Επαναπροσδιορισμός

Κάποιες φορές χρειάζεται να συμβεί κάτι πολύ ακραίο, για να συνειδητοποιήσεις τα πραγματικά σημαντικά πράγματα και ανθρώπους στη ζωή σου και να σβήσεις με μια μονοκονδυλιά όλα τα μικρά κι ασήμαντα.

ΤΕΡΜΑ ΣΤΗ ΒΊΑ ΕΝΑΝΤΊΟΝ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΏΝ!

Με αφορμή την δίκη για την τύπισσα που έριξε βιτριολι, αλλά και όλη τη βία εναντίον των γυναικών αναρωτιέμαι σε τι κόσμο έχουμε φέρει τα παιδιά μας.

Αθήνα μαζί

Βρήκα παλιό μπλογκ που το έχω παρατήσει για χρόνια πια και ανακάλυψα πως ξεπέρασα ένα έρωτα που τότε με βασάνιζε. Γράφοντας τον ξεπέρασα. Κι αφού δεν έχω άλλο τρόπο να ξεπεράσω όλη αυτή την τρικυμία των συναισθημάτων που με κατακλύζουν θα αρχίσω πάλι να γράφω.

Είσαι θύτης είσαι και περήφανος γι'αυτό;

Ο θύτης συνήθως όταν επιτεθεί στο θύμα (και ειδικά όταν έχει συνηθίσει να μην έχει καμιά αντίδραση στις πράξεις του), τότε είναι εντελώς φυσικό να γυρίζει να ισχυρίζεται ότι είναι ο ίδιος θύμα κι ότι οι πράξεις του θύματος τον ανάγκασαν να γίνει θύτης, ενώ εκείνος είναι καλό παιδί κι ας πρόσεχε το θύμα με την προκλητική συμπεριφορά του κ.ο.κ.

Τα ξανακούσαμε αυτά. Τα έχουμε υποψη μας. Φτάνει πια να φωνασκείτε και να το παίζετε θύματα αηδιαστικά ανθρωπάρια. 

Ανακυκλώστε και σώστε!

Δεν ξέρω για σας αλλά προσωπικά ανακυκλώνω από την παιδική μου ηλικία. Όταν ήμουν μικρή θυμάμαι τη μάνα μου να μαζεύει τα τενεκεδάκια των αναψυκτικών και να τα κουβαλά ο πατέρας μου σε ένα σημείο κοντά στην εκκλησία της γειτονιάς για να τα μαζέψουν. Αν κάποιος έκανε το λάθος να πετάξει τενεκεδάκι στα σκουπίδια γινόταν χαμός και το 'άτακτο' τενεκεδάκι γυρνούσε με την ουρά στα σκέλη στη σακούλα ανακύκλωσης.

Από τότε έχουν περάσει πολλά χρόνια και η ανακύκλωση προχώρησε για τα καλά στην Κύπρο. Την ευθύνη για την ανακύκλωση έχει η Green Dot Cyprus. Και από τα αποτελέσματα φαίνεται ξεκάθαρα πως κάνει πολύ καλή δουλειά.

Όλοι κι όλες μας θα θυμόμαστε τους μπλε και καφέ κάδους ανακύκλωσης που είχαν γεμίσει τις γειτονιές πριν κάποια χρόνια. Πλέον ο αριθμός αυτών των κάδων έχει μειωθεί σημαντικά και μπορείς να βρεις λίγους σε επιλεγμένα σημεία γιατί κάποιοι "έξυπνοι" και καθόλου τεμπέληδες συμπολίτες μας τους γέμιζαν με ένα σωρό άσχετα σκουπίδα με αποτέλεσμα να βρεθούν άλλοι τρόποι συλλογής των ανακυκλωμένων υλικών. 

Πληροφοριακά οι μπλε κάδοι δέχονται όλες τις συσκευασίες PMD, πλαστικά κουτιά κ.ο.κ. οι καφέ κάδοι είναι για το χαρτί και οι πράσινοι για το γυαλί. Στην ιστοσελίδα της Green Dot υπάρχουν πιο αναλυτικά οι πληροφορίες για το τι πάει που.

Υποφέρω και πονώ

Τις τελευταίες μέρες είμαι αναγκαστικά κλεισμένη στο σπίτι γιατί μ'έπιασε μια οσφυαλγία άνευ προηγουμένου. Πονώ όλο το δεξί πόδι, την πλάτη πίσω, όλο τρίβομαι με τις σχετικές κρέμες, κατεβάζω παυσίπονα, βάζω θερμοφόρες και τρέχω για φυσιοθεραπεία καθημερινά στην προσπάθεια να επανέλθει η πλάτη μου σε μια ανεκτή κατάσταση.

Τα παυσίπονα παλιά με ηρεμούσαν και καταπραϋναν τον πόνο. Τώρα που αυτά καταργήθηκαν παίρνω αναγκαστικά κάτι άλλα που ηρεμούν κάπως τον πόνο μεν, αλλά έχουν και καφεϊνη οπότε με ξυπνούν.. γιατί; Για να νιώθω τον πόνο καλύτερα μήπως; 

Και γιατί σταμάτησαν τα αποτελεσματικά; Γιατί λέει κάποιοι τα έπερναν κι αυτοκτονούσαν και υποτίθεται ότι υπάρχουν, άλλα που καλύπτουν τις ίδιες ανάγκες άρα δεν ήταν απαραίτητα. 

Μπούρδες! Εγώ ξέρω ότι απ'τη στιγμή που δεν μπορώ να πέρνω αντιφλεγμονώδη (γιατί μετά πάει το στομάχι και τα έντερα) αυτά τα παυσίπονα ήταν σωτήρια για μένα. Αν κάποιος δηλαδή αρχίσει να αυτοκτονά με ασπιρίνη πρέπει να απαγορευτεί η ασπιρίνη; Ή τα πανατολ, ντεπόν και δε συμμαζεύεται; Άλλωστε αυτά δεν μπορούσες να τα πάρεις χωρίς ιατρική συνταγή άρα γιατί να τα καταργήσουν; Μήπως γιατί δε βόλευαν τις φαρμακοβιομηχανίες αφού ήταν φτηνά; 

Τα νεύρα μου, τη θερμοφόρα μου κι ένα κουτί παυσίπονα να φύγω!

 

Ιντερνετ αγάπη μου!!!!

Προχθες το λαπτοπάκι μου ξεκίνησε να φορτώνει τα γίντοους και μετά μπαμ! έγινε γκρι η οθόνη και μετά μαύρισε εντελώς. Άγχος! Πατώ επανεκκίνηση απ’ το κουμπάκι, τίποτα. Το βγάζω απ’ το ρεύμα, πάλι τίποτα. Ούτε επανεκκίνηση δεν μπορούσε να κάνει, ούτε να σταματήσει έστω να δουλεύει. Το γυρνάω από δω-το γυρνάω από κει, το ψάχνω, το σκέφτομαι στο τέλος αποφάσισα να του βγάλω την μπαταρία. Έσβησε ευτυχώς και μόλις του την ξανάβαλα δούλεψε αμέσως κανονικά.

Όλη αυτή τη ιστορία κράτησε πάνω-κάτω κανένα μισάωρο. Το πώς αισθανόμουν δε λέγεται. Ήμουν φοβερά εκνευρισμένη, απελπισμένη, αηδιασμένη, έξω απ’ τα ρούχα μου. Ίδρωνα και ξίδρωνα μέχρι να το κάνω να δουλέψει. Μόλις είδα το σήμα των γίντοους ησύχασα, πήγε η καρδιά μου στη θέση της.

Χθες έρχομαι στη δουλειά και το πρώτο που κάνω όπως πάντα, ανοίγω το pc. Δούλευε κανονικά, ιντερνετ όλα στην εντέλεια. Ξαφνικά κατά τις 9.30 τσουπ! κόβεται το ιντερνετ. Λέω οκ έχει ξανασυμβεί για λίγο, θα του περάσει. Πάω από δω, πάω από κει, κάνω κάτι άλλες δουλειές που είχα. Επιστρέφω μετά από κανένα μισάωρο, μια ωρίτσα το πολύ… τι να δω; Δεν φτιάχτηκε ακόμα! Παίρνω τηλέφωνα, βρίσκω υπεύθυνους κι ανεύθυνους να δω τι γίνεται. «Φτιάχνεται-φτιάχνεται» όλοι μου είπαν.

Παίρνω τηλέφωνο άλλους συνάδελφους τα ίδια κι αυτοί-κομμένο το ιντερνετ. Μ’ έπιασε μια απελπισία άλλο πράγμα. Δεν είναι ότι δεν μπορούσα να δουλέψω σε άλλα θέματα μέχρι να επανέλθει, είναι ότι ένιωθα άσχημα να μην μπορώ ανά πάσα στιγμή να συνδεθώ. Κάθε απόπειρα μου έβγαζε αυτό το σιχαμένο το σήμα:

ERROR

The requested URL could not be retrieved

Το ‘βλεπα κάθε φορά και μ’ έπιανε κυριολεκτικά πόνος στο στομάχι! Χάθηκε να βάλουν ένα πουλάκι που κελαηδά χαρούμενα ή κάτι άλλο. Αυτά τα απαίσια γράμματα με ανακατεύουν ακόμα και τώρα που τα έβαλα στο κείμενο μου.

 http://www.motifake.com/

Μα πως γίνεται τόσες ώρες να είμαστε εκτός δικτύου;! Σκεφτόμουν κι έσκαγα. Τόσο πολύ που δεν μου έμεινε όρεξη για να δουλέψω καθόλου. Και να ‘σου να προσπαθώ απεγνωσμένα να συνδεθώ. Και να' σου να ιδρώνω απ' το άγχος μου. Αλλά τίποτα. Μάταιες οι προσπάθειες μου.

Τρεις ολόκληρες ώρες μετά, όταν είχα πλέον απηυδήσει εντελώς πατάω έτσι χωρίς να περιμένω κάτι και βλέπω το σηματάκι της Google! Δε μπορώ να σας περιγράψω την αγαλλίαση που ένιωσα. Λες και κέρδισα το λόττο, το πρώτο και το τζόκερ μαζί. Λες κι ήρθαν όλες μου οι Κυριακές μαζεμένες. Λες και με φιλούσε ο καλός μου. Τρέλα σας λέω!

http://vi.sualize.us/sweetgunner/

Σήμερα πάλι δυστυχώς τώρα πριν κανένα μισάωρο τσουπ! πάλι κομμένο το ρημάδι! Είπα κι εγώ να μοιραστώ τον πόνο μου γραπτά μπας και καταλαγιάσει. Γιατί ποιος ξέρει πότε θα φτιαχτεί πάλι το ρημάδι; Ποιος ξέρει;! ΑΑΑΑΑΑΧΧ! Έχω ένα άγχος! Άλλο να το λέω, άλλο να το γράφω κι άλλο να το αισθάνομαι..

Δώσ’ μου ιντερνετ και παρ’  μου τη ψυχή! είμαι τελικά..

υγ. ήρθε τελικά το ρημάδι πίσω αλλιώς δεν την πάλευα καθόλου.. κάργα εξαρτημένη με βρίσκω :)))

 http://media.photobucket.com/

 http://www.hongkiat.com/blog/60-really-cool-and-creative-error-404-pages/

ΥΓ: Δείτε εδώ πολύ όμορφα error που θα μπορούσαν άνετα ν'αντικαταστήσουν το γνωστό, φρικαλέο σήμα.

Το ημερολόγιο της αηδίας

Προσοχή: το ποστ να μη διαβαστεί την ώρα που τρώτε, πίνετε, έχετε ανακατωμένο στομάχι.. 

Υπάρχει ένας μύθος ότι οι αντρικές τουαλέττες είναι πιο λερωμένες απ'τις γυναικείες. Υποτίθεται ότι οι άντρες είναι λιγάκι τσαπατσούληδες, κατουράνε περίπου όπου βρουν και λερώνουν αβέρτα.

Μια βόλτα στην τουαλέττα της δουλειάς μου θα σας αλλάξει τη γνώμη..

Μόλις πρωτοξεκίνησα δουλειά εδώ είδα ένα αστείο σημείωμα στον τοίχο που έλεγε: "Αυτή που χέζει και φεύγει χωρίς να βεβαιωθεί ότι έφυγαν όλες οι βρωμιές της απ'την τουαλέττα να πέρνει τον κουβά να ρίχνει νερό μέχρι να καθαρίσει αλλιώς να λερώνει σπίτι της!" Όταν το είδα πέθανα στα γέλια. Μετά από λίγες μέρες μια συνάδελφος πήγε και το αφαίρεσε ως πολύ υπερβολικό και κάπως αισχρό για να το βλέπει ο κόσμος που θα επισκεφτεί την τουαλέττα.

Η ανακοίνωση όμως έδειχνε ότι υπήρχε πρόβλημα και έπρεπε να την πάρω πιο σοβαρά όπως αποδείχτηκε στην πορεία. 

Κάθε πρωί, αφού έρχομαι πολύ νωρίς στη δουλειά βλέπω ιδιοίς όμμασοι την καθαρίστρια που καθαρίζει γραφεία και τουαλέττες. Μετά από λίγο αν πας είναι όλα καθαρά, μυρωδάτα και λαμποκοπούν. 

http://urinelle.org/

Αν όμως αργήσεις έστω και λίγο και έχεις την τύχη να πας δεύτερη ή τρίτη; Τότε μπορεί να βρεις: πιτσιλιές (το πιο αθώο), ίχνη από παπούτσια που περπάτησαν σε υγρά γύρω από την τουαλέτα, κηλίδες από αίμα, δείγματα του εντέρου της κάθε μιας που δεν πάει σπίτι της για το number 2 και περιμένει να'ρθει στη δουλειά να αδειάσει, σερβιέττες ανοικτές μέσα στο κάλαθο, χαρτιά ματωμένα κι ό,τι άλλο αηδιαστικό μπορείς να φανταστείς. 

Από μυρωδιές; Α εκεί σκίζει η τουαλέττα δεν το συζητώ. Είναι κι από αύτες που δεν έχουν παράθυρο, αλλά υποτίθεται σύστημα εξαερισμού... άρα οι μυρωδιές έχουν μεγάλη και γερή διάρκεια.. κι όποια αντέξει!

Στην αρχή που ήρθα εδώ και είδα τα χάλια, μου είπαν κάποιες συνάδελφοι ότι αυτά συμβαίνουν συχνά γιατί στον όροφο μας έχει αίθουσα συνεδριάσεων κι έρχονται απ'τους άλλους ορόφους και αφήνουν τις βρωμιές τους.. Μου φάνηκε λίγο χλωμό, αλλά αποφάσισα να φτιάξω 3 όμορφες πινακίδες που να φέρνουν και λίγο στο φιλότιμο τις 'άτακτες' που τη χρησιμοποιούν. 

Μόλις αναρτήθηκε η ανακοίνωση φαίνεται πως κάποιες ταρακουνήθηκαν και η τουλέττα, αν μη τι άλλο έμενε κατά κάποιο τρόπο καθαρή. Αυτό δυστυχώς δε διάρκησε πολύ. Δυό μέρες αργότερα άρχισαν δειλά-δειλά να κάνουν και πάλι τα ίδια. 

Κοντά στο Πάσχα όμως φάνηκε η σκληρή πραγματικότητα. Λόγω των γιορτών οι συνεδριάσεις μειώθηκαν, αλλά αντί να μειωθεί και η βρώμα της τουαλέττας αυξήθηκε με γεωμετρική πρόοδο! Άρα είναι πλέον ολοφάνερο ότι δε φταίνε οι συνάδελφοι των άλλων ορόφων, αλλά κάποιες απ'αυτές που το παίζουν καθαρές σ' αυτό τον όροφο. Αναρωτιέμαι τι κάνουν στο σπίτι τους, αφού συμπεριφέρονται έτσι στη δουλειά.

Λύσεις σκέφτηκα πολλές, όπως π.χ. να βάλω νέα ανακοίνωση, πιο hardcore αυτή τη φορά του στυλ: "Παρακολουθήστε με κάμερα. Καθαρίστε τις ακαθαρσίες αλλιώς θα έχουν τη χαρά να σας δουν σε δράση σε πρώτη παγκόσμια προβολή ΟΛΟΙ!" 

Ή να μαζέψω τ'αποτυπώματα απ΄τα ίχνη των παπουτσιών και να κάνω ταυτοποίηση σαν την εγκληματολογική υπηρεσία μέχρι να βρω την ένοχη ή τις ένοχες. Την οποία εννοείται θα ξεμπροστιάσω για να ντραπεί τόσο πολύ που να μάθει να κάνει την τουαλέττα λαμπίκκο κάθε φορά πριν βγει.

Γιατί άνθρωποι είμαστε, σε όλες έχει τύχει να φύγουν λίγες σταγόνες για παράδειγμα, αλλά κόβουμε χαρτάκι που υπάρχει πάντα άφθονο στην τουαλέττα μας, και τα σκουπίζουμε να μην τα βρει η επόμενη. Επόμενη μπορεί να είναι οποιαδήποτε, ακόμα και εμείς οι ίδιες. Γι'αυτό άλλωστε έγραψα στην ανακοίνωση να δείξουν σεβασμό στον εαυτό τους. Αφού όλες χρησιμοποιούμε το χώρο.

Αλλά αλί και τρισαλί. Κάποιες είναι υπότροπες βρωμιάρες. Ό,τι και να τους γράψεις είτε δεν το διαβάζουν, είτε δεν του δίνουν σημασία και κάνουν τις βρωμιές τους φεύγοντας κι αφήνοντας τες να τις βρει η επόμενη.

http://www.boncherry.com/blog

Άρα μάλλον η λύση είναι (αφού δεν υπάρχει κλειδί για να κλειδώνει η πόρτα) να παρακολουθούμε την τουαλέττα και κάθε φορά που βγαίνει μια να μπαίνουμε μια 3μελής επιτροπή να ελέγχουμε πως την άφησε πίσω της. Δηλαδή να παρατήσουμε τη δουλειά μας και να ασχολούμαστε με κάτουρο! Αχ και βαχ!

Που θα πάει όμως; Δε θα τη βρούμε με το στενό μαρκάρισμα την αναίσθητη; Ή μπορεί να φοβηθεί όταν μάθει τι γίνεται και να σταματήσει.. Αλλά πολύ φοβάμαι ότι μόλις η στενή παρακολούθηση χαλαρώσει σίγουρα θα επαναλάβει με μεγάλη άνεση τα αδικήματα. 

Βρε μήπως να φέρουμε την αντι-τρομοκρατική; 

χιχιχιχι μάλλον τέτοιες συμπεριφορές δημιουργήσαν την ανάγκη για αστυνόμευση στα πολύ παλιά χρόνια, ε; 

http://www.boncherry.com/blog

Ζευγάρια χωρίς ερωτική ζωή

Γράφει: Τζελέπη Ειρήνη, Συμβουλευτική Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

Πολλά ζευγάρια, κατά την πορεία της συμβίωσης ή του γάμου, δηλώνουν μείωση της ερωτικής τους επιθυμίας αλλά και μείωση της συχνότητας με την οποία έχουν ερωτική επαφή με τον σύντροφό τους.

Συχνά η μείωση αυτή οδηγεί σταδιακά σε πλήρη απομάκρυνση από τη σεξουαλική δραστηριότητα, με αποτέλεσμα η ζωή του ζευγαριού να συνεχίζει να ‘υπάρχει’ σε μια νέα -συχνά απροσδόκητη- πραγματικότητα: την απουσία του σεξ. Πολλές οι αιτίες και οι δικαιολογίες που αναφέρονται, όπως η κούραση, η συνήθεια, οι απαιτήσεις της καθημερινότητας, το άγχος της δουλειάς…

Οι αιτίες αυτές είναι πράγματι σημαντικές και θα δικαιολογούσαν την παροδική μείωση της ερωτικής διάθεσης ή και τη μείωση της συχνότητας των ερωτικών επαφών, όχι όμως και την ανυπαρξία της.

Είναι γεγονός ότι σε πολλά ζευγάρια η ερωτική διάθεση δεν επανέρχεται ποτέ, συχνά μάλιστα συνοδεύεται και από σταδιακή απομάκρυνση ακόμη και από σκέψεις, εικόνες, σεξουαλικές φαντασιώσεις κοκ. Μοιάζει σαν να γίνεται ‘συνήθεια’ και το ζευγάρι δεν ενδιαφέρεται πια για σεξουαλική δραστηριότητα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, που είναι και οι πιο δύσκολες, λέγεται χαρακτηριστικά ότι το ζευγάρι δεν έχει πλέον ούτε την επιθυμία για να επιθυμήσει τη σεξουαλική δραστηριότητα!

Μια τέτοια εξέλιξη όμως πληγώνει βαθιά το ζευγάρι και προκαλεί έντονη δυσαρέσκεια και αμηχανία και στους δύο συντρόφους. Οι ίδιοι δεν θέλουν να συνειδητοποιήσουν την κατάσταση και κρύβουν το ‘μυστικό’ ακόμη και από τον ίδιο τους τον εαυτό. Ένα αίσθημα ντροπής επικρατεί… Σε συζητήσεις φίλων ή γνωστών, όταν αναφέρεται το θέμα της σεξουαλικής δραστηριότητας, γελούν αμήχανα, δεν ξέρουν τι να πουν.

Αναφέρουν κάτι τετριμμένο ή λένε ψέματα νιώθοντας μειονεκτικά γι’ αυτό που τους συμβαίνει. Πώς γίνεται αλήθεια να τους συμβαίνει αυτό… Μήπως οι ίδιοι δεν είναι δύο απλοί και φυσιολογικοί άνθρωποι;

Αίσθηση απαξίωσης

Η σεξουαλική δραστηριότητα, πέρα από την εκπλήρωση βιολογικών αναγκών, αποτελεί για κάθε άνθρωπο ένα βαθύτερο εσωτερικό κομμάτι του εαυτού του που αναζητεί έκφραση και εξωτερίκευση.

Ο άνθρωπος που νιώθει ότι δεν μπορεί να εκφράσει αυτό το κομμάτι του εαυτού του μοιάζει να ζει ‘κουβαλώντας’ τον εαυτό του, με μια αίσθηση απογοήτευσης ότι δεν επικοινωνεί και δεν εκφράζεται στους άλλους γύρω του. Ένα βαθύτερο κομμάτι του ψυχισμού του αναζητά αναγνώριση και επιβεβαίωση η οποία ποτέ δεν έρχεται…

Η απογοήτευση είναι μεγάλη… Μήπως κάτι πάει στραβά με τον ίδιο; Αρνητικές εικόνες και σενάρια για τον εαυτό του επικρατούν στη σκέψη του και τον διχάζουν. Οι άλλοι ζουν φυσιολογικά, ενώ ο ίδιος όχι. Ο ίδιος νιώθει μειονεκτικά…

Η αίσθηση απαξίωσης που διαμηνύεται από τον σύντροφο μέσω της ανυπαρξίας της ερωτικής διάθεσης είναι επίσης έντονη. Το σώμα, η συμπεριφορά, η παρουσία του γενικότερα δεν βρίσκει ανταπόκριση και αναγνώριση στο πρόσωπο συντρόφου του. Άλλωστε, η ερωτική επιθυμία του άλλου μπορεί να ζωντάνευε και τη δική του επιθυμία, να ένιωθε και ο ίδιος (η ίδια) πιο επιθυμητός. Η απογοήτευση και η θλίψη επικρατούν...

Συσσώρευση θυμού

Τι μπορεί να έχει οδηγήσει ένα ζευγάρι σε μια τόσο ριζική διακοπή της επικοινωνίας του; Το ζευγάρι που απομακρύνεται ερωτικά έχει αρχίσει και συσσωρεύει έντονο θυμό στη σχέση του, τον οποίο μάλιστα δεν συνειδητοποιεί και δεν εκφράζει. Πολλές απογοητεύσεις και ρήξεις που οφείλονται σε καθημερινά και ρεαλιστικά ζητήματα μπορεί να έχουν συμβάλει σε αυτό.

Σημαντικές αντιπαλότητες, διεκδικήσεις και συγκρούσεις μπορεί να επικρατούν. Άλλα προβλήματα μπορεί να έχουν υπάρξει πιο σοβαρά… Το βέβαιο πάντως είναι ότι η ‘εικόνα’, το πρότυπο και η φαντασίωση που είχε ο ένας για τον άλλον έχουν σημαντικά τροποποιηθεί. Πριν ήταν αλλιώς, τώρα ο ίδιος άνθρωπος μοιάζει σαν να είναι ένας ‘άλλος’, ένας άνθρωπος που προκαλεί κατά βάση αρνητικά συναισθήματα.

Μέσα στη ροή της καθημερινότητας, τα αρνητικά αυτά συναισθήματα συχνά καλύπτονται με διάφορες εκλογικεύσεις. Κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής όμως, όπου επικρατεί το ένστικτο και ο παρορμητισμός, ο έλεγχος αυτός δεν επαρκεί για να απωθηθούν τα βαθύτερα συναισθήματα και οι επιθυμίες των δύο συντρόφων. Ο θυμός, η αντιπάθεια, η μη αποδοχή εκδηλώνονται με διάφορους τρόπους, όπως την τάση απομάκρυνσης, την αποφυγή της εγγύτητας, των χαδιών και γενικότερα την τάση απομάκρυνσης και συνεύρεσης με τον άλλον.

Άρνηση έκφρασης

Παράλληλα, το ίδιο το ζευγάρι δεν επικοινωνεί και δεν συζητά για την εξέλιξη της σχέσης του. Παρατηρείται σημαντική άρνηση έκφρασης και αντιμετώπισης της κατάστασης που μπορεί να οφείλεται σε διάφορους λόγους: το φόβο του χωρισμού και της εγκατάλειψης, την τάση ενοχοποίησης ότι κάποιος από τους δύο ‘φταίει’ περισσότερο για την αποφυγή της σεξουαλικής δραστηριότητας, ότι κάποιος από τους δύο είναι ‘προβληματικός’ στο σεξ κοκ.

Παράλληλα, οι δύο σύντροφοι που βιώνουν μια τέτοια εξέλιξη στη σχέση τους είναι συχνά πολύ ‘μπερδεμένοι’ οι ίδιοι σχετικά με τα αίτια του προβλήματος. Η καταπιεσμένη ερωτική διέγερση και έκφραση σε συνδυασμό με τη θλίψη και το πένθος για μια σχέση που τη βιώνουν σιγά σιγά να σβήνει, δημιουργούν πολλά αντιφατικά συναισθήματα.

Σταδιακά, ένα τείχος υψώνεται ανάμεσα στους δύο συντρόφους που τους απομακρύνει περισσότερο. Η σχέση ‘παγώνει’ σεξουαλικά, καθώς η συναισθηματική επικοινωνία ανάμεσα στο ζευγάρι έχει πλέον διακοπεί. Η σεξουαλική δραστηριότητα αποτελεί εξάλλου πάντα ένα ‘παράθυρο’ μέσα από το οποίο μπορεί κανείς να παρατηρήσει με τον καλύτερο τρόπο τη συναισθηματική επαφή, την επικοινωνία αλλά και την εξέλιξη μιας σχέσης στην πορεία του χρόνου.

Πολλοί άντρες και γυναίκες αναζητούν συχνά ιατρική/ φαρμακευτική βοήθεια προς ανεύρεση της χαμένης τους λίμπιντο, αρνούμενοι ουσιαστικά να παρατηρήσουν οι ίδιοι τον εαυτό τους αλλά και την κατάσταση στην οποία έχει υπεισέλθει η σχέση τους μέσα από αυτό το ‘παράθυρο’. Εκεί που όλα φαίνονται τόσο καθαρά...

Ματαίωση προσδοκιών

Δύο σύντροφοι που απομακρύνονται συναισθηματικά και ερωτικά νιώθουν κατά βάθος ότι οι προσδοκίες που είχαν από τον σύντροφό τους έχουν ματαιωθεί. Κάθε άντρας ή γυναίκα εισέρχεται σε μια σχέση με τις προσωπικές του επιθυμίες και προσδοκίες για το μέλλον, για αυτό που ο ίδιος επιθυμεί η σχέση να εκπληρώσει για εκείνον, για τα όνειρα που έχει κάνει για τη ζωή και για το ρόλο που επιθυμεί να παίξει στη ζωή του ο σύντροφός του.

Η αίσθηση ότι η σχέση δεν εκπληρώνει πια το σκοπό για τον οποίο είχε αρχικά -συνειδητά ή ασυνείδητα- δημιουργηθεί, οδηγεί το ζευγάρι σε συναισθηματική απομάκρυνση, απογοήτευση, επομένως και σε σεξουαλική απομάκρυνση.

Η δυσκολία όμως εδώ αφορά ουσιαστικά το γεγονός ότι ο καθένας μας ατομικά συνήθως δεν γνωρίζει ο ίδιος τις προσδοκίες με τις οποίες εισέρχεται σε μια σχέση. Δεν γνωρίζει επίσης τον τρόπο με τον οποίο επιθυμεί να εκπληρωθούν. Παράλληλα, συμβαίνει κάτι παράξενο! Όταν αρχίσουμε να νιώθουμε ότι κάποια προσδοκία μας δεν εκπληρώνεται, μεταφέρουμε, χωρίς να το συνειδητοποιούμε, στο πρόσωπο του συντρόφου και της παρούσας σχέσης και όλες τις προηγούμενες απογοητεύσεις και ματαιώσεις που έχουμε βιώσει σε προηγούμενες σχέσεις μας, ερωτικές ή μη. Οι προβολές αυτές είναι έντονες και μας μπερδεύουν περισσότερο.

Παράλληλα, το πρόσωπο στο οποίο χρεώνουμε όλες τις ματαιώσεις του παρελθόντος δεν γνωρίζει καν τους ‘ανοιχτούς λογαριασμούς’ που εμείς διαπραγματευόμαστε στο μυαλό μας. Πολλές παρανοήσεις και παρεξηγήσεις ξεκινούν με αυτόν τον τρόπο, έλλειψη συνεννόησης, λογομαχία, και το ζευγάρι δεν συνειδητοποιεί πώς κάθε φορά φτάνει σε έναν καβγά χωρίς να το καταλαβαίνει. Οι συγκρούσεις μοιάζει να ξεκινούν από το τίποτα…

Επίλογος

Τα σεξουαλικά προβλήματα είναι πάντοτε προβλήματα συναισθηματικής φύσης και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζονται. Οι προσπάθειες ανανέωσης και αναζωογόνησης μιας σχέσης με διάφορους τρόπους βοηθούν περιστασιακά, αλλά το κύριο βάρος πέφτει πάντα στη βελτίωση της ποιότητας της σχέσης του ζευγαριού.

Η βελτίωση της επικοινωνίας διαρρηγνύει τις άμυνες που έχει ορθώσει ο ένας σύντροφος απέναντι στον άλλον και τον έχουν απομακρύνει από τη σχέση. Οι άμυνες αυτές τον κάνουν άλλωστε, ενώ επιθυμεί πολλά θετικά από τη σχέση, να είναι πάντα σε επιφυλακή για μια αρνητική έκβαση…

Η συνήθης συμβουλή λοιπόν της άμεσης συζήτησης και επικοινωνίας λαμβάνει ιδιαίτερη βαρύτητα. Έτσι διασαφηνίζονται οι παρεξηγήσεις, τα προβλήματα λαμβάνουν εξαρχής τις σωστές τους διαστάσεις και αφορούν, αν μη τι άλλο, τα πρόσωπα στα οποία πραγματικά ανήκουν! Με αυτό τον τρόπο το ζευγάρι νιώθει ότι αποκτά και πάλι έλεγχο στη ροή και την πορεία της σχέσης και ορίζει ζωντανά την εξέλιξή της. Δεν λιμνάζει στη σχέση, αλλά είναι ο κύριος και βασικός πρωταγωνιστής της!

http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=7621

Γάμος και προβλήματα

Οι παλιές καλές μέρες που ήταν γεμάτες ενδιαφέρον και δράση έχουν περάσει και τη θέση τους πήραν μέρες ίδιες μεταξύ τους.

Ανία στο γάμο
Είναι μια κατάσταση την οποία αντιμετωπίζουν πολλά ζευγάρια, ειδικά αυτά που είναι μαζί πολλά χρόνια. Ανία σημαίνει «έλλειψη ενδιαφέροντος». Άρα, όταν μιλάμε νια ανία στο γάμο, μιλάμε για μια καθημερινότητα χωρίς ερεθίσματα με ιδιαίτερο νόημα. Αυτό σημαίνει ότι ο ένας από τους δύο συζύγους δεν δίνει στον άλλον ευκαιρίες για ενθουσιασμό, επικοινωνία ή δραστηριότητα, ευκαιρίες που να έχουν αρκετό νόημα και ενδιαφέρον. Είναι σημαντικό να φέρνει το ζευγάρι στη ζωή του ερεθίσματα. Όταν αυτό δεν γίνεται, το μόνο που μένει είναι μια δεδομένη ρουτίνα.

Πού οφείλεται;
• Η ανία δεν οφείλεται σε πολλά και διάφορα λάθη του ζευγαριού, αλλά σε ένα και μοναδικό: την απουσία αλλαγών που κεντρίζουν το ενδιαφέρον, την έλλειψη ερεθισμάτων, του καινούργιου και, ακόμη χειρότερα, του παλιού αλλά επιθυμητού! Για παράδειγμα, αν αγαπούσατε πολύ τα ταξίδια ή τις συναντήσεις με φίλους και από κάποιο σημείο και μετά σταματήσατε και τα δύο τότε αυτό γίνεται λόγος ανίας και δυσαρέσκειας.

• Για να είναι ένας άνθρωπος σε θέση να προσφέρει ερεθίσματα, θα πρέπει να αλλάζει ο ίδιος μέσα στο χρόνο, να εξελίσσεται, να αναζητά καινούργια ενδιαφέροντα, να τον απασχολεί τι απ' όλα αυτά ενδιαφέρει και τον σύντροφο του. Ωστόσο, για διάφορους ψυχολογικούς λόγους πολλοί άνθρωποι βολεύονται στη ρουτίνα που τους προσφέρει ασφάλεια και έτσι περιορίζουν και τον σύντροφο τους.

Σχεδόν πάντα πρόκειται για ζευγάρια που κάποιος από τους δύο έχει ουσιαστικά σταματήσει να νιώθει τον σύντροφο του ή έχει πάψει να επενδύει
αρκετά στην κοινή τους σχέση.

• Όταν η συναισθηματική κατάσταση του ενός από τους δύο δεν είναι καλή, το κίνητρο για κοινή δράση και ζωή είναι μειωμένο. Το «κλειδί» της λύσης βρίσκεται στο να είναι σε καλή συναισθηματική κατάσταση και οι δύο σύντροφοι. Να καλύπτουν σε ικανοποιητικό βαθμό τις ανάγκες τους, να νιώθουν ότι όντως είναι μαζί, να αισθάνονται πλήρεις και ασφαλείς και να μην έχουν άλυτα προσωπικά προβλήματα να τους επιβαρύνουν.

Ο ρόλος των παιδιών
Τα παιδιά είναι ανεξάρτητες προσωπικότητες και κανένα δεν ταυτίζεται απόλυτα με κάποιον από τους γονείς του. Με αυτή την έννοια φέρνουν καινούργια πράγματα στην οικογένεια καθώς μεγαλώνουν και βάζουν τους γονείς σε δημιουργικές διαδικασίες.

Άρα ο ρόλος τους για τη σχέση μπορεί να είναι θετικότατος. Παρ' όλα αυτά, π ζωή τους ανήκει μόνο σε αυτά και δεν μπορεί να αναπληρώσει τις ελλείψεις στην προσωπική ζωή των γονιών. Δεν γίνεται ούτε να υποκαταστήσουν τον σύντροφο ούτε να «μπαλώσουν» το ρόλο του.

Πότε ο γάμος κινδυνεύει
Απλούστατα, όταν δεν συμβαίνει τίποτα! Αν ο καθένας πριν πέσει για ύπνο έχει δυσάρεστη «γεύση» από τη μέρα που πέρασε, αν η μέρα αυτή ήταν «άχρωμη και άοσμη», αν η επικοινωνία ή οι δραστηριότητες -ξεχωριστές ή από κοινού- δεν έφεραν κάτι ωραίο ή ενδιαφέρον και αν τέτοιες μέρες συσσωρεύονται για πολύ καιρό, τότε κάποιος από τους δύο θα αντιδράσει πρώτος και θα μπει σε σκέψεις. Αντιδράστε αμέσως αν:

• ρωτάτε ο ένας τον άλλο για τα νέα της ημέρας όλο και λιγότερο.

• βλέπετε τηλεόραση αμίλητοι με τις ώρες.

• δεν μοιράζεστε καινούργια σχέδια.

• οι εκτός σπιτιού σχέσεις (κοινωνικές, επαγγελματικές) σας απορροφούν όλο και περισσότερο.

• παύετε ακόμη και να σκέφτεστε κάτι καινούργιο για τον εαυτό σας.

Είναι αναστρέψιμη η κατάσταση;
Η ζωή προσφέρει χιλιάδες ερεθίσματα και δεν είναι δύσκολο να βρείτε ανάμεσα τους πολλά με ξεχωριστό νόημα και ενδιαφέρον για τον εαυτό σας και το ταίρι σας. Αν έχει χαθεί η επικοινωνία μεταξύ σας, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να απευθυνθείτε σε έναν οικογενειακό σύμβουλο, ο οποίος θα βάλει σε σωστή κατεύθυνση τις προσπάθειες σας για αναζωογόνηση της σχέσης.

Για να ξαναγίνει ο γάμος σας ενδιαφέρων πρέπει να επανέλθουν στη ζωή σας οι καταστάσεις που και οι δύο αγαπάτε αλλά έχουν χαθεί. Ακόμη, μέσα από την προσωπική ανάγκη του καθενός για εξέλιξη και αλλαγή πρέπει να δημιουργηθούν και καινούργιες καταστάσεις που θα ικανοποιούν και θα γεμίζουν και τους δύο.

http://sxeseis.gr/ks_viewthread.php?tid=13968
Aπό το typos.com.cy

Ποια λάθη γίνονται μέσα στη σχέση;

http://www.askitis.gr/monthly.asp

1.«Πρέπει να κάνουμε σεξ»- Η καταναγκαστική επαφή. Δεν είναι σπάνιο δύο σύντροφοι να συνευρίσκονται σεξουαλικά στη βάση ενός προγράμματος ή γιατί «πρέπει να γίνει και αυτό..». Η εικόνα αυτή είναι αρκετά συχνή στην ζωή του σύγχρονου ανθρώπου που «τα έχει όλα», αλλά δεν έχει χρόνο. Το σεξ γίνεται καταναγκαστικό και προγραμματισμένο, κάτι που πολλές είναι αναπόφευκτο μέσα στους σύγχρονους ρυθμούς ζωής. 

Με τον τρόπο αυτό όμως, η σεξουαλική ζωή απογυμνώνεται από ένα ουσιαστικό της στοιχείο , την επιθυμία, που προσδιορίζει την σεξουαλική επαφή ως μια πηγή ηδονής και ευχαρίστησης. Με άλλα λόγια είναι σημαντικό να κάνουμε σεξ γιατί «το θέλουμε και όχι γιατί πρέπει να κάνουμε». 

2.«Το σεξ μας έχει πρόβλημα , η σχέση μας κανένα!»-Η έλλειψη επικοινωνίας. Πολλά ζευγάρια σήμερα παραπονιούνται για σεξουαλικά προβλήματα (έλλειψη επιθυμίας, διαταραχή οργασμού, πρόωρη εκσπερμάτιση, διαταραχή στύσης) την ίδια στιγμή που αδυνατούν να εντοπίσουν το πως η σχέση τους και η επικοινωνία τους μπορεί να συμβάλλει στην δημιουργία ή στην διατήρηση ενός τέτοιου προβλήματος. Η δυσκολία των συντρόφων να επικοινωνήσουν τα θέματα που αισθάνονται και που τους προβληματίζουν , -θέματα που είναι φυσικό να προκύπτουν μέσα από την πορεία της σχέσης και την φάση του κύκλου ζωής-, εμπλέκεται και «δηλητηριάζει» σημαντικά την σεξουαλική τους ζωής, αφού το σεξ γίνεται τελικά το πεδίο εκδήλωσης αυτών των συμπτωμάτων. Η αποκατάσταση της ανοιχτής επικοινωνίας και ο ουσιαστικός διάλογος για το πρόβλημα που δεν χρεώνει και δεν απομονώνει τους δύο συντρόφους είναι η αφετηρία για τη λύση του προβλήματος.

3. «Τα παιχνίδια δεν είναι για εμάς» .Τα ταμπού και τα πρέπει. Πολύ συχνά το ζευγάρι καθηλώνεται μέσα στον φόβο και την προκατάληψη για την απόλαυση της σεξουαλικής επαφής, περιορίζεται και περιορίζει την σεξουαλική του έκφραση προκειμένου να μην «παραστρατίσει» από έναν ηθικό κώδικά που δεν επιτρέπει την φαντασία, το παιχνίδι και κυρίως την διεκδίκηση της απόλαυσης μέσα από την σεξουαλική επαφή. Με τον τρόπο αυτό, οι δύο σύντροφοι μπορούν να στερούν από τους εαυτούς τους την ηδονή αλλά και την χαρά να εκφράσουν ο ένας στον άλλον τις συναισθηματικές και ερωτικές τους ανάγκες. Η φαντασία, η εμπιστοσύνη στον σύντροφο , το μοίρασμα της επιθυμίας, το παιχνίδι πριν και μετά την σεξουαλική πράξη είναι , θα λέγαμε, μια καλή πρόταση «αποτοξίνωσης» της σεξουαλικής σχέσης.

Dr. Αθανάσιος Ασκητής
Νευρολόγος-Ψυχίατρος
Διδάκτωρ Ψυχιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών
Πρόεδρος Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας 

Βασιλική Ντούμου

Ψυχολόγος

Ινστιτούτο Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας