Αργοπεθαίνει όποιος… αναδημοσίευση

Ένα καταπληκτικό κείμενο της βραζιλιάνας συγγραφέως  Martha Medeiros που δημοσιεύτηκε στο doctv.gr.  

Έτσι για να πάψουμε να είμαστε/γινόμαστε σκλάβοι της συνήθειας, για ν’ανοίξουμε φτερά και να πετάξουμε μακριά απ’τα καθιερωμένα και τα καθωσπρέπει.

 

Καλό γονιός γίνεσαι με καθημερινή προσπάθεια

Όλοι οι γονείς πιστεύω ότι θέλουμε να είμαστε καλοί γονείς για τα παιδιά μας, να τους προσφέρουμε αγάπη χωρίς όρια, αποδοχή και το χώρο και χρόνο να μεγαλώσουν σωστά και να πατήσουν γερά στα δικά τους πόδια. 

Όμως τι κάνει τον καλό γονιό και πως μπορούμε να πετύχουμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας χωρίς να τα καταπιέζουμε και να τα πνίγουμε; Οι ισορροπίες είναι λεπτές και εύκολα μπορούν να χαθούν, είτε ξεφεύγοντας προς την τοξικότητα, είτε προς την αδιαφορία.

Loneliness & Loss

Why do people have to be this lonely? What’s the point of it all? Millions of people in this world, all of them yearning, looking to others to satisfy them, yet isolating themselves. Why? Was the Earth put here just to nourish human loneliness?

…

So that’s how we live our lives. No matter how deep and fatal the loss, no matter how important the thing that’s stolen from us – that’s snatched right out of our hands – even if we are left completely changed people with only the outer layer of skin from before, we continue to play out our lives this way, in silence. We draw ever nearer to our allotted span of time, bidding it farewell as it trails off behind. Repeating, often adroitly, the endless deed of the everyday. Leaving behind a feeling of immeasurable emptiness.

Sputnik Sweetheart

Haruki Murakami

Translated from the Japanese by Philip Gabriel

Vintage Books London, 2002 

Μαγικά κείμενα.. ξανά

Ξανά γιατί η 'μάγισσα των λέξεων' Ελένη Ξένου έκανε πάλι το θαύμα της στη στήλη της 'Το νησί' στο doctv και μ'έβαλε σε σκέψεις μια μικρή-μεγάλη παράγραφος της.

ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΠΡΙΝ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ, τη ρώτησα ξαφνικά. Δούλευα σε μια εταιρεία, μου απάντησε τσαλακώνοντας την ίδια ώρα ασυναίσθητα την άκρη της σελίδας του βιβλίου της. Και τι έγινε; επέμενα, ψάχνοντας για το στόρι της. «Δεν ήταν αυτό που ήθελα. Και έτσι παραιτήθηκα, πριν χάσω την ψυχή μου». Αυτή την λέξη χρησιμοποίησε.

"..Και έτσι παραίτηθηκα, πριν χάσω τη ψυχή μου"

Άραγε σε μια εποχή αβεβαιότητας, ανασφάλειας, ανεργίας.. άραγε πόσοι από μας θα τολμούσαμε να το κάνουμε αυτό;

Προσοχή όχι πόσοι το σκεφτήκαμε. Γιατί οι σκέψεις είναι εύκολες, φτηνές.
Αλλά πόσοι θα τολμούσαμε να το κάνουμε πράξη; Να παρατήσουμε ό,τι μας πονά, μας βασανίζει, μας καταστρέφει λίγο-λίγο ό,τι καλό έχουμε μέσα μας.. όλα για να μη χάσουμε τη ψυχή μας.

Γιατί είναι λίγο να χάσεις τη ψυχή σου για τα υλικά αγαθά; Για την ασφάλεια του χρήματος; Τη βεβαιότητα της καθημερινής ρουτίνας, της τριβής;

Που είναι η πραγματική ζωή άραγε; Στο βιοποριστικό επάγγελμα που θεωρείται και 'καταξιωμένο'; Σ'αυτό που προσδιορίζεται κοινωνικά αποδεκτό και 'σωστό';

Ή σ'αυτό που σε καλεί η καρδιά κι η ψυχή σου να κάνεις;

Κι άραγε πόσο καιρό έχεις ανοιχτό μπρος σου για να κάνεις αυτές τις επιλογές;

Πότε η πόρτα της ευκαιρίας, της επιλογής κλείνει και σ'αφήνει εκεί;

Γιατί (προσοχή και πάλι) οι ευκαιρίες δεν μένουν να μας κοιτούν κατάματα επ'άπειρον. Είναι πόρτες που ανοίγουν και αν δεν τις αρπάξεις, δεν τις ανοίξεις, κλείνουν κατάμουτρα και αθόρυβα. Αν αργήσεις να αποφασίσεις η ευκαιρία δε σε περιμένει.

Η απραξία είναι απατηλή. Εμπεριέχει πράξη το να μην κάνεις τίποτα. Το να περιμένεις. Το να μην αντιδράς. Πουλιέσαι. Χαρίζεσαι με το να μένεις απαθής, άπραγος, ακίνητος. Μην ξεγελιόμαστε ότι αν δεν κάνουμε κάτι δε συμμετέχουμε στο ξεπούλημα της ψυχής.

Μένεις λοιπόν και φθείρεσαι ψυχικά, πνευματικά και σωματικά;
Ή φεύγεις παίζοντας κορώνα-γράμματα τη ζωή κι όπου σε βγάλει;

Η ζωή δεν είναι για τους τολμηρούς;

Μαγικά κείμενα

Μερικές φορές μου τυχαίνει να διαβάζω κάτι κείμενα που μ'αρπάζουν απ'το λαιμό και με συγκινούν τόσο βαθιά που τα δάκρυα τρέχουν αβίαστα στα μάγουλα μου. 

Κάποτε αυτό συμβαίνει με βιβλία, όπως τα παλιά της Σώτης Τριανταφύλλου και κάποτε με κείμενα σε περιοδικά, ηλεκτρονικά και χειροπιαστά. Ένα απ'αυτά της καταπληκτικής Ελένης Ξένου στο www.doctv.gr

 

Ένα μικρό απόσπασμα αναδημοσιεύω εδώ

"Και είναι τελικά ανακουφιστικό το αίσθημα να γυρνάς στον τόπο του εγκλήματος, γιατί ίσως αυτό να σημαίνει πως πια μπορείς να λογαριαστείς με ό,τι ενοχικό κουβαλάς και να το διαγράψεις, αρχίζοντας ξανά από την αρχή, με μνήμη αθώα, παρότι όχι πια αθώος. Είναι κι’ αυτό μια, κάποια, καινούργια αρχή."

Aξίζει όμως τον κόπο να το διαβάσετε ολόκληρο εδώ 

Αυτό το απόσπασμα ήρθε να εκφράσει με λέξεις κάτι που πάρα πολλές φορές τα τελευταία χρόνια ένιωσα και βίωσα, αλλά δυσκολευόμουν να εντοπίσω τις σωστές  λέξεις για να το μοιραστώ. 

Έτυχε ή μάλλον επιδίωξα να επισκεφτώ μέρη που είχα πάει πριν αρκετά χρόνια και κάθε φορά ασυναίσθητα έκανα τη σκέψη ότι εκείνες οι νέες στιγμές που περνούσα εκεί έγραφαν πάνω στις παλιές.  Επαναπροσδιόριζαν το παρελθόν κι έφτιαχναν νέες εικόνες, μυρωδιές που με τον καιρό θα'ρθουν κι αυτές να γίνουν παρελθόν και να σμιχτούν αχώριστα στο μυαλό, τις αναμνήσεις, τη ζωή μου. 

Η λέξη που μου ερχόταν κάθε φορά είναι η αγγλική overwrite όχι γιατί η πλούσια ελληνική μας γλώσσα δεν μπορεί να αποδώσει τα αισθήματα, αλλά γιατί η αγγλική με μια μόνο λεξούλα περιγράφει μια μεγάλη γκάμα συναισθημάτων.

Πως κάνεις overwrite αναμνήσεων; Με το να επισκεφτείς μέρη που σου πρόσφεραν χαρά, γέλιο, ανεμελιά με ένα άτομο που αγαπάς, αντί μόνη όπως την πρώτη φορά, και να ζήσεις, να δημιουργήσεις νέες εικόνες χαράς, γέλιου, ανεμελιάς. Όλες αυτές οι αναμνήσεις έρχονται μετά σαν γλυκό του κουταλιού και γλυκαίνουν το μέσα σου και δένουν όλες μαζί και γίνονται ευωδιαστές και μοσχομυρίζουν το παρόν και το μέλλον.

φώτο απ'το myfunkycook.blogspot.com

Συνέντευξη Χρήστου Θηβαίου στο Φιλελεύθερο

Την Κυριακή 7/2/10 δημοσιεύτηκε στο  Φιλελεύθερο συνέντευξη του Χρήστου Θηβαίου από την εξαιρετική δημοσιογράφο Ελένη Ξένου, (η οποία έχει φοβερό ταλέντο τόσο στη συγγραφή κειμένων όσο και στις συνεντεύξεις) και  μετά από τη δική της έγκριση για την οποία την ευχαριστώ, αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας μερικά αποσπάσμα γιατί πιστεύω ότι πραγματικά αξίζει τον κόπο να τα διαβάσετε.

Ελένη Ξένου: Μ'άρεσε μια φράση που χρησιμοποιείτε συχνά..

Χρήστος Θηβαίος: Για να την ακούσω.

ΕΞ:Είναι ένος Σέρβου συγγραφέα και λέει πως ο κάθε άνθρωπος έχει μπροστά του χιλιάδες δρόμους...

ΧΘ: ..αλλά ο πραγματικά δικός του δρόμος είναι αυτός τον οποίο αν αποφασίσει να ακολουθήσει ο φόβος του μεγαλώνει.

ΕΞ: Και γιατί αυτός είναι πραγματικά δικός μας δρόμος;

ΧΘ: Υπάρχει ένα κομβικό σημείο στη ζωή του ανθρώπου, το οποίο αφορά τις επιλογές του. Εαν δηλαδή θα αποφασίσει να ακολουθήσει το δρόμο που θεωρεί εξασφαλισμένο, όπως π.χ. για μένα ήταν η ακαδημαϊκή καριέρα, ή αν θα ακολουθήσει το δρόμο που δεν του εξασφαλίζει το μέλλον, όπως ήταν για μένα η μουσική. Ο δρόμος ο πραγματικός, λοιπόν, είναι εκείνος που κάνει την καρδιά σου να πάλεται. Σε κάνει να φοβάσαι με την έννοια της ανασφάλειας, που τίποτα σ'αυτό το δρόμο δεν είναι δεδομένο.

ΕΞ: Και ποιό είναι το κομβικό σημείο στη ζωή του κάθε ανθρώπου;

ΧΘ: Πιστεύω πως ξεκινάει από τις επιλογές του τέλους της εφηβείας, όπου πια ο άνθρωπος είναι σε μια διαδικασία που μπορεί να αμφισβητήσει την ασφάλεια του, και συνεχίζεται στην πορεία και στο μέλλον ανάλογα με τις επιλογές που βρίσκει μπροστά του.

ΕΞ: Εσάς τι ήταν αυτό που σας έκανε να αμφισβητήσετε την ασφάλεια σας;

ΧΘ: Το ότι ήθελα να γράφω τραγούδια και να τα τραγουδώ.

ΕΞ: Εσάς τι σας έμαθε η γνωση;

ΧΘ: Να είμαι ευγενικός και να σέβομαι τους ανθρώπους.

ΕΞ: Πριν δεν ήσασταν ευγενικός;

ΧΘ: Όσο είμαστε νέοι νομίζουμε ότι είμαστε αθάνατοι και ότι μας ανήκουν τα πάντα. Σιγά-σιγά, μέσα από τη γνώση, μαθαίνουμε ότι καταλαμβάνουμε ένα κομμμάτι χώρου αυτής της ζωής.

ΕΞ: Και πως μεταφράζεται αυτό στην καθημερινότητά σας;

ΧΘ: Ότι ο καθένας έχει χώρο και ότι κανείς δεν είναι το κέντρο του κόσμου. Να κάτι πολύ σημαντικό που η γνώση σου μαθαίνει.  Να δίνεις χώρο στους ανθρώπους, γιατί ο καθένας δικαιούται το χώρο του.

ΕΞ: Τι άλλο σημαντικό σας έμαθε η γνώση;

ΧΘ: Ότι οποιαδήποτε σχέση είναι σχέση εξουσίας. Και δεν εννοώ την κομματική ή την πολιτική. Σχέση εξουσίας μπορεί να έιναι και η σχέση μεταξύ δύο ερωτευμένων.

ΕΞ: Και γιατί συμβαίνει αυτό;

ΧΘ: Γιατί έτσι λειτουργεί η ζωή.

ΕΞ: Η ζωή ή εμείς;

ΧΘ: Ο άνθρωπος. Όταν λειτουργεί ενστικτωδώς ο άνθρωπος είναι σε μια σχέση εξουσίας. Γιατί αισθάνεται πως για να είναι ευτυχισμένος, πρέπει να έχει τη δυνατότητα ή τη διάθεση να επιβληθεί.  Μόνο όταν κάποιος έχει χορτάσει εξουσία, τότε είναι ικανός να αποφύγει και τις σχέσεις εξουσίας. Οι μόνοι άνθρωποι που μπορούν να επιλέξουν να μην ασκήσουν σχέσεις εξουσίας είναι οι χορτασμένοι από την εξουσία.

ΕΞ: Και η τέχνη; Τι ρόλο παίζει σ'αυτό; Δε θα'πρεπε να σου μαθαίνει να αποφεύγεις τέτοιου είδους σχέσεις;

ΧΘ: Μέσω της τέχνης προσπαθείς να αποφύγεις. Το θέμα είναι ωστόσο, πως αν μια ζωή είσαι στη διαδικασία του ότι δε σου αναγνωρίζουνε το ταλέντο σου ή ότι δεν έχεις ταλέντο, τότε πάντα θα είσαι σε μια μίζερη αφάνεια ή θα προσπαθείς με χιλιάδες τρόπους να επιβάλεις το ταλέντο σου ακόμα και όταν ξέρεις πως δεν τοχεις. Αυτό είναι σχέση εξουσίας. Αν όμως έχεις αναγνωριστεί και ξέρεις ότι έχεις ταλέντο, τότε μπορείς να πεις "εγώ από ένα σημείο και μετά θα διάγω τη ζωή μου με το να μοιραστώ όλη αυτή τη δύναμη και την εξουσία που μου έχει αποδοθεί". Αυτό όμως μόνο από χορτασμένους ανθρώπους μπορεί να συμβεί και ποτέ από πεινασμένους.

ΕΞ: Άρα να υποθέσω ότι η ανάγκη να επιβάλει κανείς την εξουσία του είναι και μια ανάγκη να καλύψει τη μετριότητα του;

ΧΘ: Έτσι όπως τα λέτε. Γιατί όταν δυναμώνεις και γίνεσαι καλύτερος δεν έχεις πια ανάγκη να επιβάλεις εξουσία.

ΕΞ: Και τι σημαίνει γίνομαι καλύτερος;

ΧΘ: Σημαίνει αφουγκράζομαι καθημερινά τους ανθρώπους γύρω μου, που ξέρω ότι είναι καλύτεροι από μένα. Κάθομαι και τους ακούω, τους προσέχω, τους παρατηρώ. Όταν μιλάνε δεν μιλάω. Είναι πολύ σημαντικό για κάποιον όχι μόνο να έχει δάσκαλους, αλλά να επιλέγει να έχει πάντα δάσκαλους.

Τέλος ένα παραμύθι που λέει ο Χρήστος Θηβαίος με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του δίσκου που θα κυκλοφορήσει σύντομα.

Είναι μια γιαγιά και αφηγείται μια ιστορία στο εγγόνι της. Του λέει: 

"Παιδί μου, όλη η ζωή, όλος ο κόσμος υπάρχει, ομορφαίνει, ασχημαίνει, γεννιέται και πεθαίνει κάθε μέρα γιατί παλεύουνε δυο λύκοι. Ο ένας λύκος τρέφεται με φως, ο άλλος με σκοτάδι. Κια κάθε μέρα παλεύουν αυτοί οι λύκοι και ξαναγεννιέται ο κόσμος και ξαναπεθαίνει ο κόσμος και ομορφαίνει και ασχημίζει και γι'αυτό υπάρχουνε τα αστέρια, το φεγγάρι, η θάλασσα, οι μυρωδιές, η μέρα και η νύχτα. Γιατί υπάρχουνε δύο λύκοι που παλεύουνε. Ο ένας τρέφεται με φως και ο άλλος με σκοτάδι. Και έτσι ξεκινάει η μέρα και έτσι τελειώνει η μέρα".
Και λέει το εγγόνι: "Αυτό είναι όλο γιαγιά;"

"Ναι παιδί μου. Γιατί τα χνάρια αυτής της πάλης είναι το κουκούτσι της ψυχής σου. Το κουκούτσι της ψυχής κάθε ανθρώπου". 

Και λέει το παιδί: 

"Γιαγιά ποιός λύκος κερδίζει;" 

"Παιδί μου" του λέει, "κάθε μέρα κερδίζει ο λύκος που ταΐζεις".

Η σφαγή της ωραίας Ελένης

Ήθελα κάτι να γράψω γιατί τη σφαγή που συντελείται στα πρωινάδικα-μεσημεριανάδικα-ειδήσεις κτλ αλλά βρήκα ότι ο δημοσιογράφος Κώστας Βαξεβάνης τα είπε πολύ καλύτερα από μένα στο κουτί της Πανδώρας έτσι αναδημοσιεύω εδώ το εύστοχο και επίκαιρο κείμενο του.

Ο κιμάς κόπτεται πάντα παρουσία του πελάτη. Και τον κόβει αυτός που μέχρι πριν από λίγο, πασπάτευε το κρέας, εκθειάζοντας τα προτερήματα και την φρεσκάδα του. Η Ελένη Μενεγάκη, απλά, πολύ απλά, περνάει από την μιντιακή μηχανή του κιμά που υπηρέτησε. Ο πελάτης, (ναι για πελάτη πρόκειται και όχι για πολίτη), ατάραχος, θα παρακολουθήσει όλη την.. διαδικασία που μετατρέπει το σφάγειο σε γεύμα. Της αξίζει; Σε κανέναν άνθρωπο δεν αξίζει. Αλλά έχει σημασία να μην θεωρείς πρώτα εσύ τον εαυτό σου κρέας.

Παρακολουθώ με αηδία, τον στρατό με τις θηλυκές και αρσενικές κατίνες που συναγωνίζονται στο ποιος θα παραθέσει στο κοινό, τις περισσότερες λεπτομέρειες από την προσωπική ζωή ενός ανθρώπου. Οι ίδιοι που εκλιπαρούσαν πριν από λίγες μέρες για μια της ματιά, ένα νεύμα συμπάθειας, ένα υπονοούμενο χαμόγελου που θα τους τοποθετούσε στο πάνελ των γνωστών της. Ξαφνικά ανακάλυψαν τις ατέλειες στην ζωή (και σε λίγο στο σώμα να είσαστε βέβαιοι) της ωραίας Ελένης. Εντόπισαν την κυτταρίτιδα των προσωπικών της στιγμών. Τα ψωμάκια που χαλάνε την εικόνα της ιδανικής οικογένειας. Σε λίγο δυστυχώς τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα. Όταν η Ελένη θα πέσει από τον θρόνο της, θα την σχολιάζουν σαν μια παλιά αντανάκλαση κάποιας βαφής μαλλιών, σαν απορία για τον «λούτσο», σαν υπερτιμημένη πρωινατζού. Αυτοί ακριβώς που την υπερτίμησαν και προσπαθούσαν να πείσουν πως η λάμψη απ το χαμόγελό της είναι η λάμψη της ζωής και της ευτυχίας.

Χώνουν τα χέρια τους στον κιμά και πλάθουν αηδιαστική τροφή στο σχήμα που επιθυμεί και έχει άχτι ο καθένας. Με το κανιβαλισμένο σώμα μιας τηλεπερσόνας την οποία είχαν ανακηρύξει βασίλισσα.Και έτσι μπορούν να πουν πως το γεύμα τους ήταν βασιλικό.

Ένας γνωστός εκστόμισε χτες «την λυπάμαι με αυτά που περνάει». Και μια φίλη του απάντησε «δεν νομίζω πως είσαι σε θέση να λυπηθείς την Ελένη με 10 σπίτια ,εκατομμύρια στην τράπεζα και μια ζωή που της δίνει ό,τι θέλει». Μια άλλη φίλη με μεγάλη ειλικρίνεια είπε : «την μισώ. Γιατί φρόντισε να δημιουργήσει το παραμύθι πως όποια δεν είναι όπως αυτή, απροβλημάτιστη, ανέμελη, χωρίς ενδιαφέρον για τίποτα, λαμπερή , με λεφτά και οικογένεια ύποπτα αρμονική, δεν αξίζει να υπάρχει»

Η τηλεόραση είναι σκληρή. Και αυτοί που σε αποθεώνουν επίσης. Και είναι καλό αυτό που έχεις να προσφέρεις να μην είναι κρέας και μόνο. Γιατί κάποια στιγμή θα σε κάνουν κιμά. Τι θα ήταν άραγε η Ελένη αν δεν ήταν μια λάμψη στην τηλεόραση; Η Ελένη δεν είναι μια πρωινατζού. Μια δουλειά, την οποία κάνει καλά και ευχάριστα. Είναι η απενοχοποίηση της άγνοιας και η εξιδανίκευση της ελαφρότητας. Είναι δηλαδή ένα πρότυπο που μαθηματικά κατασκευάζει κοινό έτοιμο να την κατασπαράξει. Η Ελένη είναι (όπως και όλοι) οι επιλογές της. Το ανοιχτό μπούστο, τα σεξουαλικά υπονοούμενα, η επιτηδευμένη αφέλεια, η προσπάθεια ταύτισης της ευτυχίας με το δεν σκοτίζομαι. Ελάχιστη σημασία έχει αν έτσι είναι ή αν παίζει ένα ρόλο που απλώς της αποφέρει χρήματα. Δημιουργεί τη δημόσια εικόνα της. Με το γάμο της σε ζωντανή σύνδεση, τις βαφτίσεις των παιδιών της να αξιολογούνται σε νούμερα AGB, με τα μπάνια της όχι σε νησιά αλλά σε εξώφυλλα. Μοιραία ο χωρισμός της θα είναι σε εθνική μετάδοση. Δυστυχώς γι αυτήν.

Πιο πολύ όμως λυπάμαι, όλα αυτά τα κορίτσια που πρόλαβαν να κάνουν πρότυπο ζωής και ευτυχίας την Ελένη, χωρίς να έχουν ούτε τα πλούτη, ούτε την άνεσή της . Που λάτρεψαν την εξιδανικευμένη εικόνα της. Αντιγράφοντας απλώς τη βαφή μαλλιών, τα νιαουρίσματα και το «δεν καταλαβαίνω» της. Λυπάμαι όλους αυτούς που πίστεψαν πως η καλή οικογένεια είναι κάτι σαν διαφήμιση Βιτάμ, όπου όλοι ξυπνάνε καλά, δουλεύουν ελάχιστα, δεν έχουν προβλήματα και είναι νομοτελειακά αγαπημένοι. Αυτούς ειλικρινά λυπάμαι, περισσότερο απ την Ελένη. Που δεν μπορούν να καταλάβουν πως συνήθως έγχρωμη τηλεόραση σημαίνει και ασπρόμαυρη ζωή.

Προσβάσιμα blogs. Επισημάνσεις. Sotostips Αναδημοσίευση

Βρήκα αυτό το ποστ από το Sotostips και το αναδημοσιεύω γιατί το είναι εξαιρετικά χρήσιμο.

Πόσο εύκολα περιηγούνται και βρίσκουν πληροφορίες (ή δε βρίσκουν) οι αναγνώστες ενός blog; Βλέπουν τι γράφετε καταρχήν έτσι όπως έχετε διαλέξει συνδυασμό χρωμάτων background και γραμματοσειράς;

Το μέγεθος της γραμματοσειράς στα άρθρα του blog σας είναι όσο μικρό παίρνει. Ξέρουν οι αναγνώστες, μπορούν δηλαδή να χρησιμοποιήσουν τον browser για να μεγαλώσουν τα γράμματα (Ctrl + ρόδα ποντικιού); Μήπως δεν επιτρέπεται καν να μεγαλώσουν λόγω σχεδιασμού (stylesheet);

Στο ίντερνετ, αν οι χρήστες δυσκολεύονται να περιηγηθούν ή και να χρησιμοποιήσουν τις διάφορες λειτουργίες του blog σας φεύγουν αμέσως. Αν οι χρήστες δεν καταλάβουν τι προσφέρει το blog σας και τι να περιμένουν από εσάς φεύγουν. Αν οι χρήστες χαθούν μέσα στο blog σας φεύγουν. Αν το άρθρο σας δεν διαβάζεται εύκολα ή και δεν απαντάει στο ερώτημα των χρηστών(πχ στο google έχει βάλει λέξεις κλειδιά και βρήκε το άρθρο σας) φεύγουν.

Οι χρήστες στο ίντερνετ είναι πολύ γρήγοροι και εντελώς ανυπόμονοι. Δεν τους νοιάζει, αν δεν το βρουν σε εσάς θα το βρουν σε 10 άλλους. Σκανάρουν πολλοί τα κείμενα, οπότε οι λίστες (definition lists) και οι υπότιτλοι(ή tags) στα άρθρα μερικές φορές βοηθούν (αν είναι κάπως μακρύ άρθρο).

Τώρα καλό θα είναι να βρείτε 5 φίλους ή γνωστούς που δεν έχουν επισκεφτεί το blog σας άλλη φορά. Θα τους βάλετε έναν έναν να κάνουν κάποια πράγματα στο μπλογκ σας. Να χρησιμοποιήσουν τις λειτουργίες του blog, να περατώσουν κάποια ενέργεια, να ψάξουν για κάτι, να γραφτούν, να σας στείλουν μήνυμα, να βρουν το προφίλ σας κλπ κλπ.

Όλα αυτά θα γίνουν ενώ εσείς είστε δίπλα από τον φίλο σας και παρακολουθείτε. Δεν μιλάτε, δεν βοηθάτε. Σιωπή.

Σημειώστε τι κάνει, γιατί αργεί, τι δεν πάει καλά με το blog σας. Διότι κάτι δεν πάει καλά με ευτό, αυτός που έχετε δ'ίπλα είναι ο εν δυνάμει αναγνώστης του μπλογκ. Άλλοι 1000 υπάρχουν σαν κι αυτόν.


Το κείμενο στο blog μας είναι καλό να είναι ευανάγνωστο

• όχι πολύ μικρά γράμματα
• αν είναι μικρά τα γράμματα, να μπορούν να μεγαλώσουν ή με κάποιο stylesheet που παρέχουμε εμείς (ένα κουμπάκι "large text") ή με τη χρήση του browser από τον ίδιο τον χρήστη
  
• όχι περίεργοι συνδυασμοί χρώματος background και χρώματος κειμένου-πχ όχι μαύρο background και κόκκινα γράμματα ή ασπρο background και ανοιχτό γκρίζο χρώμα κείμενο, μαύρο background και σκούρο γκρίζα γράμματα κλπ κλπ
  

Οι φωτογραφίες στα άρθρα, με κλικ, να μεγαλώνουν αρκετά και να συμπληρώνουμε πάντα το Alt="" που θα βρούμε στο HTML του άρθρου μας (γράφουμε μια φράση, μέσα στα κενά εισαγωγικά, που αναφέρει τι βλέπουμε στην εικόνα. Το ακούνε οι τυφλοί αναγνώστες που χρησιμοποιούν ειδικό reader. Επίσης, όσοι αναγνώστες έχουν απενεργοποιήσει τη δυνατότητα απόδοσης του browser φωτογραφιών, θα δουν τη φράση σας. Επίσης χρήσιμο για το Google. Και τέλος οι χρήστες του Internet Explorer το βλέπουν ώς tooltip όταν κάνουμε mouse-over πάνω στη φωτογραφία.

Τα link (σύνδεσμοι) στο άρθρο να διαφοροποιούνται από το υπόλοιπο κείμενο (πχ υπογραμμισμένα (για τους colour blind)), να είναι κάπως σαν φράσεις παρά λέξεις. Πχ, μην κάνετε λινκ το "εδώ" στη φράση "εδώ βλέπουμε κι άλλες πληροφορίες για το θέμα Χ" αλλά κάντε λινκ όλη τη φράση. Αυτό μπορεί να βοηθήσει ανθρώπους με προσωρινές ή μόνιμες δυσλειτουργίες στο χέρι. Θα κάνουν κλικ πιο εύκολα μια μακριά φράση παρά μια λέξη. Φυσικά αυτό δεν θα μπορεί να το κάνετε πάντα ανάλογα με την περίπτωση. Σαν μπόνους, αν ακολουθήσει αυτή τη μέθοδο και συνδεθεί με άρθρο σας κάποιος αυτό το link έχει περισσότερη αξία για το Google διότι είναι επεξηγηματικό για το τι περιλαμβάνει το άρθρο.

Τα βίντεο σας αν είχαν υπότιτλους θα βοηθούσατς τα άτομα με προβλήματα ακοής. Το Youtube προσφέρει δυνατότητα προβολής υποτιτλισμένων (με επιλογη) βίντεο.

Update: Το μεγάλωμα των γραμμάτων (κειμένου) μπορεί να γίνει και με Ctrl & + και η σμίκρυνση τους με Ctrl & -. Επαναφέρουμε τη σελίδα στο κανονικό της μέγεθος με Ctrl-0(μηδεν).

Για πιό ριζοσπαστική αντιμετώπιση, αν για παράδειγμα τα χρώματα είναι χάλια και τα γράμματα δεν μεγαλώνουν, στο Firefox κάνω το εξής:

View -> Page style -> No Style

Έτσι καταργούμε στιγμιαία το style sheet μιας σελίδας και το βλέπουμε στη μορφή πχ που θα είχε τη δεκαετία 90. Δηλαδή, τουλάχιστον ευανάγνωστο αλλά σπαρτιάτικο. Επαναφέρουμε το αρχικό styling επιλέγοντας

View -> Page style -> No Style -> Basic Page Style

Το κακομαθημένο παιδί - Χαμομηλάκι (αναδημοσίευση)

πηγή φώτο

Πώς να χειριστείτε ένα κακομαθημένο παιδί

Ποιος δεν έχει γυρίσει το κεφάλι του να δει τη σκηνή με το παιδάκι που κλαίει και χτυπιέται στο πάτωμα του σούπερ μάρκετ για να του αγοράσει η μαμά του τη σοκολάτα που θέλει; Και ποιος δεν έχει κοντοσταθεί για να δει αν η μαμά τελικά θα ενδώσει και θα του αγοράσει αυτό που θέλει; Αυτή και πολλές παρόμοιες σκηνές που εκτυλίσσονται σε εστιατόρια, μαγαζιά, φιλικά σπίτια, την παιδική χαρά, το ίδιο το σπίτι του παιδιού περιγράφουν την εικόνα του κακομαθημένου παιδιού.

Το κακομαθημένο παιδί δεν είναι ένα παιδί που το αγαπούν όλοι πάρα πολύ και δεν του χαλάνε χατήρι, αλλά είναι ένας μικρός τύραννος, ένα απείθαρχο παιδί που ξέρει να χειρίζεται τους άλλους και με το οποίο συνήθως είναι δυσάρεστο να συνυπάρχει κανείς για πολύ.

Τα χαρακτηριστικά του κακομαθημένου παιδιού

• Δεν ακολουθεί τους κανόνες, δε συμμορφώνεται με λογικές προτάσεις

• Δεν αντιδρά στο 'μη', 'όχι', 'σταμάτα' ή άλλες εντολές

• Διαμαρτύρεται για όλα

• Επιμένει να γίνουν τα πράγματα όπως το ίδιο θέλει

• Έχει άδικες ή υπερβολικές απαιτήσεις από τους άλλους

• Δε σέβεται τα δικαιώματα των άλλων

• Προσπαθεί να ελέγχει τους άλλους

• Νευριάζει εύκολα

• Γκρινιάζει και έχει συχνά ξεσπάσματα θυμού

• Διαρκώς διαμαρτύρεται ότι βαριέται

Γιατί τα παιδιά γίνονται κακομαθημένα;

Η βασική αιτία για την οποία ένα παιδί γίνεται κακομαθημένο σχετίζεται με το στυλ διαπαιδαγώγησής του από τους γονείς.

Οι υπερβολικά επιεικείς γονείς που τα επιτρέπουν όλα, δε βάζουν όρια, δεν θέτουν και δεν τηρούν συγκεκριμένους κανόνες (αλλά ακόμα κι αν βάλουν εκ των υστέρων, στην απόγνωσή τους, κάποιον κανόνα τον καταπατούν πολύ γρήγορα) και που υποχωρούν στη γκρίνια ή τα ξεσπάσματα θυμού του παιδιού τους, είναι αυτοί που με τη συμπεριφορά τους δημιουργούν ένα κακομαθημένο παιδί.

Αν οι γονείς δίνουν από πολύ νωρίς μεγάλη δύναμη στο παιδί και του μαθαίνουν να επικεντρώνεται στον εαυτό του, ευνοώντας την ανάπτυξη του εγωισμού, ενώ παράλληλα δεν του μαθαίνουν να λειτουργεί συνεργατικά και σε ένα ορισμένο πλαίσιο κανόνων που λαμβάνουν υπόψιν τους και τις ανάγκες των άλλων, το παιδί γίνεται κακομαθημένο.

Η συμπεριφορά του κακομαθημένου παιδιού έχει αρνητικές συνέπειες μόνο στους γύρω του ή και στον εαυτό του;
Πέρα από το γεγονός ότι η συμπεριφορά του κακομαθημένου παιδιού επηρεάζει αρνητικά τους γύρω του, μικρούς και μεγάλους, έχει και αρνητικές συνέπειες για το ίδιο το παιδί.

Το κακομαθημένο παιδί μαθαίνει να βασίζεται πάντα στους άλλους για την εκπλήρωση όλων των επιθυμιών του, με αποτέλεσμα να μη μπαίνει ποτέ στον κόπο να προσπαθήσει μόνο του. Με αυτό τον τρόπο όμως δεν αποκτά αυτοπεποίθηση και δε μαθαίνει να βασίζεται στις δυνάμεις του.

Ακόμα, το κακομαθημένο παιδί είναι διαρκώς σε κατάσταση εκνευρισμού, διότι μονίμως προσπαθεί να πετύχει κάτι περισσότερο και ξοδεύει πολύ χρόνο προκειμένου να βρει τον δυσλειτουργικό τρόπο να το καταφέρει.

Το πολύ κλάμα, τα μούτρα, η γκρίνια και τα ξεσπάσματα που χρησιμοποιεί ως τρόπους για να πετύχει το στόχο του παγιώνονται και μέσα του και αρχίζει να 'βλέπει' τον εαυτό του μέσα από αυτά τα επίκτητα χαρακτηριστικά.

Η κοινωνική ζωή του κακομαθημένου παιδιού επίσης υποφέρει, μια που τα άλλα παιδιά δεν έχουν υπομονή μαζί του και τη διάθεση να του κάνουν μονίμως από τα χατήρια. Με αυτό τον τρόπο το κακομαθημένο παιδί όχι μόνο απομονώνεται από τους συνομήλικους, αλλά χάνει μια σημαντική ευκαιρία να εξασκήσει τις κοινωνικές του ικανότητες στην ώρα τους, κάτι που θα φανεί και αργότερα στη ζωή του, όταν θα έχει διαπροσωπικές δυσκολίες ως έφηβος κι ενήλικας.

πηγή φώτο

Η πορεία της συμπεριφοράς του κακομαθημένου παιδιού

Αν δε γίνουν οι απαραίτητες αλλαγές στη διαπαιδαγώγηση του παιδιού, όταν θα φτάσει στη σχολική ηλικία το παιδί αυτό θα βρεθεί αντιμέτωπο με δυσκολίες που οφείλονται στην κακομαθημένη συμπεριφορά του.

Τα κακομαθημένα παιδιά συνήθως είναι αγενή, εγωιστές και αυταρχικά. Τα άλλα παιδιά δε συμπαθούν και δε θέλουν να παίξουν με ένα κακομαθημένο παιδί που δεν ξέρει να συνεργάζεται, τα θέλει όλα δικά του και θυμώνει αν δε γίνει το δικό του.

Αλλά και οι ενήλικες δεν συμπαθούν ιδιαίτερα τα κακομαθημένα παιδιά για τους ίδιους λόγους και επιπλέον γιατί έχουν υπερβολικές απαιτήσεις. Ακόμα και οι γονείς φτάνουν σε σημείο να έχουν δυσκολία να αποδεχτούν τη συμπεριφορά και το χαρακτήρα του παιδιού τους.

Επειδή ακριβώς έχουν δυσκολία στις κοινωνικές σχέσεις με τα άλλα παιδιά κι ενήλικες, τα κακομαθημένα παιδιά σύντομα γίνονται δυσαρεστημένα. Συχνά δείχνουν μειωμένη διάθεση και κίνητρα για μάθηση και τα παρατάνε όλα εύκολα.

Στην εφηβεία είναι πιθανό να πειραματιστούν με τσιγάρα, αλκοόλ και ναρκωτικά. Γενικότερα, κακομαθαίνοντας ένα παιδί οι γονείς δεν το προετοιμάζουν για τις απαιτήσεις του πραγματικού κόσμου εκτός σπιτιού.

πηγή φώτο

Πώς να μην... κακομάθετε το παιδί σας

Βάλτε όρια και κανόνες ανάλογα με την ηλικία του.

Μην αισθάνεστε ενοχές κάνοντας κάτι τέτοιο.

Μην ξεχνάτε ότι τα παιδιά επιζητούν σταθερότητα από τους γονείς τους και συχνά τους τεστάρουν για να διαπιστώσουν αν οι γονείς πράγματι τηρούν αυτά που λένε. Κάτι τέτοιο δημιουργεί αίσθηση σταθερότητας και ασφάλειας στο παιδί.

Δείξτε αγάπη, αλλά σταθερότητα και συνέπεια στις αποφάσεις σας (που θα πρέπει να είναι πάντα λογικές).

Οι απαγορεύσεις είναι απαραίτητες από μικρή ηλικία, διότι τα παιδιά αρχικά χρειάζονται τα εξωτερικά 'όχι' και 'μη', μέχρι να μάθουν στον αυτοέλεγχο και την αυτοπειθαρχία.

Η συνεργασία του παιδιού με τους γονείς στο θέμα των βασικών κανόνων θα πρέπει ν' αρχίσει ήδη από την προσχολική ηλικία (έτσι το παιδί δεν θα έχει δυσάρεστες εκπλήξεις όταν ξεκινήσει το σχολείο).

Μερικές αποφάσεις/κανόνες των ενηλίκων δεν επιδέχονται διαπραγματεύσεις (πχ το παιδί θα πρέπει να κάθεται στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου στο ειδικό καρεκλάκι ή με ζώνη ασφαλείας).

Άλλες φορές, πάλι, καλό είναι να έχει το παιδί τη δυνατότητα να επιλέξει ανάμεσα σε δυο πράγματα τα οποία οι γονείς ήδη εγκρίνουν (πχ τι είδους πρωινό να φάει, δημητριακά ή φρυγανιές με μέλι, ή να φορέσει το μπλε ή το καφέ παντελόνι).

Διακρίνετε ανάμεσα στις ανάγκες κι επιθυμίες του παιδιού: οι ανάγκες συμπεριλαμβάνουν την ανακούφιση από το αίσθημα της πείνας, της δίψας, του πόνου και του φόβου και οι γονείς θα πρέπει ν' ανταποκρίνονται άμεσα σε αυτές, ειδικά όταν συνοδεύονται από κλάμα.

Όταν το παιδί κλαίει γι' άλλο λόγο συνήθως πρόκειται για επιθυμίες και δεν είναι κάτι σοβαρό. Το κλάμα είναι μια φυσιολογική αντίδραση στην αλλαγή και την απογοήτευση.

Όταν το παιδί κλαίει την ώρα που έχει κι ένα ξέσπασμα θυμού θα πρέπει να το αγνοήσετε. Δείξτε κατανόηση για τα συναισθήματά του (καταλαβαίνω ότι νευρίασες) αλλά μην ενδώσετε να του κάνετε κάποιο παράλογο χατήρι.

Αντιδράστε στο έξτρα κλάμα του παιδιού σας όταν επιμένετε στους βασικούς κανόνες δίνοντας στο παιδί σας περισσότερη αγκαλιά, προσοχή και ποιοτικό χρόνο όταν δεν κλαίει.

Μην επιτρέπετε στα ξεσπάσματα θυμού να λειτουργήσουν (πχ ουρλιαχτά, κλάματα, χτύπημα των ποδιών στο πάτωμα, κράτημα αναπνοής, κλπ.), ενδίδοντας στις απαιτήσεις του παιδιού, απλά αγνοήστέ το.

Μάθετε στο παιδί σας να αντιμετωπίζει τη βαριεστημάρα του και να μάθει να ευχαριστιέται και με τον εαυτό του (εσείς προσφέρετε παιχνίδια, χαρτιά, μπογιές και το παιδί πρέπει να τα απασχοληθεί κάποια στιγμή μόνο του).

Μάθετε στο παιδί σας να έχει υπομονή και να περιμένει.

Μην υπερπροστατεύετε το παιδί σας από τις καθημερινές μικροδυσκολίες, επιτρέψτε του να τις χειριστεί (στην αρχή με τη βοήθειά σας), ώστε να μάθει στη συνέχεια ότι μπορεί να ανταπεξέρχεται και μόνο του.

πηγή φώτο

Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ - Το μπέρδεμα με το gadget «Αναγνώστες»

Αναδημοσίευση από ΑΣΠΑ ONLINE

http://aspaonline.blogspot.com/


Αν έχετε blog στην πλατφόρμα blogger και χρησιμοποιείτε το gadget «Αναγνώστες» μπορεί να διαπιστώσατε ότι οι αναγνώστες που παρακολουθούν το ιστολόγιό σας ξαφνικά μειώθηκαν. Ο λόγος που συνέβη αυτό είναι ότι κάποιοι από τους αναγνώστες σας μετατράπηκαν αυτόματα και εν αγνοία τους σε «ανώνυμους αναγνώστες» και η φωτογραφία τους σταμάτησε να εμφανίζεται σε όλα ή ορισμένα από τα blog που παρακολουθούσαν.


Με τον ίδιο τρόπο αν εσείς παρακολουθούσατε κάποια blog μέσω του gadget των Αναγνωστών πιθανόν να έχετε σταματήσει να εμφανίζεστε ως αναγνώστες στα blog τα οποία παρακολουθούσατε.


Τι χρειάζεται λοιπόν να κάνετε προκειμένου το θέμα να διορθωθεί;




Εκείνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να μεταβείτε στον Πανόπτη σας και να πατήσετε το μπλε κουμπί ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ. Στη νέα σελίδα που θα εμφανιστεί πρέπει να αλλάξετε το status σας από «Ανώνυμος» σε «Δημόσιο» για όλα τα blog στα οποία θέλετε να εμφανίζεστε ως αναγνώστες. Αυτό είναι όλο, η φωτογραφία σας στα blog αυτά θα επανεμφανιστεί! Το ίδιο χρειάζεται να κάνουν και όλοι οι αναγνώστες σας στο δικό τους Πανόπτη προκειμένου να επανεμφανιστούν ως αναγνώστες.


Θα θυμάστε επίσης ότι τα ιστολόγια που παρακολουθούσατε εμφανίζονταν αυτόματα και στο προφίλ σας του Blogger. Μετά το μπέρδεμα μπορεί να έχουν εξαφανιστεί από τη λίστα αυτή και παρά τις παραπάνω ενέργειες να μην επανεμφανίζονται. Σύμφωνα με το Google το συγκεκριμένο θέμα θα λυθεί επίσης το συντομότερο δυνατόν.


Ο λόγος που συνέβη το μπέρδεμα εξηγείται εδώ και έχει σχέση με τη δρομολόγηση συνεργασίας του gadget «Αναγνώστες» με τα gadget «Google Friend Connect» που ανήκουν όλα στην Google αλλά ως τώρα λειτουργούσαν ανεξάρτητα. Το gadget των Μελών Google Friend Connect δίνει τη δυνατότητα σε όλους τους αναγνώστες, ανεξάρτητα από το αν έχουν blog ή όχι (ή ανεξάρτητα πλατφόρμας στην οποία φιλοξενείται το blog τους, blogger, wordpress κλπ) να γίνουν μέλη, να συνδέονται μεταξύ τους και να δικτυώνονται.