2024 at long last!

Συνήθως δεν κάνω απολογισμούς στο τέλος του χρόνου. Αν κάνω θα είναι κοντά στα γενέθλιά μου, ή κοντά στην πραγματική αρχή της χρονιάς, που είναι ο Σεπτέμβριος.

Ο καιρός της λογοκρισίας και η απύθμενη υποκρισία

Ίσως κάποιοι να σκεφτούν ότι ο καιρός της λογοκρισίας έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Άλλωστε με το ιντερνετ, την πολυφωνία και όλο τον όγκο τον πληροφοριών που έχουμε στα χέρια μας με το πάτημα λίγων κουμπιών δεν υπάρχει χώρος για λογοκρισία, σωστά; Λάθος απαντάνε η του ρικ. Να λοιπόν τι κάνανε χθες βράδυ.

Σας έχω πει προ πολλού πως είμαι φανατική τηλεθεατής των Friends και πως όσες επαναλήψεις κι αν γίνουν ποτέ δεν χάνω επεισόδιο. Τους τελευταίους μήνες το ρικ ξεκίνησε να προβάλλει παλιά επεισόδια της σειράς, πρώτα το απόγευμα και πιο πρόσφατα το βράδυ μεταξύ 9-10. 

Μαύρο χάλι..

Στεναχωρήθηκα πραγματικά με τα χθεσινά γεγονότα στην ερτ. Τέτοια δικτατορία δεν περίμενα ποτέ. Ανακοινώνουν κάποιες ώρες πριν ότι διώχνουν ένα σωρό κόσμο και κλείνουν την κρατική τηλεόραση και μετά κατεβάζουν τα ματ και εκτελούν την κατάπτυστη απόφαση τους.

Κι όλα αυτά λέει για να συμπληρώσουν τους αριθμούς για την τρόικα. Την τρόικα που βγήκε και είπε ότι έκανε και κάνει λάθος, αλλά εξακολουθούμε να τη δεχόμαστε, να ακούμε τι μας λέει και να εκτελούμε σαν στρατιωτάκια τις λανθασμένες αποφάσεις της. Ας βρούμε τα λάθη μετά, δεν υπάρχει πρόβλημα. Ας τα βρει η ιστορία..

Ο «δαίμονας» της τηλεόρασης και το μικρό παιδί

Δεν είναι τυχαίο που χρησιμοποιώ τη λέξη δαίμονας στην περιγραφή της τηλεόρασης. Βλέπετε όπου κι αν ψάξεις, στην διεθνή ή ελληνική βιβλιογραφία οι απόψεις συγκλίνουν: τα παιδιά κάτω των δύο δεν πρέπει να βλέπουν τηλεόραση, ή (στη χειρότερη ή καλύτερη περίπτωση, ανάλογα πως το βλέπει κανείς) να βλέπουν ελάχιστη ώρα. Ακόμα και άρθρα που δηλώνουν ότι απόψεις διίστανται ως προς την επίδραση της τηλεόρασης στα μικρά παιδιά, στο τέλος καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι καλύτερο είναι να παραμένει κλειστή.

Όχι άλλη.. κιτρινίλα!

Τώρα με τις εκλογές παρακολουθώ αρκετά την ΕΡΤ και έχω προσέξει (θέλοντας και μη) ότι κυκλοφορεί αδέσποτο στο ραδιομέγαρο ένα κίτρινο σακάκι. Το ανταλλάσουν μεταξύ τους όλες οι παρουσιάστριες των δελτίων ειδήσεων. Το'χω δει συγκεκριμένα να το φορά η Έλλη Στάη, η Χρύσα Ρουμελιώτη, η Πηνελόπη Γαβρά και η Σταυρούλα Χριστοφιλέα. 

Και για του λόγου το αληθές ορίστε φωτογραφίες που πήρα απ'την ιστοσελίδα της ΕΡΤ.

La la la trela k kordela

Γιουροβιζιονική βραδιά χθες με την επιλογή του τραγουδιού που θα στείλουμε φέτος στο διαγωνισμό. 

Καταρχάς το τραγούδι που επιλέγηκε καλό είναι. Η Ήβη Αδάμου με τη φωνή και την παρουσία της πιστεύω ότι όποιο κι αν είχε επιλεγεί θα το υποστήριζε άψογα, γιατί έχει αυτό το κάτι που την κάνει να ξεχωρίζει.

Στη συνέχεια να ευχαριστήσω θερμά το ρικ που φρόντισε για μια βραδιά γεμάτη γέλιο.. φορ ολ δε ρονγκ ριζονς. Να'στε καλά βρε ατιμούτσικα, μας σκέφτεστε κι εμας, μη μείνουμε από υλικό και δεν έχουμε να γράψουμε.

Τηλε-βάσανα

from blog The 20th hole

Τώρα που είμαι στο σπίτι αρκετή ώρα έχω την ατυχία να παρακολουθώ περισσότερη ώρα τηλεόραση. Το τι βλέπουν τα μάτια μου και το τι ακούνε τα αυτιά μου στις 'ζωντανές' εκπομπές δε λέγεται. Τις περισσότερες φορές οι πιο πολλές εκπομπές αντέχονται μόνο στο αθόρυβο κι εκεί όχι πάντα. Μερικές φορές μόνο εκπομπές κατορθώνουν να σε διώχνουν ακόμα και στο αθόρυβο έτσι το ζάπινγκ καταντά το σπορ που εξασκεί τους αντίχειρες σε σημαντικότατο βαθμό.

από το μπλογκ Περιδιαβαίνοντας

Υπάρχει άτομο π.χ. που όταν του μιλά η παρουσιάστρια (ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δε θίγουμε, άλλωστε θίγονται μια χαρά από μόνοι τους δεν έχουν ανάγκη) χοροπηδά σαν αλογάκι της Παναγίας και στριφογυρίζει ακατάπαυστα σε σημείο που προκαλεί τάσεις εμετού, ναυτία και αναγούλα σε όσους τον βλέπουν. Τα θέματα με τα οποία υποτίθεται πως ασχολείται είναι τα πλέον βαρετά και ο μόνος λόγος απ' ότι φαίνεται τον κουβάλησαν και τον κρατούν εκεί είναι για να δίνει ένα και καλά νεανικό παλμό στην εκπομπή.

Και μη φανταστείτε ότι η παρουσιάστρια είναι καμιά γριά, απλά έχει περάσει τα δεύτερα -άντα και νομίζει ότι είναι η 'μαμά' του συγκεκριμένου αλογακίου. Αποτέλεσμα να του συμπεριφέρεται σαν παιδάκι κι ας είναι κοντά στα 30..

Όχι κακίες, όχι κουτσομπολιά.. κοινωνικά σχόλια :Ρ

Kαιρό έχω να κάνω κοινωνικό σχόλιο για τις εκπομπές από το μπλογκ και τα ξώβυζα δε μ'αφήνουν να ησυχάσω. Έχουμε και λέμε, 

1. Δε πα να πλήρωσες χιλιάδες ευρώ  για να αποκτήσεις στήθος πέτρα, μάρμαρο, πιο στητό κι απ'το στήθος της Αφροδίτης της Μήλου; Δεν το βγάζεις έξω φόρα παρτίδα κάθε μα κάθε πρωί απ'τις 8 και κάτι ψηλά χρυσή μου.  Η άλλη που καλείται να το υποστεί με τη τσίπλα στο μάτι δε σου φταίει σε τίποτα. Άσε που τις μέρες που βάζεις μπλουζάκι χωρίς όλο το βυζί έξω εισαι πιο σέξυ..

2. Ό,τι κι αν αλλάξεις από μια εκπομπή αυτή δε θα φτιαχτεί ούτε θα αποκτήσει τηλεθέαση αν η παρουσιάστρια δε μάθει να κρατά για 5 δεπτερόλεπτα το στόμα της κλειστό! Αυτή η συγκεκριμένη δεν αντέχεται για πάνω από ένα δίλεπτο γιατί δεν αφήνει κανένα να μιλήσει, είτε καλεσμένο είτε πανελίστα, νομίζει ότι τα ξέρει όλα μα όλα πια και γιατί να μην το δείξει άλλωστε; Παράτα την παραλαπίπα - πιάσε ένα παγωτό :ΡΡΡ

Υπάρχουν χρυσόψαρα! Ναααα τα!

Έχω όρεξη για νέα ανάρτηση σήμερα. Ωραία και καλά θα μου πείτε... Αμ δε! Το θέμα μου'χει ξεγλυστρίσει και δεν λέει να ξαναρθεί με τίποτα! Ρε από δω το ψάχνω, ρε από κει το ψαχουλεύω... τίποτα. Κι έχω κάμποσες αρχές για να αναρτήσεις, αλλά δε μου λένε κάτι αυτή τη στιγμή. Δεν είναι θέματα που θέλω να ασχοληθώ.. προς το παρόν τουλάχιστον.

Σκέφτομαι που λέτε ότι όταν αρχίσει η νέα τηλεοπτική χρονιά θα τελειώσουν οι λατρεμένες που επαναλήψεις και θα τσαντιστώ πολύ. Γιατί και νέα σειρά της προκοπής να βρεθεί (τα τελευταία χρόνια είναι σχεδόν αδύνατο κάτι τέτοιο, αλλά η ελπίδα κτλ κτλ) άντε να περιμένω μια φορά τη βδομάδα να έρθει το επόμενο επεισόδιο. Και πες ότι περιμένω.. θα θυμάμαι τι γινόταν μια βδομάδα πριν;!! Σίγα μη θυμάμαι, εδώ τι έφαγα το πρωί δε θυμάμαι. Άρα οι επαναλήψεις όταν έχεις μνήμη χρυσόψαρου είναι απίστευτα βοηθητικές και ευεργητικές.

Και θυμήθηκα αυτό το καταπληκτικό τραγουδάκι των Πυξ-Λαξ που 'χει τους εμφάνταστους στίχους  -

Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ; απάντησε μου
Μέσα στη γυάλα τελειώνει το νερό
Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ; απάντησε μου
Ή παραμένει πάντα μαύρος ο βυθός;..

photo from resistance-hellas.blogspot.com

 Μετά περιμένω να δω Μενεγάκη μεσημέρι, (οκ πάλι λίγο κομματάκι προς το τέλος θα πετυχαίνω) αλλά ωραία θα'ναι αυτό το λίγο 'ζωντανό' κι όχι μεταφερόμενο απ'τα μεσημεριανάδικα ή ακόμα κι απ'τα απογευματάδικα (υπάρχει τέτοια λέξη;). Τώρα αν με ρωτάτε αν θα τα πάει καλά η Μενεγάκη με την αλλαγή... Χμ... Δεν το πολυβλέπω... Εκτός κι αν πάει μετά πιο αργά και μετά πιο αργά και πιο αργά μέχρι να πάει μεσάνυχτα και μετά να εξαφανιστεί! χαχαχαχαχα 

Κακίες μωρέ, ας τα πάει καλά, ας κάνει ό,τι θέλει. Σκαλίσα που'χω για την Μενεγάκη και την νέα ώρα της. Που ξαφνικά τα κανάλια ανακάλυψαν ότι το πρωί δεν έχει πολύ κόσμο να βλέπει τηλεόραση. Έλα ρε συ! Σοβαρά; Ανακαλύψατε τον τροχό τρομεροί και φοβεροί καναλο-υπάλληλοι :ΡΡ

Αν έχετε υπόψη ταινίες ή σειρές που αξίζουν τον κόπο, είμαι ανοιχτή σε προτάσεις!
Αν και μεταξύ μας το ξέρω πως η καλύτερη πρόταση είναι να την κλείσω τη ρημάδα μια και καλή και να μην το παιδεύω :))

Φτάνει πια διαφημίσεις!

Είναι κάποιες εταιρείες που έχουν την διεστραμμένη άποψη ότι αν εκνευρίσουν τους πελάτες τους τότε θα τις θυμούνται και θα τις προτιμούν. Καταντούμε έτσι θύματα ουκ ολίγων σπαστικών διαφημίσεων με απαίσια μουσική, επαναλαμβανόμενα λόγια ή με εικόνες που λίγο έχουν να κάνουν με το προιόν, αλλά νομίζουν οι διαφημιστές πως πουλούν - π.χ. γυμνά γυναικεία σώματα παντού, ακόμα κι αν το προιόν απευθύνεται καθαρά σε γυναίκες που όρεξη έχουν να κοιτούν το γυμνό τέτοιο της άλλης. Και αν το δουν (το γυμνό τέτοιο που λέγαμε) θα αγοράσουν το χαζοπροιόν ενώ αν δεν το δουν δε θα το πάρουν. Μα πόσο βαθιά νυχτωμένοι μπορεί να είναι μερικοί μερικοί;!

Ειδικά κάποιες απ'αυτές έχουν τόσο σπαστική μουσική που αν τις ακούσεις στο ράδιο έχουν την εκνευριστικότατη ιδιότητα να σου κολλούν όλη μέρα έτσι που και να θες να τις αποφύγεις να'ναι αδύνατο. Όλοι ξέρουμε συγκεκριμένη εταιρεία που για να τραβήξει την προσοχή του πελάτη φτιάχνει συστηματικά και κατ'εξακολούθηση μόνο σπαστικές διαφημίσεις ώστε να μας δίνει στα νεύρα κάθε φορά που'χουμε την ατυχία να πέσουμε πάνω της.

Φυσικά οι διαφημιστές σκοπό έχουν να πουλήσουν και για να το κάνουν αυτό θα επιστρατεύσουν ό,τι τρόπο τους κατεβεί. Οι εταιρείες όμως ακούνε άραγε τα σποτάκια πριν φτάσουν την τηλεόραση ή το ράδιο; Γιατί δεν νομίζω μια εταιρεία που σέβεται τον εαυτό της και το προιόν που λανσάρει (και που προφανώς έχει σκοπό να πουλήσει) να θέλει να έχει ένα σπαστικό διαφημιστικό που να εξαναγκάζει τον δύσμοιρο τηλεθεατή να κάνει ζάπινγκ με μανία, με το που καταλαβαίνει τι επακολουθεί.

Μου'χει τύχει να κλείσω το ράδιο ή να αλλάξω κανάλι μόνο και μόνο για αποφύγω διαφημιστικό που έπαιζε για χιλιοστή φορά εκείνη τη μέρα. Το 'χω κάνει και θα συνεχίσω να το κάνω κάθε φορά που νιώθω σαν πελάτης πως υποτιμούν τη νοημοσύνη μου και νομίζουν ότι αν μου επαναλάβουν 10.000 φορές πως έχουν προσφορές και ποιες είναι αναλυτικά, πως θα τρέξω με τα πόδια να κτυπούν στο πισινό για να ψωνίσω.

Έχω φτάσει στο σημείο να στείλω μέηλ σε υπεραγορά που όλες τις οι διαφημίσεις ήταν για τα 1+1 αλλά προφανώς το μέηλ έπεσε σε ώτα και μάτια που δεν ήθελαν ή δεν μπορούσαν να κατανοήσουν ότι αν με εκνευρίζουν συστηματικά θα με χάσουν από πελάτη. Προφανώς με έχασαν, γιατί αν έχω σκοπό να ψωνίσω δε θα πάω μόνο και μόνο γιατί κάνουν προσφορές και όταν θα είμαι στο μαγαζί τις προσφορές μπορώ μια χαρά να τις εντοπίσω από μόνη μου αν με ενδιαφέρουν, χωρίς να χρειάζεται να μου τις καρφώσουν στον εγκέφαλο κάθε μισή ώρα!

Άσε που κάποιοι ραδιοσταθμοί και τηλεοπτικά κανάλια το'χουν παραξηλώσει εντελώς και κάθε τρεις και λίγο κάνουν διάλειμμα για διαφημίσεις. Ουσιαστικά έχουν καταντήσει να το διάλειμμα να'ναι η εκπομπή και το ουσιαστικό μέρος οι διαφημίσεις. Είπαμε τους αποφέρουν κέρδη που χρειάζονται, αλλά λίγος σεβασμός στον ακροατή ή τηλεθεατή δε βλάπτει. 

Προχθες συγκεκριμένα είχε μια πολύ καλή ραδιοφωνική εκπομπή που έβαλε διαφημίσεις μετά ένα τραγούδι, ένα μόνο το τονίζω και μετά καπάκι διαφημίσεις! Δηλαδή καθόλου δεν ακολουθούν τις οδηγίες για το πόσες διαφημίσεις μπορούν να παίζουν ανά ώρα κι όλα στο βωμό του χρήματος. Όμως αυτό που δεν λογαριάζουν είναι ότι απ΄τις πολλές διαφημίσεις τελικά ο ακροατής ή τηλεθεατής θα βαρεθεί θα αλλάξει κανάλι ή σταθμό και θα τον χάσουν με αποτέλεσμα να μειωθούν και οι διαφημίσεις τους στην πορεία. 

Δεν είναι σχήμα οξύμορο; Κάθε που πέφτει ακροαματικότητα ή θεαματικότητα μιας εκπομπής τότε να γλυτώνουμε απ΄τις μισητές διαφημίσεις και να μπορούμε να παρακολουθήσουμε λίγο ανενόχλητοι! Αν την παρακολουθούν πολλοί την εκπομπή κλάφτα Χαράλαμπε! Δηλαδή τι πρέπει να κάνουμε για να γλυτώσουμε;

από το μπλογκ Ερμής Αγγελιοφόρος

Απ'την άλλη υπάρχουν οι εξαιρέσεις, οι διαφημίσεις εκείνες που ήταν τόσο μα τόσο καλές που τις κυνηγούσα όποτε έπαιζαν και κάθε δεπτερόλεπτο τους ήταν μια αληθινή απόλαυση. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που πολλές αληθινά καλές διαφημίσεις τις θυμόμαστε χρόνια μετά που σταμάτησαν να προβάλονται και γελάμε κάθε φορά που αναφέρουμε τις ατάκες τους. Π.χ. ποιος μπορεί να ξεχάσει αυτή την διαφήμιση; Ή αυτή εδώ; Η αυτή την φρουτοδιαφήμιση;

Για να μην πιάσω στο στόμα μου τις διαδυκτιακές διαφημίσεις που'ναι άλλο μεγάλο κεφάλαιο και είχα ασχοληθεί με ανοιχτή επιστολή προς αυτούς που μας σπαμάρουν παλιά.

Ένα καθρέφτη ρε παιδιά..!

Σκέψου τώρα να'σαι περίπου 70 χρονών, να'χεις κάνει τουλάχιστον 30 πλαστικές, το στόμα σου να'χει φτάσει στα αυτιά, η μύτη να'χει παραμορφωθεί και να κλείνει το μάτι στο αριστερό αυτί, τα χείλη να ακουμπάνε τη μύτη, ο λαιμός να'χει γίνει σακούλα της λαϊκής που χωρά τα βασικά ζαρζαβατικά - γιατί ουαί κι αλοίμονο ήσουν άτυχη κι όταν άρχισες τις πλαστικές δεν έφτιαχναν και το λαιμό και τώρα δε σώζεται με τίποτα πια. 

Σκέψου να'χεις καταντήσει η δίδυμη αδελφή του Κουασιμόδου απ'την πλαστική εγχείρηση και να βγαίνεις χωρίς ντροπή και χωρίς κανένα ίχνος αυτογνωσίας, ίσα-ίσα να νομίζεις, να'σαι σίγουρη βρε αδελφέ, ότι εσύ κι η Πεντάμορφη είστε ένα και το αυτό τρομάρα σου! και να βγαίνεις απ'το χαζοκούτι να κάνεις τι; Τι; Τι; Μήπως να δίνεις οδηγίες πως να αποφύγει ο κόσμος την κατάντια σου; Μπα! Μήπως να μιλάς για τα χάλια που σε έφτασαν οι πλαστικές; Ούτε.

Να τολμάς να μιλάς με ύφος σουπερ μόντελ και κούκλας ψεύτικης (που απ'τις πλαστικές είσαι πιο κοντά στην πανούκλα) και να κάνεις τι; Να δίνεις, αν είναι ποτέ δυνατό, οδηγίες για το πως να γίνουν ή να παραμείνουν όμορφες οι γυναίκες!!!! Δηλαδή χρύση μου (λέμε τώρα), εσένα πρέπει να'χουμε πρότυπο; Πρότυπο προς αποφυγή το'χεις ακούσει καθόλου μήπως;

Αναρωτιέμαι από πότε έχεις να δεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη; Τους καθρέφτες στο παλάτι σου τους ξεσκεπάζεις ποτέ να δεις τη φάτσα σου; Αν έχει καιρό να μετακινήσεις τα μαύρα πανιά απ'τους καθρέφτες μην το κάνεις χωρίς βοήθεια γιατί μπορεί να πέσεις ξερή απ'το θέαμα!

Πάει κι αυτό..;

... το άλτερ.. πνέει τα λίσθια πολύ φοβάμαι..

Έβγαλε χθές το βράδυ την ανακοίνωση του που πολλοί και πολλές είδαμε..

Και προσωπικά πίστεψα ότι μας είχε τελειώσει εντελώς. Τελικά ήταν κίνηση των εργαζομένων που καλά έκαναν να διεκδικήσουν όλα όσα δικαιωματικά τους ανήκουν. Εδώ μπορείτε να δείτε την ιστοσελίδα των απλήρωτων εργαζομένων και βίντεο από χθες με το πέσιμο της κάρτας.

Το θέμα σε όλα όσα γίνονται δεν είναι τα λεγόμενα 'ονόματα' του σταθμού που έτσι κι αλλιώς έχουν δικές τους δουλειές και εύκολα θα κανονιστούν κάπου, αν δεν το έχουν κάνει ήδη. Το θέμα είναι όλοι οι άλλοι εργαζόμενοι εκεί που έχουν τόσο καιρό να πληρωθούν και απ'αυτούς εξαρτώνται τόσες οικογένειες.

Είναι απαράδεκτο μια επιχείρηση να καρπώνεται τον κόπο του εργαζομένου με τέτοιο τρόπο και να τον αφήνει απλήρωτο και στο δρόμο. Με την τωρινή κατάσταση που θα βρουν δουλειά αυτά τα άτομα; Που μακάρι να μη χρειαστεί να ψάξουν και να ξαναεπαναλειτουργήσει το κανάλι για να μη χάσουν τις δουλειές τους. Αλλά όλα αυτά νοουμένου ότι θα πληρωθούν! Αλλιώς τι σόι δουλειά έχει κανένας αν δεν πληρώνεται;

Σήμερα επανήλθε απ΄ότι φαίνεται το σήμα του σταθμού με επαναλήψεις. Για να δούμε.

Σ'αγαπώ - Μ'αγαπάς - Friends

Λατρεμένη σειρά τότε που πρωτοπροβλήθηκε κι ακόμα λατρεμένη όσες φορές κι αν γίνει επανάληψη. Η Δήμητρα Παπαδοπούλου ξεκαρδιστική, ο Θοδωρής Αθερίδης ανεπανάληπτος. 

Κρίμα που η Δήμητρα δεν έκανε άλλες σειρές στην τηλεόραση να τη χαιρόμαστε όλοι. Έχει απίστευτο ταλέντο και όπου κι αν την έχω δει, είτε στη tv είτε στο θέατρο έπεφτα κάτω απ'τα γέλια. Να'ναι καλά, να διατηρεί το χίουμορ της και να γράφει για να την απολαμβάνουμε!

φώτο απ'το www.aggelioforos.gr

υγ. ευχαριστώ το Mega που κάνει επανάληψη τη σειρά, κι ελπίζω να μη δείχνει τα ίδια και τα ίδια επεισόδια αλλά όλα όλα ΟΛΑ!!

υγ2. εσείς ποιες επαναλήψεις λατρεύετε και δε χορταίνετε όσες φορές κι αν τις δείτε; όχι μόνο σειρές αλλά και ταινίες κτλ

υγ3. έχω να εξομολογηθώ μια παραξενιά μου: μ'αρέσει να παρακολουθώ τις σειρές σε επανάληψη παρά να τις βλέπω όταν παίζονται κανονικά. θέλω να μην περιμένω για το επόμενο επεισόδιο, αλλά να τα βλέπω όλα μαζί σειρά.  το καλύτερο μου δυο-τρια το ένα μετά το άλλο! ίσως από ανυπομονησία δεν ξέρω.


υγ4. άλλη λατρεμένη σειρά είναι οι Friends που έχω δει χιλιάδες φορές, αλλά ακόμα βλέπω κάθε σουκου απ'το Σταρ με μανία!

Αντί να μιλούν μερικοί καλύτερα να φτύνουν! Γκρρρρρρ

globalvoices.co.uk

Η ελληνική γλώσσα (όπως και όλες οι γλώσσες) είναι ζωντανός οργανισμός  και σαν ζωντανός οργανισμός εξελίσσεται και μεταλλάσσεται ανάλογα με την εποχή και τους ανθρώπους που τη μιλάνε. Οι μόνες γλώσσες που μένουν αναλλοίωτες είναι οι νεκρές, αυτές που κανείς πια δεν τις χρησιμοποιεί, όπως τα λατινικά που διδάσκονται μεν σε πολλά σχολεία όμως δεν χρησιμοποιούνται σε καμιά χώρα στην καθημερινή ομιλία.

ΟΜΩΣ το ότι είναι ζωντανός οργανισμός η ελληνική γλώσσα δε σημαίνει ότι η κάθε μια και ο κάθε ένας ειδικά στην τηλεόραση, μπορεί να την κακοποιεί σε σημείο να την κάνει αγνώριστη, να την σπάει στο ξύλο, να τη στέλνει στην εντατική και να κάνει ό,τι περνά απ΄το χέρι του για να τη δολοφονήσει. 

Φιλόλογος δεν είμαι, ούτε έχω ξεκινήσει καμιά σταυροφορία για τη διάσωση της ελληνικής γλώσσας όπως κάποιοι πολιτικοί που ούτε να τους αναφέρω δε θέλω. ΟΜΩΣ αυτό δε σημαίνει ότι μπορώ να ανεχτώ κάποιους (σαν τις μεσημεριανές κατίνες παραδείγματος χάρη) να μιλούν με τέτοιο τρόπο που να προσβάλλουν τη γλώσσα και την ακουή όσων κάνουν την αξεπέραστη βλακεία να τους παρακολουθήσουν έστω και για πέντε λεπτά.

ΚΑΙ ΟΧΙ δεν είσαι μοντέρνα κυρά μου επειδή μιλάς χάλια τα ελληνικά. Δεν είσαι της εποχής, δεν είσαι 'πιτσιρίκα', δεν είσαι του συρμού, δε δημιουργείς μόδα. Τα πιτσιρίκια σε πληροφορώ μιλούν πολύ πιο σωστά και όμορφα τη γλώσσα από ότι εσύ που μιλάς λες και φτύνεις. Γι'αυτό ή μάθε να μιλάς σωστά, ή πήγαινε  στο σπίτι σου να μιλάς χωρίς γραμματική, συντακτικό και με λεξιλόγιο που με το ζόρι περιλαμβάνει 500 λέξεις, εκεί που δε σ'ακούει κανένας.

Κρίμα που η ΕΡΤ έκοψε αυτή την όμορφη εκπομπή που είχε παλιά με την Λιάνα Κανέλη και μετά με την Μαρία Χούκλη 'Ομιλείτε Ελληνικά'. Ήταν απίστευτα ενδιαφέρουσα, εκπαιδευτική και ψυχαγωγική μαζί. Αυτή άλλωστε είναι η αποστολή της δημόσιας τηλεόρασης. Να μορφώνει και προσφέρει πολιτισμό εκεί που τα άλλα κανάλια προσφέρουν σε μεγάλο ποσοστό σκουπίδια.

φωτο από την ιστοσελίδα της ελευθεροτυπίας

Φέρτε πίσω το 'Ομιλείτε Ελληνικά' κι αναγκάστε όλα τα κανάλια να περνούν τους παρουσιαστές τους από εξετάσεις καλής χρήσης της ελληνικής γλώσσας (ανεξαρτήτως πόσο χαμηλό επίπεδο έχει μια εκπομπή). Αρκετά δολοφονούν καθημερινά σε ζωντανή μετάδοση την ελληνική γλώσσα! Πόσο καιρό να συνεχίζεται αυτό το έγκλημα ατιμώρητο; ΦΤΑΝΕΙ!

Μα ποστιζ;!!!

ΓΙΟΥΡΟΒΙΖΙΟΝΙΚΑ ΥΓ
 
ΥΓ1. Για την επιλογή τραγουδιού στη γιουροβίζιον θα πω μια κακία δεν αντέχω. Πως τα κατάφεραν εκεί στην ερτ και ασχήμηναν μια τόσο όμορφη κοπέλα σαν την παρουσιάστρια; Δύσκολο ήταν αλλά το πέτυχαν. Την έκαναν όπως κάπου άκουσα να λένε σαν τη 'θεία Λένα' ελεος με τα ποστιζ! Ελεος!

ΥΓ2. Κι η ίδια βρε παιδί μου ένα καθρέφτη δεν είχε να δει τα κακά χάλια; Αμ το βάψιμο; Σαν ... μη πω τι!

ΥΓ3. Κι επιτέθηκε και σ'ένα κακόμοιρο παιδί που τόλμησε να πει ότι είναι αυτοδίδακτος μουσικός. Του λέει "ααααααα μην ακούω τέτοια! ολόκληρο μουσικό λύκειο τέλειωσες τι αυτοδίδακτος;! Σε παρακαλώ." Κακία θεία Λένα!

YΓ4. Όσο κι αν δεν φαίνεται αυτή την κοπέλα τη συμπαθώ πολύ. Μου άρεσε από τότε που παρουσίαζε το 'Συν και Πλην' με τη Μπήλιω και τον Άντρεα. Τη θυμάστε αυτή την εκπομπή;  

φώτο απ'το επίσημο site της ερτ

ΥΓ5. Όσο για τις κατίνες στα κανάλια που δεν είχαν τι να πουν και πιάστηκαν απ'τη φτηνή παραγωγή... αυτές δεν ήταν οι ίδιες που πριν λίγο καιρό κάθε τρεις και λίγο τρωγόντουσαν με τα έξοδα της ΕΡΤ; Αμάν πια! Όλο γκρίνια και χολή στάζουν. 

ΥΓ6. Αν έμοιαζε με παραγωγή του '70 όπως είπε κάποιος, 'τότε ήταν στη μόδα ρε φίλε. Όπως φοράς τα ρούχα της τάδε και της τάδε δεκαετίας και τα βαφτίζεις σύχρονα' :Ρ

ΥΓ7. Μα ποστίζ επαναλαμβάνω;! Και τόσο τραβηγμένος ο κότσος που θα'χει πονοκέφαλο για 2-3 χρόνια...τουλάχιστον!

ΥΓ8.  Καλό το τραγούδι που διαλέξαμε. Για να δούμε τι θα κάνει κι όλας. Αν και προσωπικά μου άρεσε το 'Χαμογέλα' γιατί είναι πολύ αισιόδοξο.

"Μας χωράει όλους η αγάπη!"

Αεροπορικά ατυχήματα

Όταν πετύχω κανένα ντοκυμαντερ για αεροπορικά ατυχήματα το βλέπω με τρομερό ενδιαφέρον. Ειδικά το Air Crash Investigation στο National Geographic Channel. Στεναχωριέμαι πάρα πολύ όταν από μια πτώση αθώοι άνθρωποι χάνουν  άδικα τη ζωή τους, αλλά θέλω να βλέπω πως γίνονται οι έρευνες και ακόμα πιο πολύ με ενδιαφέρει να μαθαίνω τους λόγους που ένα αεροπλάνο αντί να προσγειωθεί ομαλά, συγκρούστηκε στο έδαφος. 

Από τόσες εκπομπές που έχω δει ένα συμπέρασμα πάντα κυριαρχεί: ποτέ δε φταίει μόνο ένας παράγοντας. Ποτέ δεν έπεσε αεροπλάνο γιατί μια βίδα είχε πρόβλημα. Κάθε φορά παρουσιάζονται μια σειρά από προβλήματα όλα μαζί ταυτόχρονα και τότε έχουμε το μοιραίο.

Πολλά από τα ατυχήματα που παρουσιάζονται στις εκπομπές αναφέρονται, σε παλιά ατυχήματα που έγιναν τις δεκατίες του '80 και του '90.  Αυτό είναι φυσικό αφού οι έρευνες για ένα αεροπορικό ατύχημα πέρνουν χρόνια για να ολοκληρωθούν και μετά περνούν άλλα τόσα μέχρι να γίνει το ατύχημα εκπομπή. Στο τέλος των εκπομπών γίνεται αναφορά στο τι δίδαξε στην αεροπορική βιομηχανία το κάθε ατύχημα και τι μέτρα λήφθηκαν για να μην επαναληφθεί παρόμοιο του. 

Όταν ακούω γι'αυτά τα ατυχήματα δεν μπορώ παρά να θυμηθώ ότι στα μέσα της δεκαετίας του '90 ήμουν φοιτήτρια και ταξίδευα πολύ συχνά. Τότε δεν είχα φοβηθεί ούτε μια φορά κατά τη διάρκεια κάποιου ταξιδιού, ακόμα κι όταν είχε πολλές αναταράξεις. Έβλεπα τα αεροπλάνα σαν λεωφορεία του αέρα και περίμενα με ανυπομονησία να φτάσω στον προορισμό μου. Διάβαζα περιοδικά, έπιανα κουβέντα με συνεπιβάτες, ποτέ δεν πρόσεχα τις επιδείξεις ασφαλείας των αεροσυνοδών, πλήρης άνεση με άλλα λόγια. Μετά όλα άλλαξαν..

Εκείνη την αποφράδα εκείνη μέρα 14 Αυγούστου 2005 που έπεσε το αεροπλάνο της Ήλιος και ξεκληρίστηκαν τόσες οικογένειες. Και δεν έφτανε η τραγική απώλεια τόσων ανθρώπων έχουν περάσει 5+ χρόνια κι ακόμα σέρνονται οι δικαστικές διαδικασίες χωρίς να έχει αποδοθεί καμιά ευθύνη πουθενά. Όχι πως αν αποδοθεί θα αλλάξει κάτι ουσιαστικό, γιατί όπως φαίνονται τα πράγματα προσπαθούν να τα φορτώσουν στους πιλότους. Όμως για τους συγγενείς που περιμένουν τόσα χρόνια θα κάνει διαφορά να βγει μια οποιαδήποτε απόφαση. Τι σόι δικαιοσύνη είναι αυτή αν πεθαίνουν τόσα άτομα και θέλει δέκα χρόνια για να καταδικάσει τους ενόχους;!

Διακοπή για διαφημίσεις; Θυμάστε; :)

Με τις διαφημίσεις έχω μια σχέση αγάπης μίσους.

Τα καλοκαίρια όταν ήμουν μικρή και βαριόμουν γέμιζα τις σελίδες των τετραδίων μου με διαφημίσεις που σκεφτόμουν εγώ, έβρισκα τα σλόγκαν, τα χρώματα που θα χρησιμοποιούνταν, τη μουσική που θα έπαιζε. Πολύ μου άρεσε να ασχολούμαι μ’αυτό για ώρες.

Δυστυχώς ή ευτυχώς κανείς δε σκέφτηκε να μου προτείνει να ασχοληθώ και επαγγελματικά με το θέμα αν και το ήθελα σε κάποια φάση.

Τότε για όσους θυμούνται οι πιο πολλές διαφημίσεις στο ΡΙΚ ήταν φωτογραφίες από περιοδικά με πλυντήρια, ψυγεία και έπιπλα. Η μοναδική διαφήμιση που θυμάμαι ότι είχε κίνηση και τη λάτρευα ήταν αυτή που’χε ένα παλαιστή του σούμο που χόρευε κουνώντας την μεγάλη κοιλιά του και εμφάνιζε πλυντήρια. Το μόνο που έλεγε ήταν «αααα ντερ τζενεραλ!» δηλαδή αυτό άκουγα εγώ, δεν ξέρω αν έλεγε κάτι άλλο.. Όποτε την έβλεπα γελούσα.

Μια άλλη που θυμάμαι η οποία βγήκε πιο μέτα και την είχα μάθει απ’ έξω κι ανακατωτά ήταν της σερενάτας «Πάνω κάτω σοκολάτα, να ποια είναι η σερενάτα. Μες τη γλύκα μες τη γεύση, δάγκωσε να σε μαγέψει. Σερενάτα του σχολείου και του πανεπιστημίου. Σερενάτα διακοσάρα, για τον Μπίλυ και τη Σάρα. Σερενάτα των γηπέδων, ενηλίκων μα και παίδων. Σερενάτα εργασίας, ξαπλωτής κι ορθοστασίας. Σερενάτα επιστημών, σερενάτα των τεχνών. Σερενάτα της τάξης, της πράξης, του ωδείου, των δύο, του ενός, του μηνός, του Νίκου, του ανηλίκου, της πίστας, της νύστας, της ωραίας, της παρέας, της ομάδος.. Σερενάτα και πάσης Ελλάδος!» Ή η διαφήμιση της Κεανίτας.. "Ζητώ!"

Από τότε ως τώρα οι διαφημίσεις έχουν εξελιχθεί πάρα πολύ. Ακόμα και κάποιες κυπριακές είναι ενδιαφέρουσες και δε βαριέσαι να τις βλέπεις ξανά και ξανά. Οι ενδιαφέρουσες όμως είναι οι εξαιρέσεις.

Οι πιο πολλές είναι βαρετές, κουραστικές και συχνά δυστυχώς ηλίθιες. Μόλις αρχίσουν ειδικά στην τηλεόραση κλείνω τον ήχο ή αλλάζω κανάλι ή το καλύτερο την κλείνω εντελώς τη ρημάδα. Όταν ακούω ράδιο αλλάζω σταθμό ή βάζω cd. 


Γενικά όμως οι σταθμοί, τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί, με μερικές εξαιρέσεις, το έχουν παρακάνει σε σημείο αηδίας. Διαφημίσεις μισή ώρα πριν την έναρξη της εκπομπής, διαφημίσεις δέκα λεπτά μετά την έναρξη και πάει λέγοντας με αποτέλεσμα να βλέπεις διαφημίσεις με διάλειμμα για λίγη εκπομπή.

Άσε που δείχνουν κάθε τρεις και λίγο τις ίδιες διαφημίσεις, που προσπαθούν να μας πείσουν για τα ίδια και τα ίδια προϊόντα που συνήθως δεν πολυπουλιούνται και χρειάζονται επιτηδευμένο σπρώξιμο. Γιατί ως γνωστό αν κάτι πουλάει δε χρειάζεται τόση έντονη προώθηση. Επειτα η καλύτερη διαφήμιση οποιουδήποτε προϊόντος είναι το ίδιο - αν είναι καλό θα πουλήσει αν είναι μάπα ό,τι διαφήμιση και να έχει δεν θα πουλήσει πάει και τελείωσε.


Όσο για τα περιοδικά; Έχουν κι αυτά ξεφύγει εντελώς. Ειδικά αν πλησιάζουν γιορτές δεκαπλασιάζουν το μέγεθος τους λόγω των ατέλειωτων διαφημίσεων. Άσε που έγινε μόδα αντί να βρίσκεται το κείμενο στα δεξιά που πάει το μάτι πρώτα, να βρίσκεται αριστερά για να μπαίνει στην καλύτερη θέση η διαφήμιση. Μου τη σπάει πολύ αυτό. Λες και το περιοδικό το παίρνεις για τις διαφημίσεις και παρεπιπτόντως διαβάζεις και κανά θέμα.


Δε λέω οι διαφημίσεις χρειάζονται τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Όμως απ'το απλό κέρδος έχουν όλα ξεφύγει κι έχουν φτάσει σε τέτοια ασυδοσία που εύκολα κι αβασάνιστα τα περισσότερα δίνουν όλο και πιο πολύ χρόνο ή χώρο για διαφημίσεις ξεχνώντας ή παραμελώντας εντελώς την ουσία.


Τι καταφέρνουν με αυτή την συμπεριφορά; Μα να μας απομακρύνουν. Γιατί δε νομίζω κανένας σταθμός να έχει σκοπό να μας κάνει να αλλάξουμε κανάλι ή να πατήσουμε το κόκκινο κουμπάκι. Άρα λιγότερες διαφημίσεις θα πετύχαιναν καλύτερα το σκοπό τους παρά αυτό το συρφετό που παρατηρείται σήμερα.


Αν αφήσουμε δε τα ιδιωτικά κανάλια, σταθμούς και περιοδικά και πάμε στα κρατικά ή τα συνδρομητικά τότε κι εκεί θα βρούμε πάλι ένα σωρό διαφημίσεις. Γιατί όμως τις βάζουν; Τα μεν κρατικά κανάλια τα χρηματοδοτούμε όλοι μας θέλοντας και μη απ'τη τσέπη μας κι άρα δε θα έπρεπε να βάζουν τόσες διαφημίσεις. Τα δε συνδρομητικά δε δικαιολογούνται αφού θα'πρεπε να αρκούνται στη συνδρομή και να μη θέλουν ένα κάρο διαφημίσεις.


Για να πω και κάτι θετικό που παρατήρησα το Άλφα τον τελευταίο καιρό: ό,τι διαφημίσεις έχει να δείξει τις βάζει πριν μια εκπομπή και ξεκινά την προγραμματισμένη ώρα αντί να αργεί κανένα μισάωρο για να δείξει διαφημίσεις. Μπράβο τους κι ελπίζω να ακολουθήσουν κι οι άλλοι σταθμοί.


Απ'την άλλη ο τρόπος που προσπαθούν να κάνουν πάσα για διαφημίσεις οι περισσότεροι στην τηλεόραση είναι τις πιο πολλές φορές γελοίος ή και κουραστικός. Κάνουν χαριτωμενιές, λένε ψέματα του στυλ "σ'ενα λεπτάκι επιστρέφουμε". Απειλούν "μην τυχόν κι αλλάξετε κανάλι" κτλ. Λες κι αν σε απειλήσουν ή σου πουν τι θα κάνεις με το τηλεκοντρολ εσύ θα υπακούσεις σαν σκυλάκι του Παβλώφ. Προσωπικά σαν αντιδραστικό στοιχείο που'χω χαρακτηριστεί κατά καιρούς, αυτό που κάνω μόλις ακούσω το "μην αλλάξετε κανάλι, επιστρέφουμε" είναι να πατήσω το κουμπάκι αμέσως και πολλές φορές πριν καν ολοκληρωθεί η πρόταση. Όχι που θα τους άφηνα!


Και το χειρότερο ειδικά στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο είναι που απ'τις πολλές διαφημίσεις και το αναγκαστικό ζάπινγκ ξεχνάω τι έβλεπα ή άκουγα και άντε να ξαναπιάσω το νόημα αν είναι καμιά ταινία. Μου'χει τύχει μάλιστα στο παρελθόν να ξεχαστώ τόσο πολύ που να μην ξέρω καν τι παρακολουθούσα, απλά να θυμάμαι αμυδρά ότι όλο και κάτι έβλεπα, αλλά ποιος ξέρει τι και που να το ψάχνω τώρα; Οπότε μένω εκεί στο νέο πράγμα που βρήκα να δω... μέχρι να κάνει αυτό διαφημίσεις και αν είμαι τυχερή να ανακαλύψω εκ νέου το πρώτο. Άσε που δύσκολα θα βρω μια εκπομπή να μου κρατήσει το ενδιαφέρον, πόσο μάλλον να βρω δυο! Μιλάμε θέλω πολύ τύχη να μου συμβεί αυτό. Αν συμβεί όμως τότε θα είναι 3 εκπομπές το ίδιο βράδυ που είναι ενδιαφέρουσες και μετά για ένα σωρό βράδυα τίποτα. Και δώστου ζαπινγκ μέχρι τελικής εξαντλήσεως ή ζαλάδας.


Ουφ τα έγραψα όλα ή σχεδόν όλα κι έβγαλα λίγο το άχτι μου - γιατί όταν άρχισα να γράφω αναγκάστηκα να κλείσω το ραδιόφωνο για να μην το σπάσω απ'τη σπαστική χριστουγεννιάτικη διαφήμιση που έπαιζε για χιλιοστή φορά. 


Και τέλος τώρα καταλαβαίνετε γιατί αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι τις διαφημίσεις στο μπλογκ μου!

Supernova ή η μαγεία των αστεριών.

Από μικρή με μάγευαν τ'αστέρια. Όταν πηγαίναμε στο χωριό του πατέρα μου μακριά απ'τις πόλεις και χωρίς φώτα το βράδυ ο ουρανός δε φαινόταν απ'τα εκατομμύρια αστέρια που έλαμπαν πάνω απ'τα κεφάλια μας. Κοιμόμασταν έξω και δεν υπήρχε πιο μαγική εικόνα πριν τον ύπνο απ'το να κοιτάμε τα αστέρια, τόσο μακριά κι όμως μ'εκαναν να νομίζω πως αν άπλωνα τα χέρια θα τα ακουμπούσα. 

 Θυμάμαι μια νύχτα ότι προσπαθούσαμε με τον πατέρα μου να ξεχωρίσουμε τη μικρή και τη μεγάλη άρκτο. Όταν τις βρήκαμε του είπα ότι μοιάζουν με κατσαρολάκια! Έτσι μου φαίνονταν.

Μια άλλη χρονιά είχαμε πάει διακοπές Αυγουστό κι είχε βροχή αστεριών. Δε χόρτανα να κοιτώ τις ασημένιες ουρές τους να διαγράφουν λαμπερά μονοπάτια μπρος στα  γεμάτα θαυμασμό μάτια μου.

Κάθε φορά που πετύχαινα στην ΕΡΤ ντοκυμαντέρ για το σύμπαν, τ'αστέρια, τους γαλαξίες, το ηλιακό μας σύστημα τα παρακολουθούσα φανατικά. Μ'εκαναν να νιώθω τη μηδαμινότητα του ανθρώπου μπροστά στο θαυμαστό σύμπαν. Μπορεί στο σχολείο να μην αποστήθιζα με ευκολία όσα θέματα δε μ'ενδιέφεραν, αλλά όλα όσα μάθαινα απ'τα ντοκυμαντέρ τα θυμάμαι ακόμα.

Ένα απ'τα πιο εκπληκτικά φαινόμενα είναι η supernova ή στα ελληνικά οι Υπερκαινοφανείς αστέρες Δεν είναι μαγικό που ο θάνατος των αστεριών είναι τόσο όμορφος; Παρακολουθήστε αν θέλετε αυτό το μικρό βίντεο για να δείτε. 

Όποιος θέλει μπορεί να βρει πολλά να διαβάσει για το θέμα στο ιντερνετ. Εγώ θα μοιραστώ μόνο μαζί σας μερικές καταπληκτικές φωτογραφίες των υπερκαινοφανών αστέρων. 

http://www.pbs.org/wgbh/nova/gamma/cosm_nf.html#supe

http://www.astronomy-pictures.net/supernova_pictures.html

House Md - Hugh Laurieeee

Μ'αρέσουν πάρα πολύ οι ιατρικές σειρές. Παλιά έβλεπα μετά μανίας E.R. Ξέρετε αυτή τη σειρά που ανάδειξε τον George Clooney.Μια που τον ανάφερα ας τον βάλω και λίγο εδώ να ομορφήσει το μπλογκ μου :)

http://www.nbc.com/ER

Τώρα βλέπω μετά μανίας House Md και γουστάρω τρελά Hugh Laurie. Στην αρχή άρχισα να παρακολουθώ που και που κανένα επεισόδιο. Τον τελευταίο καιρό όμως έγινα φανατική, μανιακή και κάθομαι μπροστά απ'το χαζοκούτι κάθε μέρα στις 7 παρά να δω το νέο επεισόδιο.

 

 

Ο Hugh Laurie είναι φυσικά γνωστός από το Blackadder.

Όμως ποτέ στο Blackadder δε μου φαινόταν ιδιαίτερα ωραίος ή αξιοπρόσεκτος. Από τον καιρό όμως που τον βλέπω στο House έχω ξετρελλαθεί μαζί του. Είναι άκρως γοητευτικός, κακός, αντιφατικός, ζηλιάρης μέχρι αηδίας, στριμμένος, μισοάνθρωπος, εκκεντρικός ΑΛΛΑ έχει κάτι τις που προσελκύει. 

Στη σειρά είναι ένας γιατρός που δε νοιάζεται για τον ασθενή αλλά μόνο για το μυστήριο που κρύβει η ασθένεια. Η ειδικότητα του είναι διαγνωστολόγος, που είναι μια νέα ειδικότητα στην ιατρική και ταιριάζει γάντι στην προσωπικότητα και τον χαρακτήρα του. Αν μια ασθένεια μπορεί να διαγνωστεί εύκολα δεν τον ενδιαφέρει, θέλει ασθένειες που κρύβονται, που έχουν χιλιάδες διαφορικές διαγνώσεις, που παρουσιάζουν ένα κάρο περίεργα συμπτώματα. Τότε πιέζει την ομάδα του για να ανακαλύψουν αργά ή γρήγορα τι συμβαίνει. Είναι τόσο μανιακός που ακόμα κι όταν ο ασθενής αποδημήσει εις Κύριον εκείνος να επιμένει να βρει τι είχε. Είναι λες και κάθε φορά λύνει ένα παζλ που του καρφώνεται στο μυαλό και του γίνεται έμμονη ιδέα μέχρι να το λύσει.

Το ωραίο μ'αυτόν τον ηθοποιό είναι ότι αν κι είναι χρόνια πια στην Αμερική δεν έχει παρασυρθεί από τη μανία για χειρουργικές αισθητικές επεμβάσεις που κάνουν όλοι ανεξαίρετα για να φαίνονται νεότεροι. Αυτό του δίνει ένα τεράστιο ατού: έχει ένα πρόσωπο που μπορεί να εκφράσει όλα του τα συναισθήματα. Οι ρυτίδες του όχι μόνο δεν αφαιρούν αλλά αντίθετα προσθέτουν στη γοητεία του. Είναι ένας κανονικός άνθρωπος κι όχι μια καρικατούρα γεμάτη πλαστικές εγχειρίσεις.

Η σφαγή της ωραίας Ελένης

Ήθελα κάτι να γράψω γιατί τη σφαγή που συντελείται στα πρωινάδικα-μεσημεριανάδικα-ειδήσεις κτλ αλλά βρήκα ότι ο δημοσιογράφος Κώστας Βαξεβάνης τα είπε πολύ καλύτερα από μένα στο κουτί της Πανδώρας έτσι αναδημοσιεύω εδώ το εύστοχο και επίκαιρο κείμενο του.

Ο κιμάς κόπτεται πάντα παρουσία του πελάτη. Και τον κόβει αυτός που μέχρι πριν από λίγο, πασπάτευε το κρέας, εκθειάζοντας τα προτερήματα και την φρεσκάδα του. Η Ελένη Μενεγάκη, απλά, πολύ απλά, περνάει από την μιντιακή μηχανή του κιμά που υπηρέτησε. Ο πελάτης, (ναι για πελάτη πρόκειται και όχι για πολίτη), ατάραχος, θα παρακολουθήσει όλη την.. διαδικασία που μετατρέπει το σφάγειο σε γεύμα. Της αξίζει; Σε κανέναν άνθρωπο δεν αξίζει. Αλλά έχει σημασία να μην θεωρείς πρώτα εσύ τον εαυτό σου κρέας.

Παρακολουθώ με αηδία, τον στρατό με τις θηλυκές και αρσενικές κατίνες που συναγωνίζονται στο ποιος θα παραθέσει στο κοινό, τις περισσότερες λεπτομέρειες από την προσωπική ζωή ενός ανθρώπου. Οι ίδιοι που εκλιπαρούσαν πριν από λίγες μέρες για μια της ματιά, ένα νεύμα συμπάθειας, ένα υπονοούμενο χαμόγελου που θα τους τοποθετούσε στο πάνελ των γνωστών της. Ξαφνικά ανακάλυψαν τις ατέλειες στην ζωή (και σε λίγο στο σώμα να είσαστε βέβαιοι) της ωραίας Ελένης. Εντόπισαν την κυτταρίτιδα των προσωπικών της στιγμών. Τα ψωμάκια που χαλάνε την εικόνα της ιδανικής οικογένειας. Σε λίγο δυστυχώς τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα. Όταν η Ελένη θα πέσει από τον θρόνο της, θα την σχολιάζουν σαν μια παλιά αντανάκλαση κάποιας βαφής μαλλιών, σαν απορία για τον «λούτσο», σαν υπερτιμημένη πρωινατζού. Αυτοί ακριβώς που την υπερτίμησαν και προσπαθούσαν να πείσουν πως η λάμψη απ το χαμόγελό της είναι η λάμψη της ζωής και της ευτυχίας.

Χώνουν τα χέρια τους στον κιμά και πλάθουν αηδιαστική τροφή στο σχήμα που επιθυμεί και έχει άχτι ο καθένας. Με το κανιβαλισμένο σώμα μιας τηλεπερσόνας την οποία είχαν ανακηρύξει βασίλισσα.Και έτσι μπορούν να πουν πως το γεύμα τους ήταν βασιλικό.

Ένας γνωστός εκστόμισε χτες «την λυπάμαι με αυτά που περνάει». Και μια φίλη του απάντησε «δεν νομίζω πως είσαι σε θέση να λυπηθείς την Ελένη με 10 σπίτια ,εκατομμύρια στην τράπεζα και μια ζωή που της δίνει ό,τι θέλει». Μια άλλη φίλη με μεγάλη ειλικρίνεια είπε : «την μισώ. Γιατί φρόντισε να δημιουργήσει το παραμύθι πως όποια δεν είναι όπως αυτή, απροβλημάτιστη, ανέμελη, χωρίς ενδιαφέρον για τίποτα, λαμπερή , με λεφτά και οικογένεια ύποπτα αρμονική, δεν αξίζει να υπάρχει»

Η τηλεόραση είναι σκληρή. Και αυτοί που σε αποθεώνουν επίσης. Και είναι καλό αυτό που έχεις να προσφέρεις να μην είναι κρέας και μόνο. Γιατί κάποια στιγμή θα σε κάνουν κιμά. Τι θα ήταν άραγε η Ελένη αν δεν ήταν μια λάμψη στην τηλεόραση; Η Ελένη δεν είναι μια πρωινατζού. Μια δουλειά, την οποία κάνει καλά και ευχάριστα. Είναι η απενοχοποίηση της άγνοιας και η εξιδανίκευση της ελαφρότητας. Είναι δηλαδή ένα πρότυπο που μαθηματικά κατασκευάζει κοινό έτοιμο να την κατασπαράξει. Η Ελένη είναι (όπως και όλοι) οι επιλογές της. Το ανοιχτό μπούστο, τα σεξουαλικά υπονοούμενα, η επιτηδευμένη αφέλεια, η προσπάθεια ταύτισης της ευτυχίας με το δεν σκοτίζομαι. Ελάχιστη σημασία έχει αν έτσι είναι ή αν παίζει ένα ρόλο που απλώς της αποφέρει χρήματα. Δημιουργεί τη δημόσια εικόνα της. Με το γάμο της σε ζωντανή σύνδεση, τις βαφτίσεις των παιδιών της να αξιολογούνται σε νούμερα AGB, με τα μπάνια της όχι σε νησιά αλλά σε εξώφυλλα. Μοιραία ο χωρισμός της θα είναι σε εθνική μετάδοση. Δυστυχώς γι αυτήν.

Πιο πολύ όμως λυπάμαι, όλα αυτά τα κορίτσια που πρόλαβαν να κάνουν πρότυπο ζωής και ευτυχίας την Ελένη, χωρίς να έχουν ούτε τα πλούτη, ούτε την άνεσή της . Που λάτρεψαν την εξιδανικευμένη εικόνα της. Αντιγράφοντας απλώς τη βαφή μαλλιών, τα νιαουρίσματα και το «δεν καταλαβαίνω» της. Λυπάμαι όλους αυτούς που πίστεψαν πως η καλή οικογένεια είναι κάτι σαν διαφήμιση Βιτάμ, όπου όλοι ξυπνάνε καλά, δουλεύουν ελάχιστα, δεν έχουν προβλήματα και είναι νομοτελειακά αγαπημένοι. Αυτούς ειλικρινά λυπάμαι, περισσότερο απ την Ελένη. Που δεν μπορούν να καταλάβουν πως συνήθως έγχρωμη τηλεόραση σημαίνει και ασπρόμαυρη ζωή.