17 Ιουλ 2009

γραπτά..

Κάποιες φορές οι λέξεις κυλούν σαν χείμαρρος από μέσα σου. Λες και αναδύονται από μια πηγή κρυφή κι αστείρευτη. Βγαίνουν και κατακλύζουν το μέσα, το έξω, το άλλο, το δικό, τα πάντα. 

Κι όμως προφορικά δεν εκφράζεσαι καλά. Η πηγή στερεύει ή στραβά κυλά στις λέξεις του αέρα. 

Γραπτά όμως.. γραπτά όλα αλλάζουν. Πάντα το γραπτό σου έδινε πνοή, φτερά, ανάσα για ψηλές πτήσεις. 

Από την εφηβεία πόσα και πόσα τετράδια δεν γέμισες με σκέψεις, αναμνήσεις, ποιήματα. Τώρα γεμίζεις μπλογκ. Τώρα τα μοιράζεσαι με κάποιους ηθελημένα. Τότε ούτε κατά διάνοια να τα μοιραστείς. Όλα προσωπικά, κρυφά, δικά σου αποκλειστικά.

Πόση προσπάθεια έχυνες να κρύψεις το ημερολόγιο. Να το κλειδώσεις με κλειδάκι μικρό, χρυσό. Να το προστατεύσεις από αδιάκριτα μάτια και βλέμματα χωρίς κατανόηση.

 Τι έκανες όλα αυτά τα λόγια; Όταν ήρθε μια στιγμή τα πέταξες όλα μαζί στα σκουπίδια. Τα θεώρησες μακρυά σου και τα απομάκρυνες σχεδόν ολοκληρωτικά. Εντελώς ολοκληρωτικά θα ήταν αν τα έκαιγες. Ήσουν κι είσαι ακόμα των ακραίων λύσεων άλλωστε. Ή όλα ή τίπότα. Μια ζωή. Γιατί να άλλαζες τακτική για τα ημερολόγια; Δεν άλλαξες. Τα πέταξες όλα. Με ένα μικρό φόβο μπας και τα μαζέψει ή τα δει κάποιος από το σκουπιδότοπο όπου θα κατέληγαν. 

Πάνε τόσα χρόνια τώρα.. αν έμειναν εκεί το πιο πιθανό οι χιλιάδες σελίδες τους να έχουν λιώσει. Τα γράμματα αρχικά να έχουν μουτσουρωθεί, μετά γίνει ένα με το χώμα, τροφή για τα σκουλήκια που οργώνουν τη γη.

Όχι δεν τα θες ακόμα και τώρα, αυτά τα ημερολόγια που πέταξες. Τα πέταξες πρωτίστως γιατί σε είχαν κουράσει, ψυχικά, δεν ήθελες να τα διαβάζεις ξανά και ξανά. Να επισκέπτεσαι το παρελθόν. Να αναμοχλεύεις αναμνήσεις που αλλιώς είχες στο μυαλό κι αλλιώς είχες αποτυπωμένες στο χαρτί.

Και γράφεις, γράφεις, γράφεις. 

Σκέψεις, προβληματισμούς, όνειρα, αναμνήσεις. Ένα σωρό πράγματα. Ιστορίες που έχεις μέσα σου και θες να καταγράψεις. Όχι για να μη ξεχάσεις. Όχι. Απλά για να τις φτιάξεις ακριβώς όπως τις θες εσύ. Να αφαιρέσεις λίγο από το μαύρο. Να προσθέσεις λίγο κόκκινο, χρυσαφί, ροζ.

9 σχόλια:

  1. Πόσα ημερολόγια, πόσες σκέψεις.... Δεν ήθελα να τα πετάξω.... άλλος το έκανε.... και πόσο θύμωσα...
    Ήταν λες και πέταξε τη ζωή μου μες τα σκουπίδια...
    Δεν ξέρω αν έκανε καλά ή όχι... Τέλειωσε πια. Τώρα κρατάς μόνο ότι θυμάσαι και πας μπροστά, γράφεις καινούριες σελίδες... ίσως πιο ευτυχισμένες....
    Την καλησπέρα μου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @stavroulazerva δε θα δεχόμουν ποτέ να γίνει κάτι τέτοιο θα έκανα πόλεμο. άλλο εγώ που τα πέταξα μόνη μου. ήταν σαν τέλος εποχής για μένα. τουλάχιστον από δω να τα φυλάς τα γραπτά σου Σταυρούλα μου :)

    @Global Greek ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ποτέ στα σκουπίδια....στην άκρη ναι, μέσα σ ένα κουτί σκονισμένα ναι, και λίγο ξεχασμένα ίσως ναι, αλλά ποτέ στα σκουπίδια!
    Καλώς σε βρήκα Δωροθέα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η τρελή Καλωσόρισες! Δυστυχώς έτσι είμαι εγώ, των άκρων. Ήξερα ότι αν τα φύλαγα κάπου θα τα έβρισκα ξανά κάποια στιγμή και δεν ήθελα. Τώρα πάνε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Χρόνια ολόκληρα δέν έγραφα τίποτα..

    χαίρομαι γι αυτό..
    όλα τα έγραφα στον "σκληρό" μου δίσκο..

    τώρα, δεν ξέρω γιατί με έχει πιάσει να γράφω σε μπλόγκ..
    κάτι φταίει.. κάτι φταίει..

    καλημέρα σας..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ευρύνοος καλή σου μέρα! έτσι φαίνεται τα μάζευες για να τα γράψεις τώρα το μπλογκ! ευτυχώς που υπάρχει κι αυτή η διέξοδος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κι εγώ εκφράζομαι, όταν έχω έμπνευση και κέφια, καλύτερα γραπτά.

    Γνώριζα μια που ήθελε όταν πεθάνει να τις εξαφανίσουν και το ημερολόγιο. Τώρα, τα βγάζουμε όλα στη φόρα, και τα μπλογκ μας με λίγη τύχη θα παραμείνουν και μετά από μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. βγάζουμε στη φόρα όσα αντέχουμε.. τουλάχιστον εγώ. από την άλλη αν έλεγες στον 14χρονο εαυτό μου ότι θα έγραφε δημόσια σκέψεις, συναισθήματα κτλ θα ελεγε με πάθος "αποκλείεται!" αλλά αν έμαθα κάτι ως τώρα είναι ότι τίποτα δεν αποκλείεται. όλα είναι πιθανά και ποτέ μη λες ποτέ.
    τώρα το ότι θα μείνουν τα μπλογκ μας μετά από μας.. δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν μου αρέσει ή όχι. το σκέφτομαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Πες κάτι, ή μάλλον γράψε αυτό που σκέφτεσαι! :)

Εννιά χρόνων μπλογκ!

Αλήθεια γιορτάζει το μπλογκακι μου τα 9 χρόνια του!