Ζωή και χρήμα

Αφάνισε την οικογένειά του γιατί απολύθηκε 

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artid=252713

Ενας άνεργος Αμερικανός σκότωσε τη σύζυγο, τα πέντε παιδιά τους και αυτοκτόνησε αφού δεν μπορούσε να τους θρέψει 
Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2009 

ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ Ξεκλήρισε την οικογένειά του επειδή έμεινε άνεργος και δεν μπορούσε να τη θρέψει. Ενας 40χρονος Αμερικανός που είχε περιέλθει σε απόγνωση επειδή τον απέλυσαν από τη δουλειά του σκότωσε τη σύζυγο - ενδεχομένως κατόπιν συμφωνίας μαζί της...- και τα πέντε παιδιά τους, ηλικίας από δύο ως οκτώ ετών, και κατόπιν αυτοκτόνησε.

Σε ποιό σημείο έχουμε φτάσει ως κοινωνία ώστε η ανθρώπινη ζωή να αξίζει λιγότερο από τα χρήματα; Έχουμε μάθει να εξισώνουμε την προσωπικότητα μας, το ποιοι είμαστε με το τι κάνουμε, με το ποιο είναι το επάγγεμα μας. Γιατί όμως; Το επάγγελμα για τους περισσότερους ανθρώπους δεν είναι έκφραση καλλιτεχνικής δημιουργίας, δεν είναι το είναι μας, δεν είναι όλη μας η ζωή (και δεν πρέπει να είναι κατ’εμένα) είναι βιοποριστικό και μόνο. Άρα αν χάσεις τη δουλειά σου σίγουρα θα δυσκολευτείς, θα περάσεις πολύ άσχημα, θα βρεθείς στους δρόμους στη χειρότερη περίπτωση. Αλλά να αποφασίσεις να πεθάνεις; Και να πάρεις και τα παιδιά σου μαζί σου; Δηλαδή σκοτώνεις τον εαυτό σου αλλά σκοτώνεις και την ελπίδα για το μέλλον; Με ποιό δικαίωμα; 

Φυσικά αυτά συμβαίνουν στη μεγαλύτερη καταναλωτική κοινωνία του κόσμου. Όπου δεν υπάρχει άλλη αξία από το χρήμα. Άρα όταν χάσεις το "θεό" χρήμα εξυπακούεται ότι χάνεις και τη ζωή σου. 

Ελπίζω αυτά τα παραδείγματα να γίνουν μαθήματα σε όλους εμάς και να μην αντιγράψουμε το αμερικάνικο τρόπο ζωής και σε αυτό! Έλεος πια! 

Η ζωή αξίζει και υπάρχουν πολλοί τρόποι να αντιμετωπίσεις τις δυσκολίες. (Άλλωστε οι δυσκολίες είναι το αλάτι και το πιπέρι της ζωής.) Μπορείς να σταματήσεις να είσαι υπεφήφανος και υπερόπτης και να ζητήσεις βοήθεια. Ή να αποδεκτείς την βοήθεια που σου προσφέρουν άλλοι πιο τυχεροί - τη δεδομένη στιγμή - από σένα. Η ζωή είναι κύκλος σήμερα σε βοηθάει κάποιος, αύριο θα τον βοηθήσεις εσύ. Το να προτιμάς να γίνεις δολοφόνος και να αυτοκτονήσεις παρά να προσπαθήσεις να εξαντλήσεις κάθε τρόπο, για να ορθοποδήσεις είναι ο εύκολος δρόμος.. όσο και αν φαίνεται ’δύσκολη΄ επιλογή.

Μανιοκατάθλιψη (διπολική διαταραχή): Τα βασικά σημεία που είναι καλό να γνωρίζετε

http://www.medlook.net/article.asp?item_id=2798
Η μανιοκατάθλιψη που αποκαλείται επίσης διπολική διαταραχή είναι μια σοβαρή ψυχική ασθένεια που προκαλεί ακραίες, δραματικές αλλαγές της διάθεσης.

Η πάθηση μπορεί να παρουσιαστεί σε όλες τις ηλικίες και προσβάλλει εξίσου άνδρες και γυναίκες. Συνήθως αρχίζει στα τελευταία χρόνια της εφηβείας ή στα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής.

Οι αιτίες που προκαλούν τη μανιοκατάθλιψη δεν είναι γνωστές. Είναι πιθανόν να προκαλείται από ανισοζύγιο χημικών ενώσεων (νευροδιαβιβαστές, ορμόνες) στον εγκέφαλο. Επίσης υπάρχει η υποψία εμπλοκής γονιδίων και του περιβάλλοντος στο οποίο αναπτύσσεται και λειτουργεί ο ασθενής

Σε ορισμένες περιπτώσεις η ασθένεια έχει οικογενειακό χαρακτήρα. Αυτό σημαίνει ότι άτομα που έχουν ένα γονιό που παρουσιάζει μανιοκατάθλιψη διατρέχουν περισσότερο κίνδυνο να παρουσιάσουν τα ίδια τη νόσο.

Εκτιμάται ότι περίπου 4% του πληθυσμού επηρεάζεται από το σύνολο του φάσματος της διπολικής διαταραχής. Μέχρι 50% των ασθενών με μανιοκατάθλιψη παρουσιάζουν συμπτώματα της νόσου πριν ή όταν φτάσουν στην ηλικία των 20 ετών.

Οι μειονεξίες που προκαλεί η νόσος στους ασθενείς είναι πολύ συχνά σημαντικές. Ωστόσο μόνο λίγοι ασθενείς λαμβάνουν την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή.

Το άτομο που πάσχει από μανιοκατάθλιψη μπορεί κατά καιρούς να αισθάνεται πολύ ευτυχισμένο, γεμάτο ενέργεια και να νιώθει ότι μπορεί να κάνει τα πάντα. Όταν βρίσκεται σε αυτή την ψυχική κατάσταση δυνατόν να μην θέλει να ξεκουραστεί. Η ψυχική αυτή κατάσταση ονομάζεται μανία.

Σε άλλες χρονικές περιόδους το άτομο με τη νόσο μπορεί να νιώθει μεγάλη λύπη και κατάθλιψη. Όταν βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση δεν θέλει να κάνει τίποτα.

Οι δύο αυτές φάσεις, η πρώτη είναι η μανία και η δεύτερη είναι η κατάθλιψη, αποτελούν τις δύο χαρακτηριστικές ψυχικές καταστάσεις της διπολικής διαταραχής.

Οι ασθενείς μπορεί να περνούν γρήγορα από τη μία ψυχική κατάσταση στην άλλη και τανάπαλιν. Στα μεσοδιαστήματα των κρίσεων της μανιοκατάθλιψης οι ασθενείς έχουν μια φυσιολογική ψυχική διάθεση.

Η σοβαρότητα της νόσου (φάσμα διπολικής διαταραχής) εξαρτάται από τον αριθμό και συχνότητα των επεισοδίων, τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων, τη χρονικότητα, τις μειονεξίες που προκαλεί και τη συνύπαρξη ή όχι άλλων παθήσεων.

Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της μανίας περιλαμβάνουν:
Υπερβολικό αίσθημα ευτυχίας που συνοδεύεται από άκρατη ενεργητικότητα
Αίσθημα μεγάλης δύναμης και σπουδαιότητας
Ευφορία, υπερβολική αισιοδοξία
Αυξημένο αίσθημα αυτοεκτίμησης
Ταχύτητα σκέψεων και ομιλίας σε σημείο που οι άλλοι δυσκολεύονται να ακολουθήσουν τη ροή των συλλογισμών του ασθενούς
Απουσία ανάγκης για ξεκούραση και ύπνο
Ευερεθιστικότητα, επιθετικότητα και ευκολία θυμού
Δυσκολίες συγκέντρωσης και προσοχής
Υπερβολικές δαπάνες χρημάτων
Κατάχρηση αλκοόλ και ναρκωτικών
Σεξουαλικές δραστηριότητες χωρίς προφυλάξεις με κίνδυνο προσβολής του πάσχοντος από μανιοκατάθλιψη από ασθένειες που μεταδίδονται από το σεξ και ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη

Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της κατάθλιψης περιλαμβάνουν:
Μεγάλη λύπη και καταπόνηση
Νωθρότητα, ληθαργία
Συνεχές αίσθημα κούρασης και εξάντλησης
Δυσκολίες στους συλλογισμούς, στην προσοχή, στη συγκέντρωση, στη μνήμη και στη λήψη αποφάσεων
Διαταραχές του ύπνου με αϋπνία ή αντίθετα πολλές ώρες ύπνου
Απουσία ενδιαφέροντος για πράγματα που ο ασθενής αγαπούσε να κάνει πρωτύτερα
Αισθήματα αχρηστίας, αναξιότητας, ενοχών
Σκέψεις για θάνατο ή για αυτοκτονία
Εύκολο κλάμα, κάποτε και χωρίς εμφανή λόγο
Ευερεθιστικότητα, υπερκινητικότητα ή αντίθετα επιβράδυνση της λειτουργικότητας του πάσχοντος
Πονοκέφαλοι, πόνοι στην πλάτη
Ψυχοσωματικά προβλήματα στο πεπτικό σύστημα

Στο φάσμα της διπολικής διαταραχής περιλαμβάνονται οι τύποι 1 (τουλάχιστον ένα επεισόδιο μανίας, με ή χωρίς προηγούμενα επεισόδια κατάθλιψης) και 2 (με υπομανιακό επεισόδιο και μεγαλύτερες περιόδους κατάθλιψης), οι μικτές μορφές (ταυτόχρονη εκδήλωση μανίας και κατάθλιψης) και η ταχέως εναλλασσόμενη κυκλική μορφή. Στις πολύ σοβαρές μορφές της νόσου μπορεί να παρατηρηθεί απόσπαση του ασθενούς από την πραγματικότητα με συμπτώματα ψύχωσης (παραισθήσεις, ψευδαισθήσεις).

Η κυκλοθυμία είναι μια ήπια μορφή διπολικής διαταραχής με αλλαγές της διάθεσης και συμπτώματα μανίας και κατάθλιψης αλλά όχι τόσο σοβαρά όσο στην πλήρη μορφή της μανιοκατάθλιψης.

Υπάρχουν πολλές σωματικές και ψυχικές παθήσεις που είναι σε θέση να προκαλούν ανάλογα συμπτώματα. Για αυτό είναι απαραίτητο προτού τοποθετηθεί η διάγνωση της μανιοκατάθλιψης να γίνεται ένας πλήρης και σχολαστικός έλεγχος για να αποκλειστούν άλλες ασθένειες που προκαλούν παρόμοιες διαταραχές.Είναι πολύ σημαντικό να γίνεται η διάγνωση της μανιοκατάθλιψης διότι χωρίς θεραπεία δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις του ασθενούς, στις επαγγελματικές του δραστηριότητες, στα οικονομικά του και στις ακαδημαϊκές ή σχολικές αποδόσεις. Χωρίς θεραπεία, ελλοχεύει επίσης ο κίνδυνος της αυτοκτονίας.

Δυστυχώς σε μεγάλο αριθμό περιπτώσεων η διάγνωση δεν γίνεται ή η αντιμετώπιση είναι ανεπαρκής.


Η αντιμετώπιση της διπολικής διαταραχής βασίζεται στον έλεγχο των ακραίων αλλαγών της ψυχικής διάθεσης του ασθενούς.

Η θεραπεία για τη διπολική διαταραχή απαιτείται για όλη τη ζωή του ασθενούς. Ακόμη και στις περιόδους ύφεσης των συμπτωμάτων χρειάζεται θεραπεία (θεραπεία συντήρησης).

Ο στόχος της θεραπείας είναι η μείωσης της συχνότητας και της σοβαρότητας των επεισοδίων μανίας και κατάθλιψης. Η θεραπεία συντήρησης είναι σημαντική διότι χωρίς αυτήν μικρές διαταραχές της διάθεσης μπορεί να εξελιχθούν σε σοβαρά επεισόδια της πλήρους μορφής διπολικής διαταραχής.

Υπάρχουν φάρμακα που είναι σε θέση να σταματούν τις αλλαγές της διάθεσης και να τη σταθεροποιούν. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται με τη μεγαλύτερη συχνότητα για τη μανιοκατάθλιψη ανήκουν στην κατηγορία των σταθεροποιητών της διάθεσης. Το Λίθιο είναι τα φάρμακο που συνήθως χρησιμοποιείται. Σε ορισμένες περιπτώσεις ο γιατρός μπορεί να συστήσει τη χορήγηση του φαρμάκου για όλη τη ζωή του ασθενούς.

Υπάρχουν και άλλες κατηγορίες φαρμάκων που μπορεί ο ψυχίατρος να κρίνει ότι χρειάζονται για την θεραπεία της νόσου όπως τα αντιεπιλητπικά, τα αντικαταθλιπτικά, τα αντιψυχωτικά και τα αγχολυτικά. Τα αντικαταθλιπτικά χρησιμοποιούνται πολύ λιγότερο σήμερα από ότι παλαιότερα και η χρησιμότητας τους είναι αμφίβολη.

Ταυτόχρονα με τη φαρμακευτική αγωγή, ο ασθενής χρειάζεται στήριξη και συμβουλές για καλύτερο τρόπο ζωής, για καλύτερη διαχείριση του στρες, των οικογενειακών προβλημάτων και των διαπροσωπικών του σχέσεων. Επίσης η ψυχοθεραπεία (συμπεριφορική γνωσιακή θεραπεία), η οικογενειακή θεραπεία και οι ομάδες στήριξης και αλληλοβοήθειας των ασθενών αποτελούν σημαντικούς τρόπους για την επιτυχή θεραπεία της πάθησης.

Συνοπτικά θα τονίσουμε ότι είναι πολύ σημαντικό να αναγνωρίζονται οι πρώτες εκδηλώσεις της μανιοκατάθλιψης και να γίνεται έγκαιρα η διάγνωση.

Χωρίς τη διάγνωση και κατάλληλη θεραπεία στην εφηβική ηλικία ή στα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής οι συνέπειες μπορεί να είναι σοβαρότατες σε όλους τους τομείς της ζωής του ασθενούς.

05-01-2009
Σχετική ιστοσελίδα: http://www.medlook.net/article.asp?item_id=2798

Παχυσαρκία και τσιγάρο «σκοτώνουν» τα μάτια

http://ygeia.tanea.gr/default.asp?pid=8&ct=1&articleID=4603&la=1   
Ρεπορτάζ: Μάρθα Καϊτανίδη

Ολοένα περισσότεροι Έλληνες χάνουν την όρασή τους εξαιτίας της ηλικιακής εκφύλισης της ώχρας κηλίδας - της συχνότερης αιτίας τύφλωσης των ηλικιωμένων. 

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, αυτός ο «κλέφτης» της όρασης έχει ήδη προσβάλλει 400.000 πολίτες στη χώρα μας, οι 100.000 από τους οποίους έχουν ή πρόκειται να αποκτήσουν τα επόμενα χρόνια σοβαρό πρόβλημα οράσεως. 

Όπως δείχνει σειρά μελετών, ο καπνός του τσιγάρου αλλά και η παχυσαρκία βλάπτουν σοβαρά (και) την υγεία των ματιών. Ειδικότερα, όσοι καπνίζουν τουλάχιστον ένα πακέτο την ημέρα έχουν υπερδιπλάσιο κίνδυνο να αναπτύξουν σοβαρής μορφής ηλιακής εκφύλιση. Οι υπέρβαροι πάλιδιατρέχουν 70% μεγαλύτερη πιθανότητα να μειωθεί η όραση τους στο μέλλον, ενώ η υπέρταση αποτελεί ένα ακόμη μελανό σημείο σε ό,τι αφορά την όραση. 

«Σημαντικό ρόλο βέβαια παίζει και η κληρονομικότητα, καθώς επίσης και η ηλικία. Η πάθηση αυτή συνηθίζεται να εκδηλώνεται σε ανθρώπους άνω των 60 ετών», τόνισαν σε χτεσινή συνέντευξη τύπου ο Πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Οφθαλμολογικών Εταιρειών κ. Νίκος Μαρκομιχελάκης, ο πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Υαλοειδούς – Αμφιβληστροειδούς κ. Τάσος Κουρής και ο Ειδικός Γραμματέας της Ελληνικής Οφθαλμολογικής Εταιρείας, κ. Ευστράτιος Γκοτζαρίδης. 

Τα ύποπτα συμπτώματα

Παρά την υψηλή συχνότητα της συγκεκριμένης οφθαλμολογικής πάθησης που κάνει…θραύση στις μεγάλες ηλικίες, οι Έλληνες δηλώνουν άγνοια! Άλλωστε, συχνά η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας (ΗΕΩ) αρχίζει με «ύπουλο» τρόπο από το ένα μάτι, με αποτέλεσμα οι πάσχοντες να μην δίνουν την απαραίτητη σημασία. 

Έτσι, αρχικά οι ασθενείς βλέπουν το ρολόι θαμπό, μετά δεν μπορούν να διαβάσουν την ώρα και παράλληλα διαπιστώνουν πως οι αποχρώσεις του γκρι λείπουν από το χρωματολόγιο των…ματιών τους! 

Τα συμπτώματα όμως, δεν σταματούν εδώ: αρχίζουν να βλέπουν τις εικόνες μεγαλύτερες, μικρότερες ή ελαφρά παραμορφωμένες σε σχέση με το άλλο μάτι, ενώ κάποιες φορές μια μαύρη κηλίδα σαν «σκοτεινιά» εμποδίζει την όραση τους. 

«Συχνά ωστόσο, δεν δίδεται η απαραίτητη σημασία, ακριβώς επειδή ξεκινά από το ένα μάτι. Αυτό όμως που πρέπει να γνωρίζει κανείς είναι πως αν παρουσιάσει πρόβλημα το ένα μάτι, τότε θα νοσήσει και το άλλο. Μέσα στα πρώτα δύο χρόνια από την αρχική διάγνωση πολλοί ασθενείς αντιμετωπίζουν σοβαρή απώλεια όρασης, ενώ περίπου στους μισούς αρρώστους η απώλεια αφορά και στα δύο μάτια», υπογράμμισε ο κ. Κουρής. 

Τι είναι η ΗΕΩ

Η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας προσβάλλει το κομμάτι του οφθαλμού που επιτρέπει στους ανθρώπους να διακρίνουν μικρές αλλά…σημαντικές λεπτομέρειες, με αποτέλεσμα να μην μπορούν οι πάσχοντες να φέρουν εις πέρας τα καθημερινά τους καθήκοντα – να διαβάσουν, να οδηγήσουν ακόμη και να αναγνωρίσουν πρόσωπα. 

Σε κάποιες περιπτώσεις η ΗΕΩ εξελίσσεται τόσο αργά που οι ασθενείς παρατηρούν ελάχιστη αλλαγή στην όραση, ενώ σε άλλες περιπτώσεις η πάθηση εξελίσσεται πολύ πιο γρήγορα και μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια όρασης και στα δύο μάτια. Σημειώνεται, πως η ΗΕΩ εμφανίζεται σε δύο μορφές – την υγρή και την ξηρή. 

Πρόληψη

«Όσο το γρηγορότερο τόσο το καλύτερο»: αυτό είναι το σλόγκαν των γιατρών σε ό,τι αφορά στη ΗΕΩ. Γι’ αυτό και όπως επισημαίνουν το «Α» και το «Ω» είναι να απευθύνονται οι πολίτες στον οφθαλμίατρο τους, αφού η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να περιορίσει σημαντικά την απώλεια όρασης.

Τα καλά νέα, είναι πως τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σημαντικά βήματα σε ό,τι αφορά την εύρεση φαρμάκων που βάζουν…φρένο στην εκφύλιση της ωχράς κηλίδας. Τα νέα αυτά φάρμακα χορηγούνται ενδοφθάλμια και δρουν απευθείας με πολύ καλά αποτελέσματα, όπως φαίνεται από μελέτες. 

Το ζητούμενο ωστόσο, σύμφωναμε το πρόεδρο της Πανελλήνιας Ένωσης Αμφιβληστροειδοπαθών κ. Στρατής Χατζηχαραλάμπους, είναι να χαρακτηριστεί η ΗΕΩ χρόνια πάθηση ώστε να καταργηθεί η συμμετοχή κατά την αγορά των φαρμάκων.
 
«Το κόστος των φαρμάκων είναι ιδιαίτερα υψηλό αφού αγγίζουν τα 1.000. Δεδομένου, ότι η θεραπεία είναι χρόνια και επαναλαμβάνεται συνήθως κάθε μήνα, τότε αντιλαμβάνεται κανείς πωςτο κόστος για τους συνταξιούχους είναι πολύ μεγάλο. Κάποιοι δίνουν τη μισή σύνταξη τους, για να πληρώσουν τη συμμετοχή στα φάρμακα». 


Πηγή : Web Only

Και το μυαλό θέλει τη… γυμναστική του

«Βάλτε το μυαλό σας να δουλέψει αν δεν θέλετε να το χάσετε», παροτρύνουν οι επιστήμονες. Σύμφωνα με νέες έρευνες οι νευρικές συνάψεις συνεχίζουν το σχηματισμό τους σε όλες τις ηλικίες, αλλά μόνον όσο εμείς συνεχίζουμε να σκεφτόμαστε…

Όπως αναφέρει ο Δρ Μάθιου Μπάμπλινγκ, από τη Σχολή Ψυχολογίας και Συμβουλευτικής του Πανεπιστημίου Κουίνσλαντ, δεν ευσταθεί η παλαιότερη άποψη των επιστημόνων ότι με τα χρόνια συρρικνώνεται η μάζα του εγκεφάλου έως και κατά 12% για τα ηλικιωμένα άτομα.

Ο κ. Μπάμπλινγκ, που ηγήθηκε των τελευταίων ερευνών, λέει ότι η διαδικασία της νευρογένεσης που παρατηρείται συνήθως στον ανθρώπινο εγκέφαλο κατά την παιδική και εφηβική ηλικία, μπορεί να συνεχιστεί και κατά την ενήλικη ζωή και έως τα βαθιά του γεράματα.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι το ανθρώπινο μυαλό αναπτύσσει νέες νευρικές συνάψεις όταν ο άνθρωπος μαθαίνει καινούρια πράγματα ή όταν αλλάζει τον τρόπο σκέψης του μετά από ψυχολογική θεραπεία. Το ίδιο συμβαίνει και όταν κάποιος βρίσκεται σε αντικαταθλιπτική αγωγή. 

Εξετάζοντας τον εγκέφαλο ατόμων πριν και μετά από θεραπευτική ψυχολογική αγωγή, διαπίστωσαν ότι ο εγκέφαλός τους είχε αρχίσει να "γεννά" νέους νευρώνες, οι οποίοι όπως εικάζουν οι επιστήμονες μπορεί να άλλαξαν και την συμπεριφορά των πασχόντων. 

Ο κ. Μπάμπλινγκ ανέφερε ότι η διαδικασία της νευρογένεσης σταματά όταν ένα άτομο πάσχει από κατάθλιψη και στόχος της φαρμακευτικής αγωγής που ξεκινά το άτομο είναι η επανέναρξή της.

Να αναφέρουμε, τέλος, ότι οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ακόμα και όταν πρόκειται για το μυαλό ηλικιωμένων ατόμων αν αυτά τα άτομα μαθαίνουν καινούρια πράγματα και "γυμνάζουν" το μυαλό τους μπορούν να το κρατήσουν υγιές και "ζωντανό" μέχρι τα βαθιά τους γεράματα.

http://ygeia.tanea.gr/default.asp?pid=8&ct=11&articleID=4659&la=1

Ο κακός ύπνος είναι... αιτία διαζυγίου

Η χαρά της συμβίωσης συχνά υπονομεύεται από φαινομενικά αθώα ζητήματα, όπως το ροχάλισμα, το στριφογύρισμα στο κρεβάτι και οι συνεχείς επισκέψεις στην τουαλέτα ή στην κουζίνα για νερό. Η επαναλαμβανόμενη φύση αυτών των συνηθειών εκνευρίζει τους παρακοιμώμενους και το επακόλουθο είναι συχνά η απομάκρυνση από τη συζυγική κλίνη ενίοτε και από την οικία, σύμφωνα με την εφημερίδα «Τάιμς» του Λονδίνου. 

Πρόσφατη μελέτη σε περίπου 2.500 Βρετανούς έδειξε ότι ο ένας στους πέντε ένιωθαν περισσότερο κουρασμένοι το πρώτο πρωινό μετά το Σαββατοκύριακο απ΄ ό,τι τις άλλες καθημερινές της εβδομάδας. 

Όπως απεδείχθη, η έλλειψη ύπνου που ούτως ή άλλως τους βασάνιζε μεσοβδόμαδα, εντεινόταν το Σαββατοκύριακο λόγω καυγάδων «δια ασήμαντον αφορμήν» που είχαν με τους εξίσου κουρασμένους συντρόφους τους. 

Επειδή οι άνθρωποι ελπίζουν να περάσουν το ένα τέταρτο έως ένα τρίτο της ζωής τους παραδομένοι στην αγκαλιά του Μορφέα και επειδή η ψυχική διάθεση και η απόδοσή μας εξαρτώνται από το πόσο καλά κοιμόμαστε, οτιδήποτε διαταράσσει τον ύπνο ουδέποτε είναι ασήμαντο. 

Η έλλειψη ύπνου ή ποιοτικού ύπνου όχι μόνον οδηγεί σε οξυθυμία, μειωμένη κρίση, άγχος, νεύρα και κατάθλιψη, αλλά αυξάνει και τα ατυχήματα: το περίπου 30% των τροχαίων οφείλονται στην κόπωση των οδηγών. Επιπλέον, μελέτες έχουν δείξει πως τα ποσοστά θνησιμότητας αυτών που κοιμούνται 6 ή λιγότερες ώρες είναι κατά 30% υψηλότερα απ΄ ό,τι αυτών που κοιμούνται 7-8 ώρες. 

Άλλες μελέτες έχουν δείξει πως η έλλειψη ύπνου μάς καθιστά περισσότερο ριψοκίνδυνους, επειδή διαταράσσεται τόσο πολύ η κριτική ικανότητά μας ώστε στην ουσία δεν ξέρουμε τι κάνουμε. 

Γι΄ αυτόν τον λόγο, η αντιμετώπιση κάθε ζητήματος που διαταράσσει τον ύπνο μας έχει ζωτική σημασία - και αν το πρόβλημα δεν επιλύεται, καλό είναι να ζητείται η συμβουλή ενός ειδικού που ενδέχεται να χορηγήσει ακόμα και υπνωτικά φάρμακα. 

Δημοσίευση: 22-1-2009
   
Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Η σημασία της αυτοεκτίμησης

Της Τζίνας Χόνδρου*

Παρόλο που όλοι μας γνωρίζουμε την αξία της ‘πρόληψης’, συχνά ξεχνάμε ότι η πρόληψη σε θέματα ψυχολογικής υγείας βασίζεται σε έννοιες απλές, όπως ‘αγάπη’, ‘αποδοχή’, ‘ενθάρρυνση’, ‘επιβράβευση’ και πάνω απ’ όλα, υψηλή αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση.

Αυτοεκτίμηση σημαίνει νιώθουμε καλά με τον εαυτό μας, να θεωρούμε ότι αξίζουμε, να αποδεχόμαστε τον εαυτό μας όπως είναι.

Η χαμηλή αυτοεκτίμηση βρίσκεται συχνά στη βάση της πυραμίδας των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε στις σχέσεις, στη συμπεριφορά, στα συναισθήματα. Ενώ η υψηλή αυτοεκτίμηση, αυξάνει τις πιθανότητες να δημιουργούμε υγιείς διαπροσωπικές σχέσεις, να είμαστε ικανοποιημένοι και αποτελεσματικοί στις καθημερινές μας δραστηριότητες.

Ποια είναι όμως τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων με χαμηλή αυτοεκτίμηση;
-Αναφέρονται συχνά στον εαυτό τους με αρνητικούς χαρακτηρισμούς ή μειώνουν/υποβιβάζουν τα θετικά τους στοιχεία.
-Εστιάζουν στην αρνητική διάθεση των άλλων, ακόμα κι αν αυτή δε σχετίζεται με τη δική τους συμπεριφορά.
-Δεν δέχονται την κριτική ακόμα και όταν είναι εποικοδομητική, επειδή δημιουργεί δυσβάσταχτο άγχος.
-Ασκούν όμως σκληρή κριτική στους άλλους.
-Η απόδοση στο χώρο της εργασίας δεν ανταποκρίνεται στις δυνατότητές τους.
-Έχουν δυσκολία στη δημιουργία φιλικών ή ερωτικών σχέσεων.
-Επηρεάζονται πολύ από τα αρνητικά σχόλια των άλλων.
-Στενοχωριούνται επίσης υπερβολικά από τις αποτυχίες τους.
-Κατά συνέπεια είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στο άγχος και την κατάθλιψη.

Αντίστοιχα, τι κερδίζουμε όταν έχουμε υψηλή αυτοεκτίμηση;
-Είμαστε και νιώθουμε αυτόνομοι, όχι εξαρτημένοι από τους άλλους ή έρμαια των περιστάσεων. 
-Έχουμε πιο συχνά επιτυχίες σε όλους τους τομείς.
-Παίρνουμε πρωτοβουλίες και δεν φοβόμαστε να δοκιμάσουμε νέες δραστηριότητες ή να κάνουμε αλλαγές.
-Έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και δεν μας αποθαρρύνουν εύκολα οι δυσκολίες.
-Αναλαμβάνουμε μόνο τις ευθύνες που μας αναλογούν, δεν είμαστε ‘θύματα’ .
-Αντιμετωπίζουμε αποτελεσματικά την ψυχολογική πίεση της καθημερινότητας.
-Διαχειριζόμαστε και ξεπερνάμε τα αρνητικά συναισθήματα (π.χ. άγχος, θλίψη, θυμός).
-Ξέρουμε να παίρνουμε, αλλά και να δίνουμε θετικά συναισθήματα στους συνανθρώπους μας.

Τι μπορούμε να κάνουμε για την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης;
Να εκπαιδευτούμε! Ξέρουμε άραγε καλά τον εαυτό μας; Και η αυτογνωσία αλλά και οι επιτυχημένες ανθρώπινες σχέσεις (προσωπικές και εργασιακές) περνούν μέσα από μια διαδικασία μάθησης.Αν ανακαλύψουμε τις δυνατότητες και τις δυνάμεις μας, αν αποκτήσουμε καλές διαπροσωπικές σχέσεις, εκτιμάμε τον εαυτό μας πολύ περισσότερο.Να μη διστάσουμε λοιπόν να απευθυνθούμε στον κατάλληλο σύμβουλο / επαγγελματία ψυχικής υγείας που θα μας διευκολύνει προς αυτή την κατεύθυνση.Επίσης, μπορούμε να παρακολουθήσουμε εκπαιδευτικά ή και βιωματικά σεμινάρια στον τομέα της συμβουλευτικής και της ψυχολογίας. Έτσι ενισχύουμε τις γνώσεις μας, μας δίνονται νέες προοπτικές, αποκτάμε νέες ικανότητες διερεύνησης του εαυτού μας και δεξιότητες διαπροσωπικής επικοινωνίας.
Να ξεκινήσουμε μια νέα δραστηριότητα σε κάτι που μας ενδιαφέρει.Εκεί θα βρούμε ανθρώπους με παρόμοια ενδιαφέροντα και θα αποκτήσουμε εμπιστοσύνη στις ικανότητές μας.Γενικά, η επικοινωνία με ανθρώπους που μας καταλαβαίνουν και η ενασχόληση με κάτι που ξέρουμε ότι μπορούμε να πετύχουμε, τονώνει άριστα το ηθικό! 
Τέλος, μπορούμε να εφαρμόζουμε στην καθημερινή μας ζωή μερικές απλές τεχνικές για την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης, όπως περιγράφονται παρακάτω. 

Ενδεικτικές Τεχνικές για Ενίσχυση της Αυτοεκτίμησης
·Κάνω μία λίστα με τα θετικά μου χαρακτηριστικά.Αν επιμένω να καταγράψω και τα αρνητικά μου χαρακτηριστικά, βρίσκω τη θετική τους όψη.
·Καταγράφω τα θετικά της κάθε ημέρας (π.χ. έκανα ηλιοθεραπεία, αγόρασα ένα δώρο στη φίλη μου, έφτιαξα ένα ωραίο κέικ, πέρασα καλά στη δουλειά) και το θετικό συναίσθημα που είχα.
·Κάνω μία λίστα με τα επιτεύγματά μου, τις επιτυχίες μου, ό,τι κάνω καλά, ό,τι καταφέρνω, από τα πιο σημαντικά ως τα πιο ασήμαντα.
·Καταγράφω τις γκάφες ή τις αποτυχίες μου και βρίσκω την αστεία τους πλευρά. Αντιμετωπίζω τα λάθη μου με χιούμορ καιμαθαίνω από αυτά, αποφασίζω να αποφεύγω την τελειοθηρία ή την τελειομανία, η ζωή είναι εδώ και τώρα και καλό είναι να την απολαύσουμε χωρίς να παίρνουμε τα πάντα πολύ σοβαρά!
·Γράφω το πώς θα ήθελα να νιώθω ή τι θα ήθελα να κάνω και το θυμίζω στον εαυτό μου π.χ. ‘είμαι άξιος’, ‘φροντίζω τον εαυτό μου’, ‘αρέσω στους φίλους μου’. 
·Κάνω μία λίστα με τα στοιχεία που μου αρέσουν στον εαυτό μου: «Μου αρέσω γιατί....»
·Καταγράφω τρόπους με τους οποίους θα νιώσω καλύτερα, που δεν κοστίζουν σε χρήμα ούτε έχουν σχέση με φαγητό, π.χ. να κάνω μια βόλτα στην εξοχή, να χαζέψω τις βιτρίνες, να χαϊδέψω τη γάτα μου.
·Σκέφτομαι πράγματα που θα με κάνουν να γελάσω, τρόπους να βοηθάω τους άλλους, λόγους για να γιορτάζω, για τι μπορώ να είμαι περήφανος.
·Τέλος, κάθομαι παρέα με έναν καλό φίλο και συμφωνούμε να επαινούμε ο ένας τον άλλον για 10 λεπτά!

Κλείνοντας, να επισημάνουμε ότι είναι καλό να θυμόμαστε ότι στη ζωή δεν έρχονται πάντα τα πράγματα όπως τα περιμένουμε και υπάρχουν πολλοί λόγοι για να μην καταφέρουμε κάτι που θέλουμε, όσο κι αν προσπαθήσουμε. Εμπόδια υπάρχουν πολλά, αν δεν εκτιμάμε τον εαυτό μας βάζουμε από μόνοιμας ένα ακόμα!...

Η Τζίνα Χόνδρου είναι ψυχολόγος, ακαδημαϊκή διευθύντρια του κέντρου Thace του εκπαιδευτικού ομίλου Δομή


Πηγή : Web Only

Τι είναι ο ύπνος

Μέχρι πριν μερικές δεκαετίες, ο ύπνος θεωρείτο ότι ήταν μια παθητική κατάσταση της καθημερινής μας ζωής χωρίς ενεργό δραστηριότητα. Σήμερα ξέρουμε ότι όταν κοιμόμαστε ο εγκέφαλός μας είναι πολύ ενεργός.
Ο ύπνος επηρεάζει τις καθημερινές μας δραστηριότητες. Οι λειτουργικές μας ικανότητες, η σωματική και ψυχική μας κατάσταση επηρεάζονται με πολλούς τρόπους από τον ύπνο μας. 
Υπάρχουν ακόμη πολλοί ανεξερεύνητοι τομείς που τώρα η επιστήμη αρχίζει να κατανοεί και που έχουν σχέση με τις επιδράσεις του ύπνου στη ζωή μας.
Ο ύπνος ελέγχεται από ομάδες νευρώνων που βρίσκονται στο στέλεχος του εγκεφάλου. Οι νευρώνες αυτοί παράγουν χημικές ουσίες, όπως η σεροτονίνη και νορεπινεφρίνη, που ανήκουν στην κατηγορία των νευροδιαβιβαστών.
Το κατά πόσο θα κοιμόμαστε ή θα είμαστε ξύπνιοι, ελέγχεται από τους νευροδιαβιβαστές. Οι ίδιες ουσίες ρυθμίζουν και ποια μέρη του εγκεφάλου θα λειτουργούν αδιάκοπα ενώ θα κοιμόμαστε.
Μια άλλη ουσία που ονομάζεται αδενοσίνη, φαίνεται ότι αυξάνεται μέσα στο αίμα όταν παραμένουμε συνέχεια άγρυπνοι. Η ουσία αυτή προκαλεί νύστα. Όταν κοιμηθούμε η ουσία αυτή διασπάται με αποτέλεσμα η συγκέντρωση της μέσα στο αίμα να μειώνεται.
Κατά τη διάρκεια του ύπνου περνούμε από 5 διαφορετικά στάδια:
Στάδιο 1 
Είναι το πρώτο στάδιο που είναι η φάση του ελαφριού ύπνου. Βρισκόμαστε κατά τη φάση αυτή μεταξύ ύπνου και ξύπνιου και μπορούμε να ξυπνήσουμε εύκολα. Τα μάτια κινούνται πολύ αργά και η μυϊκή δραστηριότητα επιβραδύνεται σημαντικά. 
Πολλοί νιώθουν στη φάση αυτή ξαφνικές μυϊκές συσπάσεις, που αποκαλούνται μυοκλονίες του ύπνου. Οι ξαφνικές αυτές κινήσεις είναι παρόμοιες με αυτές που μας συμβαίνουν όταν νιώσουμε κάποιο τρόμαγμα.
Όταν κάποιος ξυπνήσει στο στάδιο 1 θυμάται αποσπασματικές οπτικές εικόνες.
Στάδιο 2 
Στο στάδιο 2 οι κινήσεις των ματιών σταματούν.
Τα ηλεκτρικά κύματα του εγκεφάλου που καταγράφονται από το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, γίνονται πιο αργά με παρουσία σποραδικών εξάρσεων ταχέων κυμάτων. 
Στάδιο 3 
Στο στάδιο 3 εμφανίζονται κύματα που είναι εξαιρετικά αργά που ονομάζονται κύματα δέλτα. Μεταξύ των κυμάτων δέλτα εμφανίζονται διάσπαρτα κύματα που είναι πιο μικρά και πιο γρήγορα. 
Στάδιο 4 
Στο στάδιο 4 ο εγκέφαλος παρουσιάζει σχεδόν μόνο κύματα τύπου δέλτα. 
Τα στάδια 3 και 4 αποκαλούνται τα στάδια του βαθιού ύπνου. Στον βαθύ ύπνο δεν υπάρχει μυϊκή δραστηριότητα ούτε κινήσεις των ματιών.
Είναι πολύ δύσκολο να ξυπνήσει κάποιος όταν βρίσκεται στα στάδια αυτά. Εάν κάποιος ξυπνήσει στη φάση αυτή, δυσκολεύεται να προσαρμοστεί, νιώθει αδύναμος και αποπροσανατολισμένος για τα μερικά λεπτά που ακολουθούν το ξύπνημα.
Μερικά παιδιά κατά τη φάση του βαθιού ύπνου, μπορεί να παρουσιάσουν ενούρηση, εφιάλτες ή ακόμη νυκτοβασία.
Στάδιο 5: Η φάση των γρήγορων κινήσεων των ματιών (REM, Rapid Eye Movement) 
Όταν φτάσουμε στο στάδιο 5 του ύπνου, που είναι η φάση των γρήγορων κινήσεων των ματιών (REM, Rapid Eye Movement), η αναπνοή γίνεται γρήγορη, ακανόνιστη και ελαφριά. Τα μάτια παρουσιάζουν απότομες κινήσεις προς διάφορες κατευθύνσεις. Οι μυς των άνω και κάτω μελών μας, παραλύουν προσωρινά. Ο ρυθμός της καρδίας και η αρτηριακή πίεση αυξάνονται. Οι άνδρες στη φάση αυτή παρουσιάζουν στύση.
Όταν οι άνθρωποι ξυπνούν στην φάση REM, περιγράφουν περίεργες και μη λογικές ιστορίες που στην ουσία είναι τα όνειρα.
Ένας πλήρης κύκλος του ύπνου περιλαμβάνει και τα 5 στάδια. Η συνολική διάρκεια ενός κύκλου του ύπνου διαρκεί από 90 έως 110 λεπτά κατά μέσο όρο. Το πρώτο στάδιο REM, στο οποίο δημιουργούνται τα όνειρα, συμβαίνει περίπου σε 70 έως 90 λεπτά μετά από το αποκοίμισμα. 
Οι πρώτοι κύκλοι του ύπνου, περιέχουν μικρές περιόδους REM (στάδιο 5) και μεγαλύτερες περιόδους βαθιού ύπνου (στάδια 3 και 4). 
Όσο προχωρά η νύκτα τόσο αυξάνεται και η περίοδος των σταδίων REM και μειώνεται ο βαθύς ύπνος. Κατά τις αυγινές ώρες, το περισσότερο μέρος του ύπνου αποτελείται από τον ελαφρύ ύπνο και από περιόδους REM.
Η νικοτίνη και το αλκοόλ διαταράσσουν τα κανονικά στάδια του ύπνου. Η καφεΐνη διεγείρει τον εγκέφαλο διότι επηρεάζει τους νευροδιαβιβαστές που ρυθμίζουν τον ύπνο.
Ορισμένα ψυχοτρόπα φάρμακα επηρεάζουν το στάδιο REM. Το στάδιο αυτό είναι απαραίτητο για την ξεκούραση και είναι στο στάδιο αυτό που λαμβάνουν χώρα τα όνειρα. 
Ο οργανισμός έχει απόλυτη ανάγκη του ύπνου τύπου REM. Εάν για διάφορους λόγους οργανισμός στερηθεί του ύπνου τύπου REM, τότε την επόμενη φορά που αποκοιμηθεί θα πάει πιο γρήγορα στο στάδιο REM, μειώνοντας τη διάρκεια των υπόλοιπων σταδίων.
Οι άνθρωποι που υποβάλλονται σε γενική αναισθησία ή είναι σε κώμα δεν κοιμούνται όπως πολλοί νομίζουν. Η εγκεφαλική δραστηριότητα όπως καταγράφεται στο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, δείχνει αργά και αδύναμα κύματα και όχι την πολύπλοκη δραστηριότητα που καταγράφεται κατά τον ύπνο. 

Βιβλιογραφία: 

National Center on Sleep Disorders Research

Μήπως έχει «ραγίσει» το γυαλί της σχέσης σας;

http://ygeia.tanea.gr/default.asp?pid=25&ct=98&articleID=5411

Δημοσίευση: 12-1-2009, 12:35 Τελευταία ανανέωση: 15-1-2009, 09:48
Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα

Ο Ιανουάριος είναι η εποχή του χρόνου που πολλές σχέσεις φτάνουν στο τέλος τους, καθώς πολλά ζευγάρια με προβλήματα διαπιστώνουν ότι παρά τις προσπάθειες που κατέβαλλαν στη διάρκεια των γιορτών, η σχέση τους δεν μπορεί πια να σωθεί. Στην πραγματικότητα, μελέτες έχουν δείξει ότι η περίοδος των γιορτών αποτελεί την πιο στρεσογόνο εποχή του χρόνου η οποία συχνά-πυκνά σηματοδοτεί το τέλος σχέσεων που ταλανίζονταν καιρό από προβλήματα. Τα καλά νέα είναι πως υπάρχουν τρόποι για να διαπιστώσει κανείς εάν έχει ραγίσει το γυαλί της σχέσης του – και μέτρα που μπορεί να πάρει για να βελτιώσει την κατάσταση. 

Τί πρέπει, όμως, να κάνει ένας άνθρωπος που έχει περάσει τις χειρότερες γιορτές της ζωής του με το πιο κοντινό του, αλλά όχι πια πιο αγαπημένο, πρόσωπο; «Απολύτως τίποτα», απαντά στην εφημερίδα «Τάιμς» του Λονδίνου ο κ. Άντριου Τζ. Μάρσαλ, σύμβουλος γάμου στο Relate - τον μεγαλύτερο, μη κερδοσκοπικό, συμβουλευτικό οργανισμό για ζευγάρια της Βρετανίας. «Είναι λάθος να κρίνει κανείς τη σχέση του την περίοδο των γιορτών, διότι παρασύρεται από το πνεύμα των ημερών. Τα δυστυχισμένα ζευγάρια χρειάζονται μια συγκεκριμένη ρουτίνα, ηρεμία και άφθονη υπομονή για να δουν τι θα κάνουν - και τίποτε απ' όλα αυτά δεν ισχύει την περίοδο των γιορτών». 

Ένας άλλος λόγος για τον οποίο η ζωή τις προηγούμενες εβδομάδες αποτελεί αναξιόπιστο δείκτη του αν μια σχέση έχει μέλλον ή όχι, είναι η ευθυμία που όλοι πιστεύουν ότι πρέπει να νιώσουν καθώς και η ανάγκη να θάψουν τα «τσεκούρια του πολέμου». Με το ζόρι, όμως, αυτά δεν γίνονται - και η μοναδική συνέπεια είναι να κλιμακώνεται η ένταση. 

Οι γιορτές κρύβουν μία ακόμα παγίδα για τα δυστυχισμένα ζευγάρια, το αποκαλούμενο «κρυφό τεστ»: επειδή αμφιβάλλουν εάν υπάρχει αγάπη ανάμεσά τους, περιμένουν από τον/την σύντροφό τους να κάνει κάτι που θα αποδείξει ότι νοιάζεται. Για να είναι σίγουροι, μάλιστα, «ρίχνουν» διακριτικά και μερικές ιδέες για να έχει το έτερό τους ήμισυ μια υπόνοια του τι πρέπει να κάνει - και αν δεν το κάνει, καταρρέουν και αναρωτιούνται εάν υπήρξε ποτέ αγάπη μεταξύ τους. 

«Γι΄ αυτούς τους λόγους, δεν πρέπει να βιάζεται κανείς να τελειώνει μια σχέση τον Ιανουάριο», τόνισε ο δρ Μάρσαλ. «Προτιμότερο είναι να αφήσει τη ζωή του να ξαναμπεί στη ρουτίνα και να αξιολογήσει τότε το τι έχει και τι του λείπει - λαμβάνοντας παράλληλα ορισμένα μέτρα που μπορεί να βοηθήσουν ουσιαστικά την κατάσταση». 

Το κουϊζ της αξιολόγησης

Πώς μπορεί να γίνει αυτή η αξιολόγηση και ποια είναι τα μέτρα; Το κουΐζ που ακολουθεί και οι συμβουλές που το συνοδεύουν μπορεί να σας βοηθήσουν. 

Έπειτα από έναν άσχημο καυγά με τον/την σύντροφό σας αισθάνεστε:

α. Ντροπή 

β. Του/της άξιζε 

Πόσο σημαντικό είναι για εσάς να κατανοεί ο/η σύντροφός σας τα αισθήματά σας;

α. Πολύ σημαντικό 

β. Δεν με νοιάζει 

Υπήρξε κάποια μεγάλη αλλαγή στη ζωή σας τους τελευταίους 12 μήνες, όπως η έναρξη του σχολείου από τα παιδιά σας ή η απώλεια ενός ιδιαίτερα αγαπημένου ατόμου; 

α. Ναι 

β. Όχι 

Εάν ένας ελκυστικός φίλος ή συνεργάτης σας στείλει ένα e-mail με το οποίο σας φλερτάρει, εσείς: 

α. Θα κολακευτείτε, αλλά θα ανησυχήσετε για το τι σημαίνει αυτό για την μόνιμη σχέση σας; 

β. Θα σκεφθείτε «ωραία, θα διασκεδάσουμε»; 

Πόσο συχνά σκέπτεστε ότι η ζωή σας θα ήταν πιο εύκολη εάν ήσασταν μόνοι;

α. Μόνο όταν είμαι πραγματικά χάλια 

β. Συχνά 

Οι απαντήσεις σας

Κυρίως α = Περνάτε απλώς μια δύσκολη περίοδο με τον/την σύντροφό σας 

Κυρίως β = Η σχέση σας κινδυνεύει 


Πέντε τρόποι για να βελτιώσετε τη σχέση σας

1. Να ακούτε τον/την σύντροφό σας. Αρχίστε να ακούτε αντί απλώς να τσακώνεστε. Να μιλάει ο καθένας με τη σειρά του επί τρία λεπτά χωρίς διακοπές. Ο άλλος να ακούει χωρίς να παρεμβαίνει και στη συνέχεια να αντιτείνει στα κύρια σημεία του ομιλητή, δίχως σχόλια ή κατηγορίες. Αμέσως μετά θα απαντά ο άλλος κ.ο.κ. Στην πορεία της συζήτησης να συζητάτε όσα μάθατε. Εάν αρχίσει καυγάς, σταματήστε τον και ξαναρχίστε τα τρίλεπτα της ακρόασης. 

2. Αποδεχθείτε τα συναισθήματά του/της. Εντάξτε στις συζητήσεις σας μικρές χειρονομίες που υποδηλώνουν ότι καταλαβαίνετε όσα νιώθει το ταίρι σας: να νεύετε καταφατικά, να λέτε «κατάλαβα» (η έκφραση αυτή κάνει τον/την σύντροφό σας να αισθάνεται ότι τον/την ακούτε), να συναινείτε σε υποδείξεις που σας κάνει πριν διαφωνήσετε λέγοντας λ.χ. «και εγώ θα ήθελα να βγαίνουμε περισσότερο, αλλά...» (αυτό σταματά οποιεσδήποτε παρανοήσεις και την αχρείαστη κλιμάκωση της έντασης) και, κυρίως, να αποδέχεστε τα συναισθήματα του/της συντρόφου σας λέγοντας λ.χ. «ώστε έχεις θυμώσει για...» (τέτοιου είδους προτάσεις συχνά εκτονώνουν τα έντονα συναισθήματα). 

3. Μην ασκείτε κριτική. Να παραπονιέστε αντί να επικρίνετε. Ένα παράπονο καλύπτει μια συγκεκριμένη συμπεριφορά (λ.χ. «μπορείς σε παρακαλώ να βάζεις το πιάτο σου στο πλυντήριο;») ενώ μια επίκριση αφορά τον χαρακτήρα (λ.χ. «καλά, είσαι τεμπέλης;») ή υποδηλώνει ότι πρόκειται για μια επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά (λ.χ. «υπηρέτες θες;»). Άλλες λέξεις που υποδηλώνουν επίκριση είναι το πρέπει, το θα πρέπει και το ποτέ. 

4. Ενδιαφερθείτε για τη ζωή του/της συντρόφου σας. Να δείχνετε γνήσιο ενδιαφέρον για τη ζωή του/της συντρόφου σας. Να τον/την ρωτάτε πως ήταν η μέρα του/της στο γραφείο, τι αγόρασε στις εκπτώσεις και πως πέρασε στο γήπεδο που πήγε. Μη χάνετε επίσης ευκαιρία να τον/την συνοδεύετε σε δραστηριότητες που αγαπά ή απλώς να στέλνετε ένα γραπτό μήνυμα με τις ευχές σας για κάτι που ετοιμάζει στη δουλειά και θεωρεί πολύ σημαντικό. 

5. Μην αντιδράτε όπως συνήθως. Την επόμενη φορά που θα συμβεί κάτι και θα είστε έτοιμοι να αντιδράσετε όπως έχετε συνηθίσει καιρό τώρα, σταματήστε και σκεφθείτε: «Τί θα μπορούσα να κάνω διαφορετικά;». Κάνοντας κάτι απρόσμενο, θα βάλετε τον/την σύντροφό σας σε σκέψεις και μπορεί να τον/την εμποδίσετε να πέσει στην συνήθη παγίδα. Μια καλή αρχή είναι να προσπαθήσετε να αντιδράσετε με εντελώς αντίθετο τρόπο από αυτόν που συνηθίζετε. Αντί, λ.χ., να μην πείτε τίποτα, αρχίστε να μιλάτε - και αντί να αρχίσετε να βρίζετε, πείτε κάτι γλυκό. 

Πηγή : Web Only

Ποια λάθη γίνονται μέσα στη σχέση;

http://www.askitis.gr/monthly.asp

1.«Πρέπει να κάνουμε σεξ»- Η καταναγκαστική επαφή. Δεν είναι σπάνιο δύο σύντροφοι να συνευρίσκονται σεξουαλικά στη βάση ενός προγράμματος ή γιατί «πρέπει να γίνει και αυτό..». Η εικόνα αυτή είναι αρκετά συχνή στην ζωή του σύγχρονου ανθρώπου που «τα έχει όλα», αλλά δεν έχει χρόνο. Το σεξ γίνεται καταναγκαστικό και προγραμματισμένο, κάτι που πολλές είναι αναπόφευκτο μέσα στους σύγχρονους ρυθμούς ζωής. 

Με τον τρόπο αυτό όμως, η σεξουαλική ζωή απογυμνώνεται από ένα ουσιαστικό της στοιχείο , την επιθυμία, που προσδιορίζει την σεξουαλική επαφή ως μια πηγή ηδονής και ευχαρίστησης. Με άλλα λόγια είναι σημαντικό να κάνουμε σεξ γιατί «το θέλουμε και όχι γιατί πρέπει να κάνουμε». 

2.«Το σεξ μας έχει πρόβλημα , η σχέση μας κανένα!»-Η έλλειψη επικοινωνίας. Πολλά ζευγάρια σήμερα παραπονιούνται για σεξουαλικά προβλήματα (έλλειψη επιθυμίας, διαταραχή οργασμού, πρόωρη εκσπερμάτιση, διαταραχή στύσης) την ίδια στιγμή που αδυνατούν να εντοπίσουν το πως η σχέση τους και η επικοινωνία τους μπορεί να συμβάλλει στην δημιουργία ή στην διατήρηση ενός τέτοιου προβλήματος. Η δυσκολία των συντρόφων να επικοινωνήσουν τα θέματα που αισθάνονται και που τους προβληματίζουν , -θέματα που είναι φυσικό να προκύπτουν μέσα από την πορεία της σχέσης και την φάση του κύκλου ζωής-, εμπλέκεται και «δηλητηριάζει» σημαντικά την σεξουαλική τους ζωής, αφού το σεξ γίνεται τελικά το πεδίο εκδήλωσης αυτών των συμπτωμάτων. Η αποκατάσταση της ανοιχτής επικοινωνίας και ο ουσιαστικός διάλογος για το πρόβλημα που δεν χρεώνει και δεν απομονώνει τους δύο συντρόφους είναι η αφετηρία για τη λύση του προβλήματος.

3. «Τα παιχνίδια δεν είναι για εμάς» .Τα ταμπού και τα πρέπει. Πολύ συχνά το ζευγάρι καθηλώνεται μέσα στον φόβο και την προκατάληψη για την απόλαυση της σεξουαλικής επαφής, περιορίζεται και περιορίζει την σεξουαλική του έκφραση προκειμένου να μην «παραστρατίσει» από έναν ηθικό κώδικά που δεν επιτρέπει την φαντασία, το παιχνίδι και κυρίως την διεκδίκηση της απόλαυσης μέσα από την σεξουαλική επαφή. Με τον τρόπο αυτό, οι δύο σύντροφοι μπορούν να στερούν από τους εαυτούς τους την ηδονή αλλά και την χαρά να εκφράσουν ο ένας στον άλλον τις συναισθηματικές και ερωτικές τους ανάγκες. Η φαντασία, η εμπιστοσύνη στον σύντροφο , το μοίρασμα της επιθυμίας, το παιχνίδι πριν και μετά την σεξουαλική πράξη είναι , θα λέγαμε, μια καλή πρόταση «αποτοξίνωσης» της σεξουαλικής σχέσης.

Dr. Αθανάσιος Ασκητής
Νευρολόγος-Ψυχίατρος
Διδάκτωρ Ψυχιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών
Πρόεδρος Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας 

Βασιλική Ντούμου

Ψυχολόγος

Ινστιτούτο Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας

Η κορυφή του παγόβουνου, δεν είναι όλο το παγόβουνο

"Πρέπει ο κόσμος να καταλάβει ότι οι διατροφικές διαταραχές εν μέρει μόνο έχουν να κάνουν με το φαγητό και την εξωτερική εικόνα. Αυτά αποτελούν την επιφάνεια, την κορυφή του παγόβουνου". 

http://www.e-psychology.gr/content/view/144/69/

Είναι πολύ βαθύτερα τα ψυχολογικά αίτια που ωθούν σε τέτοιου είδους συμπεριφορές. Η βουλιμία, όπως και οι άλλες διατροφικές διαταραχές είναι μία εξάρτηση. Κάποια μέρα θέλω να γίνω «φυσιολογική», να μπορώ να απολαμβάνω το φαγητό μου σαν μια από τις απολαύσεις της φύσης, να μην ξοδεύω τόση ενέργεια και χρόνο από τη ζωή μου μετρώντας θερμίδες, υπολογίζοντας ποσότητες, χαρακτηρίζοντας τροφές ως καλές ή κακές. 

Διαβάζοντας την παραπάνω σύντομη ιστορία της Α., είναι πιθανό, οι περισσότεροι από εμάς να φέρουμε στο μυαλό μας πόσες πολλές φορές έχουμε αποφασίσει να μπούμε σε διαδικασία δίαιτας από Δευτέρα! 

Όποιο περιοδικό ευρείας κυκλοφορίας κι αν ανοίξουμε, θα βρούμε μέσα μια θαυματουργή δίαιτα πλαισιωμένη από την εικόνα μιας υπέροχης τούρτας σοκολάτας, μια νέα επαναστατική και αστραπιαία μέθοδο απώλειας βάρους πλάι στη φωτογραφία ενός καλλίγραμμου κορμιού. 

Αρχίζουμε λοιπόν την προσπάθεια, για μία ακόμη φορά. Γεμίζουμε τη σκέψη μας με υπολογισμούς θερμίδων, με καταμερισμό τροφών σε παχυντικές και διαιτητικές, παλεύουμε, ιδρώνουμε μέχρι να τα παρατήσουμε. 

Εάν είχε ανακαλυφθεί μια θαυματουργή και μακρόχρονα αποτελεσματική δίαιτα, τότε αυτή και μόνο αυτή θα συναντούσαμε στα διάφορα περιοδικά. Άνθρωπος παχύσαρκος δε θα κυκλοφορούσε στον πλανήτη και όλοι θα ήμασταν ευτυχισμένοι! Οι πιο πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι ένα ποσοστό μεγαλύτερο του 90% των ανθρώπων που επιλέγει να χάσει βάρος μόνο μέσω μιας δίαιτας, κι αν ακόμη χάσει τα κιλά που επιθυμεί, σύντομα καταλήγει στην ανάκτηση αυτών.

Ο κυριότερος λόγος που καθιστά αναποτελεσματική τη δίαιτα ως μοναδικό μέσο περιορισμού της βουλιμίας και απώλειας των κιλών είναι η αίσθηση της στέρησης. Όταν στερούμε τον εαυτό μας οργανικά και ψυχικά από κάτι αγαπημένο και επιθυμητό, τότε αυτός, μόλις τελειώσει η περίοδος της στέρησης, θα βρει αφορμή και τρόπο για να μας «εκδικηθεί» και να επιστρέψει σε αυτό. Επιπλέον, μια αυστηρή δίαιτα, άρα μια μεγάλη στέρηση, μας οδηγεί σε έναν διπολικό τρόπο σκέψης (σκέψη άσπρο-μαύρο). Η παραμικρή ατασθαλία, η μία και μοναδική φορά που θα παραβούμε κάποιον από τους κανόνες της δίαιτας, μας στέλνει εύκολα στον άλλο πόλο: στο να παρατήσουμε πλήρως την προσπάθεια και να αρχίσουμε να καταναλώνουμε μεγάλες ποσότητες τροφής. 

Ο στόχος μου, δεν είναι να αφορίσω την επιστήμη της διαιτολογίας, απεναντίας, πιστεύω βαθιά πως μια ισορροπημένη διατροφή έχει πολλαπλά οφέλη στην υγεία του σώματος και της ψυχής. Αυτό που θέλω να τονίσω, είναι πως για να πετύχουμε το στόχο μας χρειάζεται να βάλουμε στόχο. Κι αφού τον βάλουμε, να τον εμπλουτίσουμε με δύο απαραίτητα συστατικά: τη θέληση και την ολιστική αντιμετώπιση του προβλήματος.
Μια παλιά κινέζικη παροιμία λέει: όταν περπατάς, να περπατάς με σταθερό βήμα και όταν τρέχεις, να τρέχεις με ρυθμό!

Η απόφαση για δίαιτα από Δευτέρα καταδεικνύει πως είτε δεν έχουμε ακόμη- την απαραίτητη αποφασιστικότητα, είτε δε θέλουμε πραγματικά να προσπαθήσουμε -τώρα-, είτε δεν είμαστε ακόμη- έτοιμοι. Είναι σημαντικό να αγκαλιάσουμε τον εαυτό μας και όχι να τον ψυχαναγκάσουμε. Οι ψυχαναγκασμοί φέρνουν αφόρητο άγχος και το άγχος δε φέρνει αποτέλεσμα.

Όταν λοιπόν αισθανθούμε έτοιμοι και αποφασισμένοι, χρειάζεται να προσέξουμε τις διατροφικές μας συμπεριφορές, αλλά χρειάζεται και να νοιαστούμε για τις σκέψεις και τα συναισθήματα μας, για τα βαθύτερα ψυχολογικά αίτια που δημιούργησαν και συντήρησαν μια κατάσταση βουλιμίας ή μια κατάσταση παχυσαρκίας. Θυμηθείτε πως η κορυφή του παγόβουνου, δεν είναι όλο το παγόβουνο! Η ατομική ψυχοθεραπεία και οι ομάδες υποστήριξης κερδίζουν ολοένα και περισσότερο έδαφος στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες και φαίνεται να αποτελούν το συστατικό που μέχρι πρόσφατα έλλειπε από τις προσπάθειες για την αντιμετώπιση των διαταραχών πρόσληψης τροφής. 

Νικόλαος Δοϊρανλής 
Ψυχολόγος, Pgd. in Person Centered Counseling, University of Strathclyde

Χαρακτηριστικά που βοηθούν μια σχέση

http://www.e-psychology.gr/content/view/114/80/

Στην προσπάθεια μας να αναζητήσουμε τα χαρακτηριστικά που βοηθούν και προάγουν μια σχέση, διαπιστώνουμε ότι είναι πολύ δύσκολο να βρούμε μερικά που να τυγχάνουν πρωταρχικής σημασίας και καθολικής αναγνώρισης. Ωστόσο, χωρίς να επικαλούμαστε καμία καθολικότητα, μπορούμε να καταλήξουμε σε μερικά ευρείας αποδοχής χαρακτηριστικά. Ένα από αυτά τα χαρακτηριστικά που βοηθούν άμεσα την σχέση, είναι η κατανόηση (τόσο του εαυτού όσο και του άλλου). 

Τι εννοούμε με τον όρο "κατανόηση"; 
Δεν εννοούμε υποχρεωτικά κάποιο είδος αναλυτικής σκέψης αλλά την ικανότητα και την θέληση να εκτιμήσουμε εκείνες τις ανάγκες, επιθυμίες, προτιμήσεις, σκέψεις, αξίες, κίνητρα και συναισθήματα που αφορούν την σχέση. 
Με άλλα λόγια, το άτομο προσπαθεί να αναγνωρίσει αυτά που αισθάνεται ένα άλλο άτομο, προσπαθεί να μπει στην θέση του και να δει τον κόσμο με τα δικά του μάτια. Σε κάποιο εργαστήριο, η οδηγία που δίνουν στα άτομα που προσπαθούν να αποκτήσουν αυτήν την δεξιότητα, είναι «προσπάθησε να φανταστείς πως αισθάνεται το άτομο σε αυτήν την κατάσταση και πως επηρεάστηκε η ζωή του». 

Η απόκτηση της ικανότητας για κατανόηση, μας οδηγεί στο δεύτερο χαρακτηριστικό που προάγει μια σχέση:"στην άνευ όρων αποδοχή του άλλου". Αποδοχή, σημαίνει απεριόριστη δεκτικότητα και ευνοϊκή προδιάθεση προς τον άλλον. Παραμερίζουμε τις προσωπικές μας εκτιμήσεις και απόψεις, σεβόμενοι την διαφορετικότητα του άλλου. Ακόμη και όταν δεν συμφωνούμε, ακόμη και όταν θεωρούμε πως κάτι είναι λάθος, δεν ασκούμε κριτική και δεν αποδοκιμάζουμε. Δίνουμε στον άλλον την ελευθερία της ύπαρξης του χωρίς να αισθανόμαστε ότι πρέπει να ακολουθήσει πάση θυσία τις συμβουλές μας ή να παραμείνει εξαρτημένος από μας ή να μας μοιάσει. Όταν λοιπόν, δεχόμαστε κάποιον όπως είναι και όχι υπό όρους και όταν καταφέρνουμε να επικοινωνήσουμε αυτήν την στάση μας, τότε αυτός γίνεται πιο ανοικτός, δείχνει εμπιστοσύνη και δεν αισθάνεται να απειλείται από μια εξωτερική αξιολόγηση. 

Φυσικά, υπάρχουν πολλές θεωρητικές μελέτες που αποδεικνύουν τα παραπάνω. Ενδεικτικά αναφέρω τον Baldwin στο Felt institute ο οποίος κατέληξε ότι σε μια σχέση, οι συμπεριφορές που μοιάζουν δημοκρατικές και με αποδοχή, αποπνέουν μια ζεστασιά και ενισχύουν, την αυθεντικότητα, την συναισθηματική ασφάλεια και τον αυτοέλεγχο. Στον αντίποδα, σχέσεις απορριπτικές αποδείχθηκε ότι οδηγούν σε έλλειψη αυθεντικότητας και επιθετικές συμπεριφορές.

Σύμφωνα με την έρευνα του Heine, χαρακτηριστικά που βοηθούν μια σχέση, είναι οι συμπεριφορές που επιτρέπουν την ανεξαρτησία, που δείχνουν μια προσπάθεια κατανόησης του συναισθήματος του άλλου και που εγκαθιστούν ένα κλίμα εμπιστοσύνης. 

Τρίτο χαρακτηριστικό που βοηθά μια σχέση, είναι η αυθεντικότητα. Στην αρχή, μιλήσαμε για κατανόηση του άλλου. Εδώ, μιλάμε κυρίως για κατανόηση του ίδιου μας του εαυτού. 

Η αυθεντικότητα έχει δύο στάσεις που την οριοθετούν. Η πρώτη αφορά την συμπεριφορά μας προς τον άλλον και συγκεκριμένα την ειλικρίνεια, την αλήθεια και την γνησιότητα που επικοινωνούμε, τόσο λεκτικά όσο και μη λεκτικά. 
Η δεύτερη στάση, αφορά τον ίδιο μας τον εαυτό, αφορά την αυτοαντίληψη μας, αφορά την ικανότητα μας να ακούμε τις ανάγκες μας και είτε να τις παραμερίζουμε είτε να τις «φροντίζουμε», ανάλογα με την περίσταση. Έχουμε επίγνωση του συναισθήματος που μας γεννάται από μια κατάσταση; Εκφραζόμαστε με έναν τρόπο τέτοιο, ώστε στο μέτρο του δυνατού να μην παρερμηνεύεται ο λόγος μας από τους άλλους; Σεβόμαστε τα συναισθήματα και τις ανάγκες μας καθώς και τα συναισθήματα και τις ανάγκες του άλλου;


Νικόλαος Δοϊρανλής
Ψυχολόγος, Pgd in Person Centered Therapy, University of Strathclyde

E-mail: info@e-psychology.gr 

Γιατί πονάμε χωρίς λόγο;

http://health.eportal.gr/health/psyxologia/14947oz_2006110614947.php3

Εχετε ποτέ αναρωτηθεί ποια είναι η αιτία για κάποιους ανεξήγητους πόνους σας; Γιατί αρρωσταίνετε; Γιατί μονίμως χτυπάτε;...

Κυρίως, όμως, έχετε ποτέ συνδέσει αυτές τις καταστάσεις με μια δύσκολη συναισθηματικά περίοδο;
 
 Ολο και περισσότερες έρευνες αποδεικνύουν ότι τα καταπιεσμένα συναισθήματα προκαλούν ασθένειες ή και προδιάθεση για ατυχήματα, ενώ το άγχος στην καθημερινή ζωή ανησυχεί τους γιατρούς πολύ περισσότερο απ' όσο ποτέ. Γνωρίστε, λοιπόν, την αιτία του κακού και χτυπήστε το στη ρίζα του!
 
 Πολλές ιατρικές έρευνες υποστηρίζουν πια πως ελάχιστες είναι οι σοβαρές ασθένειες που δεν προκαλούνται από ένα βαθύ άγχος και γενικότερα μια συγκινησιακή ένταση. Είναι γνωστό ότι η θλίψη, η απόγνωση, ο εκνευρισμός, ο φόβος ή η απογοήτευση καταγράφονται όχι μόνο στο μυαλό αλλά και στο σώμα μας, «μπλοκάροντας» τον εγγενή μηχανισμό μας για αυτοθεραπεία. Σήμερα, είναι γνωστή στους επιστήμονες η σχέση αλληλεπίδρασης του νευρικού και του ανοσοποιητικού μας συστήματος.
 
 Οι ίδιες εγκεφαλικές δομές που εμπλέκονται στη δημιουργία των συναισθημάτων μας ρυθμίζουν σε σημαντικό βαθμό και τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Η αναστολή ή η συγκράτηση των συναισθημάτων έχει ως συνέπεια τη διαταραχή της ανοσοποιητικής λειτουργίας. Οι άνθρωποι που δεν εκφράζουν τα συναισθήματά τους, όποια κι αν είναι αυτά, κινδυνεύουν να αντιμετωπίσουν ένα μεγάλο αριθμό προβλημάτων υγείας.
 
 Ο θυμός και άλλα αρνητικά συναισθήματα επιδρούν «τοξικά» για το σώμα και εγκυμονούν κινδύνους. Ετσι, για παράδειγμα, μελέτες που έγιναν συνδέουν τα κρυολογήματα και τις άλλες φλεγμονές του άνω αναπνευστικού συστήματος με κάποια συναισθηματική αναστάτωση που συνέβη τρεις ή τέσσερις μέρες πριν από την εκδήλωσή τους και την επίμονη αυτοκριτική με ηπατικές διαταραχές. Επιπλέον, έχει συσχετιστεί:
 
 - Το συναίσθημα της αντιπάθειας με διαταραχές στο κυκλοφορικό.
 - Ο διαρκής εκνευρισμός με τις μολύνσεις.
 - Ο καταπιεσμένος θυμός με τις ηπατικές διαταραχές.
 - Η επικριτική διάθεση με γαστρορραγίες.
 - Η αίσθηση ότι κάποιος μας εκμεταλλεύεται με την ακμή και τα έλκη.
 - Η νοητική «υπερδραστηριότητα» με τους έντονους πονοκεφάλους.
 - Το συναίσθημα της αυτολύπησης με τις γαστρεντερικές διαταραχές, τα κρυολογήματα, τα βρογχικά και τα οδοντικά προβλήματα.
 - Η καταπιεσμένη σεξουαλική ενέργεια με διαταραχές (έως και καρκίνο) στα γεννητικά όργανα.
 - Οι ανεκπλήρωτες φιλοδοξίες με τις φλεγμονές, τον πυρετό και τη νοητική σύγχυση.
 - Η αδιάκριτη καταπίεση των συναισθημάτων, η αγωνία, η κατάθλιψη και το άγχος με τις γαστρεντερικές και τις νεφρικές διαταραχές, αλλά και προβλήματα στη χολή και στην ουροδόχο κύστη.
 - Οι «τοίχοι σιωπής» με τον καρκίνο.
 
 Φαντάζεστε, λοιπόν, πόσες οδυνηρές καταστάσεις θα μπορούσαμε να αποφύγουμε, αν δίναμε περισσότερη σημασία στο συναισθηματικό μας κόσμο;

V.I.P.s' σφαγές και άλλα

Εντολή για σκληρή γραμμή 
Αλλαγή πλεύσης από την κυβέρνηση μετά τον τραυματισμό του 21χρονου αστυνομικού 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2009

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4495341

Με πρωθυπουργική εντολή για σκληρή γραμμή σε όλα τα μέτωπα κινείται πλέον η Ελληνική Αστυνομία. Και το «σάρωμα» των Εξαρχείων, με αθρόες συλλήψεις στα τυφλά, είναι το πρώτο δείγμα στην προσπάθεια της ΕΛ.ΑΣ. να εμφανιστεί με σχέδιο και πυγμή. 

Όπως επισημαίνουν κυβερνητικές πηγές, η απόφαση για αλλαγή πλεύσης είχε ληφθεί από τον Πρωθυπουργό πριν από την δολοφονική επίθεση εναντίον των αστυνομικών στα Εξάρχεια και τον βαρύτατο τραυματισμό του 21χρονου Διαμαντή Μαντζούνη. Το γεγονός αυτό, ωστόσο, επισπεύδει την αντεπίθεση της ΕΛ.ΑΣ., η οποία έχει επιδοθεί το τελευταίο διήμερο σε κατ΄ οίκον έρευνες και σ΄ ένα μπαράζ συλλήψεων στα Εξάρχεια και άλλες περιοχές εντός κι εκτός Αθήνας, όπου εκτιμάται ότι μπορεί να βρεθούν στοιχεία για τον Επαναστατικό Αγώνα και 
ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛ.ΑΣ. 
Έχει επιδοθεί το τελευταίο διήμερο σε κατ΄ οίκον έρευνες κι ένα μπαράζ συλλήψεων σε περιοχές εντός κι εκτός Αθήνας 
τη δράση προσώπων που κινούνται στον λεγόμενο χώρο των αντιεξουσιαστών. 

Στο πρωθυπουργικό επιτελείο θεωρούν ότι είναι ζωτική ανάγκη τόσο για την κυβέρνηση όσο και για το κύρος της Ελληνικής Αστυνομίας να υπάρξουν σε σύντομο διάστημα αποτελέσματα στα ανοικτά μέτωπα που συνδέονται με τη δημόσια τάξη και ασφάλεια. Και όπως αναφέρουν οι ίδιες πηγές, οι κινήσεις που έχει αποφασιστεί να γίνουν σε αυτόν το τομέα θα επηρεάσουν καθοριστικά και τον επικείμενο ανασχηματισμό. Η αλλαγή πλεύσης που αποφάσισε να ακολουθήσει η κυβέρνηση έγινε εμφανής και με τις δηλώσεις του αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ. κ. Βασ. Τσιατούρα, ο οποίος εμφανίστηκε να διαφοροποιείται από τη θέση που είχε εκφράσει προ μηνός ο κ. Παυλόπουλος ο οποίος είχε υποστηρίξεικατά τη διάρκεια των επεισοδίων με τους κουκουλοφόρους στην Αθήνα - ότι η Αστυνομία είναι αμυνόμενη. Ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. ανέφερε ότι σε καμία περίπτωση η Αστυνομία δεν λειτουργεί αμυνόμενη. Σύμφωνα με κυβερνητικούς παράγοντες, με τη σχετική δήλωση ο κ. Τσιατούρας προαναγγέλλει ουσιαστικά και τη σκλήρυνση της στάσης των αστυνομικών αρχών και στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της Παρασκευής, καθώς και την εκ των προτέρων κάλυψη των ανδρών των ΜΑΤ που έχουν εντολή να προχωρήσουν, αν χρειαστεί, σε δυναμική επέμβαση.

Αναρωτιέμαι πως γίνεται μετά τον - άδικο ομολογουμένως - τραυματισμό του αστυνομικού στα Εξάρχεια να υπήρξε τόση άμεση και αστραπιαία κινητοποίηση της Αστυνομίας, της πολιτείας κτλ. Αν θυμάμαι καλά κανένας υψηλά ιστάμενος δεν βγήκε να στηρίξει την οικογένεια του Αλέξη αλλά και το άλλου παιδιού που τραυματίστηκε από πυρά, με τον τρόπο που στηρίχθηκε από το πρώτο κυριολεκτικά δεπτερόλεπτο ο αστυνομικός. Και λέω εγώ ο καχύποπτος πολίτης: Υπάρχουν πολίτες δύο ταχυτήτων; Οι σημαντικοί (πολιτικοί, ιερείς, αστυνομικοί κ.α. V.I.P.s') και όλοι εμείς οι υπόλοιποι;

Ώρες, ώρες σκέφτομαι ότι πρέπει να είμαι πολύ αφελής με τις απορίες που έχω. Φυσικά και δεν είμαστε εξίσου σημαντικοί εμείς οι υπόλοιποι! Αν είμασταν δε θα δολοφονούνταν χιλιάδες στη λωρίδα της Γάζας και σε άλλους πολέμους, οι λεγόμενοι "άμαχοι" χωρίς να ξεσηκωθεί όλη η υφήλιος για τις σφαγές. Αλλά φαίνεται η δική μας ζωή είναι αναλώσιμο προς κατανάλωση των εκάστοτε κυβερνήσεων και των υπόλοιπων ισχυρών αυτού του κόσμου. Καιρός είναι να ξεσηκωθούμε επιτέλους και να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι αξίζουμε εξίσου μ’ αυτούς και πως η ζωή του καθενός δεν είναι αναλώσιμο προς βρώση και πόση των ισχυρών αλλά έχει αξία και νόημα. ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ ΑΘΩΩΝ!!!