Τα τελευταία χρόνια δε διαβάζω πολλά ελληνικά βιβλία. Γι'αυτό θα αναφέρω εδώ όλα όσα αγαπώ διαχρονικά, όσα μου έκαναν κάτι όταν τα διάβαζα και τα θυμάμαι έντονα ακόμα κι αν πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που πρωτοκυκλοφόρησαν.
Πρώτο θα αναφέρω ένα βιβλίο που διάβασα πρόσφατα και το αγάπησα απ'τις πρώτες του αράδες και το παρουσιάσα φυσικά εδώ, Τα σπανιόλικα παπούτσια της Άλκης Ζέη. Αγαπημένη συγγραφέας απ΄τα παιδικά μου χρόνια η συγκεκριμένη κι είμαστε τυχεροί που γράφει με τη φρεσκάδα και το ταλέντο που θυμάμαι να'χε και στον Μεγάλο Περίπατο του Πέτρου.
Εξαιρετικά ταλαντούχα και λατρεμένη συγγραφέας η Σώτη Τριανταφύλλου. Όταν ήμουν φοιτήτρια όποτε πήγαινα σε βιβλιοπωλείο έψαχνα μ'αγωνία να δω αν έβγαλε νέο βιβλίο. Μόλις ανακάλυπτα νέο δικό της το αγόραζα και το διάβαζα συνήθως σε μια νύχτα. Το πρώτο της που διάβασα κι αγάπησα πολύ τη γραφή της είναι το Σάββατο Βράδυ στην άκρη της πολης που πάντα το περιλαμβάνω στη λίστα με τα αγαπημένα μου, γιατί το βρήκα τόσο εξαιρετικό που θυμάμαι την πλοκή του ακόμα και τώρα, πράγμα σπάνια μου συμβαίνει με βιβλία αφού διαβάζω πάρα πολλά κάθε χρόνο.
 |
| photo from urbanphoto.net |
Μιας και είναι αγαπημένη η Σώτη Τριανταφύλλου δεν μπορώ να μην αναφέρω και άλλα δικά της που τα διάβασα μονορούφι και αγάπησα πολύ. Ο Υπόγειος Ουρανός, το Άλμπατρος κι η Φτωχή Μαργκό είν' απ' αυτά που συστήνω ανεπιφύλακτα.
 |
Ένα άλλο βιβλίο που διάβασα πριν χρόνια αλλά έμεινε ανεξίτηλο στη μνήμη και την καρδιά μου είναι το Ναι της Μαργαρίτας Καραπάνου. Πρόκειται για ένα βιβλίο τόσο δυνατό σαν γροθιά στο στομάχι. Σίγουρα δεν πρόκειται για ανάλαφρο ανάγνωσμα, αλλά αξίζει πραγματικά τον κόπο να το βρείτε και να το διαβάσετε.
Και συνεχίζοντας με βιβλία που με σημάδεψαν δε θα μπορούσα να παραλείψω Τα ημερολόγια του Φραντς Κάφκα. Είναι το μόνο βιβλίο, απ' όλα όσα έχω διαβάσει που θέλω να διαβάσω ξανά κάποια στιγμή. Με εξέπληξε ευχάριστα όταν το πρωτόπιασα στα χέρια μου και διαβάζεται πολύ πιο άνετα και εύκολα από τα άλλα αγαπημένα μου του Κάφκα, τη Μεταμόρφωση και τη Δίκη.
Ένα άλλο βιβλίο που αγάπησα πολύ είναι το Η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει του Πάολο Κοέλιο. Τα πιο πρόσφατα του βιβλία δεν μου άρεσαν καθόλου, όμως αυτό πραγματικά είναι εξαιρετικό και έχει ξεχωριστή θέση στη βιβλιοθήκη μου.
Τέλος μια ποιητική συλλογή, μάλλον καλύτερα ένα ποίημα που είναι διαχρονικό, ανατριχιαστικό και όποτε το διαβάσω κλαίω με λυγμούς - άλλωτε λυγμούς πόνου, άλλωτε λυγμούς ανακούφισης. Κάθε φορά που το πιάνω στα χέρια μου μόνο δυνατά συναισθήματα μου προκαλεί και με αναστατώνει. Πρέπει να διαβαστεί απ'την αρχή ως το τέλος, όχι αποσπασματικά γιατί κάθε του λέξη είναι ένας θησαυρός που φτιάχνει μαζί ένα σύνολο μοναδικό κι ανεπανάληπτο. Το μονόγραμμα του Οδυσσέα Ελύτη.
υγ. θα χαρώ πολύ πολύ αν μου προτείνετε κι εσείς τα αγαπημένα σας βιβλία, είτε εδώ είτε σε αναρτήσεις στα μπλογκ σας!
--------------
UPDATE
Ξέχασα όλα τα καταπληκτικά βιβλία του Γρηγορίου Ξενόπουλου, που είναι δροσερά, ανάλαφρα και τόσο καλοκαιρινά. Τα συστήνω ανεπιφύλακτα και σας υπόσχομαι πως όταν διαβάσετε ένα θα θέλετε κι άλλο κι άλλο κι άλλο :)
