απλή χαρά

τώρα τελευταία η χαρά έγινε μέρος της ζωής σου.. δεν είναι ότι είσαι συνεχώς με ένα χαμόγελο στα χείλη.. ή ότι έγινες περισσότερο χαζοχαρούμενη απ’ ότι ήσουν... απλά βρίσκεις συνεχώς νέους λόγους που σε κάνουν χαρούμενη.

ξυπνάς το πρωί και στο δρόμο για τη δουλειά βρίσκεις το πρώτο πράγμα που σε κάνει να χαμογελάς.. χωρίς να το’χεις ψάξει.. έρχεται έτσι από μόνο του.. είναι λες και η χημεία του εγκεφάλου σου άλλαξε.. έτσι από μόνη της.. χωρίς προειδοποίηση και σε ξάφνιαζει..

κι άλλες φορές στο παρελθόν ήσουν χαρούμενη κατά περιόδους.. αλλά αυτό δεν είχε διάρκεια.. και πάντα έμοιαζε η αίσθηση της επίφοβη.. εφήμερη... περιοδική...

όχι πια! τώρα είναι εδώ και ενάντια στα προβλήματα, τη καθημερινότητα, τα αρνητικά.. ενάντια σε όλα.. απλά υπάρχει..

νιώθεις τη ζωή μια γιορτή που θέλεις να συμμετέχεις κι εσύ με όλη σου τη δύναμη. όχι σαν απλός θεατής αλλά σαν πρωταγωνιστής, σκηνοθέτης. θες ν’αναπνέεις, να ρουφάς ως το μεδούλι τη κάθε μέρα... με απλά καθημερινά πράγματα.. μα τόσο γλυκά και όμορφα..

οι αναμνήσεις σου γεμίζουν το κεφάλι. χιλιάδες εικόνες, συχνά άσχετες και ασύνδετες μεταξύ τους.. αλλά όλες φωτεινές, χαρούμενες... λες και ξαναγράφεις την ιστορία σου.. αλλά δεν πετάς τίποτα.. κρατάς τα πάντα.. απλά τα βλέπεις με άλλο βλέμμα, έχει αλλάξει η οπτική, έχει χυθεί φως στο σκοτάδι..

καλοκαιράκι!!!

ναι το καλοκαιράκι είναι εδώ και έχει μυρωδιά καρύδας




άμμο στα σανδάλια


και ψάθινο καπέλο στα μαλιά :)

Να το χαρούμε όλοι μας όσο μπορούμε γιατί μας δίνει δύναμη, μας ξεκουράζει, μας αναζωογωνεί!

Αφήστε τα όλα και πηγαίνετε οπουδήποτε διακοπές! Ακόμα και για ένα Σαββατοκύριακο είναι καλύτερα απ’το τίποτα! Όταν αλλάζεις περιβάλλον αλλάζει η διάθεση σου, γεμίζεις μπαταρίες και έχεις όρεξη να αντιμετωπίσεις το χειμώνα που καραδωκεί!

ΘΕΛΩ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ!!!!

Ιστορίες γέλιου... ή πως κυνηγώ τα ισπανικά και με φτύνουν.

Μετά από απάντηση σε ένα ποστ της φίλης RAVEN θυμήθηκα το πιο κάτω περιστάτικο και είπα να σας στο μεταφέρω...

Disclaimer: Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα, πράγματα, ζώα, πουλιά, ψάρια, είναι εντελώς συμπτωματική και ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα

Δεν μπορώ να πω ότι είμαι αισιόδοξο άτομο, αλλά πάντα προσπαθώ να δω/βρω την αισιόδοξη πλευρά και του πιο αρνητικού πράγματος που μου συμβαίνει. Κι όσο πιο πολύ μελαγχολώ άλλο τόσο γελώ και χαμογελώ.

Θυμάμαι όταν ήμουν φοιτήτρια στην Αθήνα πηρά το τρόλεϊ ένα πρωί να κατέβω στο Κέντρο, για να πάω στο μάθημα Ισπανικών στο οποίο είχα γραφτεί και ήθελα από καιρό να παρακολουθήσω. Έλα όμως που όλοι οι καλοί φοιτητές έτρεξαν και έκλεισαν τις πιο βολικές, απογευματινές ώρες. Τι να κάνω και γω, για να μη μου μείνει ο διακαής πόθος ανεκπλήρωτος (μου έμεινε τελικά μιας και δεν γινόταν να ξυπνώ τόσο πρωί αφού κοιμόμουν κατά τις 5 συνήθως, αλλά τεσπά) γράφτηκα στο πρωινό και έπεισα τον εαυτό μου ότι θα ξυπνούσα βρέξει χιονίσει, για να παρεβρεθώ.

Πάμε τώρα λίγα χρόνια πισω.. πως γεννήθηκε ο διακαής πόθος; Οι πιο παλιοί θα θυμάστε όλες τις λατινοαμερικάνικες σειρές που βλέπαμε μανιωδώς και δεν ήταν ΕΥΤΥΧΩΣ! (ή δυστυχώς όπως το βλέπει κανείς) μεταγλωττισμένες. Ιζάουρα, Γαβριέλα και άλλα θηλικά ονόματα με πονεμένες ερωτικές ιστορίες που στην εφηβεία μου παρακολουθούσα ανελιπώς. Ε λοιπόν παρακολουθώντας τες πρόσεξα ότι είχα αρχίσει να καταλαβαίνω αρκετά καλά τα ισπανικά.

Ένεκα γλωσσομαθής ήθελα να πάω φροντιστήριο να τα μάθω δια της κανονικής οδού. Έλα όμως που ήμουν στα τελευταία έτη του λυκείου και είχα - δόξα σοι ο θεος και οι γονείς - ένα σωρό άλλα απογευματινά μαρτύρια. Που χρόνος για ισπανικά, που δεν ήταν και μάθημα που θα έδινα στις εξετάσεις; Εξού λοιπόν και ο δικαής πόθος που προσπάθησα πρώτη φορά να τον ικανοποιήσω στα φοιτητικά μου χρόνια. (Ναι είχε και δεύτερη απόπειρα, αλλά εκείνη είναι άλλη μια πονεμένη ιστορία έρωτα και πάθους με τα ισπανικά. Τρίτη δεν υπήρξε ακόμα, αφού τελευταία είμαι στο τρομερό και φοβερό δίλημμα: ισπανικά-που μ’αρέσουν και τα κυνηγώ εδώ και χρόνια; ή γαλλικά που τα αγαπώ, τα ξέρω απ’το σχολείο, έχω καταθέσει άπειρες ώρες φροντιστηρίων σ αυτά και κόντεψα να πάω γαλία για σπουδές;)

Πίσω στην ιστορία μες το τρόλευ τώρα. (όσοι έχουν αντέξει μέχρι εδώ, αλλά έχουν ξεχάσει την ιστορία προτρέπονται να κάνουν ένα scroll πάνω να θυμηθούν τι λένε οι αρχικές παραγράφοι). Λοιπόν, όλοι μέσα στο γεμάτο τρόλευ είχαν κάτι κατεβασμένα μούτρα, άλλο πράμα. Σκέφτηκα ότι πάνε στις δουλειές τους, αλλά αυτό δε μου φάνηκε καλός λόγος για να είναι τόσο σκυθρωποί.

Χωρίς να το καλοσκεφτώ περαιτέρω άρχισα κι εγώ να χαμογελώ, έτσι χωρίς λόγο, για να είμαι η παραφωνία στο μουντό σκηνικό. Έξω η μέρα ήταν χαρά θεού. Απο κείνες τις γλυκές φθινοπωρινές μέρες που μυρίζει το χώμα, τα χρώματα των πεσμένων φύλλων σε μαγεύουν και τελικά οκ κι όλα να μην ήταν μαγικά εγώ έτσι τα έβλεπα (ένεκα η χαρά που θα αρχίζα Ισπανικά).

Πόσοι και πόσοι συνεπιβάτες δεν με κοίταξαν περίεργα. Δε με ένοιαζε. Όσο χαμογελούσα ένιωθα όλο και πιο χαρούμενη.. τόσο που σε μια φάση έφτασα στο σημείο να γελώ.. δυνατά! Είμαι σίγουρη πως πολλοί θα σκεφτήκαν "πάει το καημένο, τρελάθηκε". Δε μου καιγόταν καρφάκι. Γελούσα. Γελούσα. Ένιωθα μια εφορία να με πλημμυρίζει - ήταν πολύ όμορφο συναίσθημα. Δυο-τρεις παππούδες και γιαγιάδες, χαμογέλασαν μαζί μου. Ήταν οι μόνοι. Ίσως γιατί ηταν οι μόνοι που ήξεραν ότι η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή.

Ο Δεκάλογος του ΤΕΜΠΕΛΗ ή το ΔΙΚΑΙΩΜΑ στη τεμπελιά

1) Ζούμε για να αναπαυόμαστε.

2) Αγάπα το κρεβάτι σου. Είναι ο Ναός σου.

3) Αν δεις κάποιον να ξεκουράζεται βοήθησε τον.

4) Ξεκουράσου όλη τη μέρα, για να κοιμηθείς καλύτερα τη νύχτα.

5) Η δουλειά είναι ιερή. Μην την αγγίζεις.

6) Μην κάνεις τίποτα αύριο, αν μπορείς να το κάνεις μεθαύριο.

7) Δούλεψε όσο λιγότερο μπορείς. Τα υπόλοιπα άστα στους άλλους.

8) ΗΡΕΜΑ!! Κανείς δεν πέθανε κατά την ξεκούραση. Άσε που δουλεύοντας, μπορεί να χτυπήσεις.

9) Όταν σου 'ρθει επιθυμία να δουλέψεις, ξάπλωσε μέχρι να σου περάσει.

10) Μην ξεχνάς... Δουλειά σημαίνει υγεία. Πρόσφερέ την λοιπόν στους ..."άρρωστους"

Αν ακολουθούσαμε OΛΟΙ όλα τα πιο πάνω θα ήμασταν σίγουρα πιο ήρεμοι και πιο χαρούμενοι!! :))

Όταν ήμουν μικρή και η μαμά μου με κατηγορούσε ότι είμαι τεμπέλα γιατί δεν τη βοηθούσα όσο ήθελε στις δουλειές του σπιτιού, με πείραζε. Τώρα αν κάποιος με πει τεμπέλα δε θα πειράξει καθόλου γιατί έχω συνειδητοποιήσει ότι η τεμπελιά είναι προνόμιο.

Νομίζω όλοι πρέπει να έχουν και να αξιοποιούν το δικαίωμα στη τεμπελιά, απενοχοποιημένα. Το να μπορείς να μη κάνεις τίποτα που δεν σου αρέσει, αλλά να κάνεις μόνο ό,τι σε ευχαριστεί την ώρα που εσύ θες είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να σου συμβεί.

Κάθε Σαββατοκύριακο που τα καταφέρνω και απολαμβάνω το προνόμιο να κοιμάμαι ως αργά, να διαβάζω τις εφημερίδες μου, να παίζω με το Σνούπυ μου, να πηγαίνω βόλτες, να βγαίνω για καφέ, να κοιμάμαι λίγο ακόμα, να βλέπω Friends στο Star και άλλα πολλά που με ευχαριστούν τότε νιώθω μια ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΑ ΤΕΜΠΕΛΑ και καμαρώνω! :))

Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

Από τη ΒικιΠαίδεια λίγα λόγια για τη σημερινή μέρα μνήμης:

Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου αναφέρεται σε σφαγές και απελάσεις εναντίον χριστιανών Λάζων στην περιοχή του Πόντου που πραγματοποιήθηκαν από το κίνημα των Νεότουρκων κατά την περίοδο 1914-1923^[1]. Εκτιμάται ότι στοίχισε τη ζωή περίπου 213.000-368.000 Ελλήνων^[2][3]. Οι επιζώντες κατέφυγαν στον Άνω Πόντο (στην ΕΣΣΔ) και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922, στην Ελλάδα. Τα γεγονότα αυτά δεν αναγνωρίζονται διεθνώς ως γενοκτονία, με την εξαίρεση του Ελληνικού Κράτους με Νόμο του 1994, με τον οποία καθιερώθηκε η 19 Μαΐου ως ημέρα τιμής. Οι τουρκικές κυβερνήσεις αρνούνται πως υπήρξε γενοκτονία και τοποθετούν επισήμως το θάνατο των Ελλήνων στα πλαίσια των ευρύτερων απωλειών του πολέμου, του λιμού που προκλήθηκε από τη ρωσική εισβολή στη βόρεια Τουρκία ή άλλων κοινωνικών αναταράξεων^[1].

Γενικότερα, εκείνη την χρονική περίοδο η έξαρση του εθνικισμού στις δύο χώρες προκάλεσε σφαγές και διωγμούς και από τις δύο πλευρές.

Σχετική λεπτομερή αναφορά στο θέμα μπορεί να βρει στη σελιδα Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΦΩΤΙΑΔΗ Α.Π.Θ. ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΦΛΩΡΙΝΑΣ

Από το ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ ΚΙΛΚΙΣ μπλογκ μαθαίνουμε ότι πέραν της Ελληνικής κυβέρνησης πλέον και η Αυστραλία βρίσκεται στο δρόμο αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου: Στις 30 Απριλίου 2009, η ολομέλεια της πολιτειακής βουλής της Νότιας Αυστραλίας, έγραψε ιστορία. Με ομόφωνη απόφασή της, που την υπερψήφισαν, τόσο η κυβερνητική πλειοψηφία, όσο και η αντιπολίτευση, αναγνώρισε, με τον πλέον σαφή, κατηγορηματικό, επίσημο και αρμόζοντα τρόπο, μια μεγάλη αλήθεια, μια πραγματικότητα, ένα τεράστιο γεγονός και προτείνει στην Ομοσπονδιακή βουλή της Αυστραλίας, να κάνει το ίδιο.

Αναγνώρισε ότι, έγινε το στυγερό, απερίγραπτο σε βαρβαρότητα και μέγεθος έγκλημα, της Γενοκτονίας, που θύματά της ήταν οι Έλληνες του Πόντου, οι Αρμένιοι, οι Ασσύριοι και όλες οι άλλες Χριστιανικές μειονότητες που ζούσαν στην περιοχή της τότε Ανατολίας, από τους Νεότουρκους Οθωμανούς, ηγέτης των οποίων ήταν ο Μουσταφά Κεμάλ, που ήταν και ο εμπνευστής, οργανωτής και εκτελεστής αυτού του σατανικού σχεδίου, που όταν ολοκληρώθηκε, αφού στοίχισε τις ζωές πάνω από 2.000.000, αθώων θυμάτων και ακόμη περισσότερων που βίαια, βάρβαρα και καταναγκαστικά ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες.

Πώς να προωθήσετε ηλεκτρονικά μηνύματα (Ε-ΜΑΙl) με το σωστό τρόπο

Το πιο κάτω μήνυμα έχει σταλεί από ένα system administrator. Είναι ένα εξαιρετικό μήνυμα που ισχύει για όλους όσοι στέλνουν email. Παρακαλώ διαβάστε τις πιο κάτω σύντομες οδηγίες ακόμα και αν είστε σίγουροι ότι ήδη ακολουθείτε τις σωστές διαδικασίες.

Κάθε φορά που προωθείται ένα e-mail υπάρχουν πληροφορίες που παραμένουν από τα άτομα που πήραν το μήνυμα πριν από σας, δηλαδή τα e-mail τους και τα ονόματα τους. Κατά τη προώθηση του μηνύματος, η λίστα με τις διευθύνσεις και τα ονόματα ολοένα και μεγαλώνει. Το μόνο που χρειάζεται για να πάει κάτι στραβά είναι ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής ατόμου από αυτά που περιλαμβάνονται στη λίστα να πιάσει ένα ιό και τότε ο υπολογιστής του ατόμου αυτού μπορεί να στείλει τον ιό σε όλες τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις που βρίσκει σε αυτό τον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Ή κάποιος μπορεί να συλλέξει όλες αυτές τις διευθύνσεις και να τις πουλήσει ή να αρχίσει να στέλλει junk mail σε αυτές με την ελπίδα ότι θα προσελκύσει άτομα να επισκεφτούν μια ιστοσελίδα και θα κερδίσει αυτός 5 σεντ για κάθε hit.

Πως το σταματάς; Υπάρχουν πολλά εύκολα βήματα:

(1) Όταν προωθείτε ένα e-mail, να κάνετε DELETE όλες τις άλλες διευθύνσεις που εμφανίζονται στο μήνυμα (αυτές που φαίνονται στην αρχή του, πάνω ψηλά). Επιλέξετε τα και σβήστε τα, πατήστε backspace, κόψετε τα, κάντε οτιδήποτε θέλετε αρκεί να τα εξαφανίσετε. Για να το πετύχετε αυτό πρέπει πρώτα να πατήσετε το κουμπάκι FORWARD ώστε να έχετε τη δυνατότητα να αλλάξετε όπως θέλετε, να διορθώσετε το κείμενο, την επικεφαλίδα ή οτιδήποτε περιλαμβάνεται μέσα στο κείμενο που σας έχει σταλεί. Αν δεν πατήσετε πρώτα FORWARD δεν θα μπορείτε να κάνετε καμιά αλλαγή.

(2) Κάθε φορά που στέλνετε ένα e-mail σε δύο ή περισσότερα άτομα, μη χρησιμοποιείται τα πεδία To: και Cc: για να προσθέσετε e-mail. Πάντα να χρησιμοποιείτε το Bcc: (Blind carbon copy) για να εισάγετε μια λίστα από e-mail. Με αυτό τον τρόπο το κάθε άτομο που θα λαμβάνει το e-mail θα βλέπει ΜΟΝΟ τη δική του διεύθυνση στη θέση του παραλήπτη. Σε περίπτωση που δεν μπορείτε να δείτε την επιλογή Bcc: πατήστε το Το: και η λίστα με τις διευθύνσεις σας θα εμφανιστεί. Επιλέξτε όλες τις διευθύνσεις (highlight) και επιλέξτε Bcc: Είναι ουσιαστικά πολύ απλό. Όταν στέλνετε από το Bcc: αυτόματα το μήνυμα σας θα λέει “Undisclosed Recipients” (δηλ. κρυφοί αποδέκτες) στο πεδίο To: του e-mail που θα λαμβάνουν.

(3) Αφαιρέστε το “FW:” στο θέμα του μηνύματος. Μπορείτε αν θέλετε να αλλάξετε το θέμα, να διορθώσετε την ορθογραφία ή να κάνετε οτιδήποτε άλλο επιθυμείτε.

(4) Πάντα να πατάτε το Forward από το πραγματικό e-mail που διαβάζετε. Σας έτυχε ποτέ να λάβετε ένα e-mail στο οποίο πρέπει να ανοίξετε 10 άλλα e-mail για να βρείτε το e-mail που έχει τις πληροφορίες που θέλετε πάνω; Αν κάνετε προώθηση από το πραγματικό e-mail που επιθυμείτε κάποιος να δει, βοηθάτε τον επόμενο παραλήπτη γιατί θα αποφύγει την διαδικασία να ανοίξει και αυτός πολλά e-mail απλά και μόνο για να δει αυτό που στείλατε εσείς. Τέτοιου είδους e-mail που έχουν ένα σωρό attachments δημιουργούν νεύρα στον παραλήπτη και οι περισσότεροι απλά τα πετάνε στον κάλαθο αχρήστων παρά να τα διαβάσουν.

(5) Έχετε πάρει ποτέ ένα e-mail που είναι μια αίτηση (petition); Δηλώνει μια θέση και ζητά να προσθέσεις το όνομα και τη διεύθυνση σου και να το προωθήσεις σε 10 ή 15 άτομα ή σε όλα τα άτομα της λίστας διευθύνσεων σας. Το e-mail μπορεί να προωθείτε συνέχεια και να μαζέψει με αυτό τον τρόπο χιλιάδες ονόματα και e-mail. ΓΕΓΟΝΟΣ: Μια συμπληρωμένη αίτηση(petition) αξίζει λεφτά σε ένα επαγγελματία spammer λόγω των πραγματικών ονομάτων και διευθύνσεων e-mail που περιέχει. Αν θέλετε να υποστηρίξετε την αίτηση (petition) μπορείτε να στείλετε ατομικά ένα γράμμα στον προτεινόμενο παραλήπτη. Μάλιστα πολύ πιθανόν η θέση σας να έχει μεγαλύτερη δύναμη σαν ένα προσωπικό γράμμα παρά σαν ένα όνομα σε μια λίστα ονομάτων και διευθύνσεων e-mail.

(6) Ένα από τα χειρότερα e-mail που μπορείς να λάβεις είναι αυτό που δηλώνει: «Στείλτε αυτό το μήνυμα σε 10 άτομα και κάτι καταπληκτικό θα σου συμβεί σε 10 ώρες» ή «Αν δε στείλεις αυτό το μήνυμα κάτι κακό θα σου συμβεί» και άλλα γελοία. ΜΗΝ ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ! ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΤΕΤΟΙΟ!

(7) Πριν προωθήσετε ένα μήνυμα για Amber Alert ή Virus Alert, ή κάτι παρόμοιο που κυκλοφορεί συνέχεια, κάνετε ένα έλεγχο ΠΡΙΝ το προωθήσετε. Τα περισσότερα είναι junk mail που κυκλοφορούν για χρόνια. Μπορείτε να ελέγξετε οτιδήποτε λάβετε σε e-mail στο Snopes. Απλά πατήστε http://www.snopes.com/ ή γράψετε το στο browser σας.

Είναι πολύ εύκολο να βρείτε τι είναι αλήθεια και τι ψέμα. Αν είναι ψέμα ή ακόμα και αν δεν είστε σίγουροι καλύτερα μην το δώσετε παρακάτω. Ας κάνουμε όλοι αυτά τα απλά αλλά σημαντικά βήματα για να σταματήσουμε τα junk mail και τους ιούς.

Καταζητείται

Εκδόσεις ΟΞΥ

"Ο Κώστας Σαμαράς ή Ζαρανίκας, διαρρήκτης, ληστής τραπεζών και πολυδραπέτης, αυτοβιογραφείται. Προσθέτει τη δική του μαρτυρία στην παράδοση των βιβλίων - χρονικών με συγγραφείς κρατούμενους, (Τζακ Άμποτ, Στην κοιλιά του κτήνους, Ζακ Μεσρίν, Το ένστικτο του θανάτου, Σάντε Νοταρνικόλα, Η αδύνατη απόδραση) μια μαρτυρία ρεαλιστική, πηγαία, απαλλαγμένη από κάθε πρόθεση ωραιοποίησης.

Γιατί ο Κώστας, επιλέγοντας συνειδητά το “ζην επικινδύνως” επιδεικνύει συγχρόνως μια μοναδική συνέπεια στο να αναλαμβάνει και την ευθύνη για τις πράξεις του. Δεν μεμψιμοιρεί, δεν ηθικολογεί, δεν αναμασά ισχνές δικαιολογίες περί κοινωνικών συνθηκών. Η αυθεντικότητα μιας στάσης ζωής ταγμένης στην υπέρβαση και το κυνήγι της αδρεναλίνης χαρακτηρίζει εξίσου και το λόγο του.

Με αδιάπτωτο ενδιαφέρον ο αναγνώστης παρακολουθεί την πολυκύμαντη πορεία αυτής της ζωής: μια εφηβεία διαποτισμένη από τους κοινωνικούς προβληματισμούς της μεταπολιτευτικής περιόδου, φοιτητικά χρόνια στη δίνη κινημάτων που ευαγγελίζονται την έλευση της Oυτοπίας για την ανθρωπότητα.

Ο Κώστας, καχύποπτος απέναντι σε κάθε υποψήφιο “σωτήρα”, αναζητεί την πληρότητα της δικής του ύπαρξης στην τέχνη, στη ζωγραφική πρώτα και μετά στη μουσική. Άτομο με ανήσυχη φύση, βιώνοντας καθημερινά αλλεπάλληλες διαψεύσεις στην προσπάθειά του για αυτοπραγμάτωση δεν αργεί να φτάσει και μέχρι το οριακό σημείο ρήξης: Λεηλατεί ένα κατάστημα, συλλαμβάνεται και δικάζεται. Η πρώτη καταδίκη του δεν είναι παρά ο προθάλαμος. Ακολουθούν μια σειρά αποδράσεις, ληστείες τραπεζών, διαρρήξεις και ασταμάτητες περιπλανήσεις στην ύπαιθρο. Περίοδοι νεκρού χρόνου μέσα σε τσιμεντένιους τοίχους και συρματοπλέγματα εναλλάσσονται με στιγμές μοναδικής έντασης. Τα ταξίδια, οι έρωτες, η συνειδητή επιλογή ενός τρόπου ζωής πέρα από τα θεσμοθετημένα καλούπια συνθέτουν ένα οδοιπορικό που παραπέμπει σε ένα ανεστραμμένο “Στο δρόμο” του Κέρουακ.

Αυτή η αέναη απόδραση - από τη σωφρονιστική αποικία, από τις προδομένες φιλίες, από τους διαψευσμένους έρωτες - αποτελεί τον προσωπικό βράχο του Σισύφου που επιμένει να τον μεταφέρει αν και γνωρίζει πως, αναπόφευκτα, θα ξανακυλήσει στα ριζά του βουνού.

Ο Κώστας σε αυτό το σημείο είναι σαφής: “Η φυλακή είναι στο μυαλό μας” - και αυτό είναι συμπέρασμα που σε ορισμένες μόνο περιπτώσεις μπορεί να αφορά έναν ισοβίτη.

Μια προσωπική μαρτυρία, αυθεντική και απροσποίητη, ένα βιβλίο που φωτίζοντας τη ζωή ενός παρανόμου, καταλήγει να μιλάει για τη σαγήνη της υπέρβασης στην ανθρώπινη ύπαρξη."

Το προτείνω ανεπιφύλακτα. Είναι σαν μια καλή ταινία και διαβάζεται γρήγορα, χωρίς φραγμούς κάθε είδους.

Υ.Γ.: Για όσους δεν το γνωρίζουν ο Κώστας Σαμαράς ήταν φίλος και συνεργάτης του Νίκου Παλαιοκώστα.

η χαρά

η χαρά μπορεί να κρύβεται και στην έλλειψη πόνου.
μπορεί να έχει προσκολληθεί στην πλάτη ενός πουλιού που το πρωί πετά με ολάνοιχτα φτερά στο καταγάλανο ουρανό του Μάη.
η χαρά μπορεί να είναι ένα ροζ γλυφειτζούρι που σου βάφει τη γλώσσα και τα χείλη.
η χαρά μπορεί να παίζει κρυφτό στα δάκρυα ευγνωμοσύνης γιατί ζήτησες μια βοήθεια από ένα φίλο και σου την έδωσε.. άμεσα, απρόσμενα κι απλόχερα.
η χαρά μπορεί να είναι το παιγνίδι με το φιλαράκι σου όταν πας σπίτι κουρασμένος απ’τη δουλειά και τον βρεις έτοιμο για νέες περιπέτειες.
η χαρά μπορεί να είναι το δροσερό νερό που σε ξεδιψά ένα ζεστό και υγρό μεσημέρι.
η χαρά μπορεί να είναι ένα χαμόγελο· ένα παγκάκι που κάθεσαι πάνω του να ξαποστάσεις.
η χαρά μπορεί να είναι το ολόγιομο φεγγάρι·
ο ήλιος που σου χαμογελά σαν πας δουλειά.

η χαρά, η χαρά, η χαρά, η χαρά... ναι ναι ναι ναι αυτή η μικρή λεξούλα που σημαίνει τόσα, μα τόσα που δεν περιγράφονται..
η χαρά μπορεί να είναι οτιδήποτε..μπορεί να είναι οπουδήποτε...
αρκεί να’χεις μάτια να τη δεις.. αρκεί να’χεις χέρια να την αγγίξεις.. αρκεί να’χεις αυτιά να την ακούσεις...
είναι εκεί η χαρά, είναι ΕΔΩ Η ΧΑΡΑ! κοντά σου δίπλα σου και μπορεί να μπει μέσα σου.. αρκεί να την αφήσεις!!

είναι η ζωή γιορτή!

είναι φορές που την χαρά την έχεις μέσα σου.. και τη μεταδίδεις. βλεπείς άνθρωπους να σου χαμογελούν χωρίς λόγο. ο ουρανός είναι τότε γαλάζιος, τα πουλάκια κελαϊδούν, η θάλασσα είναι ήρεμη, η ζωή σου φαίνεται εύκολη, καλή και αφάνταστα γλυκιά σαν πετιμέζι.

ξυπνάς τότε το πρωί και ευχαριστείς το θεό, τη γη, τη μάνα, τον πατέρα που σ’έφεραν εδώ. το κόσμο όλο που υπάρχει και που τον αγαπάς αφάνταστα. θες όλους να τους φιλήσεις, να τους αγκαλιάσεις, να τους δώσεις χαρά. έχεις υπομονή, κατανόηση. θες όλοι να είναι καλά, να μοιράζονται τη χαρά σου, να γελούν να αγαπούν τη ζωή και τους γύρω τους όσο εσύ.

κάτι τέτοιες φορές νιώθεις τον εαυτό σου να γίνεται ένα με τον κόσμο. τίποτα να μη σας χωρίζει. όλα να είναι φωτεινά, όλα να είναι μια γιορτή, ένα πανυγήρι αισιοδοξίας, θετικότητας, ζωής!

κάθε τέτοια φορά οι άνθρωποι, τα ζώα, τα πουλιά, ακόμα και τα άψυχα, αντιδρούν θετικά απέναντι σου. σου φέρονται καλά. όλα πάνε ακριβώς όπως τα θες. είναι αυτό που λέει ο κοέλιο "το σύμπαν συνομωτεί υπερ σου". αλλά συνομωτεί γιατί εσύ είσαι δεχτικός, ανοιχτός, θετικός να εισπράξεις όλα όσα έχει να σου δώσει. από μόνο του όσες συνομωσίες και να διαπράξει δεν μπορεί αν δε θες, δεν ανταποκριθείς θετικά εσύ στο κάλεσμα του.

είναι όλη η θετικότητα μια γιορτή στην οποία πήρες πρόσκληση κι αποφάσισες να συμμετέχεις. αναρωτιέσαι γιατί να μην είναι πάντα έτσι η ζωή. αφού όλα είναι εύκολα, γλυκά, καλά. αφού η ζωή είναι εύκολη και απίστευτα απλή. φτάνει να τη δεις έτσι. να την αρπάξεις απ’τα μαλιά και να τρέξεις μαζί της. να μην την αφήσεις να σου φύγει. να μην την παρακολουθείς αλλά να συμμετέχεις. ενεργά.

ναι ναι ναι ... ειναι εδω και με κανει και νιωθω καλα!

φέτος για πρώτη φορά ύστερα από πολλά-πολλά χρόνια έχουμε άνοιξη.

συνήθως δύο εποχές αλληλοδιαδέχονται: χειμώνας, καλοκαίρι.

φέτος όμως έχουμε άστατο καιρό, βρέχει, φυσά, κάνει ζεστούλα, γεμίζει ο ουρανός σύννεφα, τα εξαφανίζει. ακούγονται αστραπές και βροντές χωρίς αντίκρυσμα. πάλι ζέστουλα, λιακάδα και μετά πάλι απ’την αρχή. όλα όμορφα κι ανοιξιάτικα.



νιώθω ότι αυτός ο καιρός ταιριάζει απόλυτα με τη διάθεση μου. που όλο έχει απίστευτες διακυμάνσεις. που μια είμαι μες τη καλή χαρά και την αγαλίαση και την άλλη μελαγχολώ και κλαίω. που μια χαμογελώ και τα δέχομαι όλα με μια ανεπανάληπτη στωικότητα και την άλλη διαμαρτύρομαι και μουρμουρώ μέχρι τελικής πτώσης.

Αχ Αθήνα...!

Μετά από μια κάπως μακρυά αποχή - λόγω ταξιδιού - επιστρέφω στο μπλογκιν :)

Την Αθήνα την βρήκα όπως πάντα μαγική, παράξενη, γλυκιά και άκρως ενδιαφέρουσα.

Περάσαμε την Πρωτομαγιά στις πορείες και τις συναυλίες και ένιωσα για πρώτη φορά τι πάει να πει Εργατική Πρωτομαγιά.

Σεριανίσαμε στην Έκθεση βιβλίου και στα αμέτρητα βιβλιοπωλεία.

Ακούσαμε μουσική σε rock bar και café.

Σουλατσάραμε στην Ερμού και ψωνίσαμε στην Αιόλου και την Καλλιθέα.

Βρήκαμε γνωστούς που είχαμε χρόνια να δούμε σε μια πόλη 4-5 εκατομμυρίων.

Ήταν όμορφα και θυμήθηκα για άλλη μια φορά γιατί αγαπώ τόσο πολύ αυτή την πόλη. Την αγαπούσα ακόμα πιο πολύ όταν ζούσα εκεί. Δεν την αγαπώ μόνο γιατί ζω μακρυά της.