Later

Ξέρω πως δεν θα διαβάσεις ό,τι κι αν γράψω και ότι στην απίθανη περίπτωση που το διαβάσεις δε θα παίξει κανένα απολύτως ρόλο. Όμως θέλω να πω πως νιώθω και δεν έχω κανένα να μιλήσω.

Η Λεμεσός το 2019

Είχα γράψει πριν 9 ολόκληρα χρόνια αυτό εδώ το κείμενο για τη Λεμεσό που άλλαζε.

Από τότε έγιναν πάρα πολλές παρεμβάσεις στην πόλη που έχουν αλλιωσει την εμφάνιση ειδικά του πολύπαθου παραλιακού μετώπου, κτιστηκαν ουρανοξύστες, κάποιοι με φοβερή αισθητική, όπως ο οβάλ στη Νεάπολη.

Μη διαβάσετε αυτό το ποστ

Άντε πάλι έρχεται η πιο μισημένη εποχή του χρόνου.. τα χμας :(

Μικραίνουν οι μέρες, άλλαξε κι η ώρα για να μικραίνουν νωρίτερα, μην τυχόν τελειώσουμε απ’τη δουλειά και προλάβουμε να μπούμε σπίτι με φως του ήλιου. Όχι όχι φεύγω το πρωί για δουλειά πριν ξημερώσει και μπαίνω μετά που θα νυχτώσει σαν σύγχρονος δούλος.. Ωραία, ωραία #NOT  :Ρ

Τα βιβλία του θα

Αγαπώ πολύ τα βιβλία, όπως θα έχετε ήδη παρατηρήσει όσοι με διαβάζετε, κι όσοι όχι σας το λέω ευθαρσώς. Λατρεύω τα βιβλία. Να τα διαβάζω, να τα ανοίγω, να τα μυρίζομαι, να τα αγγίζω, να χάνομαι στις σελίδες τους. Αγαπώ να τα έχω γύρω μου σε βιβλιοθήκες, δίπλα απ’το κρεβάτι, στην τουαλέτα, στο καθιστικό, στην κουζίνα, στο μπαλκόνι, στον κήπο, παντού. Μ’αρέσουν τα κλασσικά, τα σύγχρονα, τα ελληνικά, τ’αγγλικά. Βασικά για να μην σας κουράζω άλλο, μ’αρέσουν, αγαπώ, λατρεύω τα βιβλία στη φυσική μορφή τους ανεξαρτήτως θέματος.

Όπως είναι φυσικό λοιπόν, διαβάζω ειδήσεις όταν δω ότι αναφέρονται στα βιβλία. Έτσι έπεσα και σ’αυτή την ειδήση στο doctv.gr, Τα βιβλία που δε θα διαβάσουμε ποτέ και μπήκα να δω τι εννούσε αυτός ο τίτλος. Φαντάστηκα θα έλεγε για το λίγο χρόνο και για τα τόσα πολλά βιβλιά που έχουν κυκλοφορήσει και κυκλοφορούν συνέχεια..

Σε λίγες μέρες 2014

Πολλοί συνηθίζουν στο τέλος της χρονιάς να κάνουν απολογισμούς κτλ. Συνήθως δεν το συνηθίζω γιατί δεν βλέπω το λόγο αλλά φέτος έχω τη διάθεση να το κάνω. Το ΄13 λοιπόν ξεκίνησε για μένα πολύ αρνητικά, μ΄ένα χαμό που μου άφησε πληγές κ όπου να΄ναι συμπληρώνεται ένας χρόνος από τότε. Οι αναμνήσεις είναι δυστυχώς πολύ έντονες και δυνατές και προς το παρόν ανεξίτηλες. 

Ο καιρός της λογοκρισίας και η απύθμενη υποκρισία

Ίσως κάποιοι να σκεφτούν ότι ο καιρός της λογοκρισίας έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Άλλωστε με το ιντερνετ, την πολυφωνία και όλο τον όγκο τον πληροφοριών που έχουμε στα χέρια μας με το πάτημα λίγων κουμπιών δεν υπάρχει χώρος για λογοκρισία, σωστά; Λάθος απαντάνε η του ρικ. Να λοιπόν τι κάνανε χθες βράδυ.

Σας έχω πει προ πολλού πως είμαι φανατική τηλεθεατής των Friends και πως όσες επαναλήψεις κι αν γίνουν ποτέ δεν χάνω επεισόδιο. Τους τελευταίους μήνες το ρικ ξεκίνησε να προβάλλει παλιά επεισόδια της σειράς, πρώτα το απόγευμα και πιο πρόσφατα το βράδυ μεταξύ 9-10. 

Καλύτερο το μεταχειρισμένο!

Το τελευταίο καιρό με το κλίμα που υπάρχει είπα να στηρίξω κι εγώ, όντας βιβλιοσκώληξ τα κυπριακά

βιβλιοπωλεία και επισκέφθηκα ένα μεγάλο και γνωστό εδώ στη Λευκωσία. Έχοντας συνηθίσει τις αγορές απ’το ιντερνετ αλλά κι από μεγάλα υποκαταστήματα έπεσα απ’τα σύννεφα όταν είδα τιμές για ένα φετινό βιβλίο, (όχι μπεστσελερ ή τίποτα φοβερό σε μέγεθος, ή με πολλά βραβεία) να είναι πάνω από 12 ευρώ! Για ένα μικρό βιβλιαράκι, όχι ελληνικό αλλά αγγλικό (δυστυχώς τα ελληνικά είναι έτσι κι αλλιώς πάντα πιο ακριβά απ’τα αγγλικά) το οποίο απ’το ιντερνετ το βρίσκω στις πολύ καλές ιστοσελίδες που παραγγέλνω συνέχεια (www.bookdepository.co.uk και www.play.com για τις οποίες σας έχω ξαναγράψει στο Η οδύσσεια των βιβλιοαγορών) από 6 ευρώ για καινούργιο και από 4 ευρώ για μεταχειρισμένο. Δηλαδή μπορώ με τα 12,65 να πάρω 3 βιβλία μεταχειρισμένα και να μου μείνουν και 0,65 για καφέ! Ας ανοίξουν τα μάτια τα κυπριακά βιβλιοπωλεία αν δε θέλουν να ακολουθήσουν τη θλιβερή πορεία του βιβλιοπωλείου Ιωαννίδη.

Οι περίεργοι

Σας έχω γράψει κατά καιρούς για τους γείτονες στη γειτονιά που μεγάλωσα όμως έχω αφήσει έξω τους πιο χαρακτηριστικούς και σπαστικούς, τους Περίεργους. Το παρατσούκλι δεν είναι καθόλου τυχαίο αφού η Περιέργεια τους είναι παροιμιώδης. Ο Πατέρας-Περίεργος ή σκέττο Περίεργος κάθεται όλους τους μήνες στη βεράντα και παρακολουθεί τα τεκτενόμενα στη γειτονιά απ'την ώρα που θα ξυπνήσει ως την ώρα που θα πάει για ύπνο - είναι συνταξιούχος τα τελευταία 15 χρόνια τουλάχιστον και έχει την ώρα να το κάνει αυτό, αλλά τον θυμάμαι πολύ καλά και πιο παλιά που δούλευε που έπιανε 'πρώτο τραπέζι πίστα' στη βεράντα μόλις σχόλναγε. 

ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ Βοήθεια!

Καλημέρα!

Άνοιξα σήμερα ανυποψίαστη τον Πανόπτη και είδα ένα εξωγήινο να έχει αρπάξει τον Πανόπτη μου. Εμφανίστηκε ένα λευκό πράμα... και διαβάζω στη λίστα των μπλογκ που παρακολουθώ ότι... ο νεός Πανόπτης πέρασε σε όλους όσους χρησιμοποιούμε το Draft blogger. 

Έτσι απροειδοποίητα και ξαφνικά.

Δε λέω έχει κάποια καλά, κάποια θετικά αλλά, αλλά, αλλά....

...για να κάνεις το παραμικρό πρέπει να πατήσεις ένα σωρό κουμπάκια ενώ πριν τα έβρισκες όλα μαζί μαζεμένα.

Το χρώμα είναι πάνλευκο με αποτέλεσμα να είναι ενοχλητικό μετά από 5''.

Φυσικά αν αφαιρέσω το Draft blogger και πάω στο κανονικό θα  φύγουν οι αλλαγές. Για πόσο καιρό δεν είναι γνωστό αφού κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα θα περάσουν σε όλους.
Όμως θέλω να δοκιμάσω κάτι πριν το απορρίψω. Έπειτα σε αφήνουν να δώσεις feedback όταν πατήσεις ένα αστεράκι στα αριστερά οπότε όταν βρω όλα όσα δε μου αρέσουν μπορώ να τους τα πω και αν τα εντοπίσουμε πολλοί θα τα διορθώσουν είμαι σίγουρη.

Πατήστε στην εικόνα για μέγενθυση ώστε να δείτε πως φαίνεται ο Νεός Πανόπτης

Εσάς σας ήρθε ο νέος Πανόπτης;

Πως σας φαίνεται;

Φτάνει πια διαφημίσεις!

Είναι κάποιες εταιρείες που έχουν την διεστραμμένη άποψη ότι αν εκνευρίσουν τους πελάτες τους τότε θα τις θυμούνται και θα τις προτιμούν. Καταντούμε έτσι θύματα ουκ ολίγων σπαστικών διαφημίσεων με απαίσια μουσική, επαναλαμβανόμενα λόγια ή με εικόνες που λίγο έχουν να κάνουν με το προιόν, αλλά νομίζουν οι διαφημιστές πως πουλούν - π.χ. γυμνά γυναικεία σώματα παντού, ακόμα κι αν το προιόν απευθύνεται καθαρά σε γυναίκες που όρεξη έχουν να κοιτούν το γυμνό τέτοιο της άλλης. Και αν το δουν (το γυμνό τέτοιο που λέγαμε) θα αγοράσουν το χαζοπροιόν ενώ αν δεν το δουν δε θα το πάρουν. Μα πόσο βαθιά νυχτωμένοι μπορεί να είναι μερικοί μερικοί;!

Ειδικά κάποιες απ'αυτές έχουν τόσο σπαστική μουσική που αν τις ακούσεις στο ράδιο έχουν την εκνευριστικότατη ιδιότητα να σου κολλούν όλη μέρα έτσι που και να θες να τις αποφύγεις να'ναι αδύνατο. Όλοι ξέρουμε συγκεκριμένη εταιρεία που για να τραβήξει την προσοχή του πελάτη φτιάχνει συστηματικά και κατ'εξακολούθηση μόνο σπαστικές διαφημίσεις ώστε να μας δίνει στα νεύρα κάθε φορά που'χουμε την ατυχία να πέσουμε πάνω της.

Φυσικά οι διαφημιστές σκοπό έχουν να πουλήσουν και για να το κάνουν αυτό θα επιστρατεύσουν ό,τι τρόπο τους κατεβεί. Οι εταιρείες όμως ακούνε άραγε τα σποτάκια πριν φτάσουν την τηλεόραση ή το ράδιο; Γιατί δεν νομίζω μια εταιρεία που σέβεται τον εαυτό της και το προιόν που λανσάρει (και που προφανώς έχει σκοπό να πουλήσει) να θέλει να έχει ένα σπαστικό διαφημιστικό που να εξαναγκάζει τον δύσμοιρο τηλεθεατή να κάνει ζάπινγκ με μανία, με το που καταλαβαίνει τι επακολουθεί.

Μου'χει τύχει να κλείσω το ράδιο ή να αλλάξω κανάλι μόνο και μόνο για αποφύγω διαφημιστικό που έπαιζε για χιλιοστή φορά εκείνη τη μέρα. Το 'χω κάνει και θα συνεχίσω να το κάνω κάθε φορά που νιώθω σαν πελάτης πως υποτιμούν τη νοημοσύνη μου και νομίζουν ότι αν μου επαναλάβουν 10.000 φορές πως έχουν προσφορές και ποιες είναι αναλυτικά, πως θα τρέξω με τα πόδια να κτυπούν στο πισινό για να ψωνίσω.

Έχω φτάσει στο σημείο να στείλω μέηλ σε υπεραγορά που όλες τις οι διαφημίσεις ήταν για τα 1+1 αλλά προφανώς το μέηλ έπεσε σε ώτα και μάτια που δεν ήθελαν ή δεν μπορούσαν να κατανοήσουν ότι αν με εκνευρίζουν συστηματικά θα με χάσουν από πελάτη. Προφανώς με έχασαν, γιατί αν έχω σκοπό να ψωνίσω δε θα πάω μόνο και μόνο γιατί κάνουν προσφορές και όταν θα είμαι στο μαγαζί τις προσφορές μπορώ μια χαρά να τις εντοπίσω από μόνη μου αν με ενδιαφέρουν, χωρίς να χρειάζεται να μου τις καρφώσουν στον εγκέφαλο κάθε μισή ώρα!

Άσε που κάποιοι ραδιοσταθμοί και τηλεοπτικά κανάλια το'χουν παραξηλώσει εντελώς και κάθε τρεις και λίγο κάνουν διάλειμμα για διαφημίσεις. Ουσιαστικά έχουν καταντήσει να το διάλειμμα να'ναι η εκπομπή και το ουσιαστικό μέρος οι διαφημίσεις. Είπαμε τους αποφέρουν κέρδη που χρειάζονται, αλλά λίγος σεβασμός στον ακροατή ή τηλεθεατή δε βλάπτει. 

Προχθες συγκεκριμένα είχε μια πολύ καλή ραδιοφωνική εκπομπή που έβαλε διαφημίσεις μετά ένα τραγούδι, ένα μόνο το τονίζω και μετά καπάκι διαφημίσεις! Δηλαδή καθόλου δεν ακολουθούν τις οδηγίες για το πόσες διαφημίσεις μπορούν να παίζουν ανά ώρα κι όλα στο βωμό του χρήματος. Όμως αυτό που δεν λογαριάζουν είναι ότι απ΄τις πολλές διαφημίσεις τελικά ο ακροατής ή τηλεθεατής θα βαρεθεί θα αλλάξει κανάλι ή σταθμό και θα τον χάσουν με αποτέλεσμα να μειωθούν και οι διαφημίσεις τους στην πορεία. 

Δεν είναι σχήμα οξύμορο; Κάθε που πέφτει ακροαματικότητα ή θεαματικότητα μιας εκπομπής τότε να γλυτώνουμε απ΄τις μισητές διαφημίσεις και να μπορούμε να παρακολουθήσουμε λίγο ανενόχλητοι! Αν την παρακολουθούν πολλοί την εκπομπή κλάφτα Χαράλαμπε! Δηλαδή τι πρέπει να κάνουμε για να γλυτώσουμε;

από το μπλογκ Ερμής Αγγελιοφόρος

Απ'την άλλη υπάρχουν οι εξαιρέσεις, οι διαφημίσεις εκείνες που ήταν τόσο μα τόσο καλές που τις κυνηγούσα όποτε έπαιζαν και κάθε δεπτερόλεπτο τους ήταν μια αληθινή απόλαυση. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που πολλές αληθινά καλές διαφημίσεις τις θυμόμαστε χρόνια μετά που σταμάτησαν να προβάλονται και γελάμε κάθε φορά που αναφέρουμε τις ατάκες τους. Π.χ. ποιος μπορεί να ξεχάσει αυτή την διαφήμιση; Ή αυτή εδώ; Η αυτή την φρουτοδιαφήμιση;

Για να μην πιάσω στο στόμα μου τις διαδυκτιακές διαφημίσεις που'ναι άλλο μεγάλο κεφάλαιο και είχα ασχοληθεί με ανοιχτή επιστολή προς αυτούς που μας σπαμάρουν παλιά.

Ένα καθρέφτη ρε παιδιά..!

Σκέψου τώρα να'σαι περίπου 70 χρονών, να'χεις κάνει τουλάχιστον 30 πλαστικές, το στόμα σου να'χει φτάσει στα αυτιά, η μύτη να'χει παραμορφωθεί και να κλείνει το μάτι στο αριστερό αυτί, τα χείλη να ακουμπάνε τη μύτη, ο λαιμός να'χει γίνει σακούλα της λαϊκής που χωρά τα βασικά ζαρζαβατικά - γιατί ουαί κι αλοίμονο ήσουν άτυχη κι όταν άρχισες τις πλαστικές δεν έφτιαχναν και το λαιμό και τώρα δε σώζεται με τίποτα πια. 

Σκέψου να'χεις καταντήσει η δίδυμη αδελφή του Κουασιμόδου απ'την πλαστική εγχείρηση και να βγαίνεις χωρίς ντροπή και χωρίς κανένα ίχνος αυτογνωσίας, ίσα-ίσα να νομίζεις, να'σαι σίγουρη βρε αδελφέ, ότι εσύ κι η Πεντάμορφη είστε ένα και το αυτό τρομάρα σου! και να βγαίνεις απ'το χαζοκούτι να κάνεις τι; Τι; Τι; Μήπως να δίνεις οδηγίες πως να αποφύγει ο κόσμος την κατάντια σου; Μπα! Μήπως να μιλάς για τα χάλια που σε έφτασαν οι πλαστικές; Ούτε.

Να τολμάς να μιλάς με ύφος σουπερ μόντελ και κούκλας ψεύτικης (που απ'τις πλαστικές είσαι πιο κοντά στην πανούκλα) και να κάνεις τι; Να δίνεις, αν είναι ποτέ δυνατό, οδηγίες για το πως να γίνουν ή να παραμείνουν όμορφες οι γυναίκες!!!! Δηλαδή χρύση μου (λέμε τώρα), εσένα πρέπει να'χουμε πρότυπο; Πρότυπο προς αποφυγή το'χεις ακούσει καθόλου μήπως;

Αναρωτιέμαι από πότε έχεις να δεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη; Τους καθρέφτες στο παλάτι σου τους ξεσκεπάζεις ποτέ να δεις τη φάτσα σου; Αν έχει καιρό να μετακινήσεις τα μαύρα πανιά απ'τους καθρέφτες μην το κάνεις χωρίς βοήθεια γιατί μπορεί να πέσεις ξερή απ'το θέαμα!

Σταμάτα να γκαρίζεις!

Υπάρχει ένας τραγουδιστής που δεν θα τον ονοματίσω εδώ , που μου τη σπάει τόσο μα τόσο πολύ που όποτε τον ακούσω αλλάζω σταθμό στο ράδιο, κάνω ζάπινγκ στην tv και γενικά τον αποφεύγω όπως ο εξ' απόδω το λιβάνι.

Όταν πρωτοβγήκε ήμουν 14 χρονών και θυμάμαι που είχε βάλει φωτογραφία του με μακριά μαλιά το Φλας (θυμάστε το Φλας; το αγαπούσα πολύ όταν ήμουν μαθήτρια!) και έλεγε στο κείμενο ότι θα γίνει το επόμενο μεγάλο όνομα. Δε μου άρεσε η φάτσα του και δεν έδωσα περαιτέρω σημασία. Έλα όμως που παρόλες τις φήμες που κυκλοφορούσαν γι'αυτόν, παρόλη την έλλειψη φωνής, μόνο με ένα καλό σώμα έκανε καριέρα. Λες και ένα καλό σώμα έστω και αθλητικό, κάνει τον τραγουδιστή!

Στην πορεία ό 'ομορφονιός' παντρεύτηκε, έκανε οικογένεια, αλλά δυστυχέστατα συνεχίζει να γκαρίζει με τα συγχωρήσεως από δω κι από κει. Αν ήταν καλλιτέχνης σε οποιαδήποτε άλλη χώρα άντε να'κανε καριέρα για κανά δυο χρόνια και μετά πάπαλα. Εδώ ακόμα πουλιέται για Τον 'καλλιτέχνη' τρομάρα του και τρέχουν και τον ακολουθούν λες και είναι η καλύτερη εφεύρεση μετά το βούτηρο :Ρ

Πριν κάποια χρόνια μάλιστα μια σοβαρή κοπέλα που κάναμε παρέα με εξέπληξε δυσάρεστα όταν μου εξομολογήθηκε ότι τον ερωτεύτηκε μετά που πήγε στο κέντρο που τραγουδούσε να τον δει ζωντανά. Πως άντεξε να τον ακούει να γκαρίζει λάϊβ δεν έχω καταλάβει ακόμα.

Δε λέω καλά τα γαϊδουράκια, χρήσιμα και συμπαθητικά αλλά δε θα τους βγάζαμε και δίσκο ε;

Πάλι τα ίδια ο μπλογκερ!!

Μετά τα προβλήματα πριν καμιά-δυο βδομάδες με τον μπλογκερ χθες άρχισε να μη δέχεται σχόλια. Όχι σε όλα τα μπλογκς, σε κάποια όπως λένε στο δικό τους μπλογκ Known Issues:

We're investigating an issue which is preventing login and comment posting for some users, and hope to have a fix released shortly.

Thanks for your patience in the meantime. — latest update on Tuesday, May 24, 2011 
 
Με άλλα λόγια τα προβλήματα συνεχίζουν ακάθεκτα και ειλικρινά αναρωτιέμαι πόση υπομονή υποθέτει ο μπλογκερ ότι έχουμε ή αν προσπαθεί να την εξαντλήσει όσο πιο γρήγορα μπορεί.

Προσωπικά, έχω κουραστεί ήδη με όλα αυτά και θα εφαρμόσω τη γνωστή παροιμία "Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις και την κακή του μέρα" Δηλαδή άλλη μια φορά να έχει πρόβλημα και θα μετακομίσω αλλού όσο κι αν δεν είναι κάτι που θέλω ουσιαστικά να κάνω αφού εδώ ξεκίνησα.

O blogger αποκαταστάθηκε..

Όμως οι τελευταίες αναρτήσεις είναι ένα μάτσο χάλια. Ανακατωμένος ο ερχόμενος. Π.χ. το Euroμουμουρ δε θυμάμαι πότε το ανάρτησα αλλά είχε ένα σωρό σχόλια που τώρα κάπου βρίσκονται στο υπερπέραν και δεν έχω ιδέα αν και πότε θα γυρίσουν στη θέση τους.

Τι κακό ήταν αυτό να μην μπορούμε να αναρτήσουμε, να σχολιάσουμε, να κάνουμε τίποτα για σχεδόν 2 μέρες (έστω κι αν αυτοί λένε για 20 ώρες) το πρόβλημα άρχισε απ'τις 11/5 και μέχρι χθες το απόγευμα που ήμουν εγώ εδώ εξακολουθούσε δριμύτερο. 

Σίγουρα κάποιοι αποφάσισαν να μεταφερθούν σε άλλες πλατφόρμες, για να βρουν την υγεία τους και να μην τίθονται τέτοια θέματα. Προσωπικά μεταφέρω όλα τα ποστ και τα σχόλια σε άλλο μπλογκ εδώ και καιρό με το φόβο ότι κάποια στιγμή κάτι τέτοιο θα συνέβαινε από κάποιες συμπεριφορές που είχα παρατηρήσει παλιά. 

Τώρα τέλος καλό όλα καλά νομίζω.. Τους τρελάναμε με μουρμούρα στο twitter χθες. Άκουσαν πολλά και πρέπει να βαρέθηκαν να απολογούνται. Όμως το λάθος τους ήταν ότι δεν έβγαιναν να δώσουν πληροφορίες στον κόσμο παρά ένα 'we'll be back soon' και τέλειωσε. Το πόσο soon δε μας έλεγαν έτσι τους έγραψα κι εγώ

Tο καλό είναι ότι μου απάντησαν. Αλλά και πάλι με το soon. Το πραγματικά καλό είναι τα κατάφεραν έστω και κουτσα-στραβά να επανέλθει το σύστημα και οι αναρτήσεις μας κουτσουρεμένες αλλά υπαρκτές. 

Τώρα είναι που θα τις μεταφέρω όλες στο άλλο ανελλιπώς γιατί δεν είναι λίγο πράγμα να χάσεις τόσο κόπο και προσπάθεια απ'τη μια στιγμή στην άλλη!

Εσείς πως βιώσατε το  #bloggerfail  

1. Σας την έδωσε; 
2. Νευριάσατε; 
3. Δεν πήρατε χαμπάρι; 
4. Χαλαρά; 
5. Με επιείκια; 
6. Με αγάπη και κατανόηση για τον μπλογκερ;
7. Με μίσος;
8. Αλλάξατε ήδη πλατφόρμα;

Περιμένω όλες τις αντιδράσεις σας για να δω πόσο είστε κολλημένοι με το μπλογκιν'. Εγώ προφανώς πάρα πολύ. Αθεράπευτη περίπτωση! :) 

Το χειρότερο πράγμα στα ταξίδια..

... είναι ότι πρέπει να γυρίσεις πίσω!

Το'χω γράψει σε πολλά σχόλια στα σπίτια σας και το πιστεύω ακράδαντα.

Ονειρεύομαι τη μέρα που θα βγάλω εισητήριο χωρίς επιστροφή και θα ρίξω μαύρη πέτρα πίσω μου!

Τώρα σχεδιάζω το επόμενο φευγιό, κι ανυπομονώ να έρθει ο καιρός να φύγωωωωω!

υγ. οκ είναι κι ο γάμος σήμερα αλλά δε θα ασχοληθώ αφού δε με κάλεσαν :Ρ

Αντί να μιλούν μερικοί καλύτερα να φτύνουν! Γκρρρρρρ

globalvoices.co.uk

Η ελληνική γλώσσα (όπως και όλες οι γλώσσες) είναι ζωντανός οργανισμός  και σαν ζωντανός οργανισμός εξελίσσεται και μεταλλάσσεται ανάλογα με την εποχή και τους ανθρώπους που τη μιλάνε. Οι μόνες γλώσσες που μένουν αναλλοίωτες είναι οι νεκρές, αυτές που κανείς πια δεν τις χρησιμοποιεί, όπως τα λατινικά που διδάσκονται μεν σε πολλά σχολεία όμως δεν χρησιμοποιούνται σε καμιά χώρα στην καθημερινή ομιλία.

ΟΜΩΣ το ότι είναι ζωντανός οργανισμός η ελληνική γλώσσα δε σημαίνει ότι η κάθε μια και ο κάθε ένας ειδικά στην τηλεόραση, μπορεί να την κακοποιεί σε σημείο να την κάνει αγνώριστη, να την σπάει στο ξύλο, να τη στέλνει στην εντατική και να κάνει ό,τι περνά απ΄το χέρι του για να τη δολοφονήσει. 

Φιλόλογος δεν είμαι, ούτε έχω ξεκινήσει καμιά σταυροφορία για τη διάσωση της ελληνικής γλώσσας όπως κάποιοι πολιτικοί που ούτε να τους αναφέρω δε θέλω. ΟΜΩΣ αυτό δε σημαίνει ότι μπορώ να ανεχτώ κάποιους (σαν τις μεσημεριανές κατίνες παραδείγματος χάρη) να μιλούν με τέτοιο τρόπο που να προσβάλλουν τη γλώσσα και την ακουή όσων κάνουν την αξεπέραστη βλακεία να τους παρακολουθήσουν έστω και για πέντε λεπτά.

ΚΑΙ ΟΧΙ δεν είσαι μοντέρνα κυρά μου επειδή μιλάς χάλια τα ελληνικά. Δεν είσαι της εποχής, δεν είσαι 'πιτσιρίκα', δεν είσαι του συρμού, δε δημιουργείς μόδα. Τα πιτσιρίκια σε πληροφορώ μιλούν πολύ πιο σωστά και όμορφα τη γλώσσα από ότι εσύ που μιλάς λες και φτύνεις. Γι'αυτό ή μάθε να μιλάς σωστά, ή πήγαινε  στο σπίτι σου να μιλάς χωρίς γραμματική, συντακτικό και με λεξιλόγιο που με το ζόρι περιλαμβάνει 500 λέξεις, εκεί που δε σ'ακούει κανένας.

Κρίμα που η ΕΡΤ έκοψε αυτή την όμορφη εκπομπή που είχε παλιά με την Λιάνα Κανέλη και μετά με την Μαρία Χούκλη 'Ομιλείτε Ελληνικά'. Ήταν απίστευτα ενδιαφέρουσα, εκπαιδευτική και ψυχαγωγική μαζί. Αυτή άλλωστε είναι η αποστολή της δημόσιας τηλεόρασης. Να μορφώνει και προσφέρει πολιτισμό εκεί που τα άλλα κανάλια προσφέρουν σε μεγάλο ποσοστό σκουπίδια.

φωτο από την ιστοσελίδα της ελευθεροτυπίας

Φέρτε πίσω το 'Ομιλείτε Ελληνικά' κι αναγκάστε όλα τα κανάλια να περνούν τους παρουσιαστές τους από εξετάσεις καλής χρήσης της ελληνικής γλώσσας (ανεξαρτήτως πόσο χαμηλό επίπεδο έχει μια εκπομπή). Αρκετά δολοφονούν καθημερινά σε ζωντανή μετάδοση την ελληνική γλώσσα! Πόσο καιρό να συνεχίζεται αυτό το έγκλημα ατιμώρητο; ΦΤΑΝΕΙ!

Γκρρρρρρρρρρρρρ

Μερικές φορές πιάνω τον εαυτό μου να θυμώνει με πράγματα μικρής σημασίας,  τα οποία δεν μπορώ να αλλάξω, παραδείγματος χάρη με το οδήγημα μερικών οδηγών που συναντώ. Τέτοιοι οδηγοί βάζουν σε κίνδυνο τόσο τον εαυτό τους όσο κι όλους όσοι έχουν την ατυχία να τους συναντήσουν και συνήθως με βγάζουν απ'τα ρούχα μου. Εκνευρίζομαι τόσο πολύ που λέτε, που αρχίζω και κάνω χειρονομίες, βρίζω, φωνάζω και γενικά γίνομαι άλλος άνθρωπος, βγαίνω εκτός εαυτού και κυριολεκτικά συμπεριφέρομαι πολύ διαφορετικά απ'το κανονικό μου. 

Για όσους με ξέρουν, είμαι άνθρωπος με αντοχές, που δίνει ευκαιρίες, που δε βιάζεται να κρίνει και να κατακρίνει και τα σχετικά. Βάλε με όμως πίσω απ' ένα τιμόνι και γίνομαι ταύρος σε υαλοπωλείο. Τόσο πολύ θυμώνω που θα μπορούσα να παίξω και ξύλο αν τύχαινε με δαύτους τους οδηγούς.

Ο θυμός αυτός που συνδέεται με το οδήγημα καμιά φορά επεκτείνεται κι αλλού. Συνήθως ξυπνά μπροστά στην αδικία, την έλλειψη σεβασμού, την αγένεια, αλλά εκεί είναι συχνά δικαιολογημένος. Τι γίνεται όμως όταν θυμώνω και με μικροπράγματα που δε θα έπρεπε να με ενοχλούν καθόλου; Π.χ. το σκυλί του γείτονα που δεν το έχει εκπαιδεύσει και πάντα κατά ένα παράξενο τρόπο γαυγίζει σε ώρες που πάω να κοιμηθώ. Ή τη γειτόνισσα που καθαρίζει τα χαλιά της για κανένα τρίωρο συνεχόμενο κι ακούω τη ρημάδα την ηλεκτρική σκούπα να βουϊζει ασταμάτητα μες τα αυτιά μου.  Ή τα μηχανάκια με τις χαλασμένες εξαρτήσεις που μου τριβελίζουν το τύμπανο κάθε φορά που περνούν. 

Να μου πείτε ο θόρυβος όλους μας εκνευρίζει, άλλους πιο πολύ κι άλλους λιγότερο. Εμένα όμως με εκνευρίζει και η πλήρης ησυχία. Δεν μπορώ να μην ακούγεται τίποτα σε φάση 'άκρα του τάφου σιωπή' ανατριχιάζω, νευριάζω και βάζω ωτοασπίδες για να μην ακούω τη σιωπή!  Μιλάμε για μεγάλη στριμάρα το παραδέχομαι! :)

Μετά θυμώνω συχνά με τους γονείς. Έχω π.χ. μια συνάδελφο παραπονιέται συνέχεια για το γιό της που όλο κάνει ακαταστασίες στο σπίτι, πετά τα λερωμένα του ρούχα όπου βρει και γενικά δεν προσέχει καθόλου. Αυτός ο γιος είναι 17 χρονών. Αύριο μεθαύριο θα πάει στρατιώτης, θα πάει να σπουδάσει. Της λέω κι εγώ πολύ φυσικά 'γιατί δεν του αφήνεις τα ρούχα να βάλει αυτός πλυντήριο;' ή 'γιατί δεν το αφήνεις το δωμάτιο του να το συγυρίσει εκείνος;' Η απάντηση της; Ένα χαμόγελο του στυλ δεν ξέρεις τι λες, αν είναι δυνατόν! και μου λέει 'μα ο γιος μου;! να κάνει δουλειά στο σπίτι; θα αστειεύεσαι βεβαίως!' Αν δεν τον μάθει όμως αυτή ποιος θα τον μάθει να φροντίζει τον εαυτό του;! Νευριάζεις ή δε νευριάζεις με τα μυαλά που κουβαλούν μερικές;

Ήταν και τα computer παλιά πηγή μεγάλου εκνευρισμού σε σημείο αηδίας. Θυμάστε πόσο αργούσαν ν'ανοίξουν, να μπουν στο ιντερνετ και γενικά πόσο αργά ήταν σαν σαλιγκάρια;  Άσε που κατέβαζα κι ιούς άρα σέρνονται ακόμα παραπάνω. Ε ρε τι κλωτσιές και μπουνιές τους έδινα;! Άλλο πράμα. Έβγαζα όλο μου το άχτι. Δυστυχώς ή ευτυχώς τον τελευταίο καιρό έχουν βελτιωθεί πολύ και δε με εκνευρίζουν εκτός κι αν πάθουν κάτι πράγμα όχι και τόσο συχνό ευτυχώς. Άρα γλύτωσα από μια καθημερινή πηγή θυμού! ;)

Άλλο πράγμα που με εκνευρίζει συχνά είναι όταν γράφω ποστ και διακόπτουν τον ειρμό της σκέψης μου άτομα της οικογένειας μου ή οι ειδήσεις στην τηλεόραση που λένε όλο τα ίδια και τα ίδια. Πως θα δημιουργήσω τα αριστουργηματικά μου ποστ (γιατί ναι είμαι και μετριόφρων πέρα από νευρική το παραδέχομαι!) όταν με ρωτάτε, μου μιλάτε, με διακόπτετε; Πως θα συγκεντρωθώ να βρω τις λέξεις που σκιαγραφούν τη σκέψη μου, όταν ακούω για του κόσμου τα κακά στα κανάλια; Δε γίνεται σας λέω! Γι'αυτό κι εγώ είμαι ικανή να τσακωθώ για να βρω την απαραίτητη ηρεμία να γράψω. Αυτό ή να απομονωθώ για όση ώρα χρειάζομαι για να ολοκληρώσω το κείμενο μου.

photo by sheknows.com

Κατά τ'άλλα δεν έχω νεύρα. Αλήθεια σας το λέω. Θυμώνω όμως πιο συχνά απ'ότι θα ήθελα κι αυτό με προβληματίζει γιατί δε μ'αρέσει. Απ'τη μια είναι ανθυγιεινό να κρατάς το θυμό μέσα σου και να τον καταπίνεις, αλλά απ'την άλλη δεν είναι υγιεινό να είσαι και συνέχεια μες τα νεύρα! Στόχος και προσπάθεια μου συνεχής είναι να είμαι όσο πιο ήρεμη, γαλήνια, νηφάλια γίνεται. Έλα όμως που δε μ'αφήνουν! Γι'αυτό κι εγώ σκέφτομαι να αγοράσω ένα σάκο του μποξ για να τον κτυπάω και να βγάζω όλα τα νεύρα και τα απωθημένα μου εκεί. Άσε που άκουσα ότι είναι και καλή άσκηση, το τερπόν με τα του ωφελίμου δε λένε; Ή μ'ένα σπάρο δυο τρυγώνια κτλ κτλ. Έτσι και ασκημένη θα είμαι και νεύρα δε θα'χω. Τουλάχιστον αυτά λέει η λογική. Κοίτα όμως και τον Ζαμπίδη τι ήρεμο παιδί φαίνεται. Κάποια πραγματικότητα θα υπάρχει στη θεωρία.

Κλείνω τώρα γιατί έχω επείγουσα δουλειά να πάω να δολοφονήσω την γειτόνισσα με τη χούβερ που μου τριβελίζει το μυαλό εδώ και 3 ώρες! Φτάνει πια κυρά μου τα έλιωσες τα χαλιά! Έλεος πλέον, προσπαθούμε να ηρεμήσουμε! Γκρρρρρρρρρρρρρρ!

Καφέ και ποδόσφαιρο

Στη Λεμεσό όλες ή σχεδόν όλες οι καφετέριες είναι γεμάτες με τεράστιες οθόνες που προβάλουν κάπότε πασαρέλα συνήθως όμως ποδόσφαιρο ασταμάτητα. Όταν έχει παιχνίδι δε, κλείνουν και τη μουσική και ανοίγουν τον ήχο του παιχνιδιού στη διαπασών για να ακούγεται δυνατά και καθαρά ο θόρυβος απ'το γήπεδο. 

Αν η καφετέρια περιμένει να κάνει λεφτά από ένα σωρό αντροπαρέες που βρίσκονται στο μαγαζί για να δουν το ποδόσφαιρο τότε οκ καταλαβαίνω γιατί το κάνουν. Αν όμως το μαγαζί είναι γεμάτο γυναικοπαρέες και έχει μια άντε το πολύ δυο παρέες αντρών που θέλουν να δουν το παιχνίδι τότε μπορείτε παρακαλώ να μου εξηγήσετε γιατί να κάνουν κάτι τέτοιο; Μήπως για να διώξουν την πελατεία που ήδη έχουν; Για να ικανοποιήσουν τους άντρες που έτσι κι αλλιώς είναι οι μόνοι πελάτες που θέλουν; 

Έχω κουραστεί πραγματικά να βγαίνω έξω και όπου πάω να πέφτω πάνω σε γιγαντοοθόνες. Αν ήθελα βρε παιδιά να δω τηλεόραση θα καθόμουν με την ησυχία μου στο σπίτι μου να δω ό,τι στο καλό θέλω. Αυτοί που θέλουν διακαώς να δουν ποδόσφαιρο δόξα ο Θεός η Λεμεσός ειναι γεμάτη με μπούκικα σε κάθε γωνιά να πάνε όλοι οι Λεμεσιανοί και όλοι οι Κύπριοι να δούνε τον κάθε αγώνα από όλο τον κόσμο. Ένα χώρο να πιεις τον καφέ σου και να πεις δυο κουβέντες χωρίς το ποδόσφαιρο να σου τριβελίζει το μυαλό γιατί δεν αφήνετε; 

Έχω καταντήσει να ψάχνω με το φανάρι τα ελάχιστα μαγαζιά χωρίς τουλάχιστον 10 γιγαντοοθόνες, ζήτημα αν είναι 5 σε όλη την πόλη. Και προσέξτε δε μιλώ για περίοδο μουντιαλ ή κάτι τέτοιο, αυτό είναι καθημερινό και ολόχρονο. Είναι λες και σου λένε είτε σου αρέσει το ποδόσφαιρο με το έτσι θέλω είτε όχι κι ουστ από δω. 

Τέτοια αρρώστια και μανία με το ποδόσφαιρο που να σε εξαναγκάζουν να το δεις είτε θες είτε όχι, από καφετέρια, μέχρι σουβλατζίδικο, μέχρι πιτσαρία, μέχρι μπαρ, μέχρι εστιατόριο, δεν έχω ξαναδεί πουθενά. Κανένας σεβασμός για όσους δε θέλουν να βλέπουν ποδόσφαιρο όλο το εικοσιτετράωρο. ΟΚ είμαστε λίγοι και λίγες αυτοί που δεν είμαστε φανατικοί ποδοσφαιρόφιλοι, δεν έχουμε δικαίωμα κι εμείς να βγούμε έξω;

Και θα ήθελα να ξέρω τι καταλαβαίνουν αυτές οι γυναίκες που βγαίνουν και καλά 'μαζί' με τους άντρες τους όταν οι άντρες κάθονται σε μια γωνιά αποβλακωμένοι για 90' λεπτά. Κάλλιο να κάτσουν αυτοί σπίτι με μπύρες και το χαζοκούτι και να βγείτε μόνες σας βρε κορίτσια να πείτε και μια κουβέντα με  την ησυχία σας.

Λεμεσιανοί ιδιοκτήτες καφετεριων, ταβέρνων, πιτσαριων και σουβλατσήδικων
θελω να σας ευχαριστήσω από καρδιάς που δε δίνετε καμία σημασία στες γεναίτζες τσε μόνον τους αδρώπους τσε τις ανάγκες τους βουράτε να καλύψετε. Μπράβο!

Προς όλες τις εταιρίες-σπαμερς

'Αγαπητές' μου εταιρίες σπαμερς 
που ανακαλύψατε-πληρώσατε ακριβά-κλέψατε το μέηλ μου για να με σπαμάρετε μέχρι αηδίας και να μου λέτε κάποτε, στο τέλος του ηλίθιου διαφημηστικού σας μέηλ ότι μπορω να κάνω unsubscribe από το άθλιο μέηλ σας στο οποίο ΠΟΤΕ των ποτών δεν έχω κάνει subscribe σας έχω νέα: 
Η google η θαυμαστή αυτή εταιρεία που μας πρόσφρει το gmail μας δίνει μια εξαιρετική δυνατότητα, να φιλτράρουμε όλα τα απαίσια-βαρετά-χαζά μέηλ σας πατώντας ένα κουμπάκι που για όσους ξέρουν αγγλικά λέει "REPORT SPAM" και να καθαρίζουμε μαζί σας κυριολεκτικά με το πάτημα ενός κουμπιού. Κάθε φορά που θα μου στέλνετε από δω και μπρος τα απαίσια-βαρετά-χαζά μέηλ σας θα καταλήγουν κάθε φορά στον κάλαθο αχρήστων χωρίς να τα βλέπω και θα τα deletaro μαζί με όλα τα άλλα σκουπίδια χωρίς δεύτερη σκέψη. 
Γι'αυτό συνεχίστε να ανακαλύπτετε-πληρώνετε ακριβά-κλέβετε-ή ό,τι άλλο χαζό κάνετε για να αποκτήσετε το μέηλ μου κι εγώ με χαρά ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΝΑ ΣΑΣ ΠΕΤΑΩ ΣΤΑ ΑΧΡΗΣΤΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΣΑΣ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΔΗΛΑΔΗ.
Μετά βδελυγμίας,
πρωήν υποψήφια πελάτης σας που πια ούτε με σκουπόξυλο δε θα σας πλησιάζει

Υποφέρω και πονώ

Τις τελευταίες μέρες είμαι αναγκαστικά κλεισμένη στο σπίτι γιατί μ'έπιασε μια οσφυαλγία άνευ προηγουμένου. Πονώ όλο το δεξί πόδι, την πλάτη πίσω, όλο τρίβομαι με τις σχετικές κρέμες, κατεβάζω παυσίπονα, βάζω θερμοφόρες και τρέχω για φυσιοθεραπεία καθημερινά στην προσπάθεια να επανέλθει η πλάτη μου σε μια ανεκτή κατάσταση.

Τα παυσίπονα παλιά με ηρεμούσαν και καταπραϋναν τον πόνο. Τώρα που αυτά καταργήθηκαν παίρνω αναγκαστικά κάτι άλλα που ηρεμούν κάπως τον πόνο μεν, αλλά έχουν και καφεϊνη οπότε με ξυπνούν.. γιατί; Για να νιώθω τον πόνο καλύτερα μήπως; 

Και γιατί σταμάτησαν τα αποτελεσματικά; Γιατί λέει κάποιοι τα έπερναν κι αυτοκτονούσαν και υποτίθεται ότι υπάρχουν, άλλα που καλύπτουν τις ίδιες ανάγκες άρα δεν ήταν απαραίτητα. 

Μπούρδες! Εγώ ξέρω ότι απ'τη στιγμή που δεν μπορώ να πέρνω αντιφλεγμονώδη (γιατί μετά πάει το στομάχι και τα έντερα) αυτά τα παυσίπονα ήταν σωτήρια για μένα. Αν κάποιος δηλαδή αρχίσει να αυτοκτονά με ασπιρίνη πρέπει να απαγορευτεί η ασπιρίνη; Ή τα πανατολ, ντεπόν και δε συμμαζεύεται; Άλλωστε αυτά δεν μπορούσες να τα πάρεις χωρίς ιατρική συνταγή άρα γιατί να τα καταργήσουν; Μήπως γιατί δε βόλευαν τις φαρμακοβιομηχανίες αφού ήταν φτηνά; 

Τα νεύρα μου, τη θερμοφόρα μου κι ένα κουτί παυσίπονα να φύγω!