Όμοφη μου Αθήνα

Άραγε είναι σοβαρό το πρόβλημα μου αν δεν μπορώ να ξεκολλήσω και ψάχνω συνέχεια φωτογραφίες από γειτονιές της Αθήνας που αγάπησα; Μήπως άρχισε το στερητικό να μου κτυπά στο κεφάλι; Μπας και πρέπει να έρθω καμιά βόλτα προς τα κει;

 

 Εδώ από πίσω, στα δεξιά, στην οδό Δέσπως Σέχου έμενα για 1 χρόνο και κάτι ψιλά

Αυτό το κτίριο όποτε το έβλεπα ασκούσε μια περίεργη γοητεία πάνω μου κι ακόμα ασκεί..

Λατρεύω να γυρίζω στα στενά της Πλάκας και να το παίζω τουρίστρια.

 

Κουκάκι

Βεϊκου στο Κουκάκι

Τα παλιά λατρεμένα, αργά πορτοκαλιά τρόλεϋ.. Πόσο μου λείπουν..

  

Η Πατησίων.. "η ζωή μας είναι η Πατησίων.."

  

Η αγαπημένη Καλλιθέα από ψηλά

Νέα Σμύρνη

Κι ένα σωρό άλλα μέρη που δεν έχω βρει φωτογραφίες γι'αυτά, αλλά μου λείπουν.... 

Θέλω να πάω να τα περπατήσω στους δρόμους, τα στενά, τα πεζοδρόμια. Να ακούσω τη βουή της πόλης, να γεμίσω τα πνευμόνια μου με καυσαέριο. 

Να νίωσω εκείνη την αίσθηση που ένιωθα παλιά όταν έμενα εκεί..

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Όνειρα και όνειρα

Είμαι άτομο που βλέπει συχνά όνειρα όλων των ειδών από ευχάριστα ως γεμάτα άγχος, ως εφιάλτες. Αραιά και που βλέπω και κάποια σημαδιακά, δηλαδή όνειρα που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο βγαίνουν αληθινά. Δεν ξέρω πως, αλλά κάθε φορά που θα δω τέτοιου είδους όνειρο ξέρω πως δεν είναι όπως τα άλλα, πως κάτι λέει ξεχωριστό και γω πρέπει να ανοίξω μάτια κι αυτιά να ακούσω. Αλλά αυτά τα όνειρα όπως είπα και πριν δεν έρχονται συχνά.

Tα αγαπώ τα όνειρα. Κάνουν τη ζωή πιο ενδιαφέρουσα και μερικές φορές εικόνες ή κομμάτια από αυτά μου έρχονται και στον ξύπνιο. Ακόμα και οι εφιάλτες είναι ενδιαφέροντες, π.χ. μου'χει τύχει να είμαι αγχωμένη και να δω όνειρο ότι ξεντύνομαι μπροστά σε πολύ κόσμο :))

Αυτό που είναι αξιοσημείωτο είναι ότι τις περισσότερες φορές που θα δω όνειρο ότι είμαι το σπίτι μου το σπίτι αυτό θα είναι το πατρικό μου. Έχω ζήσει από τότε που έφυγα από κει σε ένα σωρό άλλα σπίτια, με διαφορετική διάταξη, χώρους, χρώματα, αντικείμενα. Αυτό όμως δεν έχει σημασία καμιά για το υποσυνείδητο μου, όταν είναι να δω ότι μένω σε ένα σπίτι αυτό μπορεί να είναι μόνο εκείνο. Άλλες φορές εμφανίζεται ακριβώς όπως είναι στην πραγματικότητα, άλλες εμφανίζονται ακόμα κανένα δυο υπνοδωμάτια για να βολέψουν κι άλλα κοντινά άτομα που υπάρχουν στη ζωή μου, αλλά σε γενικές γραμμές το πατρικό μου πρωταγωνιστεί αυτούσιο στα όνειρα μου. Λες κι έχει καταγραφεί με ανεξίτηλο μελάνι μέσα μου.

Ένα ακόμα σπίτι που βλέπω συχνά στα όνειρα μου είναι αυτό που έμενε η γιαγιά μου. Η γιαγιά μου έμενε ακριβώς πίσω από το πατρικό μου σε τρία δωμάτια που είχαν εξωτερική τουαλέτα και ντουζ, τα λεγόμενα εδώ στην Κύπρο βοηθητικά. Από τότε που γκρεμίστηκαν τα βοηθητικά, έχουν περάσει τουλάχιστον 20 χρόνια. Κι όμως είναι ακόμα εκεί μέσα μου και τα βλέπω όπως ήταν. Μερικές φορές βλέπω τη γιαγιά μου εκεί, άλλες φορές περιπλανιέμαι στα τρια δωμάτια μόνη μου. Μια φορά τα είδα μόνο γκρεμισμένα, αλλά όχι όπως είναι στην πραγματικότητα τώρα.

Αγαπημένο θέμα στα όνειρα μου είναι οι σκάλες. Τις ανεβαίνω, τις κατεβαίνω. Είναι οριζόντιες, κάθετες, πέτρινες, ξύλινες, στενές, πλατιές, άδειες, γεμάτες κόσμο. Άλλο αγαπημένο θέμα είναι τα ασανσερ. Είναι μεγάλα, μικρά, ολόφωτα, σκοτεινά. Ανεβαίνουν, κατεβαίνουν. Μια παραλλαγή των ονείρων αυτών είναι τα όνειρα σε κυλιόμενες σκάλες. 

Άλλο αγαπημένο θέμα είναι τα τροχοφόρα, αυτοκίνητα, λεωφορεία, τραμ, τρόλεϋ. Ειδικά όταν δεν ήξερα να οδηγώ έβλεπα συχνά-πυκνά ένα όνειρο ότι ήμουν στη θέση του συνοδηγού ή στις πίσω θέσεις σαν επιβάτης, και το αυτοκίνητο δεν είχε οδηγό κι έτρεχε ακυβέρνητο. Προσπαθούσα λοιπόν κι εγώ να πηδήξω με του κόσμου το άγχος στη θέση του οδηγού για να σταματήσω την τρελή πορεία του αυτοκινήτου και να μη σκοτωθώ. 

Σε γενικές γραμμές πάντως δεν πιστεύω στα όνειρα, εκτός από τα λίγα σημαδιακά που βλέπω. Τα όνειρα είναι συνήθως ένα συνοθύλευμα από στιγμές που για κάποιο λόγο πέρασαν στο υποσυνείδητο μας, ή θέλουμε, χρειαζόμαστε να τις επεξεργαστούμε. Είναι αναμνήσεις, εικόνες, σκέψεις, φόβοι, επιθυμίες. Το σημαντικότερο είναι ότι ξεκουράζουν κι ανανεώνουν το μυαλό και μας κρατούν καλή συντροφιά τα βράδυα. 

Κάποιοι άνθρωποι λένε ότι δεν βλέπουν όνειρα αλλά έχει αποδειχτεί ότι όλοι βλέπουμε όνειρα. Απλά κάποιοι άνθρωποι τα θυμόμαστε και κάποιοι άλλοι μόλις κτυπήσει το ξυπνητήρι τα ξεχνάνε.

ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΑ ΟΝΕΙΡΑ 

ΝΑ'ΧΕΤΕ ΑΠΟΨΕ!

Feeling blue

Τέτοια εποχή με τις συννεφιές και τα κρύα με πιάνει συχνά μια βαθιά λύπη. Δεν χρειάζεται να έχω κάποιο προσωπικό λόγο ή οτιδήποτε, απλά ο καιρός με επηρεάζει περισσότερο από άλλους μ' αποτέλεσμα με ευκολία να γεμίζουν τα μάτια δάκρυα, ακόμα και όταν βλέπω μια διαφήμιση στη tv. 

Το θέμα είναι ότι άμα πουν και με πάρουν τα ζουμιά μετά με δυσκολία περισσώζεται η κατάσταση γιατί όλο και κάτι θυμάμαι και λυπάμαι πιο βαθιά. Μετά αρχίζω να κλαίω κανονικά, αντί απλά να δακρύζω και μετά από το πολύ κλάμα με πιάνει ακόμα μεγαλύτερο παράπονο κ.ο.κ. Ένας φαύλος κύκλος ουσιαστικά.

Αυτή η διαταραχή έχει την ταιριαστή ονομασία  SAD (δηλαδή seasonal affective disorder) και επηρεάζει κατά κύριο λόγο κάτοικους περιοχών που έχουν μικρή ηλιακή ακτινοβολία όπως για παράδειγμα το Ηνωμένο Βασίλειο. 

Μόνο από αυτό φαίνεται η μεγάλη δύναμη του ήλιου και του ρόλου του στη ζωή μας. 


Εδώ έχουμε λίγες φάσεις που να μην έχει ήλιο, άρα τα πιο πάνω συμπτώματα περιορίζονται στο ελάχιστο. Ευτυχώς όταν δω τον ήλιο να λάμπει την επόμενη μέρα η διάθεση μου ξανανεβαίνει κι όλα μια χαρά.

Δωράκι απ'τον μπλογκερ

Λοιπόν όσοι έχετε παρατηρητικότητα θα δείτε ότι πάνω ψηλά πρόσθεσα μια άλλη σελίδα δίπλα από την αρχική εκεί δηλαδή που έχω τις αναρτήσεις μου. Την έχω ονομάσει Περί /About κι εκεί έγραψα λίγα πραγματάκια για μένα να διαβάσετε όσοι ενδιαφέρεστε.

Τώρα πως το έκανα αυτό; Είναι ένα νέο χαρακτηριστικό/feature που προσφέρει ο μπλογκερ ώστε να μπορεί ο καθένας να φτιάξει άλλες σελίδες πέρα από την αρχική του όπου να βάλει ό,τι του κατεβεί από ενδιαφέροντα, χόμπυ, φωτογραφίες, παραπομπές σε άλλες σελίδες και γενικά οτιδήποτε σκεφτεί.

Τι είναι οι Σελίδες στον μπλογκερ; Είναι σελίδες που μας επιτρέπουν να δημοσιοποιήσουμε και μοιραστούμε στατικές πληροφορίες. Οι σελίδες είναι μόνες τους μεν, αλλά συνδέονται άμεσα με το μπλογκ μας. Για παράδειγμα μπορούμε όπως έκανα εγώ να φτιάξουμε μια σελίδα που αναφέρεται σε πληροφορίες για το μπλογκ μας ή εμάς, ή να φτιάξουμε μια σελίδα με πληροφορίες για το πως μπορούν να επικοινωνήσουν οι αναγνώστες μαζί μας και να την ονομάσουμε π.χ. Επικοινωνία.  

Πως τις φτιάχνουμε αυτές τις σελίδες; Είναι πολύ απλό απλά ακολουθείστε τις πιο κάτω οδηγίες ή για τους αγγλομαθείς διαβάστε απευθείας από το μπλογκ του μπλοκερ blogger in draft.

1) Ενεργοποιείστε το μπλογκερ in draft αλλιώς όλα τα πιο κάτω δεν θα λειτουργήσουν (πατήστε πάνω για μεγέθυνση.

2)  Δημιουργούμε τις σελίδες με παρόμοιο τρόπο που γράφουμε τις αναρτήσεις στο μπλογκ. Από το Blogger in Draft επιλέγουμε το Posting | Edit Pages tab, και μετά πατάμε  New Page όπως φαίνεται πιο κάτω (μπορούμε να φτιάξουμε μέχρι 10 σελίδες).

4) Ακολούθως γράφουμε ό,τι θέλουμε στην νέα μας σελίδα και πατάμε Publish Page όπως πατάμε "Publish post" όταν τελειώσουμε με μια ανάρτηση.

5) Την πρώτη φορά που θα δημιουργήσετε μια σελίδα θα ερωτηθείτε κατά πόσο θέλετε αυτή να φαίνεται στο πλάϊ sideboard ή αν θέλετε να είναι κάτω από την επικεφαλίδα header όπως την έκανα εγώ. Ακόμα έχετε την επιλογή να επιλέξετε κανένα από αυτά και να την τοποθετήσετε όπου νομίζετε εσείς μέσα στο μπλογκ σας.


Αυτό ήταν! Η νέα μας σελίδα είναι έτοιμη και μπορούν όλοι να την επισκεφθούν! 

Καλή επιτυχία και ενημερώστε με αν έχετε κάποια απορία.. ίσως μπορέσω να βοηθήσω.

Σεξ Έρωτας

Πρόσθεσα ένα tag cloud στο μπλογκ και βρήκα ότι το σεξ είναι από τις πιο συχνές ετικέττες στο μπλογκ αν κι έχω πάρα πολύ καιρό να ασχοληθώ με το άθλημα εδώ... Άρα αυτό πρέπει να αλλάξει ;)

Λοιπόν έχουμε και λέμε το σεξ είναι η κινητήρια δύναμη σε αυτό τον πλανήτη. Όσοι άνθρωποι κι αν δημιουργηθούν στο εργαστήριο ποτέ δε θα παρατήσουμε την παραδοσιακή και σίγουρα απείρως πιο ευχάριστη μέθοδο του σεξ.

Τελικά το σεξ είναι απίστευτα σημαντικό και γι'αυτό όλο μιλάμε για έρωτα, σεξ, σχέσεις. Αυτός είναι ο λόγος που βρίσκεται στο μυαλό μας άπειρες φορές τη μέρα. Ο λόγος που γεμίζουν περιοδικά, εφημερίδες, κανάλια, ταινίες, ραδιόφωνα μ'αυτό.

Είναι πηγή ζωής. Είναι το αντίδοτο στο θάνατο.

Όπως είπε κι η αγαπημένη Χαρούλα σ'ένα τραγούδι της "έλα αγάπη μου έλα να κάνουμε έναν Έλληνα ακόμα!" Ειλικρινά μπορείτε να σκεφτείτε τίποτα πιο όμορφο από δύο άτομα που αγαπιούνται να ενώνονται και να φτιάχνουν ένα νέο πλάσμα, να δημιουργούν ξανά τη ζωή;

Διάφορες έρευνες κατά καιρούς έχουν βρει ότι μετά από μεγάλες καταστροφές, ή μετά από πολέμους γεννιούνται περισσότερα παιδιά. Ο λόγος είναι απλός, ο άνθρωπος έχει ανάγκη να ελπίζει και τι χαρίζει περισσότερη ελπίδα από ένα νεογέννητο μωράκι; Τίποτα!

Πέρα όμως από τη δημιουργία παιδιών, πρώτα και βασικά το σεξ, ο έρωτας είναι ηδονή, ευχαρίστηση, ικανοποίηση.  Στο σεξ δεν χωρά η έννοια της ανωμαλίας αν αυτό γίνεται ανάμεσα σε συναινούντες ενήλικες.

Το σεξ δεν γνωρίζει χρώμα, φυλή, εθνότητα, θρησκεία, είναι πανανθρώπινο, παντού παρόν.

Αλοίμονο σε όσους, για οποιονδήποτε λόγο το στερούνται. Όσες πνευματικές ανταποδώσεις και να παίρνουν τίποτα δεν αλλάζει το γεγονός ότι απέχουν από τη πιο ευχάριστη και δυνιτικά την πιο δημιουργική πράξη που ο Θεός έδωσε την δυνατότητα στον άνθρωπο να κάνει.

Για όλους τους πιο πάνω λόγους και γι'άλλους τόσους που δεν μπορώ να σκεφτώ αλλά είμαι σίγουρη υπάρχουν, ένα έχω να σας πω: κάντε σεξ συχνά. Είναι υγεία και ζωή.

DaisyCrazy - Γαστρεντερίτιδα 1-1

Από το Σάββατο το βράδυ με ισοπέδωσε κυριολεκτικά μια γαστρεντερίτιδα με εμετούς, διάρροιες, ναυτία, πυρετό, πόνο στην κοιλιά και στα κόκαλα και δε συμμαζεύεται. Από τότε την βγάζω στο κρεβάτι με ρύζι και χαμομίλι. Νιώθω ολίγον τι γριά αλλά φτάνει να'ναι περαστικό να φύγει κι αυτό.

Ο πυρετός που είχα πάντως ήταν το κάτι άλλο, έβλεπα όλα τα χρώματα πιο έντονα και οι σκέψεις μου ήταν ασύνδετες και εντελώς παντελώς άσχετες μεταξύ τους :) Αυτό είναι το fun κομμάτι του πυρετού φυσικά.. γιατί είναι και το άλλο που μια παγώνα και δεν μπορούσα να ζεσταθω με τίποτα και μετά ψηνόμουνα και δεν μπορούσα να δροσιστω με τίποτα. Ήταν χάλια.

Ο πυρετός μου θύμισε μια παλιά φίλη και συμφοιτήτρια τη Φωτεινή - καλή της ώρα όπου και να'ναι - που είχε επί ένα χρόνο και βάλε πυρετό και μπαινοέβγαινε στα νοσοκομεία. Οι γιατροί δεν μπορούσαν να της βρουν τι είχε κι ο πυρετός εκεί κολλημένος στο 39. Θυμάμαι είχε έρθει να δώσει εξετάσεις με τον πυρετό να την καίει. Πως μπορέσε να δώσει μάθημα με τον εγκέφαλο ουσιαστικά να ψήνεται δεν το κατάλαβα ποτέ.

Τελοσπάντων μετά από κανένα χρόνο κι όταν παιζόνταν αν θα την έβγαζε καθαρή ή όχι η Φωτεινή μας, ανακάλυψε κάποιος κατά λάθος - καμιά σχέση με Χάουζ - ότι είχε αμελητέο πυρετό γιατί είχε πάει στο χωριό το περασμένο καλοκαίρι κι είχε πιεί γάλα άβραστο απ'την κατσίκα. Και σώθηκε στο παρα πέντε η Φωτεινή ευτυχώς.

Πάντως σήμερα είμαι κάπως καλύτερα γιατί έπεσε ο πυρετός και υποχώρησαν τα άλλα συμπτώματα. Φυσικά είμαι πλήρως αφυδατωμένη και με πόνους στην κοιλιά ακόμα, αλλά δε νιώθω εντελώς χάλια.

Έχω προσέξει ότι το βράδυ νιώθω πάντα χειρότερα. Χθες για παράδειγμα πονούσα τρομερά και δεν μπορούσα να κλείσω μάτι. Δεν ξέρω τι γίνεται, αλλά μετά το χθεσινοβραδινό εφιάλτη που τριγυρνούσα μες τα σεντόνια σαν την άδικη κατάρα και δεν τολμούσα να σηκωθώ αλλά ούτε πετύχαινα πουθενά τον ύπνο, σήμερα κατάφερα να σηκωθώ και να καθίσω στον καναπέ! Γιούπι :)

Θα τα ξαναπούμε όταν θα'μαι πιο καλά. Σύντομα ελπίζω.

Jumping to conclusions

Είναι φορές που πιάνω τον εαυτό μου να έχω πηδήξει σε βιαστικά συμπεράσματα χωρις να'χω υπόψη μου όλα τα στοιχεία. Όταν ανακαλύψω πόσα συμπεράσματα έβγαλα τα οποία είναι αστήρικτα, αβάσιμα και στην τελική άσχετα τσαντίζομαι γιατί λέω στον εαυτό μου 'τι βιάζεσαι; ολοκληρωμένη εικόνα δεν μπορείς να έχεις από ψήγματα.' Έλα όμως που είναι φυσικό κι επόμενο όταν έχεις μπροστά σου λίγα υλικά να τα χρησιμοποιείς για να φτιάξεις ό,τι σου'ρθει...

Για να γίνω πιο συγκεκριμένη και να μην αοριστολογώ παραπάνω, είχα μήνες να δω μια φίλη και πίστευα ότι απομακρύνθηκε από κοντά μου χωρίς λόγο και αιτία. Τελικά όμως τίποτα τέτοιο δεν είχε συμβεί γιατί βρεθήκαμε τώρα τις γιορτές κι ήταν όπως παλιά. Μάλλον εγώ ήμουν κάπως ψυχρή μαζί της αφού θεωρούσα ότι με είχε γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων της.

Φάνηκε όμως από τη συμπεριφορά της, τις κουβέντες της και τη γλώσσα του σώματος της ότι κάτι τέτοιο δεν ίσχυε κι ότι για κείνη ήταν όλα μέλι γάλα, όλα όπως παλιά. Εκεί αναρωτήθηκα μπας και ήταν όλα στη φαντασία μου, ή αν έφταιγα κι εγώ που είχαμε χαθεί.. Η απάντηση είναι ναι έφταιγα κι εγώ. Άρα πως και πότε πρόλαβα να πηδήξω κυριολεκτικά στο συμπέρασμα ότι με απομάκρυνε απ'τη ζωή της, ακόμα δεν ξέρω. Μάλλον βιάστηκα να πληγωθώ...

Ένα έχω να πω όλα καλά. Ας πάψω να είμαι τόσο εύθικτη και μη μου άπτου. Και στην τελική όλες οι σχέσεις περνάνε από διάφορες φάσεις, έχουν τα σκαμπανεβάσματα τους, τα θετικά και τα αρνητικά τους. Απλά σε γενικές γραμμές μια φιλία έχει μεγαλύτερη ελαστικότητα και αντοχές. Όταν δύο φίλες δε θέλουν να απομακρυνθούν όσο κι αν μακραίνει το σχοινί που τις κρατάει μαζί παρόλα αυτά δεν σπάει. Όταν όμως δε θέλει η μια να 'ναι φίλη με την άλλη τότε όλο εμπόδια παρουσιάζονται και δυσκολίες.

Brothers in arms - Dire Straits

These mist covered mountains
Are a home now for me
But my home is the lowlands
And always will be
Some day you'll return to
Your valleys and your farms
And you'll no longer burn
To be brothers in arms

Through these fields of destruction
Baptisms of fire
I've witnessed your suffering
As the battles raged higher
And though they hurt me so bad
In the fear and alarm
You did not desert me
My brothers in arms

There's so many different worlds
So many different suns
And we have just one world
But we live in different ones

Now the sun's gone to hell
And the moon's riding high
Let me bid you farewell
Every man has to die
But it's written in the starlight
And every line on your palm
We're fools to make war
On our brothers in arms

Αφιερωμένο σε όλους ανεξαρτήτως φυλής, χρώματος, ύψους, βάρους, σεξουαλικού προσανατολισμού,  πολιτικών, θρησκευτικών κι οποιονδήποτε άλλων πεποιθήσεων,

με την ευχή να τελείωσουν οι πόλεμοι σ' αυτή τη γη και να ζήσουμε όλοι αγαπημένοι και μονιασμένοι.

MAKE LOVE NOT WAR!

HAPPY 2010