Διαβάστε γιατί χανόμαστε!

Όπως λέει και το άρθρο στην www.iefimerida.gr το διάβασμα είναι καταπληκτικό αντίδοτο για την κατάθλιψη. Σου φτιάχνει τη διάθεση και σε βοηθά να δεις και να ζήσεις μέσα απ’τις σελίδες του κόσμους και γεγονότα που αν δεν διαβάσεις δε θα έρθεις σ’επαφή ποτέ.

Τόσο καλό μας κάνει η ανάγνωση βιβλίων που στην Μεγάλη Βρετανία οι γιατροί θ’ αρχίσουν να συνταγογραφούν βιβλία. Οι δικοί μας γιατροί μάλλον απέχουν αρκετά από τέτοιου είδους συνταγογράφηση, αλλά στο χέρι μας είναι να βρούμε εμείς βιβλία που μας ταξιδεύουν και να τα διαβάσουμε ώστε να νιώσουμε τις ευεργετικές τους συνέπειες στη ζωή μας. 

Τα πάνω κάτω

Πριν δέκα και βάλε χρόνια είχα μετακομίσει ξανά στην Αθήνα για μεταπτυχιακό. Ήμουν τότε 24 χρονών και βρήκα για συγκάτοικο ένα κορίτσι την Εύα που ήταν τότε 18 και σπούδαζε γραφιστική. Δεν είχαμε πολλά κοινά, αλλά περνούσαμε καλά μαζί. Το σπίτι που μέναμε ήταν μεγάλο και πάντα γεμάτο με φίλους της Εύας ή δικούς μου. Σπάνια τύχαινε να καθόμαστε μόνες μια βραδυά μπροστά απ'τη tv. Καθημερινός επισκέπτης ήταν ο 20χρονος Ευρυπίδης, με τον οποίο η Εύα έκανε συχνά ομηρικούς καβγάδες, αλλά πάντα τα ξανάβρισκαν κι ήταν αγαπημένοι φίλοι. Εκείνος ήθελε κάτι παραπάνω από κείνη, αλλά η Εύα δεν πολυενδιαφερόταν, μάλλον τον εκμεταλλευόταν.

Εκείνη τη μέρα η Εύα είχε μόλις γυρίσει απ'την Κύπρο μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων. Δεν είχε και πολύ όρεξη να'ρθει γιατί τα μαθήματα στη σχολή της αργούσαν κάπως ν'αρχίσουν, αλλά επέμενε η μάνα της και ήρθε πίσω με μισή καρδιά. Εγώ είχα ραντεβού στα τυφλά με ένα τύπο. Το'χε κανονίσει μια παλιά συμφοιτήτρια και δέχτηκα να πάω γιατί μ'είχε γεμίσει περιέργεια η περιγραφή που μου έκανε γι'αυτόν. 

Η βία ξεκινά απ'το σπίτι

Απόγευμα, μετά τη δουλειά και κάθομαι αμέριμνη και χαλαρή διαβάζοντας τα μπλογκ σας. Στο χαζοκούτι παίζουν πάλι τα ίδια και τα ίδια: οι κουκουλο-μπάτσοι να πετάνε ό,τι βρουν για να μην αφήσουν τον κόσμο να διαδηλώσει και η αστυνομία φυσικά να μην τους ακουμπά αφού εξυπηρετούν στην εντέλεια τον στόχο αυτών που τους έβαλαν.

Και ξαφνικά ακούγεται απ'τον διπλανό γείτονα ένα "σκατοπουτάνα" κτύπα της πόρτας του αυτοκινήτου και μαρσάρισμα. 

Ο δίπλα είναι Κύπριος παντρεμένος με Ρωσσίδα. Η οικογένεια αρκετά.. αντισυμβατική, 3 παιδιά από διαφορετικούς γονείς (1ο από Φιλιπινέζα μάνα και τον Κύπριο, 2ο από Ρώσσιδα μάνα και πατέρα και τρίτο απ'τη Ρωσσίδα και τον Κύπριο πατέρα) στοιβαγμένα 5 άτομα σε ένα σπιτάκι μικρό που μετά βίας θα χωρούσε 2 άτομα, με δυο μικρά υπνοδωμάτια - ιδέα δεν έχω πως τα βγάζουν πέρα. 

Και κάθε τρεις και λίγο καβγάδες τρικούβερτοι. Ουρλιακτά και βία στα παιδιά και μεταξύ τους. Αμέτρητες φορές αναρωτήθηκα αν πρέπει να επεμβούμε σαν γείτονες, αν πρέπει να ειδοποιηθεί το γραφείο Ευημερίας. Σε κουβέντες με άλλους γείτονες κατά καιρούς εκφράσανε κι εκείνοι τους ίδιους προβληματισμούς. Όμως μέχρι τώρα δεν έχουμε κάνει τίποτα ο καθένας για τους δικούς του λόγους. 

photo from crisis-support.helium.com

Πριν λίγους μήνες αυτός πρέπει να βρήκε λεφτά και ξεκίνησε να κτίζει τον πάνω όροφο στο σπίτι της μάνας του. Χάρηκα γιατί το σπίτι της είναι κάπως πιο μακριά από μας και δε θα τους είχαμε δίπλα ακριβώς. Όμως φαίνεται τους τέλειωσαν τα λεφτά γιατί οι εργασίες σταμάτησαν και το διαμέρισμα έμεινε ατέλειωτο.

Όση ώρα γράφω οι φωνές ακούγονται δυνατά και καθαρά. Προφανώς ο καβγάς έχει φουντώσει για τα καλά. Αναρωτιέμαι που είναι τα παιδιά κι αν έχουν πάει στη γιαγιά τους, να γλυτώσουν το ξύλο που έπεσε ή θα πέσει. Στεναχωριέμαι πολύ μ'αυτή την κατάσταση και νιώθω συνυπεύθυνη γιατί δεν κάνω κάτι για τα παιδιά. Όμως το δίλημμα μου είναι ακόμα κι αν επεμβούν οι κοινωνικές υπηρεσίες θα είναι για το καλύτερο; Αν αποφασιστεί να απομακρυνθούν από το σπίτι τους πως θα τους επηρεάσει αυτό; Ειλικρινά δεν έχω ιδέα. 

Εσείς τι θα κάνατε; Πως θα αντιδρούσατε; Θα κλείνατε τα αυτιά; Θα δρούσατε;

photo from http://forcoloredgurls.com/2010/10/domestic-violence-awareness-month-2010/

Η οδύσσεια των βιβλιο-αγορών

Λατρεύω τα βιβλία, από μικρή διαβάζω ακατάπαυστα. Στο σπίτι έχω δυο βιβλιοθήκες παραγεμισμένες κι άλλα τόσα βιβλία κρυμένα σε κούτες λόγω έλλειψης χώρου.  Όταν έμενα στην Αθήνα ένιωθα πως ήμουν στον παράδεισο με τις βιβλιοθήκες και τα βιβλιοπωλεία. Αγαπημένη μου ασχολία ήταν να κατεβαίνω Σόλωνος και να μπαινοβγαίνω στα βιβλιοπωλεία, να φυλλομετρώ τα βιβλία, να διαβάζω οπισθόφυλλα, να μυρίζω το μελάνι στις σελίδες τους. Το γράφω τώρα και νοσταλγώ βαθιά μια τέτοια βόλτα. 

Όπως και να΄χει όταν ήμουν μικρή διάβαζα ελληνικά βιβλία με μανία και όταν ήμουν φοιτήτρια επίσης. Όταν όμως επέστρεψα στην Κύπρο η απογοήτευση ήταν μεγάλη. Υπήρχε μια βιβλιοθήκη (που τώρα είναι κλειστή) και δυο ουσιαστικά βιβλιοπωλεία. Φυσικά υπάρχουν πολλά μαγαζιά στη Λεμεσό που έχουν το τίτλο βιβλιοπωλείο μόνο κατ'όνομα, αλλά είναι χαρτοπωλεία αφού πουλούν ελάχιστα βιβλία. Τα δύο αυτά βιβλιοπωλεία δεν έχουν μεγάλη συλλογή από ελληνικά βιβλία (μπεστσέλλερ ως επί τω πλείστω) και οι τιμές είναι διπλάσιες και σε κάποιες περιπτώσεις τριπλάσιες από τις λιανικές τιμές στην Αθήνα. Από την άλλη τα ξενόγλωσσα βιβλία (αγγλικά) ήταν πολύ φτηνότερα και η συλλογή τους ήταν μεγάλη και συνεχώς ανανεώνοταν.

Με τον καιρό άρχισα λοιπόν κι εγώ να διαβάζω δειλά-δειλά στην αρχή, αγγλικά βιβλία. Στην πορεία μου άρεσε γιατί από τη μια εξασκούσα τη γλώσσα κι απ'την άλλη διάβαζα στο προτότυπο κάποια βιβλία που ήταν γραμμένα με εντελώς διαφορετικό ύφος και τρόπο σκέψης από τα ελληνικά. Διαβάζοντας απέκτησα και αγαπημένες συγγραφείς, περισσότερες εγγλέζες και ιρλανδές και μια αμερικανίδα. Ανάλογα με τα κέφια διάβαζα από ανάλαφρες ιστοριούλες μέχρι θρίλερ.

Οι τιμές κι αυτών των βιβλίων ανέβαιναν κατά καιρούς φυσικά, αλλά πίστευα ότι ήταν πάντα σε λογικά πλαίσια, σε σύγκριση με τις αστρονομικές κι απλησίαστες τιμές των ελληνικών. Την ανάγκη μου για ελληνικά βιβλία την ικανοποιούσα, (κι εξακολουθώ) όταν τύχαινε να πάω κανένα ταξιδάκι Αθήνα - πήγαινα με άδειες βαλίτσες για να τις φέρω πίσω γεμάτες με πολλά βαριά βιβλία :)

Τελοσπάντων στην πορεία τόλμησα να αγοράσω κάποια βιβλία κι από το ιντερνετ. Συγκεκριμένα από την ιστοσελίδα της άμαζονας ανακάλυψα ένα καινούργιο κόσμο γεμάτο με ένα κάρο τίτλους για όλα τα γούστα. Βιβλία που εδώ δεν έρχονταν - αφού φέρνουν συνήθως τα μπεστσελερ που πουλάνε - εκεί τα έβρισκα με ευκολία. Το αντίτιμο δε για την αποστολή 5-6 αγγλικές λίρες. Λογικό δηλαδή. 

Τα τελευταία δυο χρόνια ήμουν φανατική πελάτισσα της ιστοσελίδας, η οποία έχει μια μεγάλη γκάμα προϊόντων, πέρα από βιβλία. Πάντα έμενα ευχαριστημένη από την εξυπηρέτηση αφού όλα έφταναν σε άψογη κατάσταση, σε σύντομο χρονικό διάστημα και ήταν ακριβώς όπως διαφημίζονταν στη σελίδα. Το χρησιμότερο δε χαρακτηριστικό ήταν ότι πέρα από τη λεπτομερή περιγραφή των πραγμάτων υπήρχε και βαθμολογία από τους πελάτες που ηδη αγόρασαν και διάβασαν το βιβλίο ή χρησιμοποίησαν το προϊόν. Οι πελάτες γράφουν συνήθως με ειλικρίνεια τις απόψεις τους και αυτό βοηθά να επιλέξεις ή να καταλάβεις αν κάτι όντως είναι αυτό που θες. 

Όπως και να'χει η αμαζόνα ξαφνικά τον περασμένο μήνα τριπλασίασε χωρίς προειδοποίηση τα έξοδα μεταφοράς προς την Κύπρο. Όταν τους ρώτησα πως και γιατί η απάντηση ήταν ότι έκαναν αναπροσαρμογή των τιμών. Έτσι απλά. Τους απάντησα κι εγώ ότι δε θα ξαναψωνίσω από αυτούς και να σταματήσουν να μου στέλνουν κάθε μέρα μέηλ.

Έψαξα όμως το θέμα γιατί τώρα που έμαθα με τις αγορές απ'το Νετ δεν θέλω να τις αποχωριστώ κι από στόμα σε στόμα έμαθα για δύο εταιρίες που και καλύτερες τιμές έχουν και δωρεάν παράδοση παγκοσμίως! Ναι ναι free delivery worldwide. Αν κάποιος ενδιαφέρεται είναι το http://www.bookdepository.co.uk/ που έχει μόνο βιβλία και το http://www.play.com/ που έχει βιβλία και ένα σωρό άλλα καλούδια. Έχω παραγγείλει απ'το δεύτερο και όλα ήρθαν γρήγορα και όπως τα είχε στις φωτογραφίες. Τώρα παράγγειλα και από το πρώτο και πιστεύω ότι τα ίδια θα ισχύουν κι εκεί. Άρα πάντα υπάρχει μια λύση φτάνει να έχεις ώρα κι όρεξη να το ψάξεις.. ή να ξέρεις τα κατάλληλα άτομα που θα σου πουν αυτές τις πληροφορίες. Γιατί ο Γούγλης δεν έδινε αυτές τις ιστοσελίδες όσα search κι αν έκανα..

http://planetgreen.discovery.com/

Δωράκι απ'τον μπλογκερ

Λοιπόν όσοι έχετε παρατηρητικότητα θα δείτε ότι πάνω ψηλά πρόσθεσα μια άλλη σελίδα δίπλα από την αρχική εκεί δηλαδή που έχω τις αναρτήσεις μου. Την έχω ονομάσει Περί /About κι εκεί έγραψα λίγα πραγματάκια για μένα να διαβάσετε όσοι ενδιαφέρεστε.

Τώρα πως το έκανα αυτό; Είναι ένα νέο χαρακτηριστικό/feature που προσφέρει ο μπλογκερ ώστε να μπορεί ο καθένας να φτιάξει άλλες σελίδες πέρα από την αρχική του όπου να βάλει ό,τι του κατεβεί από ενδιαφέροντα, χόμπυ, φωτογραφίες, παραπομπές σε άλλες σελίδες και γενικά οτιδήποτε σκεφτεί.

Τι είναι οι Σελίδες στον μπλογκερ; Είναι σελίδες που μας επιτρέπουν να δημοσιοποιήσουμε και μοιραστούμε στατικές πληροφορίες. Οι σελίδες είναι μόνες τους μεν, αλλά συνδέονται άμεσα με το μπλογκ μας. Για παράδειγμα μπορούμε όπως έκανα εγώ να φτιάξουμε μια σελίδα που αναφέρεται σε πληροφορίες για το μπλογκ μας ή εμάς, ή να φτιάξουμε μια σελίδα με πληροφορίες για το πως μπορούν να επικοινωνήσουν οι αναγνώστες μαζί μας και να την ονομάσουμε π.χ. Επικοινωνία.  

Πως τις φτιάχνουμε αυτές τις σελίδες; Είναι πολύ απλό απλά ακολουθείστε τις πιο κάτω οδηγίες ή για τους αγγλομαθείς διαβάστε απευθείας από το μπλογκ του μπλοκερ blogger in draft.

1) Ενεργοποιείστε το μπλογκερ in draft αλλιώς όλα τα πιο κάτω δεν θα λειτουργήσουν (πατήστε πάνω για μεγέθυνση.

2)  Δημιουργούμε τις σελίδες με παρόμοιο τρόπο που γράφουμε τις αναρτήσεις στο μπλογκ. Από το Blogger in Draft επιλέγουμε το Posting | Edit Pages tab, και μετά πατάμε  New Page όπως φαίνεται πιο κάτω (μπορούμε να φτιάξουμε μέχρι 10 σελίδες).

4) Ακολούθως γράφουμε ό,τι θέλουμε στην νέα μας σελίδα και πατάμε Publish Page όπως πατάμε "Publish post" όταν τελειώσουμε με μια ανάρτηση.

5) Την πρώτη φορά που θα δημιουργήσετε μια σελίδα θα ερωτηθείτε κατά πόσο θέλετε αυτή να φαίνεται στο πλάϊ sideboard ή αν θέλετε να είναι κάτω από την επικεφαλίδα header όπως την έκανα εγώ. Ακόμα έχετε την επιλογή να επιλέξετε κανένα από αυτά και να την τοποθετήσετε όπου νομίζετε εσείς μέσα στο μπλογκ σας.


Αυτό ήταν! Η νέα μας σελίδα είναι έτοιμη και μπορούν όλοι να την επισκεφθούν! 

Καλή επιτυχία και ενημερώστε με αν έχετε κάποια απορία.. ίσως μπορέσω να βοηθήσω.