Ναι η Γιουροβιζιον 2025

Θα μπορούσα να γράψω για τη νέα χρονιά αν ήταν Γενάρης, αλλά είναι κιόλας αρχές Μαΐου, σχεδόν ο μισός χρόνος έφυγε, ή φεύγει κι έτσι δεν έχει νόημα να πω για μια ακόμα χρονιά που μόνο νέα δεν είναι πια.

Μετά από αρκετά αρνητικά που ήρθαν μαζεμένα τέλη του 2024 και αρχές του 2025, ελπίζω να αρχίσουν να στοιβάζονται επιτέλους κάποιες θετικές εξελίξεις. Και ναι το εννοώ: να στοιβάζονται. Πώς στοιβάζονται όλα τα στραβά μαζί; Ε ας το κάνουν και τα θετικά μια φορά αυτό. 

I´m hopelessly going insane

Τα πρωινά μόλις μπω στο γραφείο ανοίγω το KissFm κι έχει συνήθως καταπληκτικά τραγουδάκια. Σήμερα όμως έβαλε ένα που δεν το’χα ξανακούσει και που κατάφερε ύστερα από χρόνια να με συγκινήσει, όπως με συγκινούσαν τα τραγούδια όταν ήμουν στην εφηβεία που ένιωθα ότι λένε αυτά που σκέφτομαι ή θέλω να πω.

Αυτό το καταπληκτικό τραγούδι είναι το Sleepless nights των C:Real. Έχει μια φοβερή μουσική κι ο στίχος είναι απλός και μεστός. Όμως αυτή που το απογειώνει είναι η κοπέλα που το τραγουδά.. Ένα μεγάλο, τεράστιο μπράβο κι ένα από καρδιάς ευχαριστώ!

Elvis Presley..it's now forever

Ένας τουιτεράς τις προάλλες μου θύμισε τον πρώτο μου έρωτα.. Δηλαδή τον πρώτο ανεκπλήρωτο έρωτα που ξεκίνησε στα 12 και συνεχίζεται ακόμη.. Αυτόν για τον λατρεμένο, αγαπημένο Elvis.

Τότε στα 12 μου ΄χε φέρει μια αφίσα του και μια κασέτα με τα τραγούδια του ο μπαμπάς μου για δώρο γενεθλίων. Αυτό ήταν, τον έβλεπα, άκουα τη θεσπέσια, μελωδική, απαλή σα χάδι φωνή του και ένας μεγάλος έρωτας γεννήθηκε.

ράις απ - shut up!

Αντε κ φέτος διαλεξαμε τραγούδι για τη γιουροβιζιον. Καλη μουσικη, βλακώδεις στίχοι (σορρυ γκάις) κ το χειροτερο κομματι που το ξεχνας μολις τ'ακουσεις..ισως κ πριν τελειώσει.

Πανωλεθρία! Κλααααψ κλαααψ!

Καθόμουν που λέτε χθες αμέριμνη και άνετη στον καναπέ κι έκανα ζάπινγκ την ώρα των ειδήσεων όταν σαν κεραυνός εν αιθρία έπεσε η φοβερή και τρομερή είδηση από το ΡΙΚ ότι αποφάσισε να μην συμμετάσχει φέτος στι Γιουροβίζιον. Έτσι απλά, λιτά και χωρίς φαμφάρες μας έκοψε το όνειρο για τρελλά γέλια που κάνουμε κάθε χρόνο.

Alcohol is absolutely free?!!! Gimme!

Απόψε στον τελικό με το τραγούδι της Ελλάδας που είναι φρέσκο, γεμάτο χιούμορ, κέφι και χαρά πάει πίτσα και το αλκοόλ (μπύρα, κρασί, κοκτέηλ, ό,τι τραβάει η ψυχή σας) να ρέει άφθονο! 

Δεν ξέρω ποια θέση μπορεί να πάρει, αλλά και μόνο που πέρασε για δέκατη συνεχόμενη φορά από το 2004 είναι πολύ σημαντικό.

φώτο από www.ert.gr

Δε θα σε θυμάμαι

Όσο κουρασμένη κι αν ήμουν χθες βράδυ έκατσα και είδα τη φετινή συμμετοχή μας στη γιουροβίζιον. Δεν ήταν ότι λατρεύω το διαγωνισμό.. δεν ήταν γιατί είχα δικαή πόθο να δω κι ακούσω το τραγούδι που στείλαμε, έτσι κι αλλιώς δε μου είχε αρέσει.. Ήταν γιατί ήξερα ότι αν δεν το έβλεπα στον ημιτελικό δε θα το έβλεπα πουθενά. Κι είχα δυστυχώς ή ευτυχώς δίκιο.

Η Δέσποινα Ολυμπίου έκανε ό,τι μπορούσε. Το τραγούδι όμως δε βοηθούσε

φώτο www.athensbars.gr.

κα-θό-λου. Ήταν τόσο βαρετό, ξενέρωτο κι αδιάφορο που δεν άντεχα να το ακούσω ως το τέλος χωρίς να κάνω κάτι άλλο ή να νιώθω την ανάγκη να πατήσω το μαγικό κουμπάκι fast forward.

Όλα τα 'δωσα για σένα!

Ένα πρωί ξύπνησα μ'αυτό το καψουτράγουδο στα χείλη και δεν αντέχω να μην το μοιραστώ κι εδώ μαζί σας. Μεγάλε Κοντολάζε που είσαι;!

Ήμουν κάποτε για σένα
μια ατέλειωτη αγάπη
μια σανίδα σωτηρίας
στις ελπίδες σου φτερά

Ήμουν κάποτε για σένα
το νερό μες στο ποτήρι
το ατέλειωτο χατίρι
και η μεγάλη σου χαρά

Όλα τα ‘δωσα για σένα
τίποτα δεν κράτησα
γιατί εσένα στη ζωή μου
μόνο εσένα αγάπησα

Ήμουν κάποτε για σένα
το μεγάλο όνειρό σου
η καρδιά και το μυαλό σου
και ο πρώτος σου σταθμός

Ήμουν κάποτε για σένα
ουρανός στην κάμαρά σου
τώρα βλέπω ότι ήμουν
μόνο ένας αριθμός

Όλα τα ‘δωσα για σένα
τίποτα δεν κράτησα
γιατί εσένα στη ζωή μου
μόνο εσένα αγάπησα

Αυτό το καλοκαίρι θα χαθεί..

μες τη βροχή και το όνειρο που είδες δε θα βγει

εμείς μαζί

Φτάνει

Φτάνει, φτάνει, φτάνει
η ζωή μου κύκλους κάνει
σαν το μικρό πουλί
μα δε σε φτάνει, φτάνει
αχ, φτάνει.

στίχοι: Μιχάλης Φακίνος

πηγή: stixoi.info 

 

Αγαπημένα ελληνικά τραγούδια.. απ'τα '90s

Σήμερα το πρωί άκουσα στο ράδιο ένα αγαπημένο τραγουδάκι του Νίκου Ζιώγαλα και ήρθα εδώ να το βρω για να το ξανακούσω. Όταν το άκουσα όμως αμέσως μου θύμισε ένα άλλο αγαπημένο της τότε εποχής που θυμόμουν μόνο το όνομα του τραγουδιστή "Αντρέας κάτι" Ούτε ένα στίχο δε θυμόμουν, ούτε επίθετο.. τίποτα. Ήξερα ότι αυτός ο τραγουδιστής δεν έκανε ποτέ Την καριέρα, ούτε έγραψε πολλά τραγούδια ούτε τίποτα. Όλα αυτά που θυμόμουν όμως δεν ήταν βεβαίως αρκετά να τον βρω και να ακούσω το κομμάτι που λάτρευα όταν ήμουν στο γυμνάσιο.. 

Έψαξα αρχικά στα προτεινόμενα του youtube αλλά μάταια, αφού το κομμάτι είναι τόσο παλιό που δεν συμπεριλαμβανότανε. Πήγα μετά στο google και έβαλα "τραγούδια δεκαετίας '90" στη ψακτήρι. Μου έβγαλε κάμποσα αποτελέσματα κι άρχισα να περιδιαβάζω σε ιστοσελίδες και φόρουμ..

La la la trela k kordela

Γιουροβιζιονική βραδιά χθες με την επιλογή του τραγουδιού που θα στείλουμε φέτος στο διαγωνισμό. 

Καταρχάς το τραγούδι που επιλέγηκε καλό είναι. Η Ήβη Αδάμου με τη φωνή και την παρουσία της πιστεύω ότι όποιο κι αν είχε επιλεγεί θα το υποστήριζε άψογα, γιατί έχει αυτό το κάτι που την κάνει να ξεχωρίζει.

Στη συνέχεια να ευχαριστήσω θερμά το ρικ που φρόντισε για μια βραδιά γεμάτη γέλιο.. φορ ολ δε ρονγκ ριζονς. Να'στε καλά βρε ατιμούτσικα, μας σκέφτεστε κι εμας, μη μείνουμε από υλικό και δεν έχουμε να γράψουμε.

Heaven is a place on earth!

Σαν μαθήτρια υπήρχαν τραγουδίστριες που μου άρεσαν τόσο μα τόσο πολύ που θα ήθελα να ήμουν αυτές, που ο θαυμασμός μου γι'αυτές ήταν τόσο μεγάλος που ήταν σχεδόν σαν έρωτας.

Μια απ'αυτές που είχα ξεχάσει για χρόνια, αλλά σήμερα ψάχνοντας κάτι άσχετο στο youtube τη θυμήθηκα είναι η λατρεμένη Belinda Carlisle. Τεράστιες επιτυχίες τότε Heaven is a place on earth, La luna, Circle in the sand, Leave a light on for me, We want the same thing, Summer Rain κι άλλα ένα σωρό.

All the lonely people where do they all belong?

Είναι μερικά τραγούδια που αγγίζουν άλλες χορδές... που μιλούν σε τόσα πολλά επίπεδα που το μόνο που μένει είναι να τ'ακούσεις.. ό,τι κι αν πεις ό,τι κι αν γράψεις γι'αυτά είναι λίγo..

Eleanor Rigby - The Beatles

Ah, look at all the lonely people
Ah, look at all the lonely people

Eleanor Rigby, picks up the rice
In the church where a wedding has been
Lives in a dream
Waits at the window, wearing the face
That she keeps in a jar by the door
Who is it for?

All the lonely people
Where do they all come from?
All the lonely people
Where do they all belong?

Father McKenzie, writing the words
of a sermon that no one will hear
No one comes near
Look at him working, darning his socks
In the night when there's nobody there
What does he care?

All the lonely people
Where do they all come from?
All the lonely people
Where do they all belong?

Ah, look at all the lonely people
Ah, look at all the lonely people

Eleanor Rigby, died in the church
And was buried along with her name
Nobody came
Father McKenzie, wiping the dirt
From his hands as he walks from the grave
No one was saved

All the lonely people
(Ah, look at all the lonely people)
Where do they all come from?
All the lonely people
(Ah, look at all the lonely people)
Where do they all belong?

Lyrics from www.elyrics.net 

Η φάμπρικα

Χθες σαν πήγαινα κάπου, αγχωμένη χωρίς ουσιαστικό λόγο έτυχε ν'ακούσω αυτό το τραγούδι και μου έβαλε τα πράγματα στην κανονική τους προοπτική. Σκέφτηκα ότι τα προβλήματα κι ο πόνος που είχαν αυτοί οι άνθρωποι ήταν τα πραγματικά προβλήματα, τα περισσότερα δικά μας ωχριούν μπροστά σ'αυτά που περάσαν τότε οι άνθρωποι. Είμαστε τυχεροί και δεν το συνειδητοποιούμε τον περισσότερο καιρό..

Μην το ρωτάς τον ουρανό

Λόγο στο λόγο και ξεχαστήκαμε
μας πήρε ο πόνος και νυχτωθήκαμε
σβήσε το δάκρυ με το μαντίλι σου 
να πιω τον ήλιο μέσα απ' τα χείλη σου 

Μην τον ρωτάς τον ουρανό 
το σύννεφο και το φεγγάρι 
το βλέμμα σου το σκοτεινό 
κάτι απ' τη νύχτα έχει πάρει 

Ό,τι μας βρήκε κι ό,τι μας λύπησε
σαν το μαχαίρι κρυφά μας χτύπησε
σβήσε το δάκρυ με το μαντίλι σου 
να πιω τον ήλιο μέσα απ' τα χείλη σου

Μην τον ρωτάς τον ουρανό 
το σύννεφο και το φεγγάρι 
το βλέμμα σου το σκοτεινό 
κάτι απ' τη νύχτα έχει πάρει

υγ. ένα καταπληκτικό τραγούδι που δεν μπορώ να σταματήσω να σιγοτραγουδώ :)

υγ2. στο φάιρφοξ δε με άφηνε να ανεβάσω ανάρτηση μου έβγαζε συνέχεια ένα λάθος. στο κρομ με άφησε. έχει κανένας άλλος αυτό το πρόβλημα;

Sitting at the dock of the bay with Otis

Αγαπώντας τον Παύλο Σιδηρόπουλο και τη μουσική του κατέληξα να διαβάσω όλα ή σχεδόν όλα τα βιβλία για τη ζωή του. Μέσα σ'αυτά ανακάλυψα πως λάτρευε τον Otis Redding και φυσικά έψαξα και πήρα cd με τραγούδια του (τότε δεν είχα πρόσβαση σε η/υ και δεν υπήρχε γιουτιουπι). Η μουσική του μοναδική και η φωνή του βελούδινη και αισθαντική.

Λατρεμένο κομμάτι το Sitting at the dock of the bay. Δώστε λίγη προσοχή στους στίχους του.

Sittin' in the mornin' sun
I'll be sittin' when the evenin' come
Watching the ships roll in
And then I watch 'em roll away again, yeah

I'm sittin' on the dock of the bay
Watching the tide roll away
Ooo, I'm just sittin' on the dock of the bay
Wastin' time

I left my home in Georgia
Headed for the 'Frisco bay
'Cause I've had nothing to live for
And look like nothin's gonna come my way

So I'm just gonna sit on the dock of the bay
Watching the tide roll away
Ooo, I'm sittin' on the dock of the bay
Wastin' time

Look like nothing's gonna change
Everything still remains the same
I can't do what ten people tell me to do
So I guess I'll remain the same, yes

Sittin' here resting my bones
And this loneliness won't leave me alone
It's two thousand miles I roamed
Just to make this dock my home

Now, I'm just gonna sit at the dock of the bay
Watching the tide roll away
Oooo-wee, sittin' on the dock of the bay
Wastin' time

(whistle) 

lyrics from: www.lyricsdepot.com 

Για όποιον/α θέλει ν'ακούσει κι άλλα προτείνω το I've been loving you το Pain in my heart, και το These arms of mine.

Ο κουμπάρος ο Ξιφτίλας;! Άλλες παρονοήσεις και τρίχες κατσαρές.

Με πουλήσαν παραμύθι, θα τα βρω μπαστούνια δήθεν

Παραλίγο να πιστέψω τον κουμπάρο τον ξιφτίλα!

Το θυμάστε αυτό το τραγουδάκι; Μεγάλη επιτυχία πριν πολλά-πολλά χρόνια και ένα απ'τα πιο αστεία και χαρούμενα τραγουδάκια του Γ. Μιλιώκα. 

Όταν πρωτοκυκλοφόρησε αυτό το τραγούδι λοιπόν, ήμουν μικρό κοριτσάκι και πάντα νόμιζα ότι το ξιφτίλας ήταν το όνομα του κουμπάρου!!! χαχαχαχα  Πέρασαν πολλά χρόνια και μεγάλωσα αρκετά για να συνειδητοποιήσω τι έλεγε και να καταλάβω ότι το όνομα του κουμπάρου δεν συμπεριλαμβανόταν στους στίχους!

Γενικά το παθαίνω αυτό με στίχους, ελληνικών και αγγλικών τραγουδιών. Ένα άλλο τραγούδι που για χρόνια άλλα άκουγα κι άλλα έλεγε ήταν Το Your my heart your my soul των Modern Talking. Όπως ξέρετε κατάγομαι απ'τη Λεμεσό και εδώ έχουμε μια περιοχή που λέγεται Γερμασόγεια. Λοιπόν νόμιζα ότι το τραγούδι έλεγε your my heart yermasol δηλαδή έκανε τις λέξεις Γερμασόγεια και Λεμεσό (limassol) μια! Και σκεφτόμουν 'ουαου ένα ξένο συγκρότημα έγραψε για τη Γερμασόγεια!" χαχαχαχα

Τώρα θυμήθηκα κι ένα πολύ αγαπημένο κομμάτι που άκουγα στο δημοτικό (δε θυμάμαι αν μπέρδευα τους στίχους, μάλλον ναι αφού δεν ήξερα αγγλικά) The final countdown των Europe. Τρομερή μουσική και δυναμική. Τέλεια τα μαλλιά των τραγουδιστών - δεν το συζητώ! Που χάθηκαν βρε παιδάκι μου όλοι οι μαλλιάδες ροκάδες; Γίνεται να τραγουδάς αυτό το κομμάτι και να μην έχεις το μαλλί να ανεβοκατεβάζεις;! 

Την αρχή με το κόψιμο των μαλλιών τους έκαναν, αν θυμάμαι καλά, οι Metallica και χάλασαν την πιάτσα! Μας ρώτησαν εμάς που λατρεύουμε τους μαλλιάδες αν γουστάραμε τους εκτεθιμένους σβέρκους; Απ'τα πιο λατρεμένα κομμάτια τους το The unforgiven φυσικά, που'χει συγκλονιστική μουσική, όπως και το καταπληκτικό Nothing else matters.

Από τότε που ήμουν μικρή πάντα με τραβούσαν οι ατημέλητοι άντρες με μακριά μαλλιά, ξεσκισμένα ρούχα και πέτσινα μπουφάν. Ποτέ δεν κατάλαβα κάποιες φίλες μου που τους άρεσαν οι τύποι με κουστούμια και κοντά κουρέματα. Τους έβλεπα σαν γλοιώδης και αηδιαστικούς.

Ο Μπρατ Πιτ π.χ. όταν έπαιξε στην Συνέντευξη μ'ένα βρυκόλακα ήταν κούκλος με μακρύ μαλλάκι και βασανισμένο ύφος. Ο λατρεμένος Τζοννυ Ντεπ ήταν απίστευτα όμορφος με μακρύ μαλλί και ινδιάνικο λουκ. Ρίξτε μια ματιά πιο κάτω και πείτε μου αν έχω άδικο.

 

Δεν έχω! :)

Μαριάνα Γαλίδη - γλυκός εθισμός :)

Όπως έχω γράψει και παλιά στο 'Αγαπημένο μου ραδιόφωνο' οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί που ξέρουν από μουσική και έχουν άποψη σπανίζουν στο νησί. Το Κανάλι 6, που είναι παγκύπριο και βρίσκεται στη Λεμεσό, έχει φοβερούς μουσικούς παραγωγούς και ανάμεσα τους βρίσκεται ένα διαμάντι πραγματικά, η κα Μαριάννα Γαλίδη. Παλιά την άκουγα σε άλλους σταθμούς,αλλά όχι σταθερά. Εδώ και 1 χρόνο και κάτι, την ακούω ανελλιπώς στη δίωρη εκπομπή της 'Δε λες ευτυχώς;' 10-12 καθημερινά και πραγματικά απολαμβάνω μουσική, συγκινούμαι, θυμάμαι, χαμογελώ, δακρύζω. 

Οι μουσικές επιλογές της είναι ευρύτατες, από Τρύπες μέχρι Βαμβακάρη κι από Pink Floyd μέχρι Monika. Οι εναλλαγές που κάνει μεταξύ των κομματιών είναι τόσο γλυκές και τρυφερές που δεν κουράζουν, αντίθετα συναρπάζουν και προσελκύουν. Όταν λείπει με άδεια μου λείπει η γλυκιά φωνούλα της και οι επιλογές της αφάνταστα. Οι συνεντεύξεις που παίρνει απ'τους καλλιτέχνες κάθε φορά είναι ενδιαφέρουσες, έχουν χιουμορ και μας μαθαίνουν πτυχές του χαρακτήρα του καθενός που αλλιώς δε θα έβγαιναν στην επιφάνεια. Έχει κάτι μαγικό, αυτό το κάτι, που την κάνει να ξεχωρίζει και να μας εφραίνει τις καρδούλες μας καθημερινά.

Σε παλιότερη συνέντευξη της είχε πει "Νομίζω πως για να είσαι επιτυχημένος –σε οποιονδήποτε χώρο κι αν βρίσκεσαι- πρέπει πρώτα να αγαπάς με πάθος αυτό που κάνεις, να το κατέχεις, άρα να το σέβεσαι!" Κι έχει απόλυτο δίκιο. Οτιδήποτε δεν αγάπησα δεν κατάφερα να το κάνω καλά όσο κι αν προσπάθησα, όσο κι αν έσπρωξα τον εαυτό μου. Αντιθέτως όλα όσα αγαπώ τα κάνω με τόση ευχαρίστηση και μεράκι που ο χρόνος όταν ασχολούμαι μαζί τους κυλά σαν νεράκι.

Την ευχαριστώ από καρδιάς για την καλύτερη καθημερινή συντροφιά που θα μπορούσα να φανταστώ και κλείνω αυτό το μκρό αφιέρωμα όπως κλείνει καθημερινά την εκπομπή της "Να προσέχετε τον εαυτό σας φίλοι μου, μα πάνω απ'όλα τα παιδιά μας!"

υγ. ποιος πρόσεξε το label για το ραδιόφωνο; χαχαχαχα

Υπάρχει ακόμα ο Στέλιος!

Σαν σήμερα πριν 10 ολόκληρα χρόνια έφυγε απ'τη ζωή ο Στέλιος Καζαντζίδης. Πάντα αγαπούσα τη φωνή του και πολλά τραγούδια του όποτε τ'ακούσω με συγκινούν βαθιά. Έχει μια φωνή δυνατή και γεμάτη πάθος κι ένταση που δεν μπορεί παρά ν'αγγίξει όποιον την ακούει.

Το πιο χαρακτηριστικό του τραγούδι νομίζω ήταν το Υπάρχω. Όταν ήμουν μικρή αντί ν'ακούω Υπάρχω άκουγα Υπάρχεις και ανάλογα όλοι οι στίχοι αντί στο α' ενικό το άκουγα στο β' ενικό. Πέρασαν αρκετά χρόνια για να συνειδητοποιήσω ότι άκουγα λάθος!

Πιστεύω ότι τραγουδιστές σαν τον Καζαντζίδη θα ζουν πάντα γιατί δε θα τους ξεχάσουμε όσα χρόνια κι αν περάσουν απ'το θάνατο τους και τα τραγούδια τους θα τα ακούμε με ευχαρίστηση απ'το ράδιο, την τηλεόραση ή σε συναυλίες από άλλους τραγουδιστές.

Δεν είναι τραγική ειρωνία που τα τραγούδια του για τη μετανάστευση και τη ξενιτιά ξαναγίνονται επίκαιρα;

φώτο από musiccorner.gr

ΥΓ. Όταν πέθανε το 2001 ακόμα και η Guardian έγραψε σχετικό άρθρο προς τιμή του.