Ακροβάτης

Τι είναι η ζωή; Μια σειρά ασκήσεων σε τεντωμένο σχοινί.. μερικές φορές και σε σπασμένο γυαλί.

Ξεκινώντας ισορροπείς πιο εύκολα. Οι διαδρομές γίνονται με τη διαίσθηση οδηγό.. κάποτε με τα μάτια κλειστά, γελώντας, ουρλιάζοντας, με κλάματα στα μάτια.

Όσο περνά ο καιρός.. προσπαθείς να κάνεις ασκήσεις ακριβείας.. ή να πέσεις απ’ το σχοινί να τσακιστείς.. βλέπεις όλες τις πιθανότητες ανοικτές μπροστά σου. Δε ξέρεις τι να διαλέξεις. Τα θες όλα. Δε θες τίποτα απολύτως. Θες να υπάρχεις. Θες να χαθείς, να αφεθείς. Χάνεις την ισορροπία σου, παραπατάς.. μα συνεχίζεις..

Μεγαλώνοντας αρχίζουν οι διαδρομές σε σπασμένο γυαλί. Κόβεσαι.. ματώνεις.. πονάς.. αλλά συνεχίζεις. Παλεύεις. Και κάποια στιγμή.. αργά ή γρήγορα. Βρίσκεις πάλι κάποιου είδους ισορροπία. Σκέφτεσαι "που θα πάει θα ισορροπήσω κάποια στιγμή και θα κάνω τις διαδρομές όπως παλιά, σχεδόν με τα μάτια κλειστά".

Όσο περνούν τα χρόνια όμως, όσο οι πληγές, οι πτώσεις, πληθαίνουν.. σιγά-σιγά αρχίζεις να κατανοείς.. ότι οι ασκήσεις ισορροπίας εκεί θα’ναι.. μια ζωή.

Κι ας λες ότι αγαπάς τα άκρα. Κι ας είσαι άτομο των άκρων. Πάντα κρύο ή ζέστη. Πάντα άσπρο ή μαύρο. Πάντα τέλος ή αρχή. Πάντα όλα ή τίποτα. Ποτέ το χλιαρό, το γκρίζο, το μέσο, το κάτι.

Θεΐκή χαρά, αγαλίαση, ηρεμία. Ή.. Απελπισία, τρικυμία, καταστροφή.

Σε κουράζουν οι ακραίες μεταπτώσεις, σε γεμίζουν πληγές, ουλές. Σε φτάνουν στα όρια σου. Τα ξεπερνάς. Φτάνεις στα νέα. Τα ξεπερνάς κι αυτά. Τα πάνω είναι πολύ ψηλά, ως τα ουράνια. Τα κάτω είναι μαύρα, σκοτεινά. Σε πετάνε σε βάθη που δεν ήξερες πως υπάρχουν, σε γκρεμοτσακίζουν στα τάρταρα. Χάνεις τον εαυτό σου.

Οι ισορροπίες λες έχουν χαθεί..; Ή μήπως δεν υπήρξαν ποτέ; Μήπως τις είχες φανταστεί;

Κουράζουν τα άκρα σου κι αυτούς που σ’αγαπούν.. τους δοκιμάζουν.. ξανά και ξανά και πάλι κι άλλη μια φορά και ξανά και ούτω καθεξής. Πόσο θα αντέξουν;

Πόσο θα αντέξεις; Μπορείς; Θέλεις;

Κι ακροβατείς.. Ακροβατείς σαν ακροβάτης σε τεντωμένο σχοινί, σε σπασμένο γυαλί. Χωρίς δίχτυ ασφαλείας. Ακροβατείς.

Snoopy

αφιερωμένο εξαιρετικά στον Snoopy μας που τον λατρεύουμε!!!!

γαβ γαβ γααααααβ γααααααβ γαααβ

«Δημιούργησαν» τους πρώτους ανθρώπινους κλώνους

Στην εμφύτευση σε μήτρα των πρώτων 11 κλωνοποιημένων ανθρώπινων εμβρύων προχώρησε ο κυπριακής καταγωγής γενετιστής Δρ Παναγιώτης Ζαβός, όπως ανακοίνωσε χθες. Η εμφύτευσή τους έγινε σε 4 γυναίκες οι οποίες επιθυμούσαν να γίνουν οι πρώτες μητέρες ανθρώπινων κλώνων. Οι παράνομες σε Ευρώπη και ΗΠΑ επεμβάσεις έγιναν στη Μέση Ανατολή.

Σε δηλώσεις του που δημοσιεύεονται στη βρετανική εφημερίδα Independent, ο Δρ. Ζαβός υποστηρίζει πως κατάφερε να δημιουργήσει 14 έμβρυα από κύτταρα του δέρματος των γονέων τους.

Τα 11 από αυτά τα εμφύτευσε στη μήτρα τεσσάρων γυναικών.

Μάλιστα, προηγούμενος, είχε καταγράψει τη διαδικασία της κλωνοποίησης σε βίντεο για να μπορέσει να το αποδείξει το επιστημονικό του «θαύμα». -Δείτε το βίντεο-

Οι εμφυτεύτηκες επεμβάσεις έγιναν μυστικά, σε κάποιο μέρος της Μέσης Ανατολής όπου δεν υπάρχουν νόμοι που να απαγορεύουν την κλωνοποίηση ανθρώπινων εμβρύων, όπως συμβαίνει στη Βρετανία, την Ελλάδα και την Κύπρο και τις ΗΠΑ.

Ο Δρ Παναγιώτης Ζαβός έχει κλινικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στο Κεντάκι των ΗΠΑ και στην Κύπρο όπου και γεννήθηκε.

Σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας, οι υποψήφιοι γονείς κλώνων, είναι τρία παντρεμένα ζευγάρια και μία ελεύθερη γυναίκα και είναι καταγωγής Βρετανικής, από τις ΗΠΑ και από κάποια χώρα της Μέσης Ανατολής που δεν έχει διευκρινιστεί.

Ο ίδιος δήλωσε, χθες, πως κανένα από αυτά τα έμβρυα δεν επιβίωσε, αλλά «γράφω το πρώτο κεφάλαιο στην δημιουργία του πρώτου ανθρώπινου κλωνοποιημένου εμβρύου που προέρχεται από τα δερματικά κύτταρα του γονιού του».

http://ygeia.tanea.gr/default.asp?pid=8&ct=1&articleID=6220&la=1

αλλαγή και συνήθεια

όλα αλλάζουν γύρω σου.. γύρω σου και μέσα σου καμιά φορά.. αλλά ουσιαστικά τις περισσότερες φορές όλα μένουν τα ίδια..

κι αν αγαπάς την αλλαγή.. κι αν την αποζητάς πολλές φορές.. είναι φορές που δεν τη θες, που αγαπάς τη συνήθεια, που ξέρεις ότι σε αποκοιμίζει, αλλά σου προσφέρει και ασφάλεια, ψυχική ηρεμία.

την αλλαγή την περιμένεις, την αναμένεις, την προσμένεις, με ανυπομονησία. την αποζητάς συχνά-πυκνά.

μα όταν έρθει.. τότε λες άντε να γίνουν τα άγνωστα - γνωστά, τα ανοικεία - οικεία, τα πρωτόγνωρα - συνηθισμένα. να’ρθουν τα νέα, τα καινούργια, να γίνουν αγαπημένα, ή απλά να τα συνηθίσεις, να εξοικειωθείς..

πόσες φορές δεν αποζήτησες την αλλαγή, σε σχέσεις κάθε είδους, σε δουλειές.. έφτασε μια στιγμή που η αλλαγή έγινε συνήθεια, που έγινε το κανονικό, το αναμενόμενο. έφτασες να αναρωτιέσαι: αλλαγή για την αλλαγή; μέχρι πότε; μέχρι που;

και τώρα έχεις κουρνιάσει.. έχεις ψιλολουφάξει.. έχεις σταθεροποιηθεί.. έστω και λίγο, έστω για λίγο.

είναι κακό άραγε; να ξαποστένεις για λίγο; να μαζεύεις δυνάμεις; να μη βλέπεις όλο το μπροστά, αλλά να ζεις και λίγο το τώρα.. έστω κι αν το μετά είναι μες το μυαλό σου.. τουλάχιστον να μην κάνεις συνεχώς κινήσεις, τουλάχιστον να μην το κυνηγάς ασταμάτητα.. να μην προσπαθείς να το αρπάξεις με νύχια και με δόντια.

αγαπάς τις αλλαγές, τις αποζητάς.. αλλά αγαπάς και την ηρεμία, την ανασύνταξη δυνάμεων. πόσο καιρό να είσαι σε κατάσταση "πάλης ή φυγής"; θες να ξεκουραστείς.

κούκλες...

σειρά έχουν οι γυναίκες...

1) Monica Bellucci



2) Marilyn Monroe


3) Angelina Jolie




4) Brigitte Bardot

6) Laetitia Casta


7) Elizabeth Taylor


8) Zhang Ziyi

κούκλοι...

μου κατέβηκε ξαφνικά η φαεινή ιδέα να κάνω ποστ με τους άντρες που μ’αρέσουν - τους διάσημους.. ίσως να φταίει η άνοιξη, αλλά νομίζω ταιριάζει στην εποχή:

1) Gael Garcia Bernal



2) Johnny Depp


3) Jim Morisson
4) Kurt Cobain

5) William Baldwin


6) James Dean

7) Elvis Presley


8) Alain Delon


9) Jude Law

10) Αποστόλης Τοτσίκας



κάποιοι είναι είναι νεκροί... δεν παύουν όμως να ήταν ωραίοι...

(συνεχίζεται..)

πάει το "πουλάκι"... πέταξε κι αυτή τη φορά!

Ανώτεροι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. μιλώντας στα «ΝΕΑ» εξέφραζαν την απαισιοδοξία τους για την κατάληξη των ερευνών. «Ο Βασίλης και αυτή τη φορά πέταξε», ήταν η χαρακτηριστική τους φράση.

Φυσικά αυτή τη φορά "πέταξε" με τα πόδια, αλλά τι σημασία έχει; Φτάνει που "πέταξε"!

φώτο από Ζούγκλα.gr

Ξυπνήσατε…στραβά; 5 + 1 τρόποι για να φτιάξει η μέρα σας

Της Δρος Λίζας Βάρβογλη, Ph.D

Μήπως ξυπνήσατε "στραβά" και με νεύρα; Ακόμα και αν δεν υπάρχει λόγος, σε όλους συμβαίνει να έχουν μια άσχημη μέρα. Δεν χρειάζεται όμως να παραμείνει κανείς σε κατάσταση κακής διάθεσης και εκνευρισμού, αφού αυτό μπορεί να αλλάξει!

Γιατί η κακή πρωινή διάθεση οδηγεί σε άσχημη μέρα;

Μερικές φορές ηκακή διάθεση λειτουργεί σαν χιονοστιβάδα, με το ένα αρνητικό γεγονός να οδηγεί σε ένα άλλο (π.χ. αργεί κάποιος να ξυπνήσει, αργεί να φτάσει στην εργασία, δεν προλαβαίνει να τελειώσει αυτό που κάνει) και φέρνει ακόμα περισσότερη άσχημη διάθεση και εκνευρισμό, δημιουργώντας στρες και απογοήτευση.

Ακόμα, όταν κανείς ξυπνήσει κακοδιάθετος, ο εγκέφαλός τουσυντονίζεται σε μια αρνητική συχνότητα ή οπτική γωνία και τείνει να βλέπει και να κρίνει το κάθε τι αρνητικά, δημιουργώντας περισσότερο στρες για τον εαυτό του. Έτσι, ο κακοδιάθετος είναι και πιο νευρικός, κάτι το οποίο οδηγεί τους άλλους να τον αντιμετωπίσουν με αγένεια.

Μέσα από το πρίσμα της κακής διάθεση το άτομο δεν μπορεί να αντιληφθεί τα θετικά και τα όμορφα, τα προσπερνάει, αλλά ‘κολλάει’ στο άσχημο και το αρνητικό. Με αυτό τον τρόπο όμως χάνει ευκαιρίες για μικροχαρές και απολαύσεις στην καθημερινότητά του, γιατί μυρηκάζει όλα τα αρνητικά.

Μια αρνητική αντίδραση σαν και αυτή, που δεν εμπεριέχει χαλάρωση και ηρεμία, φυσικό είναι να έχει άσχημες ψυχολογικές συνέπειες.

Πώς ξεπερνιέται η κακή διάθεση;

Κουβεντούλα…

Ναι στην κουβεντούλα, αλλά σε αυτή που εστιάζεται στα θετικά και την υποστήριξη από έναν φίλο ή μια φίλη που μπορεί να ακούσει με συμπάθεια και να στηρίξει.Όταν ο ακροατής κάνει τον ομιλητή να νιώσει χειρότερα ή τον φορτώνει με τα δικά του προβλήματα, τότε η συζήτηση δεν βοηθάει.

Η καλύτερη ισορροπία είναι όταν ο ακροατής βοηθάει το συνομιλητή του να κατανοήσει πού κάνει λάθος, τι βλέπει στραβά και ίσως τον βοηθήσει να επισημάνει τρόπους να αλλάξει διάθεση και αντιμετώπιση των πραγμάτων.

Διάλειμμα Διαλογισμού

Ο διαλογισμός, σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες, αποτελεί έναν από τους καλύτερους τρόπους χαλάρωσης και οδηγεί σε ένα νέο πλαίσιο διανοητικής αναφοράς.Ακόμα και λίγα λεπτά την ημέρα αρκούν για να δημιουργήσουν την ‘αντίδραση χαλάρωσης’, την αίσθηση ότι αφήνει κανείς το στρες πίσω του και ηρεμεί.

Καταμέτρηση θετικών

Οι στρεσαρισμένοι και κακοδιάθετοι άνθρωποι μετράνε τα στραβά και τα ανάποδα που τους έχουν συμβεί, ξεχνώντας εντελώς τα καλά και θετικά!

Εύκολα μπορεί λοιπόν να αλλάξει τη διάθεσή του αν ενεργοποιήσει τον εγκέφαλό του στο να σκεφτεί τι καλό και όμορφο του έχει συμβεί, ώστε να αισθανθεί ευγνωμοσύνη για τη ζωή του.

Επιστημονικές έρευνες καταδεικνύουν ότι η ευγνωμοσύνη έχει την ιδιότητα να προκαλεί έκλυση ενδορφινών, ορμονών της ευτυχίας, στον εγκέφαλο.

Μετρήστε λοιπόν 5-10 πράγματα για τα οποία αισθάνεσθε χαρά και ευγνωμοσύνη στη ζωή σας!

Άσκηση

Η φυσική άσκηση και οι διάφορες μορφές γυμναστικής δεν αποτελούν απλώς καλό τρόπο για να χτίσει κανείς μυς, αλλά και για να κινητοποιήσει το ενδορφινικό του σύστημα, ώστε να δημιουργηθείμε φυσικό τρόπο καλήδιάθεση.

Σοκολάτα

Δεν το λέει απλώς η όρεξή σας, αλλά το διαβεβαιώνει και η επιστήμη!

Ένα κομμάτι σοκολάτα, κατά προτίμηση με υψηλή περιεκτικότητα κακάου, βοηθάει λόγω της θεοβρωμίνης που περιέχει στο να αισθανθεί κανείς καλύτερα.

Επίσης, η κατανάλωση σοκολάτς επηρεάζει το νευροδιαβιβαστή (ουσία που βοηθά στη μεταφορά μηνυμάτων ανάμεσα στα εγκεφαλικά κύτταρα) σεροτονίνη, που σχετίζεται με την καταπολέμηση της κατάθλιψης.

Αποδεχτείτε την πρόκληση!

Όσο και αν φαίνεται παράξενο, το πού αποδίδουμε την κακοδιαθεσία και την κακοτυχία μας (σε εσωτερικούς ή εξωτερικούς παράγοντες) καθορίζει και την έκβαση των πραγμάτων.

Έτσι, το να αποδεχτεί κανείς αυτό που του συμβαίνει και να αισθανθεί ότι έχει δύναμη να κάνει κάτι γι’ αυτό είναι ένα από τα πιο δυνατά αντικαταθλιπτικά και αντιστρεσογόνα όπλα!

Όταν λοιπόνκανείς πάψει να νιώθει παγιδευμένος και έρμαιο της κακής του τύχης και πιστέψει ότι μπορεί να πάρει τα πράγματα στα χέρια του, έχει κάνει ήδη την αρχή της βελτίωσης της κατάστασής του!

Η Λίζα Βάρβογλη είναι Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Νευροψυχολόγος

Επιστημονική Συνεργάτις Πανεπιστημίου Harvard και Νοσοκομείου Αγία Σοφία, varvogli@otenet.gr

http://greekpsychologypages.blogspot.com/

Πηγή : Web Only

8 "μυστικά"

Με κάλεσε η RAVEN σ' ένα παιχνιδάκι κι έτσι ορίστε κάποια πραγματάκια που δεν γνωρίζετε για μένα.

1) έχω ένα σκυλάκι μικρό, άκρως παιχνιδιάρικο και απολύτως τρελό τον Snoopy. από μικρή λάτρευα και είχα γατούλες. πρώτη φορά απέκτησα σκυλάκι και είναι σκέτη τρέλα, αεικίνητος, ακούραστος, τρέχει πάνω-κάτω αν και μπεμπουλίνης. είναι φοβερός.


2) είχα φτιάξει μπλογκ από το 2006 και δεν ήξερα τι να το κάνω :)) τελικά με τα 3+ που έχω τώρα, μάλλον βρήκα..

3) έχω μια μικρότερη αδελφή, που είναι πολύ διαφορετική από μένα σε πολλές επιλογές της (επαγγελματικές, ζωής κτλ), αλλά σε πολλά θέματα συμφωνούμε και μοιάζουμε. όταν είμασταν μικρές τσακωνόμασταν σ υ ν ε χ ε ι α! πάντα στο τέλος εγώ την πλήρωνα φυσικά, αφού υποτίθεται πως ήμουν η "μεγάλη και λογική". έπεφτε και πολύ ξύλο, γρατσουνιές, μαλλιοτραβήγματα και άλλα "αδελφικά". από τότε το έχει γυρίσει στη γυμναστική και τις πολεμικές τέχνες και εννοείται ότι πλέον μπορει να με κανει του αλατιού ανα πάσα στιγμή. απ’ ότι λέει ήμουν η αιτία που έγινε δυναμική, άρα βγήκε και κάτι καλό από τους καβγάδες μας :)

4) από τότε που άρχισα να ασχολούμαι με τα pc και το internet δεν μπορώ να ξεκολλήσω.. και ούτε θέλω δηλαδή. δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς αυτό. ώρες-ώρες αναρωτιέμαι πως άντεχα παλιά να έχω pc στο σπίτι (προ αμνημονεύτων ετών, αρχές δεκαετίας ’90) και να μην το παιδεύω. το pc και το internet μου έφεραν πράγματα (γνώσεις, ασχολίες, κ.α. πολλά) στη ζωή μου που αλλιώς δεν θα είχα. ευχαριστώ το world wide web και τη microsoft για τις ευγενικές χορηγίες ;)

5) έχω ένα αυτοκινητάκι μικρό, κατσαριδάκι και το λατρεύω γιατί μπορώ να παρκάρω όπου θέλω μ’ αυτό. χώνεται κυριολεκτικά παντού άνετα και ξεχώνεται εξίσου εύκολα. :) δεν το έχω πολλά χρόνια αλλά έχει πάρα πολλά χιλιόμετρα γιατί δεν είχαμε άλλο και μ’αυτό πήγαμε του κόσμου τις εκδρομές. πάντα μας έβγαζε ασπροπρόσωπους. είναι το αγαπημένο μου και το αποκαλώ χαϊδευτικά "το μικρό".

6) αγαπώ πάρα πολύ την άνοιξη. είναι η εποχή που η φύση αναγεννιέται, τα ζώα και οι άνθρωποι ερωτευόμαστε.. μ’ αρέσει που κάθε πρωί και βράδυ μοσχοβολούν οι δρόμοι από τα λουλούδια, τα δέντρα που ανθίζουν.

7) λατρεύω τη θάλασσα. μπορώ να κάθομαι να την κοιτάω με τις ώρες. τα χρώματα που παίρνει είναι τόσα πολλά και μαγικά.. και μ’ αρέσει να ταξιδεύω με πλοίο. να βρίσκομαι στη μέση του πελάγους και παντού τριγύρω να βλέπω μόνο το βαθύ μπλε.. το καλύτερο μου!


8) αγαπώ το φεγγάρι, ειδικά όταν είναι ολόγιομο και κατακκόκινο αφού μόλις έχει ανατείλει και βρίσκεται στη σκόνη της γης. φοβερό θέαμα! με μαγεύει όμως και το φως του φεγγαριού πάνω στη θάλασσα..

κλειδωμενα μπλογκ;

μα τι έχουν πάθει κάποιοι μπλογκερ τώρα τελευταία;

γράφτηκα να διαβαζω κάποια μπλογκ και παω σε ένα - που μου άρεσε ομολογουμένως - και γράφει στο reading list (όπου φαίνεται ένα μικρό μέρος της ανάρτησης μόνο) ο συγγραφεας του το κλειδωσε επειδη του εσβησαν καποια ποστ. ευχαριστεί λέει όσους ενδιαφέρονται να πάρουν πρόσκληση, αλλά δεν θέλει να στείλει.

οκ άμα δε θέλει κάποιος να διαβάζουμε το μπλογκ του δεν υπάρχει πρόβλημα.

για αποφυγή όμως προβλήματων με σβήσιμο ποστ, μπλογκ:

πρώτο δεν δινουμε τους κωδικούς μας ή πρόσβαση διαχειριστή στο μπλογκ μας, σε κανένα!!!

και οταν λέω κανένα εννοώ κυριολεκτικά κανένα.

γιατί άμα δίνουμε κωδικούς σε κάποιον που προσφέρθηκε ή του ζητήσαμε να μας βοηθησει στο στήσιμο, βάζουμε το εαυτό μας σε μπελάδες από τη μια, αφού με αυτό το τρόπο υπάρχει η πιθανότητα κάποια στιγμή, αυτό το ατομο να κάνει αλλαγές, να γράψει, να διαγράψει, να αλλιώσει και άντε μετά να γίνουν διορθώσεις. αλλά απο την άλλη διατρέχει και ο ιδιος το κίνδυνο αν κάτι συμβεί να κατηγορηθεί, χωρίς να φταίει.

δεύτερο, μπορεί ένας μπλόγκερ να κανει back up το μπλογκ του, υπάρχουν site που το προσφέρουν δωρεάν, όπως γράφει αναλυτικότερα ο Νίκος ΑΑΤΟΝ (έχω δοκιμάσει τις συμβουλές του και λειτουργούν όλες στην εντέλεια)

τώρα αν τα κανει όλα και παλι την πατήσει, τι να πω; συμβαίνουν αυτά. είναι άσχημα, ατυχα, κουραστικά και άκρως σπαστικά.

όμως ο σκοπός του μπλογκ ειναι η επικοινωνία και η καταθεση κάποιων απόψεων, σκέψεων. τουλάχιστον εγώ έτσι το βλέπω. άρα ποιος ο λογος να κλείσει κάποιος το μπλογκ και να χαίρεται μετά ότι του στέλνουν mail για να συνεχίσουν να το διαβάζουν;

φυσικά δεν εννοώ τα άτομα που από την αρχή έχουν ένα μπλογκ και γουσταρουν να το έχουν για προσωπική χρήση. αλλο αυτό. ο καθενας μπορεί να χρησιμοποιεί το μπλογκ του οπως θέλει, εννίοτε και να το κλειδώνει προφανώς. αλλά δεν είναι ωραίο πιστεύω να διαβάζεις ένα μπλογκ καιρό και εντελώς ξαφνικά, χωρίς λόγο, αιτία και εξήγηση,να βρεθείς "κλειδωμένος" έξω.

σ’ αυτές τις περιπτώσεις δε βλέπω το νόημα να στείλω αίτηση για να το διαβάζω. απλά σταματώ να είμαι αναγνώστης.

φυσικά αν το άτομο με αυτό το τρόπο ξεπεράσει το πρόβλημα του καλά κάνει. είναι κι αυτός ένας τρόπος αντιμετώπισης..

αναμνησεις και μια απειλή

Όταν το καλοσκεφτείς τι έχεις σ’ αυτή τη ζωή; Μόνο το παρελθόν σου. Μόνο τις αναμνήσεις. Το παρόν δεν το κατέχεις, απλά το ζεις και το μέλλον είναι μακρινό και άπιαστο.

Το χθες. Που το ’χεις σαν φυλακτό μες το μυαλό σου. Που είναι δικό σου και δεν μπορεί κανείς να σου το στερήσει.

Ώρες-ώρες τελευταία σου έρχονται στο μυαλό κάτι απίθανες λεπτομέρειες από καταστάσεις που έχεις ζήσει. Και συνήθως έρχονται στις πιο άσχετες στιγμές. Π.χ. την ώρα που ετοιμάζεσαι για τη δουλειά. Και βιάζεσαι. Πετάγεται μες το μυαλό σου μια εικόνα (πάντα θυμάσαι με εικόνες) από άσχετο πράγμα, όπως το δωμάτιο που ’χες νοικιάσει με τη κολλητή στο νησί εκείνο το καλοκαίρι. Κι είχατε μείνει μόνο 4 μέρες. Κι όμως ακόμα θυμάσαι τα πάντα σχεδόν με απίστευτες λεπτομέρειες. Είναι λες κι εκείνες οι 4 μερούλες να έχουν χαραχτεί μέσα σου πιο βαθιά και πιο έντονα από όλα τα προηγούμενα και επόμενα χρόνια.

Ή θυμάσαι το χρώμα της θάλασσας ένα απόγευμα σε άλλο αγαπημένο νησί. Τότε που κάτσατε ώρες και δεν μιλούσατε, αλλά αγναντεύατε τη γραμμή του ορίζοντα. Που κολυμπούσατε και χαμογελούσατε κι ήσασταν απλά μαζί. Δεν είναι καν μέρα ολάκερη αυτή η ανάμνηση. Είναι κάποιες ώρες, κάποιες στιγμές. Κι όμως είναι εκεί με ανεξίτηλο μελάνι, μέσα σου.

Άλλες φορές σου ’ρχεται μια εικόνα από τη γκαρσονιέρα που νοίκιαζες. Ρετιρέ, μεγάλη βεράντα. Μόνο κάποιους μήνες ήσουν εκεί. Μα θυμάσαι.

Τη συνεχή βουή των αυτοκινήτων και των ασθενοφόρων στη κεντρική, παράλληλη λεωφόρο.

Τη δέλτα δυο στενά πιο κάτω.

Τα δυο όλα κι όλα δωματιάκια της γκαρσονιέρας.

Τα ξένα βιβλία που διάβαζες.

Το χρώμα του χαλιού και την τελευταία και πολύτιμη ανάμνηση ενός έρωτα εκεί.

Τη παλιά τηλεόραση που σου κρατούσε συντροφιά όσο ξενυχτούσες κι άμα κοιμόσουνα.

Ακόμα και την υπόσχεση που έδωσες στην πόλη και τον εαυτό σου, που τώρα που το σκέφτεσαι ακούγεται σαν απειλή: "θα ξαναγυρίσω, ό,τι κι αν γίνει, όσος καιρός κι αν χρειαστεί, το χρωστώ σε μένα, θα ξαναρθώ."

Ταινίες που αγαπώ

Μετά από πρόσκληση της Κοκκινοσκουφίτσας θα αναφερω κι εγω εδω τις πιο αγαπημενες μου ταινίες - πράγμα δύσκολο για μένα γιατί ενώ παρακολουθώ συχνά ταινιές στο σινεμά και στη tv σπάνια μου αρέσει κάτι αρκετά που να το θεωρώ άξιο αναφοράς.Τεσπά.

Λοιπόν:
1) The Hours. (2002) Stephen Daldry Το είδα μόλις προχθές στη τηλεόραση και το βρήκα καταπλητικό. Φυσικά πρωταγωνιστεί μια από τις αγαπημένες μου ηθοποιούς η Meryl Streep.




2)Le Fabuleux destin d'Amélie Poulain (2001)Jean-Pierre Jeunet Ένα καταπλητικό, τρυφερό, γλυκό, αισιόδοξο έργο. Με μια πρωταγωνίστρια που λατρεύω, Audrey Tautou.













3) La Mala Educación (2004), Pedro Almódovar. Βασικά όλες οι ταινίες του Almódovar είναι αγαπημένες. Αν αρχίσω να τις αναφέρω όλες δε θα πω 5 αλλά πολύ περισσότερες!




4) Babel (2006) Alejandro González Iñárritu. Φοβερή, δυνατή ταινία. Ένας από τους πιο αγαπημένους, λατρεμένους ηθοποιούς πρωταγωνιστεί (όχι ο Brad Pitt καλέ! lol), Gael García Bernal



Sorry αλλά δεν μπορούσα να αντισταθώ :)



5) Grease (1978) Randal Kleiser Και τελευταία, αν και δεν μου αρέσουν συνήθως τα musical εδώ κάνω μια εξαίρεση.. το Grease! Είχα παλιά μια βιντεοκασσέτα και την είχαμε δει με την αδελφή μου αμέτρητες φορές. Εννοείται πως είχαμε μάθει όλες τις ατάκες και τα τραγούδια.



Αμάν ξέχασα την πιο αγαπημένη απ’ όλες και δεν επιτρέπεται να μην την αναφέρω!!

6) Breaking the waves (1996) Lars von Trier Από όλες είναι η πιο ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ. Είναι συγκινητική, ανθρωπίνη, αγγίζει παναθρώπινα αισθήματα με απλό τρόπο, δεν υπάρχει καλύτερη! Τώρα που την θυμήθηκα συγκινήθηκα! ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ!!



Αυτές οι λίγες ταινιούλες που μπορούσα να θυμηθώ. Σίγουρα έχω ξεχάσει πολλές άλλες που λατρεύω.

Τώρα με τη σειρά μου καλώ apparos Άσπα Green Revenger stella ColourfulMind

Ερωτα-απαντησεις

Απαντήσεις στις ερωτήσεις του agit8d

1. Ποιο μυστικό θα ήθελες περισσότερο να ξέρεις;  
πως πολλαπλασιάστηκαν οι πρώτοι άνθρωποι. έκανε σεξ ο καιν ή ο αβελ με καμια αδελφη του; 
 2. Πόσους ανθρώπους του αντίθετου φύλου έχεις αγαπήσει πραγματικά; τρεις, τον μπαμπά μου που λατρεύω κι άλλους δύο  
3. Αναγκάζεσαι να αλλάξεις το όνομα σου. 
Τι όνομα θα διάλεγες; Μιλένα ή Μελίνα

4. Τι θα χάραζες στην ταφόπετρά σου; (φτου φτου φτου!)

Dust in the wind

All we are is dust in the wind

Dust in the wind

Everything is dust in the wind  

5. Διάλεξε ένα παραμύθι που πιστεύεις πως σου ταιριάζει απόλυτα.

Η μικρή κουκουλοφορίτσα  

6. Διάλεξε καινούριους γονείς. Δώσε όσες περισσότερες λεπτομέρειες μπορείς.

Τον μπαμπά μου δεν τον αλλάζω. Θέλω όμως μια μαμά γλυκιά, καταδεχτική, ήρεμη, χαρούμενη, με πολύ χιούμορ, σκέρτσο, μπρίο, χορό, τραγούδι. Καλέ αυτή θα ’ναι σαν τη Barbara Streisand στο Funny Girl! χμ..  

7. Γράψε τα τελευταία διάσημα λόγια σου (φτου φτου φτου είπαμε, δεν θα τα ξαναλέμε).

«επιτέλους βλέπω το φως στην άκρη του τούνελ, μην το πείτε της Νικολούλη»  

8. Αν ήσουν συγγραφέας, ποιος θα ήταν ο τίτλος του πρώτου σου μυθιστορήματος.

Το κόκκινο ποτιστήρι στην αυλή με τις ζαρτιέρες  

9. Αν ήσουν αυτοκίνητο, τι μάρκα θα ήσουν;

Ντεσεβό ή Βολκσβάγκεν Μπίτλ, χρώμα ροζ με πορτοκαλιές πεταλούδες και μωβ σκιουράκια  

10. Αν ήσουν άγριο ζώο τι θα ήσουν;

Τζάγκουαρ μαύρο ή κούγκαρ μπλε  

11. Για τι πράγμα μετανιώνεις περισσότερο;

Που δεν έμεινα εκεί που ήμουν πριν δέκα χρόνια, τι το ’θελα να ’ρθω πισω; ε; 

12. Πες κάτι για το οποίο θα ήθελες να σε θυμούνται (είπαμε φτού)

Για το κατά-πληκτικό βιβλίο που θα γράψω και για την ηλιόλουστη προσωπικότητα μου! μπουαχαχα 
  
13. Θα θυσίαζες τη ζωή σου για κάποιον;

Ναι, ναι, ναι, ναι

Ζευγάρια χωρίς ερωτική ζωή

Γράφει: Τζελέπη Ειρήνη, Συμβουλευτική Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

Πολλά ζευγάρια, κατά την πορεία της συμβίωσης ή του γάμου, δηλώνουν μείωση της ερωτικής τους επιθυμίας αλλά και μείωση της συχνότητας με την οποία έχουν ερωτική επαφή με τον σύντροφό τους.

Συχνά η μείωση αυτή οδηγεί σταδιακά σε πλήρη απομάκρυνση από τη σεξουαλική δραστηριότητα, με αποτέλεσμα η ζωή του ζευγαριού να συνεχίζει να ‘υπάρχει’ σε μια νέα -συχνά απροσδόκητη- πραγματικότητα: την απουσία του σεξ. Πολλές οι αιτίες και οι δικαιολογίες που αναφέρονται, όπως η κούραση, η συνήθεια, οι απαιτήσεις της καθημερινότητας, το άγχος της δουλειάς…

Οι αιτίες αυτές είναι πράγματι σημαντικές και θα δικαιολογούσαν την παροδική μείωση της ερωτικής διάθεσης ή και τη μείωση της συχνότητας των ερωτικών επαφών, όχι όμως και την ανυπαρξία της.

Είναι γεγονός ότι σε πολλά ζευγάρια η ερωτική διάθεση δεν επανέρχεται ποτέ, συχνά μάλιστα συνοδεύεται και από σταδιακή απομάκρυνση ακόμη και από σκέψεις, εικόνες, σεξουαλικές φαντασιώσεις κοκ. Μοιάζει σαν να γίνεται ‘συνήθεια’ και το ζευγάρι δεν ενδιαφέρεται πια για σεξουαλική δραστηριότητα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, που είναι και οι πιο δύσκολες, λέγεται χαρακτηριστικά ότι το ζευγάρι δεν έχει πλέον ούτε την επιθυμία για να επιθυμήσει τη σεξουαλική δραστηριότητα!

Μια τέτοια εξέλιξη όμως πληγώνει βαθιά το ζευγάρι και προκαλεί έντονη δυσαρέσκεια και αμηχανία και στους δύο συντρόφους. Οι ίδιοι δεν θέλουν να συνειδητοποιήσουν την κατάσταση και κρύβουν το ‘μυστικό’ ακόμη και από τον ίδιο τους τον εαυτό. Ένα αίσθημα ντροπής επικρατεί… Σε συζητήσεις φίλων ή γνωστών, όταν αναφέρεται το θέμα της σεξουαλικής δραστηριότητας, γελούν αμήχανα, δεν ξέρουν τι να πουν.

Αναφέρουν κάτι τετριμμένο ή λένε ψέματα νιώθοντας μειονεκτικά γι’ αυτό που τους συμβαίνει. Πώς γίνεται αλήθεια να τους συμβαίνει αυτό… Μήπως οι ίδιοι δεν είναι δύο απλοί και φυσιολογικοί άνθρωποι;

Αίσθηση απαξίωσης

Η σεξουαλική δραστηριότητα, πέρα από την εκπλήρωση βιολογικών αναγκών, αποτελεί για κάθε άνθρωπο ένα βαθύτερο εσωτερικό κομμάτι του εαυτού του που αναζητεί έκφραση και εξωτερίκευση.

Ο άνθρωπος που νιώθει ότι δεν μπορεί να εκφράσει αυτό το κομμάτι του εαυτού του μοιάζει να ζει ‘κουβαλώντας’ τον εαυτό του, με μια αίσθηση απογοήτευσης ότι δεν επικοινωνεί και δεν εκφράζεται στους άλλους γύρω του. Ένα βαθύτερο κομμάτι του ψυχισμού του αναζητά αναγνώριση και επιβεβαίωση η οποία ποτέ δεν έρχεται…

Η απογοήτευση είναι μεγάλη… Μήπως κάτι πάει στραβά με τον ίδιο; Αρνητικές εικόνες και σενάρια για τον εαυτό του επικρατούν στη σκέψη του και τον διχάζουν. Οι άλλοι ζουν φυσιολογικά, ενώ ο ίδιος όχι. Ο ίδιος νιώθει μειονεκτικά…

Η αίσθηση απαξίωσης που διαμηνύεται από τον σύντροφο μέσω της ανυπαρξίας της ερωτικής διάθεσης είναι επίσης έντονη. Το σώμα, η συμπεριφορά, η παρουσία του γενικότερα δεν βρίσκει ανταπόκριση και αναγνώριση στο πρόσωπο συντρόφου του. Άλλωστε, η ερωτική επιθυμία του άλλου μπορεί να ζωντάνευε και τη δική του επιθυμία, να ένιωθε και ο ίδιος (η ίδια) πιο επιθυμητός. Η απογοήτευση και η θλίψη επικρατούν...

Συσσώρευση θυμού

Τι μπορεί να έχει οδηγήσει ένα ζευγάρι σε μια τόσο ριζική διακοπή της επικοινωνίας του; Το ζευγάρι που απομακρύνεται ερωτικά έχει αρχίσει και συσσωρεύει έντονο θυμό στη σχέση του, τον οποίο μάλιστα δεν συνειδητοποιεί και δεν εκφράζει. Πολλές απογοητεύσεις και ρήξεις που οφείλονται σε καθημερινά και ρεαλιστικά ζητήματα μπορεί να έχουν συμβάλει σε αυτό.

Σημαντικές αντιπαλότητες, διεκδικήσεις και συγκρούσεις μπορεί να επικρατούν. Άλλα προβλήματα μπορεί να έχουν υπάρξει πιο σοβαρά… Το βέβαιο πάντως είναι ότι η ‘εικόνα’, το πρότυπο και η φαντασίωση που είχε ο ένας για τον άλλον έχουν σημαντικά τροποποιηθεί. Πριν ήταν αλλιώς, τώρα ο ίδιος άνθρωπος μοιάζει σαν να είναι ένας ‘άλλος’, ένας άνθρωπος που προκαλεί κατά βάση αρνητικά συναισθήματα.

Μέσα στη ροή της καθημερινότητας, τα αρνητικά αυτά συναισθήματα συχνά καλύπτονται με διάφορες εκλογικεύσεις. Κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής όμως, όπου επικρατεί το ένστικτο και ο παρορμητισμός, ο έλεγχος αυτός δεν επαρκεί για να απωθηθούν τα βαθύτερα συναισθήματα και οι επιθυμίες των δύο συντρόφων. Ο θυμός, η αντιπάθεια, η μη αποδοχή εκδηλώνονται με διάφορους τρόπους, όπως την τάση απομάκρυνσης, την αποφυγή της εγγύτητας, των χαδιών και γενικότερα την τάση απομάκρυνσης και συνεύρεσης με τον άλλον.

Άρνηση έκφρασης

Παράλληλα, το ίδιο το ζευγάρι δεν επικοινωνεί και δεν συζητά για την εξέλιξη της σχέσης του. Παρατηρείται σημαντική άρνηση έκφρασης και αντιμετώπισης της κατάστασης που μπορεί να οφείλεται σε διάφορους λόγους: το φόβο του χωρισμού και της εγκατάλειψης, την τάση ενοχοποίησης ότι κάποιος από τους δύο ‘φταίει’ περισσότερο για την αποφυγή της σεξουαλικής δραστηριότητας, ότι κάποιος από τους δύο είναι ‘προβληματικός’ στο σεξ κοκ.

Παράλληλα, οι δύο σύντροφοι που βιώνουν μια τέτοια εξέλιξη στη σχέση τους είναι συχνά πολύ ‘μπερδεμένοι’ οι ίδιοι σχετικά με τα αίτια του προβλήματος. Η καταπιεσμένη ερωτική διέγερση και έκφραση σε συνδυασμό με τη θλίψη και το πένθος για μια σχέση που τη βιώνουν σιγά σιγά να σβήνει, δημιουργούν πολλά αντιφατικά συναισθήματα.

Σταδιακά, ένα τείχος υψώνεται ανάμεσα στους δύο συντρόφους που τους απομακρύνει περισσότερο. Η σχέση ‘παγώνει’ σεξουαλικά, καθώς η συναισθηματική επικοινωνία ανάμεσα στο ζευγάρι έχει πλέον διακοπεί. Η σεξουαλική δραστηριότητα αποτελεί εξάλλου πάντα ένα ‘παράθυρο’ μέσα από το οποίο μπορεί κανείς να παρατηρήσει με τον καλύτερο τρόπο τη συναισθηματική επαφή, την επικοινωνία αλλά και την εξέλιξη μιας σχέσης στην πορεία του χρόνου.

Πολλοί άντρες και γυναίκες αναζητούν συχνά ιατρική/ φαρμακευτική βοήθεια προς ανεύρεση της χαμένης τους λίμπιντο, αρνούμενοι ουσιαστικά να παρατηρήσουν οι ίδιοι τον εαυτό τους αλλά και την κατάσταση στην οποία έχει υπεισέλθει η σχέση τους μέσα από αυτό το ‘παράθυρο’. Εκεί που όλα φαίνονται τόσο καθαρά...

Ματαίωση προσδοκιών

Δύο σύντροφοι που απομακρύνονται συναισθηματικά και ερωτικά νιώθουν κατά βάθος ότι οι προσδοκίες που είχαν από τον σύντροφό τους έχουν ματαιωθεί. Κάθε άντρας ή γυναίκα εισέρχεται σε μια σχέση με τις προσωπικές του επιθυμίες και προσδοκίες για το μέλλον, για αυτό που ο ίδιος επιθυμεί η σχέση να εκπληρώσει για εκείνον, για τα όνειρα που έχει κάνει για τη ζωή και για το ρόλο που επιθυμεί να παίξει στη ζωή του ο σύντροφός του.

Η αίσθηση ότι η σχέση δεν εκπληρώνει πια το σκοπό για τον οποίο είχε αρχικά -συνειδητά ή ασυνείδητα- δημιουργηθεί, οδηγεί το ζευγάρι σε συναισθηματική απομάκρυνση, απογοήτευση, επομένως και σε σεξουαλική απομάκρυνση.

Η δυσκολία όμως εδώ αφορά ουσιαστικά το γεγονός ότι ο καθένας μας ατομικά συνήθως δεν γνωρίζει ο ίδιος τις προσδοκίες με τις οποίες εισέρχεται σε μια σχέση. Δεν γνωρίζει επίσης τον τρόπο με τον οποίο επιθυμεί να εκπληρωθούν. Παράλληλα, συμβαίνει κάτι παράξενο! Όταν αρχίσουμε να νιώθουμε ότι κάποια προσδοκία μας δεν εκπληρώνεται, μεταφέρουμε, χωρίς να το συνειδητοποιούμε, στο πρόσωπο του συντρόφου και της παρούσας σχέσης και όλες τις προηγούμενες απογοητεύσεις και ματαιώσεις που έχουμε βιώσει σε προηγούμενες σχέσεις μας, ερωτικές ή μη. Οι προβολές αυτές είναι έντονες και μας μπερδεύουν περισσότερο.

Παράλληλα, το πρόσωπο στο οποίο χρεώνουμε όλες τις ματαιώσεις του παρελθόντος δεν γνωρίζει καν τους ‘ανοιχτούς λογαριασμούς’ που εμείς διαπραγματευόμαστε στο μυαλό μας. Πολλές παρανοήσεις και παρεξηγήσεις ξεκινούν με αυτόν τον τρόπο, έλλειψη συνεννόησης, λογομαχία, και το ζευγάρι δεν συνειδητοποιεί πώς κάθε φορά φτάνει σε έναν καβγά χωρίς να το καταλαβαίνει. Οι συγκρούσεις μοιάζει να ξεκινούν από το τίποτα…

Επίλογος

Τα σεξουαλικά προβλήματα είναι πάντοτε προβλήματα συναισθηματικής φύσης και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζονται. Οι προσπάθειες ανανέωσης και αναζωογόνησης μιας σχέσης με διάφορους τρόπους βοηθούν περιστασιακά, αλλά το κύριο βάρος πέφτει πάντα στη βελτίωση της ποιότητας της σχέσης του ζευγαριού.

Η βελτίωση της επικοινωνίας διαρρηγνύει τις άμυνες που έχει ορθώσει ο ένας σύντροφος απέναντι στον άλλον και τον έχουν απομακρύνει από τη σχέση. Οι άμυνες αυτές τον κάνουν άλλωστε, ενώ επιθυμεί πολλά θετικά από τη σχέση, να είναι πάντα σε επιφυλακή για μια αρνητική έκβαση…

Η συνήθης συμβουλή λοιπόν της άμεσης συζήτησης και επικοινωνίας λαμβάνει ιδιαίτερη βαρύτητα. Έτσι διασαφηνίζονται οι παρεξηγήσεις, τα προβλήματα λαμβάνουν εξαρχής τις σωστές τους διαστάσεις και αφορούν, αν μη τι άλλο, τα πρόσωπα στα οποία πραγματικά ανήκουν! Με αυτό τον τρόπο το ζευγάρι νιώθει ότι αποκτά και πάλι έλεγχο στη ροή και την πορεία της σχέσης και ορίζει ζωντανά την εξέλιξή της. Δεν λιμνάζει στη σχέση, αλλά είναι ο κύριος και βασικός πρωταγωνιστής της!

http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=7621