. τώρα που το έγραψα αυτό θυμήθηκα ότι έχει γραφτεί κι ένα βιβλίο για τα αρώματα που έχει γυριστεί και σε ταινία το Perfume: a story of a murderer

τσίου-τσίου

Έξω απ'το παράθυρο μου έχω μια πορτοκαλιά. Είναι ένα ψηλό, δυνατό δέντρο που φτάνει μέχρι τα παράθυρα του πρώτου ορόφου και τα προσπερνά. Τα κλαδιά του είναι παράδεισος για τα πουλιά και πολλά φτιάχνουν εκεί τη φωλιά τους. Έτσι όλο το χρόνο έχουμε μόλις ξημερώσει και λίγο πριν νυχτώσει τιτιβίσματα και χαρούμενα τραγούδια. Μερικές φορές μάλιστα είναι τόσο μα τόσο δυνατά που με ξυπνάνε τα άτιμα. 

Από ντοκυμαντερ για πουλιά που'χω δει (του Ντειβιντ Αττενμπόρο που φτιάχνει καταπληκτικά ντοκυμαντέρ) ξέρω ότι τα πουλιά κελαϊδούν πριν ξεκινήσουν την αναζήτηση τροφής το πρωί, και το ίδιο όταν η μέρα έχει τελειώσει πριν πάνε για ύπνο. Κάποιος είχε πει ότι υμνούν το Θεό που άλλη μια μέρα ξεκινάει και που άλλη μια μέρα τέλειωσε. Λες και προσεύχονται με τον τρόπο τους.

Όλα τα πουλιά κελαϊδούν λοιπόν αυτές τις ώρες. Όμως προφανώς έχουμε κι ένα 'επαγγελματία τραγουδιστή' γιατί όλες τις υπόλοιπες ώρες της μέρας ακούγεται καθαρό και δυνατό κελάϊδισμα. Υποθέτω ότι είναι καναρίνι ο 'ένοχος' αλλά δεν καταλαβαίνω κι έχω τις αμφιβολίες μου αφού νομίζω ότι τα καναρίνια δε ζουν εκτός κλουβιού... (αν και γιατί έχω αυτή την εντύπωση δεν ξέρω γιατί τώρα που την έγραψα μόνο λογική δεν ακούγεται..). 

Όπως και να'χει το πουλάκι μας αυτό σχεδόν όλες τις ώρες τιτιβίζει χαρωπά. Μου φτιάχνει τη διάθεση να το ακούω. Κι όταν έχω χρόνο, ειδικά τα σαββατοκύριακα  που'χει πολλή ησυχία η γειτονιά μ'αρέσει να μένω ξαπλωμένη στο κρεβάτι να τ'ακούω. Με ηρεμεί και μου θυμίζει πολλά.

υγ. ακόμα και τώρα που γράφω ακούω τιτιβίσματα :)

Je vais - ΘΕΛΩ!

Καταχαρούμενο τραγουδάκι για την άνοιξη που ήρθε στην καρδιά και τη ζωή μας, έστω κι αν αργεί ακόμα λίγο ο καιρός να μας τη φέρει.

Φυσικά εδώ ο καιρός μια χαρά είναι προς το παρόν, αλλά με τον Μάρτη ποτέ δεν ξέρεις. Σήμερα γελά αύριο μπορεί να μουτρώσει και να αρχίσει τα κλάματα! 

Και δεν ξέρουμε πως να ντυθούμε. Χθες έβαλα πουλόβερ στη δουλειά κι έσκασα. Σήμερα είπα να πάω με φανελάκι και κρύωνα. Κατάντησα να φοράω όλη μέρα το σακάκι για να μην τρέμω! Είμαι κι εγώ κυκλοθυμική, είναι κι ο καιρός τώρα - κακός συνδυασμός :Ρ

Βάζω πιο κάτω τους στίχους και τη μετάφραση τους στ'αγγλικά γιατί είναι πανέμορφοι και όλο νόημα!

Απολαύστε το! Καλό τριήμερο!

ZAZ je veux (clip officiel)

Uploaded by kerredine.

Je Veux

Donnez moi une suite au Ritz, je n'en veux pas !

Des bijoux de chez CHANEL, je n'en veux pas !

Donnez moi une limousine, j'en ferais quoi ? papalapapapala

Offrez moi du personnel, j'en ferais quoi ?

Un manoir a Neufchatel, ce n'est pas pour moi.

Offrez moi la Tour Eiffel, j'en ferais quoi ? papalapapapala

Je Veux d'l'amour, d'la joie, de la bonne humeur, ce n'est pas votre argent qui f'ra mon bonheur, moi j'veux crever la main sur le coeur papalapapapala

allons ensemble, découvrir ma liberté, oubliez donc tous vos clichés, bienvenue dans ma réalité.

J'en ai marre d'vos bonnes manières, c'est trop pour moi !

Moi je mange avec les mains et j'suis comme ça !

J'parle fort et je suis franche, excusez moi !

Finie l'hypocrisie moi j'me casse de là !

J'en ai marre des langues de bois !

Regardez moi, toute manière j'vous en veux pas et j'suis comme çaaaaaaa (j'suis comme çaaa) papalapapapala

Je Veux d'l'amour, d'la joie, de la bonne humeur, ce n'est pas votre argent qui f'ra mon bonheur, moi j'veux crever la main sur le coeur papalapapapala

Allons ensemble découvrir ma liberté, oubliez donc tous vos clichés, bienvenue dans ma réalité !

I want

Give me a suite at the Ritz hotel, I don't want that

Chanel's jewellery, I don't want that

Give me a limo, what would I do with it?

Offer me staff, what would I do with it?

A mansion in Neufchatel, it's not for me

Offer me the Eiffel tower, what would I do with it?

I want love, joy, good spirit

It's not your money that will make me happy

I want to die with a hand on my heart

Let's go together, let's discover my freedom,

Forget all your prejudice, welcome to my reality

I'm fed up with your good manners, it's too much for me

I eat with my hands, I'm like that

I speak loud and I'm direct, sorry

Let's end the hypocrisy, I'm out of it

I'm tired of double-talks

Look at me, I'm not even mad at you, I'm just like that

I want love, joy, good spirit

It's not your money that will make me happy

I want to die with a hand on my heart

Let's go together, let's discover my freedom,

Forget all your prejudice, welcome to my reality

ΥΓ. Tρίτη και τυχερή φορά ελπίζω που ανεβάζω αυτή την ανάρτηση. Είναι λες και δε θέλει να ανεβεί η άτιμη :)

http://lyricstranslate.com

Αντίφαση και τεμπελιά

Έχω δικαίωμα να φάσκω και να αντιφάσκω. Να λέω και να αναιρώ στην ίδια πρόταση. Γιατί το ναι και το όχι είναι πιο κοντά από ότι φαίνεται αρχικά. Όλοι οι άνθρωποι εμπεριέχουμε ένα σωρό αντιφάσεις, αντιφατικότητες, αιρέσεις και αυτό-αναιρέσεις. 

Μπορώ να συμφωνώ και ταυτόχρονα να διαφωνώ με σένα. Μη σου φαίνεται παράξενο, παράλογο, μπερδεμένο ή τρελό. Η ζωή περιέχει, εμπερικλείει και έχει χώρο για όλα. Είναι ελαστική, ανεχτική και εύκαμπτη. Εμείς τις δίνουμε σχήμα, μορφή, γεύση, άρωμα, χρώμα. Η ζωή είναι και θετική και αρνητική. Η ζωή είναι και μικρή και μεγάλη. 

Σήμερα μπορεί να είσαι ένθερμος πολέμιος μιας ιδέας που αύριο πρωί μπορεί εξίσου παθιασμένα να ασπαστείς έτοιμος να την υπερασπιστείς μέχρι τέλους. 

http://playground.last.fm/simgroups/Lazy%20Generation

Γι’ αυτό κι εγώ αγαπώ τη δουλειά, γιατί όταν δεν κάνω κάτι μελαγχολώ, βαριέμαι, κουράζομαι ψυχικά. Αλλά παλεύω για το δικαίωμα στην τεμπελιά. Η τεμπελιά, το χουζούρι, το αραλίκι, είναι προνόμιο, είναι πλεονέκτημα και κέρδος για όλους όσοι μπορούν να το εξασκούν συχνά. Όσο κάθεσαι σκέφτεσαι, φιλοσοφείς, αναπολείς, νοσταλγείς, δημιουργείς. 

Αν οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν τους είλωτες να εργάζονται για κείνους, ώστε οι ίδιοι να έχουν χρόνο για ανώτερες ασχολίες θα είχαν άραγε φτιάξει τον πολιτισμό και τα έργα που έφτιαξαν που θεμελίωσαν τον παγκόσμιο πολιτισμό;

ΥΓ. Για την τεμπελιά είχα γράψει εδώ και πιο παλιά και δεν είναι καθόλου, μα καθόλου τυχαίο νομίζω :)

Ο μικρός..

...μήνας, δηλαδή ο Φεβρουάριος. 

Έχει λίγες μερούλες και περνά γρήγορα. Του'κλεψαν τις μέρες για να τις πάρουν οι "βασιλικοί" μήνες Ιούλιος και Αύγουστος, (γιατί αλοίμονο να μην είχαν τις ίδιες μέρες δυο τέτοιοι μήνες) κι έμεινε λειψός και γι'αυτό πολύ όμορφος. Είναι και μήνας του χειμώνα τι να τις κάνει τις πολλές μέρες; Να'ναι σαν τον απαίσιο Γενάρη που περιμένουμε πως και τι να βγει; 

Άσε που κάθε τέσσερα χρόνια παίρνει μια έξτρα μερούλα να'χει να πορεύεται. Αν τύχει και πέσουν τα γενέθλια σου εκείνη τη μέρα θα τα γιορτάζεις κάθε τέσσερα χρόνια! Ήξερα μια κοπέλα που γεννήθηκε 29/2 και λέει ότι είναι 8 χρονών κι ας είναι 32. Αφού οκτώ φορές είχε τα κανονικά της γενέθλια τι να κάνει η κοπέλα; :)

Έχει και τα καρναβάλια ο Φεβραρούλης κι έτσι μια τρέλα παραπάνω την έχει. Είναι κι ο μήνας που αρχίζει να μεγαλώνει κάπως η μέρα και να μυρίζει λίγο άνοιξη.. Άψογος μήνας νομίζω.

φωτο απ'το μπλογκ Χαρταετοί

Ο ανοιξιάτικος μας χειμώνας

Φέτος το'χω πάρει απόφαση δεν πρόκειται να 'χουμε χειμώνα, ούτε καν το γνωστό κυπριακό χειμώνα με τα λίγα κρύα και τις μετρημένες βροχές. Όχι φέτος έχουμε ανοιξιάτικο χειμώνα, με ήλιο-ήλιο-ήλιο-ήλιο, θερμοκρασίες γύρω στους 18-20 και καμιά μέρα θυμάται να βρέξει λιγουλάκι για να επιστρέψουμε την επόμενη στη λιακάδα μας. Μόλις σήμερα η μετεορολογική υπηρεσία είπε ότι από αύριο αναμένεται άνοδος της θερμοκρασίας και αίθριος καιρός. Αστείο δεν είναι να βρισκόμαστε μέσα στον Γενάρη κι όλο για άνοδο ν'ακούμε; :)

Θυμάμαι κάποτε είχε μια διαφήμιση ο Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού "Κύπρος-300 μέρες  το χρόνο ήλιος" τώρα μπορεί να τη βελτιώσει σε "365 μέρες" αφού ούτε εκείνες τις λίγες μέρες που'χε αφαιρέσει δεν έχει συννεφιά. 

Έτσι, αφού δεν μπορώ να κάνώ κάτι γι'αυτό, το'χω αποδεχτεί πλήρως πλέον κι όχι μόνο δε μ'ενοχλεί, αλλά το απολαμβάνω σε κάθε ευκαιρία δεόντως. Με κάνει να χαμογελώ και μου φτιάχνει τη διάθεση ότι δεν κρυώνω και δε χρειάζομαι θέρμανση, ούτε μέρα, ούτε νύχτα. Με τρελαίνει που όποτε κοιτάξω έξω απ'το παράθυρο βλέπω ήλιο και καταγάλανο ουρανό. Άλλοι πληρώνουν ακριβά για να μπορούν να έχουν αυτό το προνόμιο εγώ που το'χω δωρεάν ολόχρονα γιατί να μην το εκτιμήσω;

Πήγαμε που λέτε χθες εκδρομούλα στην Πέτρα του Ρωμιού κι απολαύσαμε τον ήλιο, τη θάλασσα, δεν κολυμπήσαμε, αλλά αν το κάναμε μια χαρά θα ήμασταν πιστεύω. Ορίστε και λίγες φωτογραφίες που τράβηξα με το κινητό.

 Τελικά ισχύει εντελώς αυτό που λένε: αν δεν μπορείς να το αλλάξεις απόλαυσε το! Κι αυτό είναι σοφή συμβουλή και για άλλους τομείς της ζωής μας νομίζω. Πόση ενέργεια, άγχος, αγωνία σπαταλάμε πολεμώντας για πράγματα; Ενώ αν αποδεχόμασταν αυτά  που δε μας μειώνουν, ούτε μας προσβάλουν σαν άτομα, τότε μια χαρά θα'μασταν και πιο χαρούμενοι. Άσε που θα φυλάγαμε πολύτιμες δυνάμεις γι'αυτά που πραγματικά αξίζουν να παλέψουμε και να διεκδικήσουμε αυτά που θέλουμε. 

Τα γράφω όλα αυτά εδώ για να τα θυμίζω και σε μένα που πολλές φορές με πνίγουν οι σκοτούρες και το παραμικρό με επηρεάζει και με αγχώνει.