Για σένα;

Πόσο με ευχαριστεί να γράφω για σένα, κυρίως επειδή με αυτό τον τρόπο περνώ χρόνο μαζί σου στο μυαλό μου, αλλά υπάρχει μια πιθανότητα να διαβάσεις κάποτε αυτά που γράφω. Έτσι δεν είναι το ίδιο με το ημερολόγιο ή το κλειδωμένο μπλογκ ή οτιδήποτε άλλο.

Πώς.. να σε αφήσω στην χρονιά που φεύγει;

Αυτό που λέει ο τίτλος είναι κάτι που ρωτάω τον εαυτό μου συχνά.

Έχω άλλωστε προσπαθήσει αρκετές φορές να σε αφήσω, χωρίς επιτυχία.

You are my poem

So many months later and we're still together. I never thought I'd be with you for so long. We've been through a lot and today I heard your voice saying my name and I lost my mind and my words. It was so wonderful and exciting that I started pacing up and down the house.

the end, no p.s.

Αν μια φορά κι ένα καιρό τα λόγια σε έφεραν πιο κοντά μου, αυτά στάθηκαν η αφορμή για να φύγεις. 

φιλί

Συναντιομαστε σε ξενοδοχείο στην Αθήνα. Μην μας δει κανείς.

Η καρδιά μου κτυπά σε τρελούς ρυθμούς περιμένοντας να σε δω, ίσως να σ'αγγίξω. Σε λίγο θα ακούω την αναπνοή σου κοντά μου. Έχω τρελαθεί από την αγωνία.

Αθήνα μαζί

Βρήκα παλιό μπλογκ που το έχω παρατήσει για χρόνια πια και ανακάλυψα πως ξεπέρασα ένα έρωτα που τότε με βασάνιζε. Γράφοντας τον ξεπέρασα. Κι αφού δεν έχω άλλο τρόπο να ξεπεράσω όλη αυτή την τρικυμία των συναισθημάτων που με κατακλύζουν θα αρχίσω πάλι να γράφω.

Εμείς οι δυο κι άλλος κανείς - διευκρίνηση

Από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου δε μου άρεσε, κι εξακολουθεί να μη μου αρέσει, να μοιράζομαι πράγματα, καταστάσεις, σχέσεις, ειδικά ερωτικές, τον καιρό που συμβαίνουν. Όταν είναι ζωντανές και σε συνεχή πορεία. Πρέπει ο άλλος να με φτάσει στο αμήν για να πω κάτι σε τρίτο άτομο.

Σε λίγες μέρες 2014

Πολλοί συνηθίζουν στο τέλος της χρονιάς να κάνουν απολογισμούς κτλ. Συνήθως δεν το συνηθίζω γιατί δεν βλέπω το λόγο αλλά φέτος έχω τη διάθεση να το κάνω. Το ΄13 λοιπόν ξεκίνησε για μένα πολύ αρνητικά, μ΄ένα χαμό που μου άφησε πληγές κ όπου να΄ναι συμπληρώνεται ένας χρόνος από τότε. Οι αναμνήσεις είναι δυστυχώς πολύ έντονες και δυνατές και προς το παρόν ανεξίτηλες. 

O έρωτας.. δουλειά δεν κοιτά

Δουλεύω σε μια μεγάλη εταιρεία με πάνω από 500 υπαλλήλους. Λογικό είναι να συμβαίνουν όλων των ειδών σχέσεις μεταξύ μας. Άλλοι γίνονται φίλοι, άλλοι εραστές, άλλοι κάνουν σχέση και μετά παντρεύονται, άλλοι τσακώνονται και μετά δε μιλιούνται οπότε αναγκαστικά ζητούν μετακίνηση σε άλλο τμήμα κ.ο.κ. 

Φυσικά με τόσα άτομα είμαστε σαν ένα χωριό που τα κουτσομπολιά δίνουν και παίρνουν καθημερινά στα διαλείμματα, στην καντίνα κτλ.

image from favim.com

Που είναι τα υπόθετα;!

Με αφορμή το ποστ της Γουρουνέλλας και μια κουβέντα που έκανα πρόσφατα με τον ζούζουνο θυμήθηκα να γράψω για τους νέους και άκρως "εμφάνταστους" (καμία σχέση!) λόγους για τους οποίους τσακωνόμαστε απ'τον καιρό που ήρθε το μωράκι στη ζωή μας.

Πρώτος και σημαντικότερος το πόσο κοιμήθηκε ο καθένας και δεύτερος ποιος είναι πιο κουρασμένος. Είναι ένας λόγος απ'τον οποίο πηγάζουν όλοι οι άλλοι γιατί ως γνωστό όταν είσαι κουρασμένος όλα μεγεθύνονται και το πιο ασήμαντο μοιάζει απίστευτα σημαντικό.. εννοείται χωρίς να είναι.

Τα φιλικουτούνια...

ή αλλιώς Τα πιτσουνάκια.
Τώρα που περνώ αρκετές ώρες με το μωρό στο υπνοδωμάτιο έχω προσέξει έξω απ'το παράθυρο ένα ζευγαράκι περιστεράκια.
Αρχικά είδα μόνο το ένα να κάνει χαμηλές πτήσεις γύρω απ'το δέντρο της αυλής μας και τη στέγη του γείτονα.

Tα computer et moi

Αγαπώ τα κομπιουτερ το'χω δηλώσει πολλές φορές εδωμέσα. Έτσι σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας τη σχέση που έχουμε, η οποία ξεκινά από τότε που ήμουν περίπου 12 χρονών. 
Λοιπόν ας αρχίσω απ'την αρχή..

Δέκα χρόνια πριν, το 1988 ο πατέρας μας ρώτησε εμένα και την αδελφή μου τι θέλουμε για τα Χριστούγεννα: βίντεο ή κομπιουτερ; Εμείς τι ήταν το κομπιουτερ καλά καλά δεν ξέραμε. Ενώ το βίντεο ξέραμε και παραξέραμε γιατί όλοι οι συμμαθητές, οι συμμαθήτριες, τα παιδιά στη γειτονιά είχαν και έβλεπαν εκεί τον Στάθη Ψάλτη, τον Σταμάτη Γαρδέλη κι όλους τους άλλους στις βιντεοκασέττες, ήταν τότε η χρυσή εποχή τους βλέπετε. Ο μπαμπάς μου ήθελε να πάρει κομπιουτερ και μας εξήγησε τι είναι και τι δυνατότητες έχει, αλλά εμείς όπως ήταν φυσικό θέλαμε βίντεο. Μας το αγόρασε και έτσι η σχέση μας με τα κομπιουτερ επιβραδύνθηκε κατά μερικά χρόνια.. 

Όχι πολλά όμως γιατί στο λύκειο είχαμε μάθημα για κομπιουτερ. Ήταν αν θυμάμαι καλά κάθε Δευτέρα μεσημέρι. Είχαμε μάλιστα και αίθουσα υπολογιστών. Το μάθημα; Basic, και κάτι τέτοια που ήταν βασικά γλώσσες προγραμματισμού κι έπρεπε να μάθουμε τι εντολές να δίνουμε κτλ. Μας έκανε και διαγώνισμα θυμάμαι ο καθηγητής, τον θυμάμαι καθαρά ήταν φαλακρός με μουστάκι και μικρό μούσι σαν τον Ντ'Αρτανιάν απ'τους Τρεις Σωματοφύλακες.

 Το μάθημα των ηλεκτρονικών υπολογιστών δε με ξετρέλαινε γιατί δε μ'αρεσε να αποστηθίζω όλες αυτές τις εντολές. Δεν το αντιπαθούσα εντελώς όπως τα περισσότερα αλλά το έβρισκα βαρετό. Μόνο όταν πηγαίναμε στην αίθουσα υπολογιστών μου άρεσε, πράγμα όμως που δεν γινόταν συχνά. Φυσικά όπως γρήγορα αποδείχτηκε τσάμπα παιδευόμαστε τότε να μαθαίνουμε όλα αυτά, αφού μας ήταν όπως φάνηκε παντελώς άχρειστα μιας και τα κομπιουτερ προχωρούν με αστραπιαίες ταχύτητες και σταμάτησαν γρήγορα να απαιτούν να είσαι μινι-προγραμματιστής για να τα χειριστής (thank God!!)

Και φτάνουμε στο καιρό που ήμουν φοιτήτρια, πήγαινα στη βιβλιοθήκη του πανεπιστήμιου που και που και μας το άνοιγα και μας βοηθούσαν οι βιβλιοθηκάριοι για να μπούμε στις ιστοσελίδες που θέλαμε, αλλά ήταν περιορισμένος ο χρόνος που είχε δικαίωμα ο κάθε φοιτητής να κάτσει και δεν προλάβαινα ποτέ να κάνω ό,τι ήθελα.

Κάποτε ήρθε ο καιρός να γράψω τη πτυχιακή. Ήθελα να τη γράψω μόνη μου για να την κάνω όπως θέλω (μέχρι τότε τις εργασίες μου τις έδινα για δακτυλογράφηση στα φωτοτυπάδικα) και μου έφερε ο πατέρας μου ένα pc με γίντοους '95 στο σπίτι. Δεν θυμόμουν ούτε πως άνοιγε καλά-καλά. Μου το άνοιγε ο μπαμπάς κι εγώ απλά πήγαινα στο γραφέα (ούτε ότι λεγόταν γουορντ δεν νομίζω να ήξερα) και έγραφα. Για να ανεβάσω μια απλή εικόνα ζήταγα βοήθεια, βασικά μου την ανέβαζαν άλλοι, για να επεξεργαστώ κάτι πέρα του κειμένου ούτε λόγος. Το κομπιουτερ ήταν παλιό και δανεικό για την εργασία και δεν είχε σύνδεση στο ιντερνετ. Μια μέρα χάλασε αυτό και μου έφερε ο μπαμπάς και πάλι δανεικό,  ένα λαπτοπ. Αυτό είχε και σύνδεση στο ιντερνετ. Πολύ μου άρεσε αλλά δεν το είχα για αρκετό καιρό και δεν έμαθα να το χειρίζομαι. 

Το 1999 η Λίζα, μια φίλη μου (που σας έχω ξαναπεί γι'αυτή) μου λέει "πάμε σε νετ-καφέ;" Τότε η Λεμεσός ήταν γεμάτη νετ-καφέ (τώρα έχει 1-2 μόνο απ'οτι ξέρω). Είχε αυτοκίντηο εκείνη οπότε ήρθε και με πήρε. Όταν πήγαμε καθίσαμε μπροστά από ένα pc η κάθε μια και ήρθε η υπάλληλος για να μας το ανάψει. Που μπήκαμε; Μα που αλλού; Στο irc βεβαίως-βεβαίως. Μετά από κείνη την πρώτη φορά ακολούθησαν πολλές άλλες σε διάφορα νετ-καφέ.

Όμως ήταν δύσκολο να συντονιστούμε και σε μια φάση πήρε κομπιουτερ σπίτι της έτσι πηγαίναμε όλο και πιο αραιά. Άρχισα κι εγώ να ζητώ να μου πάρει ο πατέρας μου ένα γιατί δε δούλευα και δεν μπορούσα να αγοράσω. Το πρώτο που μου πήρε ήταν μεταχμειρισμένο. Ήταν όμως κατάδικο μου. Σύνδεση με μόντεμ φυσικά.... Θυμάστε τον ήχο που έκανε για να συνδεθεί;  Για μένα αυτός ο ήχος ήταν  σαν την καλύτερη μελωδία, τον αγαπούσα πολύ. Θυμάστε πόσο αργή ήταν η σύνδεση;  Πόσες ώρες κάναμε για να κατεβάσουμε 1 τραγουδάκι; 

Άρχισα λοιπόν τα 10ωρα στο irc να μιλώ σε κεντρικές σελίδες και με άτομα που δεν γνώριζα 1-2-1. Υπήρχαν πολλά βλήτα που σου την  έπεφταν ή έγραφαν χυδαία κρυμμένα πίσω απ'την ανωνυμία, αλλά που και που τύχαινε να συναντήσεις κάποια άτομα της προκοπής που μπορούσες να κάνεις ωραίες κουβέντες.

Στην πορεία γνωρίστηκα με πολλά παιδιά από κει, αγόρια και κορίτσια. Κάναμε και συγκεντρώσεις, πηγαίναμε για καφέ, ποτό, χορο. Φιλίες δεν κράτησα αλλά ήταν ωραία φάση, κάναμε πολλά γέλια και πλάκες μεταξύ μας. Θυμάμαι μια κοπέλα τη Τζένη ήταν πολύ γλυκιά και καλή. Μίλαγε απ'ότι μου είχε πει σε όλους όσοι της μιλούσαν στο irc και αυτοί της έστελναν όλο ιούς. Αναγκαζόταν ο αδελφός της να κάνει φορματ στο κομπιουτερ της κάθε τρεις και λίγο!

Η μανία με  το irc μετά από κάποια χρόνια πέρασε. Το πάθος με το διαδύκτιο και τα κομπιουτερ όμως όσο περνά ο καιρός δυναμώνει. Ειδικά από τότε που ανακάλυψα τα μπλογκς και παντρεύτηκε η αγάπη μου για ανάγνωση με την αγάπη μου για γράψιμο κόλλησα κυριολεκτικά.

Σε όλες τις δουλειές που έχω δουλέψει πάντα έχω ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή μπροστά μου, για να δουλεύω. Αν πάω κάπου και δεν έχω pc τότε, μέχρι να μου φέρουν, νιώθω ότι δε δουλεύω ό,τι κι αν με βάλουν να κάνω. Το πρώτο πράγμα που κάνω μόλις μπω στο γραφείο είναι να το ανοίξω κι το τελευταίο πριν φύγω να το κλείσω. Μόλις επιστρέψω στο σπίτι πολύ συχνά το ανοίγω και παλι για κανένα 3ωρο. Ψάχνω ότι μου κατεβεί στο γούγλη, γράφω στο μπλογκ μου, διαβάζω τα μπλογκ σας, κάνω αγορές και γενικά οταν κάθομαι μπροστά του ο χρόνος κυλά σαν νεράκι γιατί κυλά απίστευτα ευχάριστα.

Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές είναι παράθυρα στον κόσμο και μας φέρνουν πιο κοντά δε μας απομακρύνουν όπως λένε όσοι δεν ασχολούνται ή τα φοβούνται. Ρόλο παίζει πως τα χειρίζεται ο καθένας. Απ'τη μια αν τα χρησιμοποιείς σαν βοηθητικά και συμπληρωματικά των αναγκών σου μόνο καλά σου προσφέρουν. Πότε στο παρελθόν είχε ο απλός άνθρωπος ένα τέτοιο πλούτο πληροφοριών στα δάκτυλα του; Ποτέ! Η γνώση είναι δύναμη κι εμέις την έχουμε στα χέρια μας μέσα απ'αυτά τα μηχανήματα. Απ'την άλλη αν τα χρησιμοποιείς σαν αντικατάστατο της ζωής τότε αρχίζουν τα προβλήματα..

Όπως καταλάβατε η ιστορία δεν έχει τέλος γιατί η σχέση μας είναι συνεχιζόμενη και η αγάπη μας όλο και δυναμώνει! ;)

Ζευγάρια χωρίς ερωτική ζωή

Γράφει: Τζελέπη Ειρήνη, Συμβουλευτική Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

Πολλά ζευγάρια, κατά την πορεία της συμβίωσης ή του γάμου, δηλώνουν μείωση της ερωτικής τους επιθυμίας αλλά και μείωση της συχνότητας με την οποία έχουν ερωτική επαφή με τον σύντροφό τους.

Συχνά η μείωση αυτή οδηγεί σταδιακά σε πλήρη απομάκρυνση από τη σεξουαλική δραστηριότητα, με αποτέλεσμα η ζωή του ζευγαριού να συνεχίζει να ‘υπάρχει’ σε μια νέα -συχνά απροσδόκητη- πραγματικότητα: την απουσία του σεξ. Πολλές οι αιτίες και οι δικαιολογίες που αναφέρονται, όπως η κούραση, η συνήθεια, οι απαιτήσεις της καθημερινότητας, το άγχος της δουλειάς…

Οι αιτίες αυτές είναι πράγματι σημαντικές και θα δικαιολογούσαν την παροδική μείωση της ερωτικής διάθεσης ή και τη μείωση της συχνότητας των ερωτικών επαφών, όχι όμως και την ανυπαρξία της.

Είναι γεγονός ότι σε πολλά ζευγάρια η ερωτική διάθεση δεν επανέρχεται ποτέ, συχνά μάλιστα συνοδεύεται και από σταδιακή απομάκρυνση ακόμη και από σκέψεις, εικόνες, σεξουαλικές φαντασιώσεις κοκ. Μοιάζει σαν να γίνεται ‘συνήθεια’ και το ζευγάρι δεν ενδιαφέρεται πια για σεξουαλική δραστηριότητα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, που είναι και οι πιο δύσκολες, λέγεται χαρακτηριστικά ότι το ζευγάρι δεν έχει πλέον ούτε την επιθυμία για να επιθυμήσει τη σεξουαλική δραστηριότητα!

Μια τέτοια εξέλιξη όμως πληγώνει βαθιά το ζευγάρι και προκαλεί έντονη δυσαρέσκεια και αμηχανία και στους δύο συντρόφους. Οι ίδιοι δεν θέλουν να συνειδητοποιήσουν την κατάσταση και κρύβουν το ‘μυστικό’ ακόμη και από τον ίδιο τους τον εαυτό. Ένα αίσθημα ντροπής επικρατεί… Σε συζητήσεις φίλων ή γνωστών, όταν αναφέρεται το θέμα της σεξουαλικής δραστηριότητας, γελούν αμήχανα, δεν ξέρουν τι να πουν.

Αναφέρουν κάτι τετριμμένο ή λένε ψέματα νιώθοντας μειονεκτικά γι’ αυτό που τους συμβαίνει. Πώς γίνεται αλήθεια να τους συμβαίνει αυτό… Μήπως οι ίδιοι δεν είναι δύο απλοί και φυσιολογικοί άνθρωποι;

Αίσθηση απαξίωσης

Η σεξουαλική δραστηριότητα, πέρα από την εκπλήρωση βιολογικών αναγκών, αποτελεί για κάθε άνθρωπο ένα βαθύτερο εσωτερικό κομμάτι του εαυτού του που αναζητεί έκφραση και εξωτερίκευση.

Ο άνθρωπος που νιώθει ότι δεν μπορεί να εκφράσει αυτό το κομμάτι του εαυτού του μοιάζει να ζει ‘κουβαλώντας’ τον εαυτό του, με μια αίσθηση απογοήτευσης ότι δεν επικοινωνεί και δεν εκφράζεται στους άλλους γύρω του. Ένα βαθύτερο κομμάτι του ψυχισμού του αναζητά αναγνώριση και επιβεβαίωση η οποία ποτέ δεν έρχεται…

Η απογοήτευση είναι μεγάλη… Μήπως κάτι πάει στραβά με τον ίδιο; Αρνητικές εικόνες και σενάρια για τον εαυτό του επικρατούν στη σκέψη του και τον διχάζουν. Οι άλλοι ζουν φυσιολογικά, ενώ ο ίδιος όχι. Ο ίδιος νιώθει μειονεκτικά…

Η αίσθηση απαξίωσης που διαμηνύεται από τον σύντροφο μέσω της ανυπαρξίας της ερωτικής διάθεσης είναι επίσης έντονη. Το σώμα, η συμπεριφορά, η παρουσία του γενικότερα δεν βρίσκει ανταπόκριση και αναγνώριση στο πρόσωπο συντρόφου του. Άλλωστε, η ερωτική επιθυμία του άλλου μπορεί να ζωντάνευε και τη δική του επιθυμία, να ένιωθε και ο ίδιος (η ίδια) πιο επιθυμητός. Η απογοήτευση και η θλίψη επικρατούν...

Συσσώρευση θυμού

Τι μπορεί να έχει οδηγήσει ένα ζευγάρι σε μια τόσο ριζική διακοπή της επικοινωνίας του; Το ζευγάρι που απομακρύνεται ερωτικά έχει αρχίσει και συσσωρεύει έντονο θυμό στη σχέση του, τον οποίο μάλιστα δεν συνειδητοποιεί και δεν εκφράζει. Πολλές απογοητεύσεις και ρήξεις που οφείλονται σε καθημερινά και ρεαλιστικά ζητήματα μπορεί να έχουν συμβάλει σε αυτό.

Σημαντικές αντιπαλότητες, διεκδικήσεις και συγκρούσεις μπορεί να επικρατούν. Άλλα προβλήματα μπορεί να έχουν υπάρξει πιο σοβαρά… Το βέβαιο πάντως είναι ότι η ‘εικόνα’, το πρότυπο και η φαντασίωση που είχε ο ένας για τον άλλον έχουν σημαντικά τροποποιηθεί. Πριν ήταν αλλιώς, τώρα ο ίδιος άνθρωπος μοιάζει σαν να είναι ένας ‘άλλος’, ένας άνθρωπος που προκαλεί κατά βάση αρνητικά συναισθήματα.

Μέσα στη ροή της καθημερινότητας, τα αρνητικά αυτά συναισθήματα συχνά καλύπτονται με διάφορες εκλογικεύσεις. Κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής όμως, όπου επικρατεί το ένστικτο και ο παρορμητισμός, ο έλεγχος αυτός δεν επαρκεί για να απωθηθούν τα βαθύτερα συναισθήματα και οι επιθυμίες των δύο συντρόφων. Ο θυμός, η αντιπάθεια, η μη αποδοχή εκδηλώνονται με διάφορους τρόπους, όπως την τάση απομάκρυνσης, την αποφυγή της εγγύτητας, των χαδιών και γενικότερα την τάση απομάκρυνσης και συνεύρεσης με τον άλλον.

Άρνηση έκφρασης

Παράλληλα, το ίδιο το ζευγάρι δεν επικοινωνεί και δεν συζητά για την εξέλιξη της σχέσης του. Παρατηρείται σημαντική άρνηση έκφρασης και αντιμετώπισης της κατάστασης που μπορεί να οφείλεται σε διάφορους λόγους: το φόβο του χωρισμού και της εγκατάλειψης, την τάση ενοχοποίησης ότι κάποιος από τους δύο ‘φταίει’ περισσότερο για την αποφυγή της σεξουαλικής δραστηριότητας, ότι κάποιος από τους δύο είναι ‘προβληματικός’ στο σεξ κοκ.

Παράλληλα, οι δύο σύντροφοι που βιώνουν μια τέτοια εξέλιξη στη σχέση τους είναι συχνά πολύ ‘μπερδεμένοι’ οι ίδιοι σχετικά με τα αίτια του προβλήματος. Η καταπιεσμένη ερωτική διέγερση και έκφραση σε συνδυασμό με τη θλίψη και το πένθος για μια σχέση που τη βιώνουν σιγά σιγά να σβήνει, δημιουργούν πολλά αντιφατικά συναισθήματα.

Σταδιακά, ένα τείχος υψώνεται ανάμεσα στους δύο συντρόφους που τους απομακρύνει περισσότερο. Η σχέση ‘παγώνει’ σεξουαλικά, καθώς η συναισθηματική επικοινωνία ανάμεσα στο ζευγάρι έχει πλέον διακοπεί. Η σεξουαλική δραστηριότητα αποτελεί εξάλλου πάντα ένα ‘παράθυρο’ μέσα από το οποίο μπορεί κανείς να παρατηρήσει με τον καλύτερο τρόπο τη συναισθηματική επαφή, την επικοινωνία αλλά και την εξέλιξη μιας σχέσης στην πορεία του χρόνου.

Πολλοί άντρες και γυναίκες αναζητούν συχνά ιατρική/ φαρμακευτική βοήθεια προς ανεύρεση της χαμένης τους λίμπιντο, αρνούμενοι ουσιαστικά να παρατηρήσουν οι ίδιοι τον εαυτό τους αλλά και την κατάσταση στην οποία έχει υπεισέλθει η σχέση τους μέσα από αυτό το ‘παράθυρο’. Εκεί που όλα φαίνονται τόσο καθαρά...

Ματαίωση προσδοκιών

Δύο σύντροφοι που απομακρύνονται συναισθηματικά και ερωτικά νιώθουν κατά βάθος ότι οι προσδοκίες που είχαν από τον σύντροφό τους έχουν ματαιωθεί. Κάθε άντρας ή γυναίκα εισέρχεται σε μια σχέση με τις προσωπικές του επιθυμίες και προσδοκίες για το μέλλον, για αυτό που ο ίδιος επιθυμεί η σχέση να εκπληρώσει για εκείνον, για τα όνειρα που έχει κάνει για τη ζωή και για το ρόλο που επιθυμεί να παίξει στη ζωή του ο σύντροφός του.

Η αίσθηση ότι η σχέση δεν εκπληρώνει πια το σκοπό για τον οποίο είχε αρχικά -συνειδητά ή ασυνείδητα- δημιουργηθεί, οδηγεί το ζευγάρι σε συναισθηματική απομάκρυνση, απογοήτευση, επομένως και σε σεξουαλική απομάκρυνση.

Η δυσκολία όμως εδώ αφορά ουσιαστικά το γεγονός ότι ο καθένας μας ατομικά συνήθως δεν γνωρίζει ο ίδιος τις προσδοκίες με τις οποίες εισέρχεται σε μια σχέση. Δεν γνωρίζει επίσης τον τρόπο με τον οποίο επιθυμεί να εκπληρωθούν. Παράλληλα, συμβαίνει κάτι παράξενο! Όταν αρχίσουμε να νιώθουμε ότι κάποια προσδοκία μας δεν εκπληρώνεται, μεταφέρουμε, χωρίς να το συνειδητοποιούμε, στο πρόσωπο του συντρόφου και της παρούσας σχέσης και όλες τις προηγούμενες απογοητεύσεις και ματαιώσεις που έχουμε βιώσει σε προηγούμενες σχέσεις μας, ερωτικές ή μη. Οι προβολές αυτές είναι έντονες και μας μπερδεύουν περισσότερο.

Παράλληλα, το πρόσωπο στο οποίο χρεώνουμε όλες τις ματαιώσεις του παρελθόντος δεν γνωρίζει καν τους ‘ανοιχτούς λογαριασμούς’ που εμείς διαπραγματευόμαστε στο μυαλό μας. Πολλές παρανοήσεις και παρεξηγήσεις ξεκινούν με αυτόν τον τρόπο, έλλειψη συνεννόησης, λογομαχία, και το ζευγάρι δεν συνειδητοποιεί πώς κάθε φορά φτάνει σε έναν καβγά χωρίς να το καταλαβαίνει. Οι συγκρούσεις μοιάζει να ξεκινούν από το τίποτα…

Επίλογος

Τα σεξουαλικά προβλήματα είναι πάντοτε προβλήματα συναισθηματικής φύσης και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζονται. Οι προσπάθειες ανανέωσης και αναζωογόνησης μιας σχέσης με διάφορους τρόπους βοηθούν περιστασιακά, αλλά το κύριο βάρος πέφτει πάντα στη βελτίωση της ποιότητας της σχέσης του ζευγαριού.

Η βελτίωση της επικοινωνίας διαρρηγνύει τις άμυνες που έχει ορθώσει ο ένας σύντροφος απέναντι στον άλλον και τον έχουν απομακρύνει από τη σχέση. Οι άμυνες αυτές τον κάνουν άλλωστε, ενώ επιθυμεί πολλά θετικά από τη σχέση, να είναι πάντα σε επιφυλακή για μια αρνητική έκβαση…

Η συνήθης συμβουλή λοιπόν της άμεσης συζήτησης και επικοινωνίας λαμβάνει ιδιαίτερη βαρύτητα. Έτσι διασαφηνίζονται οι παρεξηγήσεις, τα προβλήματα λαμβάνουν εξαρχής τις σωστές τους διαστάσεις και αφορούν, αν μη τι άλλο, τα πρόσωπα στα οποία πραγματικά ανήκουν! Με αυτό τον τρόπο το ζευγάρι νιώθει ότι αποκτά και πάλι έλεγχο στη ροή και την πορεία της σχέσης και ορίζει ζωντανά την εξέλιξή της. Δεν λιμνάζει στη σχέση, αλλά είναι ο κύριος και βασικός πρωταγωνιστής της!

http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=7621

Απιστία ή Πολυγαμία

Γράφουν: Ζήσης Παπαθανασίου, Επίκουρος καθηγητής Γυναικολογίας, Μαρίνα Μαυροφείδη, Ψυχολόγος, ΒΑ (Hons) Psychology, Ελληνικό Σεξολογικό Ινστιτούτο

Η έννοια της απιστίας είναι όρος κοινωνικός. Στη Βιολογία ο αντίστοιχος όρος είναι η πολυγαμία και επομένως, από καθαρά βιολογική σκοπιά, όλοι μας είμαστε πολυγαμικοί. Η κοινωνική ηθική, η οποία καθοδηγούνταν από τη θρησκεία, προωθούσε τον θεσμό της οικογένειας. Οι κοινωνικές όμως αλλαγές έφεραν νέες ηθικές αντιλήψεις. Σήμερα, επικρατούν η ηθική της πλειονότητας, που θεωρεί ηθικό ό,τι κάνει η πλειονότητα των ανθρώπων και δίνει εύκολο άλλοθι για συμπεριφορές που νομιμοποιούνται, επειδή το ίδιο κάνουν και οι άλλοι.

Κατά καιρούς, πολλά έχουν γραφεί περί απιστίας, τόσο στον Τύπο όσο και στην επιστημονική βιβλιογραφία. Αντιλήψεις, όπως 'Ολοι είμαστε άπιστοι', 'Οι άνθρωποι απιστούν επειδή δεν είναι ερωτευμένοι με τον σύντροφό τους', 'Αυτοί που απιστούν είναι περισσότερο σεξουαλικοί από τους άλλους', 'Η απιστία είναι το αποτέλεσμα της αποτυχίας ή της παραίτησης του άλλου συντρόφου' είναι συχνά παραπλανητικές, μιας και δεν ανταποκρίνονται πάντα στην πραγματικότητα.

Η έννοια της απιστίας είναι όρος κοινωνικός. Στη Βιολογία ο όρος 'απιστία' δεν ευσταθεί. Ο αντίστοιχος όρος στην επιστήμη της Βιολογίας είναι η πολυγαμία. Εν δυνάμει, μιλώντας από καθαρά βιολογική σκοπιά, όλοι μας είμαστε πολυγαμικοί.

Αρκετοί Αμερικανοί επιστήμονες και ερευνητές επικέντρωσαν την προσοχή τους στους γενετικούς παράγοντες αυτής της πτυχής της ανθρώπινης συμπεριφοράς, δηλαδή της απιστίας. Επειδή, όμως, τα πράγματα στη φύση είναι πολύπλοκα ως προς την αιτιολογία τους και τη γένεση των φαινομένων, οι Ευρωπαίοι επιστήμονες μιλούν συνήθως για ένα βιοψυχοκοινωνικό μοντέλο που διαμορφώνει τις ανθρώπινες συμπεριφορές. Σύμφωνα με το μοντέλο αυτό, οι συμπεριφορές έχουν μεν ένα γονιδιακό προφίλ, ελέγχονται όμως και καθορίζονται από πολιτισμικούς, κοινωνικοοικονομικούς, περιβαλλοντικούς και άλλους παράγοντες.

Η ανθρώπινη σεξουαλικότητα έχει αναπτύξει από αιώνες δύο ισχυρούς δεσμούς, έναν με τη θρησκεία και έναν με την ηθική. Η θρησκεία προωθεί την αγάπη, όχι όμως τον έρωτα και το σεξ. Ετσι, περιορίζει το σεξ στο πλαίσιο του γάμου και για τον σκοπό της αναπαραγωγής. Η κοινωνική ηθική, μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, η οποία καθοδηγούνταν από τη θρησκεία, προωθούσε τον θεσμό της οικογένειας. Οι κοινωνικές όμως αλλαγές που ακολούθησαν έφεραν καινούριες ηθικές αντιλήψεις, πιο χαλαρές από αυτές που επικρατούσαν στο παρελθόν.

Σήμερα, δύο ηθικές επικρατούν: η ηθική της πλειονότητας και η ατομικιστική ηθική. Η ηθική της πλειονότητας θεωρεί ηθικό ό,τι κάνει η πλειονότητα των ανθρώπων και δίνει εύκολο άλλοθι για συμπεριφορές που 'νομιμοποιούνται', επειδή το ίδιο κάνουν και οι άλλοι. Ετσι, κάποιος που επιθυμεί να απενοχοποιήσει την απιστία μπορεί να επικαλεστεί την υψηλή συχνότητά της.

Η ατομικιστική ηθική θεωρεί ηθική πράξη αυτό που επιθυμεί και διαμορφώνει ο καθένας ξεχωριστά. Αυτή είναι μια ελαστικότερη ηθική που διαμορφώνεται από το κάθε άτομο ξεχωριστά, με δικά του προσωπικά κριτήρια και επιλογές. Είναι η θεώρηση που ουσιαστικά καταργεί την κοινωνική ηθική, τείνοντας να καταργήσει την έννοια του πλαισίου, όπου εμπίπτουν οι κοινώς αποδεκτές στάσεις και συμπεριφορές. Κάποιος που λειτουργεί σε ατομικιστικό πλαίσιο δύναται να απατά τον σύντροφό του επειδή είναι πολυγαμικός και δεν είναι υποχρεωμένος να απολογηθεί γι' αυτό.

Στη δεκαετία του '70, εντάθηκε η άποψη της απόλυτης ταύτισης των δύο συντρόφων σε επίπεδο επιθυμιών, στόχων και επιλογών, που εκφράστηκε μέσα από τη λογική είμαστε 'δύο σε ένα'. Οσο η ταύτιση αυτή γινόταν όλο και πιο απόλυτη τόσο καλύτερα ο στόχος είχε επιτευχθεί. Παράλληλα όμως, εκείνη τη χρονική περίοδο, οι στάσεις απέναντι στη σεξουαλικότητα είχαν γίνει πλέον πιο φιλελεύθερες, ως επακόλουθο της σεξουαλικής επανάστασης.

Ετσι, το μοντέλο αυτό δεν ήταν δυνατόν να επιζήσει για πολύ. Η απόλυτη ταύτιση δημιουργούσε στην ουσία πολλά προβλήματα, χωρίς να αφήνει περιθώριο αυστηρά προσωπικής ζωής. Σχηματικά, οι δύο κύκλοι, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν τον καθένα από τους δύο συντρόφους, ταυτίστηκαν απόλυτα. Το μοντέλο αυτό δεν είχε την τύχη να επιζήσει περισσότερο από μία δεκαετία. Οι θεωρητικοί κύκλοι άρχισαν να απομακρύνονται ο ένας από τον άλλο. Το τέλος του 20ού αιώνα βρήκε τους δύο κύκλους με όλο και μικρότερη επικάλυψη. Τα επικαλυπτόμενα τμήματα των κύκλων συμβολίζουν το κοινό κομμάτι της ζωής, τους κοινούς στόχους και τα κοινά ενδιαφέροντα.

Σήμερα, αρκετά ζευγάρια λειτουργούν σε δύο πεδία της καθημερινότητας: στο κοινό, το οποίο μοιράζονται και στο αυστηρά προσωπικό του καθενός. Η ανάγκη για προσωπικό χώρο του καθενός σε μια σχέση γίνεται σήμερα αποδεκτή από όλους τους εμπλεκόμενους με το θέμα ειδικούς, ψυχολόγους, γιατρούς και κοινωνιολόγους.

Τι περιέχει άραγε το προσωπικό πεδίο του κάθε συντρόφου; Σίγουρα, το παρελθόν του, τις αναμνήσεις του, τη φαντασία του, τα προσωπικά ενδιαφέροντα και τα όνειρά του. Θα μπορούσε ακόμα να περιέχει επαγγελματικούς στόχους και ενδιαφέρον για προϋπάρχοντα παιδιά από προηγούμενο γάμο και το ενδιαφέρον για τους προγόνους του. Το ζητούμενο είναι αν σε αυτό το προσωπικό κομμάτι μπορεί να χωρέσει μια άλλη σεξουαλική σχέση.

Σύμφωνα με έρευνα του Ελληνικού Σεξολογικού Ινστιτούτου που διεξήχθη στο διάστημα μεταξύ Νοεμβρίου του 2001 και Ιανουαρίου του 2002, από τους 234 άντρες που ρωτήθηκαν, το 61,9%, και από τις 245 γυναίκες, το 40,8%, είχαν σε κάποια στιγμή της ζωής τους μια ευκαιριακή ή μια μόνιμη παράλληλη σχέση. Αντιθέτως, το 48,8% όλων των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι δεν είχαν ποτέ.

Η Ιατρική Σεξολογία ορίζει πλαίσιο σεξουαλικής συμπεριφοράς μιλώντας για φυσιολογική σεξουαλική συμπεριφορά, για οριακές συμπεριφορές και για παραφιλίες (διαστροφές). Το πλαίσιο όμως αυτό υπαγορεύεται από την ηθική της κοινωνίας. Το ζητούμενο είναι αν η ίδια η σεξουαλικότητα μπορεί να λειτουργήσει χωρίς πλαίσιο, σε εποχές, μάλιστα, που οι ηθικοί κανόνες είναι περισσότερο χαλαροί. Σε περιόδους, όμως, χαλαρότητας ή ανυπαρξίας κανόνων εμφανίζεται αποχή από την ερωτική δραστηριότητα.

Αν, όμως, το πλαίσιο της σεξουαλικότητας, το οποίο εμπεριέχει και το ενδεχόμενο της απιστίας, δεν τίθεται τελικά ούτε από τη θρησκεία ούτε από την ηθική, τότε οφείλει να οριστεί από το ίδιο το ζευγάρι! Οι δύο σύντροφοι πρέπει να συμφωνήσουν για το ποια συμπεριφορά είναι αποδεκτή στη σχέση τους. Δεν θα ήταν λάθος να συζητήσουν περί απιστίας και να θέσουν τους κανόνες εκείνους που θα καλούνται να ακολουθήσουν και οι δύο, προκειμένου να διασφαλίσουν την 'ακεραιότητα' και την επιβίωση της σχέσης, να προστατέψουν τον καθένα από το να πληγωθεί και να μην κλονιστούν τα αισθήματα αγάπης και εμπιστοσύνης που μοιράζονται.

http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=6441

Γάμος και προβλήματα

Οι παλιές καλές μέρες που ήταν γεμάτες ενδιαφέρον και δράση έχουν περάσει και τη θέση τους πήραν μέρες ίδιες μεταξύ τους.

Ανία στο γάμο
Είναι μια κατάσταση την οποία αντιμετωπίζουν πολλά ζευγάρια, ειδικά αυτά που είναι μαζί πολλά χρόνια. Ανία σημαίνει «έλλειψη ενδιαφέροντος». Άρα, όταν μιλάμε νια ανία στο γάμο, μιλάμε για μια καθημερινότητα χωρίς ερεθίσματα με ιδιαίτερο νόημα. Αυτό σημαίνει ότι ο ένας από τους δύο συζύγους δεν δίνει στον άλλον ευκαιρίες για ενθουσιασμό, επικοινωνία ή δραστηριότητα, ευκαιρίες που να έχουν αρκετό νόημα και ενδιαφέρον. Είναι σημαντικό να φέρνει το ζευγάρι στη ζωή του ερεθίσματα. Όταν αυτό δεν γίνεται, το μόνο που μένει είναι μια δεδομένη ρουτίνα.

Πού οφείλεται;
• Η ανία δεν οφείλεται σε πολλά και διάφορα λάθη του ζευγαριού, αλλά σε ένα και μοναδικό: την απουσία αλλαγών που κεντρίζουν το ενδιαφέρον, την έλλειψη ερεθισμάτων, του καινούργιου και, ακόμη χειρότερα, του παλιού αλλά επιθυμητού! Για παράδειγμα, αν αγαπούσατε πολύ τα ταξίδια ή τις συναντήσεις με φίλους και από κάποιο σημείο και μετά σταματήσατε και τα δύο τότε αυτό γίνεται λόγος ανίας και δυσαρέσκειας.

• Για να είναι ένας άνθρωπος σε θέση να προσφέρει ερεθίσματα, θα πρέπει να αλλάζει ο ίδιος μέσα στο χρόνο, να εξελίσσεται, να αναζητά καινούργια ενδιαφέροντα, να τον απασχολεί τι απ' όλα αυτά ενδιαφέρει και τον σύντροφο του. Ωστόσο, για διάφορους ψυχολογικούς λόγους πολλοί άνθρωποι βολεύονται στη ρουτίνα που τους προσφέρει ασφάλεια και έτσι περιορίζουν και τον σύντροφο τους.

Σχεδόν πάντα πρόκειται για ζευγάρια που κάποιος από τους δύο έχει ουσιαστικά σταματήσει να νιώθει τον σύντροφο του ή έχει πάψει να επενδύει
αρκετά στην κοινή τους σχέση.

• Όταν η συναισθηματική κατάσταση του ενός από τους δύο δεν είναι καλή, το κίνητρο για κοινή δράση και ζωή είναι μειωμένο. Το «κλειδί» της λύσης βρίσκεται στο να είναι σε καλή συναισθηματική κατάσταση και οι δύο σύντροφοι. Να καλύπτουν σε ικανοποιητικό βαθμό τις ανάγκες τους, να νιώθουν ότι όντως είναι μαζί, να αισθάνονται πλήρεις και ασφαλείς και να μην έχουν άλυτα προσωπικά προβλήματα να τους επιβαρύνουν.

Ο ρόλος των παιδιών
Τα παιδιά είναι ανεξάρτητες προσωπικότητες και κανένα δεν ταυτίζεται απόλυτα με κάποιον από τους γονείς του. Με αυτή την έννοια φέρνουν καινούργια πράγματα στην οικογένεια καθώς μεγαλώνουν και βάζουν τους γονείς σε δημιουργικές διαδικασίες.

Άρα ο ρόλος τους για τη σχέση μπορεί να είναι θετικότατος. Παρ' όλα αυτά, π ζωή τους ανήκει μόνο σε αυτά και δεν μπορεί να αναπληρώσει τις ελλείψεις στην προσωπική ζωή των γονιών. Δεν γίνεται ούτε να υποκαταστήσουν τον σύντροφο ούτε να «μπαλώσουν» το ρόλο του.

Πότε ο γάμος κινδυνεύει
Απλούστατα, όταν δεν συμβαίνει τίποτα! Αν ο καθένας πριν πέσει για ύπνο έχει δυσάρεστη «γεύση» από τη μέρα που πέρασε, αν η μέρα αυτή ήταν «άχρωμη και άοσμη», αν η επικοινωνία ή οι δραστηριότητες -ξεχωριστές ή από κοινού- δεν έφεραν κάτι ωραίο ή ενδιαφέρον και αν τέτοιες μέρες συσσωρεύονται για πολύ καιρό, τότε κάποιος από τους δύο θα αντιδράσει πρώτος και θα μπει σε σκέψεις. Αντιδράστε αμέσως αν:

• ρωτάτε ο ένας τον άλλο για τα νέα της ημέρας όλο και λιγότερο.

• βλέπετε τηλεόραση αμίλητοι με τις ώρες.

• δεν μοιράζεστε καινούργια σχέδια.

• οι εκτός σπιτιού σχέσεις (κοινωνικές, επαγγελματικές) σας απορροφούν όλο και περισσότερο.

• παύετε ακόμη και να σκέφτεστε κάτι καινούργιο για τον εαυτό σας.

Είναι αναστρέψιμη η κατάσταση;
Η ζωή προσφέρει χιλιάδες ερεθίσματα και δεν είναι δύσκολο να βρείτε ανάμεσα τους πολλά με ξεχωριστό νόημα και ενδιαφέρον για τον εαυτό σας και το ταίρι σας. Αν έχει χαθεί η επικοινωνία μεταξύ σας, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να απευθυνθείτε σε έναν οικογενειακό σύμβουλο, ο οποίος θα βάλει σε σωστή κατεύθυνση τις προσπάθειες σας για αναζωογόνηση της σχέσης.

Για να ξαναγίνει ο γάμος σας ενδιαφέρων πρέπει να επανέλθουν στη ζωή σας οι καταστάσεις που και οι δύο αγαπάτε αλλά έχουν χαθεί. Ακόμη, μέσα από την προσωπική ανάγκη του καθενός για εξέλιξη και αλλαγή πρέπει να δημιουργηθούν και καινούργιες καταστάσεις που θα ικανοποιούν και θα γεμίζουν και τους δύο.

http://sxeseis.gr/ks_viewthread.php?tid=13968
Aπό το typos.com.cy

Παράγοντες που οδηγούν στην απιστία

από Μυρτώ - sxeseis.gr

Η απιστία τις περισσότερες φορές σηματοδοτεί το τέλος μιας σχέσης ή ενός γάμου. Σε μερικές περιπτώσεις αποτελεί όμως το σήμα κινδύνου και για τα δύο μέλη που εμπλέκονται σε αυτήν , ότι η σχέση τους περνάει μια σοβαρή κρίση. Είναι τρομερά δύσκολο για ένα ζευγάρι να καταφέρει να ξεπεράσει την ύπαρξη της απιστίας. Δεν είναι όμως ακατόρθωτο!

Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που μπορούν να οδηγήσουν στην απιστία και αυτοί οι παράγωντες μπορούν σε αρκετές περιπτώσεις να λειτουργήσουν και συνδιαστικά. Ας δούμε μερικούς από αυτούς.

Ένας από τους ποιο σημαντικούς παράγοντες που οδηγούν στην απιστία είναι η απογοήτευση και η μοναξιά που μπορεί να νιώθει ο εμπλεκόμενος , μέσα στην υπάρχουσα σχέση του ή στον γάμο του. Οι συνεχής καυγάδες , η επικριτική συμπεριφορά ενός συντρόφου ή και τον δύο , κλίμα έντασης και υποτίμησης του ενός προς τον άλλο , η γκρίνια , η ειρωνεία , ο σαρκασμός και η αδιαφορία προκαλούν τα προαναφερόμενα συναισθήματα.

Η απομόνωση επίσης που προκύπτει από την έλλειψη κοινών ενδιαφερόντων μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην εκδήλωση μιας συμπεριφοράς άρνησης που θα οδηγήσει τελικά στην απιστία. Άλλοι τρόποι δημιουργίας απογοήτευσης και αρνητικών συναισθημάτων είναι η έλλειψη επικοινωνίας και η άρνηση για συζήτηση , η αποχή από το σεξ , το σεξ χωρίς συναισθηματικούς δεσμούς , η έλλειψη καθημερινού ενδιαφέροντος για τον / την σύντροφο , η δημιουργία της εντύπωσης πως όλα είναι σημαντικότερα και προηγούνται στις προτεραιότητες από τον /την σύντροφο. (παιδιά , εργασία , πεθερικά κλπ).

Απογοήτευση δημιουργείται και όταν δεν υπάρχει κατανόηση και ευαισθησία προς της συναισθηματικές ανάγκες του /της συντρόφου καθώς και η έλλειψη της πρόθεσης συμφιλίωσης ή συμβιβασμού μετά από μια λογομαχία ή διαφωνία. Ο εγωκεντρισμός , η καταπίεση και ο υπερβολικός έλεγχος , επίσης δημιουργούν κλίμα έντασης και άρνησης ως προς τον / την σύντροφο.

Με τον ίδιο τρόπο που δημιουργείται η απογοήτευση , μπορεί να δημιουργηθεί η ευτυχία η ικανοποίηση και η ολοκλήρωση σε μια σχέση εάν και οι δύο βλέπουν ο ένας τον άλλο καλοπροαίρετα , μαθαίνουν από τα λάθη τους και ξέρουν να συγχωρούν , αποφεύγουν τη αρνητική κριτική και περιορίζονται στην εποικοδομητική κριτική και αισθάνονται τυχεροί που έχουν τον /την σύντροφο τους στην ζωή τους. Όταν η αγάπη και η εκτίμηση εκφράζονται μέσα από τα λόγια , τις πράξεις , το βλέμμα , μέσα από ένα χαμόγελο , σίγουρα η πιθανότητες μιας πιθανής απιστίας περιορίζονται στο ελάχιστο.

Για να δημιουργηθεί ή αγάπη και η τρυφερότητα, οι δύο σύντροφοι πρέπει να κατανοούν ο ένας τον άλλο , να δέχονται και να συζητούν τους φόβους και τις απογοητεύσεις τους , τα όνειρα τους τότε δύσκολα μπορεί να μπει ένα τρίτο άτομο ανάμεσα τους.


Η απάτη , ξεκινάει πολλές σαν μια αθώα σχέση η οποία στην πορεία μετατρέπεται σε εξωσυζυγικό ή παράλληλο δεσμό. Στις περιπτώσεις απογοήτευσης που αναφέραμε πιο πάνω , όταν ένα άτομο συστηματικά προσφέρει χέρι βοηθείας και παρηγοριάς στο απογοητευμένο από την σχέση άτομο , μπορεί σε σύντομο χρονικό διάστημα μετατρέψει την φιλική σχέση σε αισθηματική αφού το απογοητευμένο άτομο βρίσκει την στοργή και την κατανόηση που του λείπουν. Ασυναίσθητα , με αυτό τον τρόπο , δημιουργείται το κατάλληλο κλίμα που μπορεί να ευνοήσει την δημιουργία συναισθημάτων μεταξύ των δύο φιλικών αυτών προσώπων και σε μια επικείμενη απάτη.

Όταν υπάρχει μια εξωσυζυγική σχέση ή ένας παράλληλος δεσμός , το άμεσα εμπλεκόμενο άτομο μεγαλοποιεί τις αρετές του καινούργιου άτομου και μεγαλοποιεί επίσης και τα δικά του συναισθήματα απέναντι στο τρίτο άτομο αφού σε αυτό βρίσκει στοιχεία της σχέσης που του λείπουν. Το άμεσα εμπλεκόμενο άτομο , αφοσιώνεται πλήρως στο τρίτο άτομο , του αφιερώνει όλο τον χρόνο και την ενέργεια του μέχρι που στο τέλος αναπόφευκτα γίνεται αντιληπτό από τον /την σύντροφο του.

Ένας άλλος παράγοντας που μπορεί να οδηγήσει στην απιστία είναι η ανευθυνότητα! Δηλαδή , το να εμπλέκουμε τον εαυτό μας σε καταστάσεις που πιθανό να υποθάλπουν κινδύνους για την σχέση μας. Όταν ο ένας σύντροφος επιδιώκει συστηματικά να συναντιέται σε φιλικό επίπεδο με άτομα του αντίθετου φίλου χωρίς την παρουσία του συντρόφου του , η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ σε τέτοιου είδους εξόδους , η οι έξοδοι σε μέρη που ενθαρρύνουν πιθανά παραστρατήματα χωρίς τον / την σύντροφο μπορούν να προκαλέσουν πρόβλημα σε μια σχέση. Παραδείγματα τέτοιων χώρων : συχνά συνέδρια ή επαγγελματικά ταξίδια με παραμονή ημερών σε ξενοδοχεία , στριπτιζάδικα κλπ

Σε μερικές περιπτώσεις το θέμα απιστία είναι καθαρά ψυχολογικό. Υπάρχουν άτομα στα οποία ο δείκτης αυτοπεποίθησης τους είναι χαμηλός και για να λειτουργήσουν σωστά χρειάζονται την διαρκή προσοχή των άλλων. Τα άτομα αυτά συνήθως παρουσιάζουν τις εξής συμπεριφορές : δεν συγκεντρώνονται εύκολα ή αποσπούνται εύκολα από αυτό που κάνουν , χρειάζονται συνεχή ψυχαγωγία και δράση , δεν είναι συστηματικά συνεπείς στις υποχρεώσεις τους , αμελούν ραντεβού υποσχέσεις και συμφωνίες . Στις περιπτώσεις αυτές , η απιστία αποτελεί επιβεβαίωση και σημασία.

Βασικός λόγος για μια πιθανή απιστία , είναι η αδυναμία σε ένα ζευγάρι να μπορεί να αντιμετωπίζει τους καυγάδες και τις διαφωνίες εποικοδομητικά. Ζευγάρια τα οποία δεν μπορούν να βρουν τρόπους να αντιμετωπίζουν την διαφορετικότητα τους ως άτομα καταλήγουν στην απογοήτευση , που όπως αρχικά εξηγήθηκε οδηγεί στην ανεύρεση κάποιου άλλου συντρόφου.


Δυστυχώς , ζούμε σε μια κοινωνία που πλέον δεν υποστηρίζει τον θεσμό του γάμου ή των μακροχρόνιων σχέσεων. Τα μέσα μαζικής επικοινωνίας μας βομβαρδίζουν καθημερινά με ιστορίες απιστίας και σεξουαλικής ποικιλίας , αφήνοντας να εννοηθεί ότι η ικανοποίηση και η ολοκλήρωση μπορεί να βρεθεί μόνο μέσα από την συνεχή αλλαγή ερωτικών συντρόφων. Επίσης , κατά κάποιο τρόπο νομιμοποιούν την απιστία ως τρόπο ζωής με το σκεπτικό ότι αφού όλοι γύρω μας το κάνουν τότε είναι οκ να το κάνουμε και εμείς.

Είναι δύσκολο και για τους δύο συντρόφους σε μια σχέση να παραμείνουν σταθεροί στις αξίες και τα πιστεύω τους , και στην επιθυμία να διατηρήσουν μια μονογαμική σχέση. Και οι άντρες , αλλά και οι γυναίκες επιζητούν την αγάπη , τον σεβασμό και την δέσμευση των συντρόφων τους όσο και αν αρνούνται να το παραδεχτούν και όσο και αν είναι δύσκολο με τις υπάρχουσες κοινωνικές συνθήκες.

Είναι λοιπόν θέμα επιλογής. Από μας εξαρτάται να πάρουμε την απόφαση να παραμείνουμε αφοσιωμένοι και πιστοί στην σχέση ή τον γάμο μας! Κανένας δεν μας υποχρεώνει να απατήσουμε τον /την σύντροφο μας εάν δεν το επιθυμούμε. Τίποτε δεν είναι υποχρεωτικό , υπάρχουν πάντα και οι εναλλακτικές λύσεις! Στο χέρι μας είναι να κάνουμε την σχέση μας ένα παράδεισο που ο /η σύντροφος μας δεν θα θέλει να τον αντικαταστήσει με τίποτα!

http://sxeseis.gr/ks_viewthread.php?tid=133

Γιατί ερωτευόμαστε την άνοιξη;

Της Λίζας Βάρβογλη

Η άνοιξη είναι εποχή ζωντάνιας, αναγέννησης, ανανέωσης... Σηματοδοτεί την απαρχή καλύτερων ημερών, γι΄ αυτό και οι άνθρωποι είναι ανοιχτοί σε αλλαγές. Γιατί όμως ερωτευόμαστε συχνότερα και εντονότερα την άνοιξη;

Την άνοιξη μεγαλώνει η ημέρα, η θερμοκρασία ανεβαίνει και η λιακάδα επηρεάζει την παραγωγή ενδορφινών, ορμονών της ευτυχίας, στον εγκέφαλο. Το βλέμμα μαγνητίζεται από τα λίγα δείγματα πρασίνου και πολύχρωμων λουλουδιών στην πόλη και η αναγέννηση της φύσης μάς υπενθυμίζει την προσωπική μας ανανέωση.

Η ψυχολογία των χρωμάτων παίζει ρόλο στην εξήγηση του ανοιξιάτικου έρωτα: αποχρώσεις του κόκκινου και του πορτοκαλί δίνουν έντονα ερεθίσματα στον εγκέφαλο, ενώ το απαλό μπλε ή ροζ δημιουργούν αίσθημα χαλάρωσης και ηρεμίας. Η παλέτα των χρωμάτων στα ρούχα και τη φύση στέλνει μηνύματα επιλογής ερωτικού συντρόφου. Ποιος μπορεί να μην εμπνευστεί από το πνεύμα αισιοδοξίας που φέρνουν τα σύμβολα της αναγέννησης και της νέας αρχής, όπως το Πάσχα;

Ο νέος κλάδος της Θετικής Ψυχολογίας δείχνει πόσο σημαντικά είναι τα συναισθήματα της ελπίδας, της ευχαρίστησης, της ευεξίας, της ψυχικής ανάτασης, του ενθουσιασμού, της ευθυμίας και της αίσθησης συμμετοχής- τα οποία προκαλεί η άνοιξη- για την ανθρώπινη ευτυχία.

Η άνοιξη σχετίζεται συμβολικά με την παρουσία ευκαιριών για ευτυχία στη ζωή: για ξεκαθαρίσματα, έρωτα, νέες αρχές και ψυχική ανανέωση μέσα από τη χαρά της ερωτικής σχέσης.

Τώρα καλλιεργούμε ιδιότητες όπως θάρρος και αισιοδοξία, ενδυναμώνουμε την αυτοπεποίθηση και τη δύναμή μας να ξεπερνάμε εμπόδιαιδίως φόβο και απαισιοδοξία- που μας εμποδίζουν από το να αδράξουμε ευκαιρίες και να προχωρήσουμε στο άγνωστο. Αυτή την άνοιξη, δώστε μια ευκαιρία ευτυχίας στον εαυτό σας και ερωτευτείτε ή ανανεώστε τη σχέση σας!

Η δρ Λίζα Βάρβογλη είναι ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια, νευροψυχολόγος, επιστημονική συνεργάτιδα του Πανεπιστημίου Ηarvard και του Νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία»

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο
http://ygeia.tanea.gr/default.asp?pid=8&ct=9&articleID=5922&la=1

Το Internet και η σχέση σας

Όλο και περισσότερα ζευγάρια επικαλούνται το Διαδίκτυο ως ένα πρόβλημα στην σχέση τους.

Ορισμένες ενδείξεις ότι ένας σύντροφος ίσως έχει σχέση μέσω του διαδικτύου:

* Περνά όλο και περισσότερο χρόνο στο διαδίκτυο - ιδιαίτερα σε chat rooms και σε ιστοσελίδες που έχουν να κάνουν με το σεξ και τη σεξουαλικότητα.
* Προσπαθεί να αποκρύψει πληροφορίες από σας.
* Δυσκολεύεται να μη συνδεθεί.
* Γίνεται μακρινός, μυστικοπαθής ή ακόμη κριτικός απέναντι σας.

Ορισμένα προειδοποιητικά σημάδια που μπορεί να δείχνουν ότι κινδυνεύετε από μια σχέση του Διαδικτύου:

* Όλα τα παραπάνω
* Σκέφτεστε να χρησιμοποιήσετε το Διαδίκτυο για να έχετε σεξουαλική επαφή
* Συνειδητοποιείτε ότι μιλάτε συχνά ή κατόπιν συνεννόησης με συγκεκριμένα άτομα
* Κάνετε προσπάθειες να έλθετε σε επαφή με τα άτομα αυτά με άλλα μέσα
* Ερεθίζεστε από την επαφή που έχετε online – περισσότερο από ότι με το σύντροφό σας
* Οι online δραστηριότητες σου προκαλούν ενοχές

Ακόμη και αν η σχέση αυτή μπορεί να χαρακτηριστεί «εικονική», η αίσθηση ότι ο σύντροφος σου σε απατά είναι πραγματική και το χειρότερο είναι ότι μπορεί να αισθάνεται λες και το «άλλο πρόσωπο» είναι στο ίδιο σπίτι μαζί σας - ακόμα και αν είναι μίλια μακριά.

Ο χρόνος στο Διαδίκτυο είναι ο χρόνος μακριά από την πρωταρχική σχέση, η οικειότητα που αναπτύσσεται με ένα εικονικό πρόσωπο στην οποία δεν συμμετέχει ο σύντροφος γεγονός που οδηγεί σε αισθήματα προδοσίας, απόρριψης και αναξιότητας. Δεν είναι μόνο ότι οι σύντροφοι παραμελούνται. Τα παιδιά και οι φίλοι, επίσης, υποφέρουν.

Το πρόσωπο πηγαίνοντας συχνά online μπορεί να αισθάνεται ότι ξεφεύγει από την πραγματική ζωή, αλλά η απόσυρση στον κυβερνοχώρο οξύνει τα προβλήματα στην πραγματική ζωή. Οι σχέσεις online φέρουν τον κίνδυνο της απόσπασης από την πραγματικότητα - ο εικονικός σύντροφος μπορεί να εξιδανικευτεί και ο πραγματικός σύντροφος να φαίνεται κατώτερος σε σύγκριση. Δυστυχώς οι σχέσεις μέσω του internet μπορούν να οδηγήσουν σε χωρισμό, και αν και ορισμένοι χωρισμοί θα συνέβαιναν έτσι κι αλλίως, μερικοί είναι λανθασμένοι – με αποτέλεσμα να αφήσει κάποιος τον πραγματικό του σύντροφο για ένα εικονικό του οποίου η online προσωπικότητα έχει ελάχιστη σχέση με το ποιος είναι στην πραγματικότητα.

Δεν είναι το internet που ευθύνεται για τον αυξημένο αριθμό χωρισμών και προβλημάτων στις σχέσεις που προκαλούνται από online σχέσεις. Οι άνθρωποι έχουν επιλογές - να συμμετάσχουν σε ό, τι έχει να προσφέρει η τεχνολογία, ή όχι. Μόνο και μόνο επειδή η τεχνολογία προσφέρει πρόσβαση οικονομικά προσιτή και που σας παρέχει ανωνυμία, το τραύμα που θα αισθανθεί ο σύντροφος σας δεν θα μειωθεί αν ανακαλύψει τι κάνετε online και πολύ πιθανό να αισθανθεί το ίδιο προδομένος όσο αν τον είχατε προδώσει με μια πραγματική σχέση.

Συμβουλές για να δοκιμάσετε αν βρείτε τον εαυτό σας μπλεγμένο σε εικονική σχέση ή αν υποπτεύεστε τον σύντροφο σας είναι:

* Σκεφτείτε τι συμβαίνει στην πρωτογενή σας σχέση που δημιουργεί την ανάγκη για cybersex.
* Συζητήστε με το σύντροφό σας σχετικά με τις ανησυχίες και τα συναισθήματά σας, τους τομείς της σχέσης σας που πλέον δεν λειτουργούν για σας
* Αν δεν μπορείτε να μιλήσετε μαζί τότε ζητήσει τη βοήθεια ενός συμβούλου
* Το Διαδίκτυο μπορεί να είναι εθιστικό, δοκιμάστε να απομακρυνθείτε ή να περιορίσετε τις ώρες που αφιερώνεται στον υπολογιστή ή στο διαδίκτυο

Δεν είναι όλα αρνητικά όμως, το Διαδίκτυο μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο έδαφος για ζευγάρια που επιθυμούν να κρατήσουν επαφή. Κάποια ζευγάρια που ζουν χωριστά λόγω εργασίας, εκείνοι που βρίσκονται στο εξωτερικό , για παράδειγμα, βρίσκουν ότι τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου είναι ένας πολύ καλός τρόπος να διατηρήσουν τη σχέση τους. Επίσης, βοηθά τα παιδιά να διατηρούν επαφή με έναν απόντα γονέα. Η ουσία είναι προσωπική ευθύνη του καθένα.

The internet and your relationship

Increasingly couples are citing the internet as a problem in their relationship.

Some signs that a partner may be in a relationship over the internet:

• They are spending more and more time on the internet particularly in chat rooms and those to do with sex and sexuality
• They try to hide information from you
• They have difficulty in not logging on
• They become distant, secretive or even critical of you

Some warning signs that you may be at risk of having an internet affair:

• All of the above
• You find yourself thinking about using the internet for purposes of making sexual contact
• You find yourself talking with one or more individuals on a regular, or pre-arranged, basis
• You make attempts to contact these individuals by other means
• You become aroused by the contact you have on line - more than with your partner
• You feel guilty about your online activities

Even though the relationship is termed "virtual", the sense that a partner is cheating on you is real and what's worse it can feel as if the 'other person' is under your roof - even if they are miles away.

The time spent on the internet is time spent away from the primary relationship, the intimacies that are shared with a virtual person don't get shared with a real partner and this leads to feelings of betrayal, rejection and worthlessness. It's not just partners that are neglected; children and friends also suffer to.

The person going online can feel they're escaping from real life problems but retreating into cyberspace only exacerbates what's happening in real life. Online relationships carry the danger of detaching you from reality - the virtual partner can become idealised, by comparison the real partner can look inferior. Unfortunately internet relationships can lead to break-ups and whilst some of these may've happened anyway, some are mistakes - leaving real partners for virtual partners whose online personas bear little relation to what they're really like.

It's not the internet that's to blame for the rise in break-ups and relationship problems caused by online affairs. As human beings we have choices - to engage in what technology has to offer, or not. Just because technology is offering you access that is affordable and provides you with anonymity, it will not reduce the trauma of a partner discovering what they are likely to feel is as much a betrayal as a real life affair.

Tips to try if you find yourself becoming involved online or suspect a partner is:

• Consider what is going on in your primary relationship that is creating a need for cybersex
• Talk to your partner about your concerns and feelings, the areas of your relationship that are no longer working for you
• If you can't talk together then seek the assistance of a counsellor
• The internet can be addictive, try taking a moratorium from the computer or internet

It isn't all doom and gloom though, the internet can provide an invaluable way for couples to stay in touch. Some couples who are separated through work, those in the forces for example, find the emails a great a way of maintaining their relationship. It also helps children to keep in touch with an absent parent. The bottom line is personal responsibility.

http://www.relate.org.uk/sexproblems/commonsexualproblems/FAQ_1350.html