30 Ιαν 2013

Αγαπάς το παίδι σου; Πρόσεχε!



Τις περισσότερες φορές εμείς οι μητέρες σκεφτόμαστε πρώτα την ασφάλεια, υγεία και ευχαρίστηση των παιδιών μας και μετά τη δική μας. Θετικό αυτό θα σκεφτεί κάποιος. Έλα όμως που όταν η μητέρα δεν είναι ασφαλισμένη, υγιής ή χαρούμενη αυτό έχει άμεση επίδραση κι αντίκτυπο στο παιδί της.


Τραγικό παράδειγμα η 34χρονή μανούλα που έχασε τη ζωή της όταν οδηγούσε με την κορούλα της στο πίσω κάθισμα δεμένη στο καρεκλάκι της κι ασφαλισμένη, ενώ η ίδια χωρίς ζώνη. Όταν ήρθε η στιγμή του ατυχήματος το μωράκι δεν έπαθε κάτι ενώ εκείνη έχασε δυστυχώς τη ζωή της. Από τη μέρα που άκουσα την είδηση δεν μπορούσα να σταματήσω να σκέφτομαι αυτή τη μάνα κι αυτό το κοριτσάκι που έμεινε ορφανό σε τόσο μικρή ηλικία που δε θα’χει αναμνήσεις απ’την μανούλα του που το λάτρευε σίγουρα. Εύχομαι πραγματικά να βρεθεί κάποιος άλλος άνθρωπος που να την αγαπά και τη φροντίζει όσο η μαμά της.  


Αυτό που θέλω να πω είναι ότι πρέπει να προσέχουμε τον εαυτό μας όσο προσέχουμε και φροντίζουμε αυτούς που αγαπάμε γιατί δεν νομίζω να υπάρχει μάνα που να θέλει να στερήσει στο παιδί της απ’ την παρουσία της. 
Κι έπειτα αναρωτιέμαι αν αξίζει τον κόπο να κάνεις ασφάλεια ζωής όταν έχεις παιδιά ώστε τουλάχιστον αν κάτι συμβεί να είναι όσο το δυνατό εξασφαλισμένα. Εσείς τι νομίζετε;

16 σχόλια:

  1. καλά τα λές. γιατί πάνω από όλα για κάθε παιδάκι είναι η μανούλα. Οπότε όλες οι μανάδες προσοχή. Καλή σου μέραααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. έτσι είναι αλλά πολλές φορές δεν το συνειδητοποιούμε μάλερ μου.
      καλό βράδυ

      Διαγραφή
  2. ειναι τοσο μεγαλη αυτη η ευθυνη ενός παιδιου! ο πατερας μου ειχε κανει ασφάλεια ζωης, φυσικα μετα το χαμο του κανενα ποσο δεν αναπληρωνει αυτο το κενο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. δίκιο έχεις τα λεφτά δεν αναπληρώνουν κανένα κενό. απλά ίσως να μειώσουν τις πρακτικές δυσκολίες..

      Διαγραφή
  3. Λυπάμαι για την μανούλα όσο και για το μικρο ορφανό,για ποια ασφάλεια μιλάμε ; σε ποιο κράτος;
    καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. κι εγώ πολύ στεναχωρήθηκα. ιδιωτική ασφάλεια..
      καλό βράδυ

      Διαγραφή
  4. Έχεις μεγάλο δίκιο. Πολλές φορές αφήνουμε πίσω την δική μας υγεία και ασφάλεια, χωρίς να σκεφτούμε πως ΠΡΕΠΕΙ να είμαστε καλά. Εγώ το κατάλαβα πριν τρια χρόνια που έκανα ένα χειρουργείο στην μέση μου και ο γιατρός μου απαγόρευσε μετά από αυτό να ξανασηκώσω βάρος πέραν των δύο κιλών. "Δύο μπουκάλια γάλα" μου είπε συγκεκριμένα. Κι όταν εγώ είπα "έλα μωρέ, υπερβολές", ο άντρας μου απάντησε "Μαρία, αν μείνεις ανάπηρη, το σπίτι θα διαλυθεί" (και δεν εννοούσε φυσικά τους τοίχους). Πρέπει λοιπόν να φροντίζουμε τον εαυτό μας, γιατί έχουμε ιερή αποστολή μπροστά μας. Οσο για την ασφάλεια ζωής, νομίζω πως για να είναι κάποια σοβαρή, πρέπει να δίνεις ένα μεγάλο ποσό κάθε χρόνο, και δεν μπορούν να το δίνουν όλοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. συμφωνώ απόλυτα. ιερή αποστολή να προσέχουμε για να έχουν τα παιδιά μας τους γονείς τους γερούς και δυνατούς.
      έχεις δίκιο για την ασφάλεια είναι πανάκριβες!

      Διαγραφή
  5. Εχεις δικιο.Κριμα για την ατυχη μανα αλλα και για το ορφανο που εμεινε.
    Καλο μηνα να εχεις απο αυριο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. μας εβαλες σε σκεψεις..εχεις δικιο ομως

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καλύτερα να προσέχουμε για να έχουμε

      Διαγραφή
  7. Σωστα, σωστά σωστά!Πόσο σημαντικό να μην το ξεχνάμε ποτέ πως έχουμε ευθύνη να φροντίζουμε και τον εαυτό μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. εμείς οι μάνες το ξεχνάμε εύκολα αυτό για κάποιο λόγο

      Διαγραφή
  8. Γεια σου τρελο_Νταίζη! Δεν βρήκα το e-mail σου και έτσι σου γράφω εδώ! Έχει σήμερα γεννέθλια το ζουζουνάκι σου; Η γλυκούλα σου; Το τριανταφυλλάκι σου; Να τα εκατοστήσει! Να είναι πάντα γερή και ευτυχισμένη και να έχει δίπλα της ανθρώπους να την αγαπάνε!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. να'σαι καλά! ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου! :)
      φιλιά!!

      Διαγραφή

Πες κάτι, ή μάλλον γράψε αυτό που σκέφτεσαι! :)

Το μπλογκιν είναι πάθος

Πόσα χρόνια έχω να γράψω; Σίγουρα πολλά αν και θα ήθελα να είχα συνεχίσει. Το αγαπάω το μπλογκιν με πάθος όπως δεν αγάπησα ποτέ το τουιτερ. ...