18 Νοε 2011

Τ'ανείπωτα θα γίνουν ειπωμένα..

Πέρυσι ξεκίνησα να γράφω ένα ποστ για μια απ'τις χειρότερες, αν όχι τη χειρότερη εμπειρία που είχα μέχρι τώρα. Έγραψα 3-4 παραγράφους και στο 'επίμαχο' σημείο κόλλησα. Από τότε το'χω κοιτάξει πολλές φορές το ποστ. Έχω σκεφτεί να το συνεχίσω, να γράψω κι άλλα, να τελειώσω την ιστορία κι επιτέλους να την αναρτήσω. 

Νιώθω ότι αν καταφέρω να τη μοιραστώ από δω θα'χει μειωθεί εντελώς ο αντίκτυπος της για μένα. Όμως κάτι με κρατά και δεν την προχωρώ.. Ίσως τελικά ύστερα από δέκα χρόνια και βάλε να μη θέλω να τη θυμηθώ με αρκετές λεπτομέριες ώστε να την αναρτήσω εδώ.

photo from raufglasgow.com
Ακόμα κι όταν το φέρει η κουβέντα σε μια παρέα κι αναφερθώ στο περιστατικό συνήθως λέω δυο-τρεις φράσεις κλειδιά, αλλά αν δεν κάνει ερωτήσεις ο άλλος αποφεύγω να επεκταθώ. Ίσως είναι αυτό που λένε μετατραυματικό στρες. Ίσως είναι το ότι αυτό που συνέβηκε επηρέασε τη ζωή μου σε μεγάλο βαθμό.. πολύ πιθανό και πολύ μεγαλύτερο απ'ότι μπορώ ακόμα και τώρα να φανταστώ.
Την είδα που λέτε και σήμερα την μισοτελειωμένη ανάρτηση, αλλά δεν τόλμησα καν να την ξανανοίξω. Είπα να 'ρθω εδώ να σας μιλήσω γι'αυτή μπας και έτσι πείσω τον εαυτό μου ότι μπορώ να την τελειώσω και να την ανεβάσω. Πως δεν είναι τίποτα παραπάνω από κάτι που μου συνέβηκε κάποτε.. Αν το σκεφτώ λογικά έτσι είναι φυσικά. Συναισθηματικά όμως ακόμα αναστατώνομαι όταν θυμάμαι και φυσικά όταν διηγούμαι τα τεκτενόμενα.

Που θα μου πάει όμως; Θα την καρφώσω, θα την καταγράψω κι αργά ή γρήγορα θα τη μοιραστώ μαζί σας.. εξορκίζοντας έτσι το παρελθόν. Γιατί το μπλογκ έχει ψυχοθεραπευτικές ιδιότητες όπως οι πιο πολλοί γνωρίζετε ήδη.

22 σχόλια:

  1. καλημέρα!! :)
    μερικές φορές χρειάζεται περισσότερο κουράγιο να κοιτάξουμε πίσω από το να κοιτάξουμε μπροστα!
    αλλά όταν κάνεις επιτέλους το βήμα, όταν τα βγάλεις από μέσα σου και το αντιμετωπίσεις, θα νιώσεις πολύ καλύτερα!
    όταν νιωσεις έτοιμη είμαστε εδω να σε ακούσουμε!

    Νομίζω θα είναι πιο εύκολο να σβήσεις την παλιά ανάρτηση που έχεις γράψει μέχρι τώρα και να ξεκινήσεις από την αρχή!

    φιλιά, δύναμη και καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ναι ναι συμφωνώ με την προλαλήσασα. Κι εγώ ας πούμε χτες είπα στον Αντώνη ότι είμαι τρελή και συνήλθα. Μετά βέβαια ανησύχησε αυτός. Σου λέει τι κάνω με την τρελή! Εγώ πάντως ανακουφίστηκα. Οπότε πες αυτό που θέλεις και μην φοβάσαι τίποτα, θα σου δώσουμε εμείς κουράγιο (ελπίζω να μην περιμένεις σοβαρή συμβουλή από μένα, αλλά θα βάλω τα δυνατά μου)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. vanilla μου έχεις απόλυτο δίκιο. Θέλει κουράγιο να κοιτάξουμε πίσω. Είμαι σίγουρη ότι θα νιώσω καλύτερα γι'αυτό και θέλω να το μοιραστώ.
    Καλημέρα και φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. astakouli άστον να ανησυχεί :)
    Δεν περιμένω σοβαρή ή άλλου είδους συμβουλή. Ό,τι έγινε έγινε και πέρασαν πολλά χρόνια για να αλλάξει πια κάτι. Μόνο να μοιραστώ θέλω.
    Φιλιάαααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Στα δύσκολα που λες, κοριτσάκι μου. έπαιρνα ένα στυλό και το τετράδιο μου και έγραφα ότι με πλάκωνε στο στήθος...
    Το ξόρκιζα βλέποντας το γραμμένο το συναίσθημα μου...
    Ενας τρόπος που άκουσα από μια γυναίκα...
    Ετσι λοιπόν έδιωχνα στο βαθμό που μπορούσα το στρες...
    Αν ήταν τώρα θα το πληκτρολογούσα έστω και αν δεν έκανα ανάρτηση..
    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Είναι πολύ δύσκολο γιατί μέσα από τις λέξεις, είναι σαν να το ξαναζείς. Κανονικά θα σου έλεγα: μην πιέζεις τον εαυτό σου. All in good time. Θα το τελειώσεις, αλλά πρέπει να είναι η κατάλληλη στιγμή.
    Δεν ξέρω όμως αν δεν πρέπει να ασκήσεις μια ελαφριά (έστω) πίεση. Ξέρεις γιατί το λέω αυτό; Είναι σαν να σου ζητείται να τραβήξεις το κολλημένο τσιρότο μόνη σου. Για να μην πονέσει τόσο πολύ πρέπει να το κάνεις απότομα και γρήγορα. Αν το τραβάς σιγά σιγά και λίγο λίγο, ο πόνος θα πολλαπλασιάζεται.
    Η διήγηση δεν είναι εύκολο πράγμα.
    Ακόμα και όταν πρόκειται για φανταστικά γεγονότα, η ψυχή ταράζεται. Το παθαίνω, καμιά φορά, στα παραμύθια μου. Και κάνω διακοπή (ακόμα και για μέρες) πριν συνεχίσω.

    Φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. θα το κάνεις όταν το νιώσεις ..
    φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Έχει όντως ψυχοθεραπευτικές ιδιότητες το να γράφεις.. ΊΣΩς το να το γράψεις σε βοηθήσει να το δεις με άλλο μάτι, ίσως και να αποστασιοποιηθείς από αυτό.. Ίσως πάλι σε οδηγήσει σε μια επαναβίωση αυτής της αρνητικής εμπειρίας.. Όπως και να χει πάρε το χρόνο σου και όταν είσαι ετοιμη γράψτην γτ μας έχεις εξάψει την περιέργεια !!! ΄)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Θα το κάνεις όταν θα είσαι έτοιμη!!!Συμφωνώ με την γιαγιά αντιγόνη , ίσως αν το ολοκληρώσεις ξορκίσεις εν μέρει αυτό που σε βαραίνει! Το αν το δημοσιοποιήσεις είναι αποκλειστικά προσωπικό θέμα!
    Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Το παθαίνω κι εγώ πολλές φορές :)
    όταν μου συμβαίνει κάτι που δε θέλω να θυμάμαι το καταχωνιάζω στις πιο απόκρυφες γωνίες του μυαλού μου.
    Τελικά το καλύτερο είναι να το βγάζω από μέσα μου ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. αν δε το κάνεις θα το σκέφτεσαι πάντα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Αντιγόνη μου τελικά το γράψιμο λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά για πολλούς από μας.
    Το δύσκολο για μένα δεν είναι να το αναρτήσω. Αλλά να το γράψω. Μάλλον επειδη γράφοντας το ξαναζωη με λεπτομέριες...
    Θα το προσπαθήσω πάντως.
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Lilith μου μέσα απ'τις λέξεις το ξαναζω σίγουρα. Για να θέλω να το γράψω σημαίνει νομίζω ότι ήρθε η ώρα. Είμαι σιγουρη ότι όταν το τελειώσω θα νιώσω καλύτερα.
    Αυτό που έγραψες με το τσιρότο μου θύμισε και την αποτρίχωση :))))
    Σκέψου όταν το παθαίνεις στα παραμύθια τι γίνεται στις πραγματικές ιστορίες!
    Φιλάκια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. ΦΟΥΛΗ μου φιλιά και σε σένα και καλή βδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Sia μου νομίζω η επαναβίωση θα'ναι το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται για να αποστασιοποιηθώ...
    Αφού σας έξαψα την περιέργεια ένας λόγος παραπάνω για να γράψω :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. χρυσάνθη μου όπως έγραψα και στην Αντιγόνη το δύσκολο για μένα είναι η ολοκλήρωση του γραψίματος κι όχι η δημοσίευση.
    Φιλάκια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. christina μου βλέπω ξέρεις από πρώτο χέρι πως το να το βγάλουμε από μέσα μας το καταχωνιασμένο το ξορκίζει.
    αυτό θέλω κι εγώ να κάνω :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Dark13Sun θα το κάνω για να μην το σκέφτομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Να ξανα-ανοίξεις την ανάρτηση κι να τα γράψεις όλα, μη φοβάσαι τίποτα αλλά κι να δειλιάζεις, μικρό το κακό, πίστεψέ με.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Μου έχεις εξάψει τη φαντασια!!!

    περιμενω.........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. the elf at bay δεν είναι θέμα φόβου πιστεύω.. πάντως κάτι με κρατά προς το παρόν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Coula μου αλήθεια; :)
    Θα το γράψω το ρημάδι το ποστ που θα μου πάει; Στο χέρι του είναι;!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Πες κάτι, ή μάλλον γράψε αυτό που σκέφτεσαι! :)

Το μπλογκιν είναι πάθος

Πόσα χρόνια έχω να γράψω; Σίγουρα πολλά αν και θα ήθελα να είχα συνεχίσει. Το αγαπάω το μπλογκιν με πάθος όπως δεν αγάπησα ποτέ το τουιτερ. ...