I´m hopelessly going insane

Τα πρωινά μόλις μπω στο γραφείο ανοίγω το KissFm κι έχει συνήθως καταπληκτικά τραγουδάκια. Σήμερα όμως έβαλε ένα που δεν το’χα ξανακούσει και που κατάφερε ύστερα από χρόνια να με συγκινήσει, όπως με συγκινούσαν τα τραγούδια όταν ήμουν στην εφηβεία που ένιωθα ότι λένε αυτά που σκέφτομαι ή θέλω να πω.

Αυτό το καταπληκτικό τραγούδι είναι το Sleepless nights των C:Real. Έχει μια φοβερή μουσική κι ο στίχος είναι απλός και μεστός. Όμως αυτή που το απογειώνει είναι η κοπέλα που το τραγουδά.. Ένα μεγάλο, τεράστιο μπράβο κι ένα από καρδιάς ευχαριστώ!

Elvis Presley..it's now forever

Ένας τουιτεράς τις προάλλες μου θύμισε τον πρώτο μου έρωτα.. Δηλαδή τον πρώτο ανεκπλήρωτο έρωτα που ξεκίνησε στα 12 και συνεχίζεται ακόμη.. Αυτόν για τον λατρεμένο, αγαπημένο Elvis.

Τότε στα 12 μου ΄χε φέρει μια αφίσα του και μια κασέτα με τα τραγούδια του ο μπαμπάς μου για δώρο γενεθλίων. Αυτό ήταν, τον έβλεπα, άκουα τη θεσπέσια, μελωδική, απαλή σα χάδι φωνή του και ένας μεγάλος έρωτας γεννήθηκε.

Αγαπημένα ελληνικά τραγούδια.. απ'τα '90s

Σήμερα το πρωί άκουσα στο ράδιο ένα αγαπημένο τραγουδάκι του Νίκου Ζιώγαλα και ήρθα εδώ να το βρω για να το ξανακούσω. Όταν το άκουσα όμως αμέσως μου θύμισε ένα άλλο αγαπημένο της τότε εποχής που θυμόμουν μόνο το όνομα του τραγουδιστή "Αντρέας κάτι" Ούτε ένα στίχο δε θυμόμουν, ούτε επίθετο.. τίποτα. Ήξερα ότι αυτός ο τραγουδιστής δεν έκανε ποτέ Την καριέρα, ούτε έγραψε πολλά τραγούδια ούτε τίποτα. Όλα αυτά που θυμόμουν όμως δεν ήταν βεβαίως αρκετά να τον βρω και να ακούσω το κομμάτι που λάτρευα όταν ήμουν στο γυμνάσιο.. 

Έψαξα αρχικά στα προτεινόμενα του youtube αλλά μάταια, αφού το κομμάτι είναι τόσο παλιό που δεν συμπεριλαμβανότανε. Πήγα μετά στο google και έβαλα "τραγούδια δεκαετίας '90" στη ψακτήρι. Μου έβγαλε κάμποσα αποτελέσματα κι άρχισα να περιδιαβάζω σε ιστοσελίδες και φόρουμ..

Η φάμπρικα

Χθες σαν πήγαινα κάπου, αγχωμένη χωρίς ουσιαστικό λόγο έτυχε ν'ακούσω αυτό το τραγούδι και μου έβαλε τα πράγματα στην κανονική τους προοπτική. Σκέφτηκα ότι τα προβλήματα κι ο πόνος που είχαν αυτοί οι άνθρωποι ήταν τα πραγματικά προβλήματα, τα περισσότερα δικά μας ωχριούν μπροστά σ'αυτά που περάσαν τότε οι άνθρωποι. Είμαστε τυχεροί και δεν το συνειδητοποιούμε τον περισσότερο καιρό..

Μαριάνα Γαλίδη - γλυκός εθισμός :)

Όπως έχω γράψει και παλιά στο 'Αγαπημένο μου ραδιόφωνο' οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί που ξέρουν από μουσική και έχουν άποψη σπανίζουν στο νησί. Το Κανάλι 6, που είναι παγκύπριο και βρίσκεται στη Λεμεσό, έχει φοβερούς μουσικούς παραγωγούς και ανάμεσα τους βρίσκεται ένα διαμάντι πραγματικά, η κα Μαριάννα Γαλίδη. Παλιά την άκουγα σε άλλους σταθμούς,αλλά όχι σταθερά. Εδώ και 1 χρόνο και κάτι, την ακούω ανελλιπώς στη δίωρη εκπομπή της 'Δε λες ευτυχώς;' 10-12 καθημερινά και πραγματικά απολαμβάνω μουσική, συγκινούμαι, θυμάμαι, χαμογελώ, δακρύζω. 

Οι μουσικές επιλογές της είναι ευρύτατες, από Τρύπες μέχρι Βαμβακάρη κι από Pink Floyd μέχρι Monika. Οι εναλλαγές που κάνει μεταξύ των κομματιών είναι τόσο γλυκές και τρυφερές που δεν κουράζουν, αντίθετα συναρπάζουν και προσελκύουν. Όταν λείπει με άδεια μου λείπει η γλυκιά φωνούλα της και οι επιλογές της αφάνταστα. Οι συνεντεύξεις που παίρνει απ'τους καλλιτέχνες κάθε φορά είναι ενδιαφέρουσες, έχουν χιουμορ και μας μαθαίνουν πτυχές του χαρακτήρα του καθενός που αλλιώς δε θα έβγαιναν στην επιφάνεια. Έχει κάτι μαγικό, αυτό το κάτι, που την κάνει να ξεχωρίζει και να μας εφραίνει τις καρδούλες μας καθημερινά.

Σε παλιότερη συνέντευξη της είχε πει "Νομίζω πως για να είσαι επιτυχημένος –σε οποιονδήποτε χώρο κι αν βρίσκεσαι- πρέπει πρώτα να αγαπάς με πάθος αυτό που κάνεις, να το κατέχεις, άρα να το σέβεσαι!" Κι έχει απόλυτο δίκιο. Οτιδήποτε δεν αγάπησα δεν κατάφερα να το κάνω καλά όσο κι αν προσπάθησα, όσο κι αν έσπρωξα τον εαυτό μου. Αντιθέτως όλα όσα αγαπώ τα κάνω με τόση ευχαρίστηση και μεράκι που ο χρόνος όταν ασχολούμαι μαζί τους κυλά σαν νεράκι.

Την ευχαριστώ από καρδιάς για την καλύτερη καθημερινή συντροφιά που θα μπορούσα να φανταστώ και κλείνω αυτό το μκρό αφιέρωμα όπως κλείνει καθημερινά την εκπομπή της "Να προσέχετε τον εαυτό σας φίλοι μου, μα πάνω απ'όλα τα παιδιά μας!"

υγ. ποιος πρόσεξε το label για το ραδιόφωνο; χαχαχαχα

Φτάνει πια διαφημίσεις!

Είναι κάποιες εταιρείες που έχουν την διεστραμμένη άποψη ότι αν εκνευρίσουν τους πελάτες τους τότε θα τις θυμούνται και θα τις προτιμούν. Καταντούμε έτσι θύματα ουκ ολίγων σπαστικών διαφημίσεων με απαίσια μουσική, επαναλαμβανόμενα λόγια ή με εικόνες που λίγο έχουν να κάνουν με το προιόν, αλλά νομίζουν οι διαφημιστές πως πουλούν - π.χ. γυμνά γυναικεία σώματα παντού, ακόμα κι αν το προιόν απευθύνεται καθαρά σε γυναίκες που όρεξη έχουν να κοιτούν το γυμνό τέτοιο της άλλης. Και αν το δουν (το γυμνό τέτοιο που λέγαμε) θα αγοράσουν το χαζοπροιόν ενώ αν δεν το δουν δε θα το πάρουν. Μα πόσο βαθιά νυχτωμένοι μπορεί να είναι μερικοί μερικοί;!

Ειδικά κάποιες απ'αυτές έχουν τόσο σπαστική μουσική που αν τις ακούσεις στο ράδιο έχουν την εκνευριστικότατη ιδιότητα να σου κολλούν όλη μέρα έτσι που και να θες να τις αποφύγεις να'ναι αδύνατο. Όλοι ξέρουμε συγκεκριμένη εταιρεία που για να τραβήξει την προσοχή του πελάτη φτιάχνει συστηματικά και κατ'εξακολούθηση μόνο σπαστικές διαφημίσεις ώστε να μας δίνει στα νεύρα κάθε φορά που'χουμε την ατυχία να πέσουμε πάνω της.

Φυσικά οι διαφημιστές σκοπό έχουν να πουλήσουν και για να το κάνουν αυτό θα επιστρατεύσουν ό,τι τρόπο τους κατεβεί. Οι εταιρείες όμως ακούνε άραγε τα σποτάκια πριν φτάσουν την τηλεόραση ή το ράδιο; Γιατί δεν νομίζω μια εταιρεία που σέβεται τον εαυτό της και το προιόν που λανσάρει (και που προφανώς έχει σκοπό να πουλήσει) να θέλει να έχει ένα σπαστικό διαφημιστικό που να εξαναγκάζει τον δύσμοιρο τηλεθεατή να κάνει ζάπινγκ με μανία, με το που καταλαβαίνει τι επακολουθεί.

Μου'χει τύχει να κλείσω το ράδιο ή να αλλάξω κανάλι μόνο και μόνο για αποφύγω διαφημιστικό που έπαιζε για χιλιοστή φορά εκείνη τη μέρα. Το 'χω κάνει και θα συνεχίσω να το κάνω κάθε φορά που νιώθω σαν πελάτης πως υποτιμούν τη νοημοσύνη μου και νομίζουν ότι αν μου επαναλάβουν 10.000 φορές πως έχουν προσφορές και ποιες είναι αναλυτικά, πως θα τρέξω με τα πόδια να κτυπούν στο πισινό για να ψωνίσω.

Έχω φτάσει στο σημείο να στείλω μέηλ σε υπεραγορά που όλες τις οι διαφημίσεις ήταν για τα 1+1 αλλά προφανώς το μέηλ έπεσε σε ώτα και μάτια που δεν ήθελαν ή δεν μπορούσαν να κατανοήσουν ότι αν με εκνευρίζουν συστηματικά θα με χάσουν από πελάτη. Προφανώς με έχασαν, γιατί αν έχω σκοπό να ψωνίσω δε θα πάω μόνο και μόνο γιατί κάνουν προσφορές και όταν θα είμαι στο μαγαζί τις προσφορές μπορώ μια χαρά να τις εντοπίσω από μόνη μου αν με ενδιαφέρουν, χωρίς να χρειάζεται να μου τις καρφώσουν στον εγκέφαλο κάθε μισή ώρα!

Άσε που κάποιοι ραδιοσταθμοί και τηλεοπτικά κανάλια το'χουν παραξηλώσει εντελώς και κάθε τρεις και λίγο κάνουν διάλειμμα για διαφημίσεις. Ουσιαστικά έχουν καταντήσει να το διάλειμμα να'ναι η εκπομπή και το ουσιαστικό μέρος οι διαφημίσεις. Είπαμε τους αποφέρουν κέρδη που χρειάζονται, αλλά λίγος σεβασμός στον ακροατή ή τηλεθεατή δε βλάπτει. 

Προχθες συγκεκριμένα είχε μια πολύ καλή ραδιοφωνική εκπομπή που έβαλε διαφημίσεις μετά ένα τραγούδι, ένα μόνο το τονίζω και μετά καπάκι διαφημίσεις! Δηλαδή καθόλου δεν ακολουθούν τις οδηγίες για το πόσες διαφημίσεις μπορούν να παίζουν ανά ώρα κι όλα στο βωμό του χρήματος. Όμως αυτό που δεν λογαριάζουν είναι ότι απ΄τις πολλές διαφημίσεις τελικά ο ακροατής ή τηλεθεατής θα βαρεθεί θα αλλάξει κανάλι ή σταθμό και θα τον χάσουν με αποτέλεσμα να μειωθούν και οι διαφημίσεις τους στην πορεία. 

Δεν είναι σχήμα οξύμορο; Κάθε που πέφτει ακροαματικότητα ή θεαματικότητα μιας εκπομπής τότε να γλυτώνουμε απ΄τις μισητές διαφημίσεις και να μπορούμε να παρακολουθήσουμε λίγο ανενόχλητοι! Αν την παρακολουθούν πολλοί την εκπομπή κλάφτα Χαράλαμπε! Δηλαδή τι πρέπει να κάνουμε για να γλυτώσουμε;

από το μπλογκ Ερμής Αγγελιοφόρος

Απ'την άλλη υπάρχουν οι εξαιρέσεις, οι διαφημίσεις εκείνες που ήταν τόσο μα τόσο καλές που τις κυνηγούσα όποτε έπαιζαν και κάθε δεπτερόλεπτο τους ήταν μια αληθινή απόλαυση. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που πολλές αληθινά καλές διαφημίσεις τις θυμόμαστε χρόνια μετά που σταμάτησαν να προβάλονται και γελάμε κάθε φορά που αναφέρουμε τις ατάκες τους. Π.χ. ποιος μπορεί να ξεχάσει αυτή την διαφήμιση; Ή αυτή εδώ; Η αυτή την φρουτοδιαφήμιση;

Για να μην πιάσω στο στόμα μου τις διαδυκτιακές διαφημίσεις που'ναι άλλο μεγάλο κεφάλαιο και είχα ασχοληθεί με ανοιχτή επιστολή προς αυτούς που μας σπαμάρουν παλιά.

Σταμάτα να γκαρίζεις!

Υπάρχει ένας τραγουδιστής που δεν θα τον ονοματίσω εδώ , που μου τη σπάει τόσο μα τόσο πολύ που όποτε τον ακούσω αλλάζω σταθμό στο ράδιο, κάνω ζάπινγκ στην tv και γενικά τον αποφεύγω όπως ο εξ' απόδω το λιβάνι.

Όταν πρωτοβγήκε ήμουν 14 χρονών και θυμάμαι που είχε βάλει φωτογραφία του με μακριά μαλιά το Φλας (θυμάστε το Φλας; το αγαπούσα πολύ όταν ήμουν μαθήτρια!) και έλεγε στο κείμενο ότι θα γίνει το επόμενο μεγάλο όνομα. Δε μου άρεσε η φάτσα του και δεν έδωσα περαιτέρω σημασία. Έλα όμως που παρόλες τις φήμες που κυκλοφορούσαν γι'αυτόν, παρόλη την έλλειψη φωνής, μόνο με ένα καλό σώμα έκανε καριέρα. Λες και ένα καλό σώμα έστω και αθλητικό, κάνει τον τραγουδιστή!

Στην πορεία ό 'ομορφονιός' παντρεύτηκε, έκανε οικογένεια, αλλά δυστυχέστατα συνεχίζει να γκαρίζει με τα συγχωρήσεως από δω κι από κει. Αν ήταν καλλιτέχνης σε οποιαδήποτε άλλη χώρα άντε να'κανε καριέρα για κανά δυο χρόνια και μετά πάπαλα. Εδώ ακόμα πουλιέται για Τον 'καλλιτέχνη' τρομάρα του και τρέχουν και τον ακολουθούν λες και είναι η καλύτερη εφεύρεση μετά το βούτηρο :Ρ

Πριν κάποια χρόνια μάλιστα μια σοβαρή κοπέλα που κάναμε παρέα με εξέπληξε δυσάρεστα όταν μου εξομολογήθηκε ότι τον ερωτεύτηκε μετά που πήγε στο κέντρο που τραγουδούσε να τον δει ζωντανά. Πως άντεξε να τον ακούει να γκαρίζει λάϊβ δεν έχω καταλάβει ακόμα.

Δε λέω καλά τα γαϊδουράκια, χρήσιμα και συμπαθητικά αλλά δε θα τους βγάζαμε και δίσκο ε;

Διακοπή για διαφημίσεις; Θυμάστε; :)

Με τις διαφημίσεις έχω μια σχέση αγάπης μίσους.

Τα καλοκαίρια όταν ήμουν μικρή και βαριόμουν γέμιζα τις σελίδες των τετραδίων μου με διαφημίσεις που σκεφτόμουν εγώ, έβρισκα τα σλόγκαν, τα χρώματα που θα χρησιμοποιούνταν, τη μουσική που θα έπαιζε. Πολύ μου άρεσε να ασχολούμαι μ’αυτό για ώρες.

Δυστυχώς ή ευτυχώς κανείς δε σκέφτηκε να μου προτείνει να ασχοληθώ και επαγγελματικά με το θέμα αν και το ήθελα σε κάποια φάση.

Τότε για όσους θυμούνται οι πιο πολλές διαφημίσεις στο ΡΙΚ ήταν φωτογραφίες από περιοδικά με πλυντήρια, ψυγεία και έπιπλα. Η μοναδική διαφήμιση που θυμάμαι ότι είχε κίνηση και τη λάτρευα ήταν αυτή που’χε ένα παλαιστή του σούμο που χόρευε κουνώντας την μεγάλη κοιλιά του και εμφάνιζε πλυντήρια. Το μόνο που έλεγε ήταν «αααα ντερ τζενεραλ!» δηλαδή αυτό άκουγα εγώ, δεν ξέρω αν έλεγε κάτι άλλο.. Όποτε την έβλεπα γελούσα.

Μια άλλη που θυμάμαι η οποία βγήκε πιο μέτα και την είχα μάθει απ’ έξω κι ανακατωτά ήταν της σερενάτας «Πάνω κάτω σοκολάτα, να ποια είναι η σερενάτα. Μες τη γλύκα μες τη γεύση, δάγκωσε να σε μαγέψει. Σερενάτα του σχολείου και του πανεπιστημίου. Σερενάτα διακοσάρα, για τον Μπίλυ και τη Σάρα. Σερενάτα των γηπέδων, ενηλίκων μα και παίδων. Σερενάτα εργασίας, ξαπλωτής κι ορθοστασίας. Σερενάτα επιστημών, σερενάτα των τεχνών. Σερενάτα της τάξης, της πράξης, του ωδείου, των δύο, του ενός, του μηνός, του Νίκου, του ανηλίκου, της πίστας, της νύστας, της ωραίας, της παρέας, της ομάδος.. Σερενάτα και πάσης Ελλάδος!» Ή η διαφήμιση της Κεανίτας.. "Ζητώ!"

Από τότε ως τώρα οι διαφημίσεις έχουν εξελιχθεί πάρα πολύ. Ακόμα και κάποιες κυπριακές είναι ενδιαφέρουσες και δε βαριέσαι να τις βλέπεις ξανά και ξανά. Οι ενδιαφέρουσες όμως είναι οι εξαιρέσεις.

Οι πιο πολλές είναι βαρετές, κουραστικές και συχνά δυστυχώς ηλίθιες. Μόλις αρχίσουν ειδικά στην τηλεόραση κλείνω τον ήχο ή αλλάζω κανάλι ή το καλύτερο την κλείνω εντελώς τη ρημάδα. Όταν ακούω ράδιο αλλάζω σταθμό ή βάζω cd. 


Γενικά όμως οι σταθμοί, τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί, με μερικές εξαιρέσεις, το έχουν παρακάνει σε σημείο αηδίας. Διαφημίσεις μισή ώρα πριν την έναρξη της εκπομπής, διαφημίσεις δέκα λεπτά μετά την έναρξη και πάει λέγοντας με αποτέλεσμα να βλέπεις διαφημίσεις με διάλειμμα για λίγη εκπομπή.

Άσε που δείχνουν κάθε τρεις και λίγο τις ίδιες διαφημίσεις, που προσπαθούν να μας πείσουν για τα ίδια και τα ίδια προϊόντα που συνήθως δεν πολυπουλιούνται και χρειάζονται επιτηδευμένο σπρώξιμο. Γιατί ως γνωστό αν κάτι πουλάει δε χρειάζεται τόση έντονη προώθηση. Επειτα η καλύτερη διαφήμιση οποιουδήποτε προϊόντος είναι το ίδιο - αν είναι καλό θα πουλήσει αν είναι μάπα ό,τι διαφήμιση και να έχει δεν θα πουλήσει πάει και τελείωσε.


Όσο για τα περιοδικά; Έχουν κι αυτά ξεφύγει εντελώς. Ειδικά αν πλησιάζουν γιορτές δεκαπλασιάζουν το μέγεθος τους λόγω των ατέλειωτων διαφημίσεων. Άσε που έγινε μόδα αντί να βρίσκεται το κείμενο στα δεξιά που πάει το μάτι πρώτα, να βρίσκεται αριστερά για να μπαίνει στην καλύτερη θέση η διαφήμιση. Μου τη σπάει πολύ αυτό. Λες και το περιοδικό το παίρνεις για τις διαφημίσεις και παρεπιπτόντως διαβάζεις και κανά θέμα.


Δε λέω οι διαφημίσεις χρειάζονται τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Όμως απ'το απλό κέρδος έχουν όλα ξεφύγει κι έχουν φτάσει σε τέτοια ασυδοσία που εύκολα κι αβασάνιστα τα περισσότερα δίνουν όλο και πιο πολύ χρόνο ή χώρο για διαφημίσεις ξεχνώντας ή παραμελώντας εντελώς την ουσία.


Τι καταφέρνουν με αυτή την συμπεριφορά; Μα να μας απομακρύνουν. Γιατί δε νομίζω κανένας σταθμός να έχει σκοπό να μας κάνει να αλλάξουμε κανάλι ή να πατήσουμε το κόκκινο κουμπάκι. Άρα λιγότερες διαφημίσεις θα πετύχαιναν καλύτερα το σκοπό τους παρά αυτό το συρφετό που παρατηρείται σήμερα.


Αν αφήσουμε δε τα ιδιωτικά κανάλια, σταθμούς και περιοδικά και πάμε στα κρατικά ή τα συνδρομητικά τότε κι εκεί θα βρούμε πάλι ένα σωρό διαφημίσεις. Γιατί όμως τις βάζουν; Τα μεν κρατικά κανάλια τα χρηματοδοτούμε όλοι μας θέλοντας και μη απ'τη τσέπη μας κι άρα δε θα έπρεπε να βάζουν τόσες διαφημίσεις. Τα δε συνδρομητικά δε δικαιολογούνται αφού θα'πρεπε να αρκούνται στη συνδρομή και να μη θέλουν ένα κάρο διαφημίσεις.


Για να πω και κάτι θετικό που παρατήρησα το Άλφα τον τελευταίο καιρό: ό,τι διαφημίσεις έχει να δείξει τις βάζει πριν μια εκπομπή και ξεκινά την προγραμματισμένη ώρα αντί να αργεί κανένα μισάωρο για να δείξει διαφημίσεις. Μπράβο τους κι ελπίζω να ακολουθήσουν κι οι άλλοι σταθμοί.


Απ'την άλλη ο τρόπος που προσπαθούν να κάνουν πάσα για διαφημίσεις οι περισσότεροι στην τηλεόραση είναι τις πιο πολλές φορές γελοίος ή και κουραστικός. Κάνουν χαριτωμενιές, λένε ψέματα του στυλ "σ'ενα λεπτάκι επιστρέφουμε". Απειλούν "μην τυχόν κι αλλάξετε κανάλι" κτλ. Λες κι αν σε απειλήσουν ή σου πουν τι θα κάνεις με το τηλεκοντρολ εσύ θα υπακούσεις σαν σκυλάκι του Παβλώφ. Προσωπικά σαν αντιδραστικό στοιχείο που'χω χαρακτηριστεί κατά καιρούς, αυτό που κάνω μόλις ακούσω το "μην αλλάξετε κανάλι, επιστρέφουμε" είναι να πατήσω το κουμπάκι αμέσως και πολλές φορές πριν καν ολοκληρωθεί η πρόταση. Όχι που θα τους άφηνα!


Και το χειρότερο ειδικά στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο είναι που απ'τις πολλές διαφημίσεις και το αναγκαστικό ζάπινγκ ξεχνάω τι έβλεπα ή άκουγα και άντε να ξαναπιάσω το νόημα αν είναι καμιά ταινία. Μου'χει τύχει μάλιστα στο παρελθόν να ξεχαστώ τόσο πολύ που να μην ξέρω καν τι παρακολουθούσα, απλά να θυμάμαι αμυδρά ότι όλο και κάτι έβλεπα, αλλά ποιος ξέρει τι και που να το ψάχνω τώρα; Οπότε μένω εκεί στο νέο πράγμα που βρήκα να δω... μέχρι να κάνει αυτό διαφημίσεις και αν είμαι τυχερή να ανακαλύψω εκ νέου το πρώτο. Άσε που δύσκολα θα βρω μια εκπομπή να μου κρατήσει το ενδιαφέρον, πόσο μάλλον να βρω δυο! Μιλάμε θέλω πολύ τύχη να μου συμβεί αυτό. Αν συμβεί όμως τότε θα είναι 3 εκπομπές το ίδιο βράδυ που είναι ενδιαφέρουσες και μετά για ένα σωρό βράδυα τίποτα. Και δώστου ζαπινγκ μέχρι τελικής εξαντλήσεως ή ζαλάδας.


Ουφ τα έγραψα όλα ή σχεδόν όλα κι έβγαλα λίγο το άχτι μου - γιατί όταν άρχισα να γράφω αναγκάστηκα να κλείσω το ραδιόφωνο για να μην το σπάσω απ'τη σπαστική χριστουγεννιάτικη διαφήμιση που έπαιζε για χιλιοστή φορά. 


Και τέλος τώρα καταλαβαίνετε γιατί αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι τις διαφημίσεις στο μπλογκ μου!

Αγαπημένο μου ραδιόφωνο

www.textually.org

Όταν ήμουν μαθήτρια είχα μια ερωτική σχέση με το ραδιόφωνο. Δεν μπορούσα να διαβάσω χωρίς τη συντροφιά του. Τότε στην αρχή το Τρίτο του ΡΙΚ κι άκουγα με μανία τον Κιμ και τον Μάικ (με τον Μάο-Μάο για όσους θυμούνται) που έβαζαν αγγλικά κομμάτια που έμαθα να αγαπάω.

Όταν πήγα να σπουδάσω Αθήνα άκουγα με μανία Galaxy 92  και Love Radio στα πρώτα του βήματα. Μ'αρεσε πολύ η εκπομπή του Ν.Γκαραβέλα γιατί είχε φοβερή μουσική, λίγα λόγια και διαφημίσεις. 

Όταν όμως ήρθα πίσω στην Κύπρο τα πράγματα από πλευράς ραδιοφώνου ήταν και παραμένουν σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Και δεν εννοώ ότι κάνουν κάποιοι ραδιοφωνο με μεράκι κι αγάπη. Εννοώ ότι δυστυχώς οι εκπομπές, με ελάχιστες εξαιρέσεις, είναι της πλάκας, με διάφορα ασύνδετα κομμάτια μεταξύ τους, π.χ. Καζαντζίδη και μετά καπάκι Britney Spears! Έλεος! Δεν είναι έξυπνη μίξη τραγουδιών είναι ασέβεια στα αυτιά των ακροατών ρε παιδιά! Εννοείται ότι οι περισσότερες εκπομπές έχουν διαφημίσεις με διάλειμμα για κανένα τραγούδι... Είναι άσχημα τα πράγματα. Και οι παραγωγοί ξέρουν πέντε mainstream κομμάτια και μετά πάπαλα. Αν τους ζητήσει ένας ακροατής κάτι άλλο δεν έχουν ιδέα ούτε καν ότι υπάρχει τέτοιο τραγούδι! Άσε που τα σχόλια που κάνουν ενδιάμεσα είναι φρικτά, άσχετα, βαρετά ή clopy-paste από αλλού.

Φωτεινή εξαίρεση είναι ο λεμεσιανός σταθμός Κανάλι 6 που έχει μουσικούς παραγωγούς που γνωρίζουν πολύ καλά τη μουσική και τη δουλειά τους. Αγαπούν το ραδιόφωνο και σέβονται τους ακροατές τους. Ο σταθμός παίζει ελληνικά και ξένα, αλλά σε κάθε εκπομπή υπάρχει μια συνέπεια και συνέχεια από το ένα κομμάτι στο άλλο. Οι παραγωγοί ξέρουν όλοι από μουσική,  ψάχνουν τα κομμάτια που παίζουν, τα σχόλια τους είναι σχετικά. Γενικά όποια εκπομπή ακούσω από το Κανάλι με ευχαριστεί. Ευτυχώς που υπάρχει σαν ΟΑΣΗ στην κόλαση των άλλων συχνοτήτων.

www2.cityofseattle.net

Τώρα τελευταία ανακάλυψα εντελώς τυχαία και μια εκπομπή στο Τρίτο του ΡΙΚ που με ξάφνιασε ευχάριστα. Ενδεικτικό παράδειγμα το πιο κάτω λατρεμένο κομμάτι , που'χα χρόνια να ακούσω απ'το ράδιο. Πρόσφατα το ξαναθυμήθηκα από την πολύ καλή εκπομπή στο Τρίτο Δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες της Αλεξίας Καρακάνα που μπορούμε να ακούμε από Δευτέρα ως Πέμπτη απ'τις 8 ως τις 10 το βράδυ στους 94.8FM. 

Είναι απ'τις εκπομπές στο κυπριακό ραδιόφωνο που ξέρει ο παραγωγός από μουσική, έχει φοβερή ραδιοφωνική φωνή, που βάζει ένα στυλ μουσικής και δεν πετά στη μέση τίποτα άσχετα κομμάτια. Επίσης έχει λίγες ως ελάχιστες διαφημίσεις. Ειλικρινά αξίζει τον κόπο να την ακούσετε. Το ΡΙΚ παρέχει τη δυνατότητα να το ακούμε κι απ'τον υπολογιστή τώρα, όσοι θέλετε πατήστε εδώ 

Όπως και να'χει η ερωτική μου σχέση με το ραδιόφωνο κι ειδικά με εκπομπές που αξίζουν το κόπο συνεχίζεται κανονικά. Είναι η τέλεια συντροφιά σ'ένα μακρύ ταξίδι μ'αυτοκίνητο, είναι τόσο όμορφο να οδηγάς και να τραγουδάς παρέα με τραγούδια που αγγίζουν τη ψυχή, το μυαλό, την καρδιά σου. 

Αγαπώ το ραδιόφωνο και δεν μπορεί να το αντικαταστήσει καμιά συλλογή cd ή οτιδήποτε άλλο. Είναι ένα μαγικό μέσο που με κάνει να ονειρεύομαι, να τραγουδώ, να θυμάμαι, να χαμογελώ. 

 

CHRIS REA-ROAD TO HELL
Uploaded by pierrot77. - Music videos, artist interviews, concerts and more.

Stood still on a highway
I saw a woman
By the side of the road
With a face that I knew like my own
Reflected in my window
Well she walked up to my quarterlight
And she bent down real slow
A fearful pressure paralysed me
In my shadow

She said "Son, what are you doing here?
My fear for you has turned me in my grave"
I said "Mama, I come to the valley of the rich
Myself to sell"
She said "Son, this is the road to Hell"

On your journey 'cross the wilderness
From the desert to the well
You have strayed upon the motorway to Hell

Well I'm standing by a river
But the water doesn't flow
It boils with every poison you can think of
And I'm underneath the streetlights
But the light of joy I know
Scared beyond belief way down in the shadows
And the perverted fear of violence
Chokes a smile on every face
And common sense is ringing out the bells
This ain't no technological breakdown
Oh no, this is the road to Hell

And all the roads jam up with credit
And there's nothing you can do
It's all just bits of paper
Flying away from you
Look out world take a good look
What comes down here
You must learn this lesson fast
And learn it well
This ain't no upwardly mobile freeway
Oh no, this is the road to Hell