Μήνας είναι θα περάσει

Αν και δεν του αξίζει καθόλου, αφού φέτος ήρθε και μας κατσικώθηκε όπως φαίνεται για τα καλά, θα κάνω ένα ποστ για το μισησμένο, απαίσιο κρύο. Κρύο κυρίες και κύριοι κρύο κανονικό. Όχι το κυπριακό κρύο που έχουμε σχεδόν κάθε χρόνο, με τη χαμηλότερη θερμοκρασία να’ναι γύρω στους 15-17. Όχι κρύο με χιόνια ως κάτω χαμηλά, στα ημιορεινά που λεν κι οι μετεορολόγοι. Με αέρα παγωμένο που περονιάζει το κόκκαλο, με ανάγκη για πραγματική θέρμανση όχι αυτές τις σόμπες που ανάβουμε συνήθως και που τώρα ίσα που ζεσταίνουν το χώρο γύρω τους.

Θάλασσα, θαλασσάκι μου, καλοκαιράκι μου

Είναι καιρός που θέλω να γράψω εδώ αλλά που χρόνος; Τώρα βρήκα να ξεκλέψω λίγο και θέλω να τον αφιερώσω όλο στο αγαπημένο μου θέμα, την αγαπημένη μου εποχή: το καλοκαίρι! Ήρθε επιτέλους, με ζέστη βαρβάτη τα μεσημέρια αλλά μ΄αεράκι τα απογεύματα κι ειδικά τα βράδια. Χθες μάλιστα έριξε και μια καλοκαιρινή μπόρα χαρά Θεού, που έπεσε πλημμύρισε τα πάντα σε λίγα λεπτά και με το που βγήκε ο ήλιος ήταν λες και είχε ραντίσει με το λάστιχο η γειτόνισσα το δρόμο. Είχαν όλα εξατμιστεί απ΄τη φοβερή και τρομερή ζέστη :)

απ¨το Κουτί της Πανδώρας

Σκέψεις μιας Λεμεσιανής στη Λευκωσία

Ήρθε το καλοκαιράκι.. ημερολογιακά και όχι μόνο. Έχει καιρό που η θερμοκρασία φλερτάρει επικίνδυνα με τα ψηλά δώματα. Κι αυτή η πόλη που ελάχιστοι αγαπούν κι ακόμα λιγότεροι αντέχουν το καλοκαίρι, κάθε Σαββατοκύριακο εγκαταλείπεται απ'τους κατοίκους της. Φεύγουν όλοι τρέχοντας να σωθούν απ'τη μόνη πόλη στο νησί που δεν έχει θάλασσα κοντά. Τρέχουν να πάνε σε ένα παραθαλάσσιο μέρος, κοντινό ή μακρινό, φτάνει να την αφήσουν πίσω. 

Αν έχεις την ατυχία να μείνεις Λευκωσία σαββατοκύριακα η πόλη μοιάζει με φάντασμα. Και το χειμώνα φάντασμα μοιάζει συχνά, αλλά ειδικά τώρα που καλοκαιριάζει είναι άδεια. Στη Λεμεσό αυτό το άδειασμα δε συμβαίνει παρά μια φορά το χρόνο κοντά στο 15αυγουστό. Εδώ είναι πολύ συχνό φαινόμενο και είναι κουραστικό να πρέπει να τρέχεις εκτός για να δεις λίγη θάλασσα, να χαρείς λίγο την εποχή.

φώτο από www.aloizou.com.cy

Κάποιος Λευκωσιάτης που είπε ότι σ'αυτό έχει συνηθίσει από παιδί και του φαίνεται φυσιολογικό. Εμείς όμως που είμαστε από Λεμεσό, Λάρνακα, Πάφο δεν μπορούμε να συνηθίσουμε αυτή την πόλη. Άνθρωποι που έχουν μετακομίσει στην Λευκωσία εδώ και 2 δεκαετίες μου'χουν εκμυστηρευτεί ότι ποτέ δεν την αγάπησαν και με την πρώτη ευκαιρία τρέχουν να φύγουν μαζί με όλους τους άλλους προς τα μέρη τους που τ'αγαπούν.

Χαρά κόντρα στην απαισιοδοξία

Από τον καιρό που έχει να κάνω καμιά μπλογκοτσαρκά στην μπλογκογειτονιά μπλογκς έκλεισαν δυστυχώς, άλλα ανανέωσαν πλήρως την εμφάνιση τους, όπως της Γιαγιάς Αντιγόνης, μια χαρά ζωντανή, ακμαία και ανοιξιάτικη τη βρίσκω τη μπλογκόσφαιρα μας ;)

Εγώ εδώ να παλεύω με τη σκόνη στην ατμόσφαιρα και να χάνω πανηγυρικώς καθημερινά, με μάτια που κλάινε, μύτη που γαργαλιέται και απίστευτα συνεχόμενα φταρνίσματα.

Η μικρούλα μας μεγάλωσε και πια περπατά, ενιότε και τρέχει και σκουντουφλά και πέφτει. Τώρα που είναι πιο ανεξάρτητη είναι και πιο χαρούμενη. Γεγονός που δείχνει πιστεύω ότι τους περιορισμούς ο άνθρωπος από τα γεννοφάσκια του δεν τους γουστάρει καθόλου. -

(Sunny Summer Day Fine Art Lori411)

Καλωσόρισες αγαπημένη μου!

Μπήκε η άνοιξη και ημερολογιακά και είναι όλα όμορφα γύρω. Φέτος ουσιαστικά είχε μπει από το Φεβράρη αφού είχε ζεστούλα απ'τον προηγούμενο μήνα, είχαν ανθίσει τα πάντα, είχε να βρέξει από το  Γενάρη και ο τόπος είναι γεμάτος με πεταλουδίτσες, τιτιβίσματα πουλιών κι όλα όσα σηματοδοτούν την πιο γλυκιά, μυρωδάτη κι όμορφη εποχή του χρόνου.

πηγή http://nikiana.wordpress.com/

Το καλοκαίρι.. λαλαλαλα!

Φτάνει

Φτάνει, φτάνει, φτάνει
η ζωή μου κύκλους κάνει
σαν το μικρό πουλί
μα δε σε φτάνει, φτάνει
αχ, φτάνει.

στίχοι: Μιχάλης Φακίνος

πηγή: stixoi.info 

 

Είναι άνοιξη.. ερωτευτείτε!!

Σήμερα έχουμε εαρινή ισημερία και επισήμως πια μπαίνει η πιο όμορφη εποχή του χρόνου η Άνοιξη! Οι μέρες ήδη έχουν μεγαλώσει, ο ήλιο λάμπει ακόμα κι αν κάνει κρύο κι αν εμφανιστούν τίποτα σύννεφα δε μένουν για πολύ, ρίχνουν καμιά βροχούλα αμα λάχει και την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια.. γιατί είπαμε είναι Άνοιξη και τα σκαμπανεβάσματα στον καιρό είναι επιβεβλημένα και άκρως αναμενόμενα!

Αν οι εποχές ήταν άτομα η Άνοιξη θα ήταν μια νεαρή κοπέλα με ανέμελα μαλλιά και αινιγματικό χαμόγελο στα χείλη.

Καλώς την κι άργησε η Άνοιξη μας! 

Να μας βοηθήσει να αναγεννηθούμε και να γεμίσουμε χαρά εύχομαι. 

Κι επειδή Τρελλαίνεται η Άνοιξη ελπίζω όλοι μας να ερωτευτούμε και να τρελλαθούμε!

Μετάααααα, κάποτεεεεε, ίσως... ή αλλιώς definitely maybe!

Αυτή την περίοδο πρέπει να'μαι ο χειρότερος εφιάλτης κάθε αφεντικού. Κάθε πρωί που έρχομαι δουλειά το μόνο που σκέφτομαι είναι την ώρα που θα φύγω. Η δουλειά συμβαίνει γιατί πρέπει, αλλά χωρίς σκέψη (αν και χρειάζεται), χωρίς πρωτοβουλία (αν κι είναι απαραίτητη), χωρίς συμμετοχή του μυαλού, μόνο του σώματος. 

φωτογραφία από το http://www.kalogriabeach.gr/gr/

Το καλοκαίρι μου το κάνει αυτό κάθε χρονιά. Απαιτεί από μένα το χρόνο και το νου μου. Με αποσυντονίζει και με βάζει σε άλλο μήκος κύματος. Θα'λεγα ψέματα αν έλεγε ότι δε μ'αρέσει ο αποσυντονισμός που φέρνουν οι ψηλές θερμοκρασίες και η ανεμελιά που επιβάλει με το έτσι θέλω η πιο ζεστή εποχή του χρόνου.

Εννοείται ότι θα προτιμούσα να περνούσα αυτό τον αποσυντονισμό στο σπίτι κι όχι στο γραφείο. Ν'αφήνω το μυαλό να ταξιδεύει όπου θέλει ή να το αφήνω να μην πηγαίνει πουθενά. Ν'αδειάζει ηδονικά, αναγκαία, ολοκληρωτικά.

φωτογραφία από το www.pamediakopes.gr

 Και μου συμβαίνει και το εξής περίεργο: όσο το μυαλό πετά τις καθημερινές μες τους 4 τοίχους, τόσο σπινιάρει τα σαββατοκύριακα. Είναι λες και θυμάται ότι είχε ξεχάσει μεσοβδόμαδα και δεν μπορεί να ηρεμήσει. Μάλλον είναι ο τρόπος του να μου ζητά απεγνωσμένα ΝΑ ΦΥΓΩ ΔΙΑΚΟΠΕΣ! Φύγε μου λέει και μη νοιάζεσαι. Φύγε. Φύγε. Φύγε και τα σκέφτεσαι, τα κάνεις, τα οργανώνεις όλα μετάαααα, μετάααααα, κάποτε, άλλωτε.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που η αγαπημένη μου ασχολία είναι η αναβολή (procrastination αγαπημένη αγγλική λέξη που συνοψίζει πολύ καλά τι νιώθω και κάνω). Σίγουρα υπάρχουν πολλά που πρέπει να κάνω, αλλά έχω ένα ταλέντο να αναβάλλω όλα όσα δε θέλω να κάνω κι είναι θαυμαστό κι αξιοσέβαστο - από μένα τουλάχιστον.. Αυτή είναι η εποχή που μπαίνει σε πλήρη λειτουργία η αναβολή κι από εξαίρεση, που'ναι την υπόλοιπη χρονιά γίνεται ο κανόνας... σχεδόν απαράβατος.

Παραλία Μύρτος στην Κεφαλονιά

Ο οργανισμός αρνείται πεισματικά να μπει σε καλούπια, προθεσμίες. Πιέσεις και άγχη ασκούνται, αλλά δεν ακουμπούν, ή αν ακουμπήσουν μπαίνουν κάτω απ'το χαλί για να να ασχοληθώ μετάααααααα μαζί τους. Ποιος ξέρει και ποιος νοιάζεται πότε θα'ναι αυτό το μετάααααα; Όποτε θέλει ας είναι! Κι αν δεν έρθει το μετάαααα, ας μην έρθει σιγά. Έτσι κι αλλιώς αν κάτι πρέπει να γίνει, αν το πρέπει είναι όντως επιτακτικό κι αληθινά επείγον θα γίνει. Αλλιώς ας μη γίνει ποτέ των ποτών σιγάαααα.

Θάλασσα, γαλάζιο, οι γραμμές των οριζόντων, ουρανός, αέρας, πουλιά, ελευθερία και ανεμελιά!!Αυτά θέλω, αυτά ζητώ κι αυτά βλέπω - με τα μάτια ανοιχτά ή κλειστά.

φωτογραφία από την ιστοσελίδα Παραλίες στην Ελλάδα

τσίου-τσίου

Έξω απ'το παράθυρο μου έχω μια πορτοκαλιά. Είναι ένα ψηλό, δυνατό δέντρο που φτάνει μέχρι τα παράθυρα του πρώτου ορόφου και τα προσπερνά. Τα κλαδιά του είναι παράδεισος για τα πουλιά και πολλά φτιάχνουν εκεί τη φωλιά τους. Έτσι όλο το χρόνο έχουμε μόλις ξημερώσει και λίγο πριν νυχτώσει τιτιβίσματα και χαρούμενα τραγούδια. Μερικές φορές μάλιστα είναι τόσο μα τόσο δυνατά που με ξυπνάνε τα άτιμα. 

Από ντοκυμαντερ για πουλιά που'χω δει (του Ντειβιντ Αττενμπόρο που φτιάχνει καταπληκτικά ντοκυμαντέρ) ξέρω ότι τα πουλιά κελαϊδούν πριν ξεκινήσουν την αναζήτηση τροφής το πρωί, και το ίδιο όταν η μέρα έχει τελειώσει πριν πάνε για ύπνο. Κάποιος είχε πει ότι υμνούν το Θεό που άλλη μια μέρα ξεκινάει και που άλλη μια μέρα τέλειωσε. Λες και προσεύχονται με τον τρόπο τους.

Όλα τα πουλιά κελαϊδούν λοιπόν αυτές τις ώρες. Όμως προφανώς έχουμε κι ένα 'επαγγελματία τραγουδιστή' γιατί όλες τις υπόλοιπες ώρες της μέρας ακούγεται καθαρό και δυνατό κελάϊδισμα. Υποθέτω ότι είναι καναρίνι ο 'ένοχος' αλλά δεν καταλαβαίνω κι έχω τις αμφιβολίες μου αφού νομίζω ότι τα καναρίνια δε ζουν εκτός κλουβιού... (αν και γιατί έχω αυτή την εντύπωση δεν ξέρω γιατί τώρα που την έγραψα μόνο λογική δεν ακούγεται..). 

Όπως και να'χει το πουλάκι μας αυτό σχεδόν όλες τις ώρες τιτιβίζει χαρωπά. Μου φτιάχνει τη διάθεση να το ακούω. Κι όταν έχω χρόνο, ειδικά τα σαββατοκύριακα  που'χει πολλή ησυχία η γειτονιά μ'αρέσει να μένω ξαπλωμένη στο κρεβάτι να τ'ακούω. Με ηρεμεί και μου θυμίζει πολλά.

υγ. ακόμα και τώρα που γράφω ακούω τιτιβίσματα :)

Je vais - ΘΕΛΩ!

Καταχαρούμενο τραγουδάκι για την άνοιξη που ήρθε στην καρδιά και τη ζωή μας, έστω κι αν αργεί ακόμα λίγο ο καιρός να μας τη φέρει.

Φυσικά εδώ ο καιρός μια χαρά είναι προς το παρόν, αλλά με τον Μάρτη ποτέ δεν ξέρεις. Σήμερα γελά αύριο μπορεί να μουτρώσει και να αρχίσει τα κλάματα! 

Και δεν ξέρουμε πως να ντυθούμε. Χθες έβαλα πουλόβερ στη δουλειά κι έσκασα. Σήμερα είπα να πάω με φανελάκι και κρύωνα. Κατάντησα να φοράω όλη μέρα το σακάκι για να μην τρέμω! Είμαι κι εγώ κυκλοθυμική, είναι κι ο καιρός τώρα - κακός συνδυασμός :Ρ

Βάζω πιο κάτω τους στίχους και τη μετάφραση τους στ'αγγλικά γιατί είναι πανέμορφοι και όλο νόημα!

Απολαύστε το! Καλό τριήμερο!

ZAZ je veux (clip officiel)

Uploaded by kerredine.

Je Veux

Donnez moi une suite au Ritz, je n'en veux pas !

Des bijoux de chez CHANEL, je n'en veux pas !

Donnez moi une limousine, j'en ferais quoi ? papalapapapala

Offrez moi du personnel, j'en ferais quoi ?

Un manoir a Neufchatel, ce n'est pas pour moi.

Offrez moi la Tour Eiffel, j'en ferais quoi ? papalapapapala

Je Veux d'l'amour, d'la joie, de la bonne humeur, ce n'est pas votre argent qui f'ra mon bonheur, moi j'veux crever la main sur le coeur papalapapapala

allons ensemble, découvrir ma liberté, oubliez donc tous vos clichés, bienvenue dans ma réalité.

J'en ai marre d'vos bonnes manières, c'est trop pour moi !

Moi je mange avec les mains et j'suis comme ça !

J'parle fort et je suis franche, excusez moi !

Finie l'hypocrisie moi j'me casse de là !

J'en ai marre des langues de bois !

Regardez moi, toute manière j'vous en veux pas et j'suis comme çaaaaaaa (j'suis comme çaaa) papalapapapala

Je Veux d'l'amour, d'la joie, de la bonne humeur, ce n'est pas votre argent qui f'ra mon bonheur, moi j'veux crever la main sur le coeur papalapapapala

Allons ensemble découvrir ma liberté, oubliez donc tous vos clichés, bienvenue dans ma réalité !

I want

Give me a suite at the Ritz hotel, I don't want that

Chanel's jewellery, I don't want that

Give me a limo, what would I do with it?

Offer me staff, what would I do with it?

A mansion in Neufchatel, it's not for me

Offer me the Eiffel tower, what would I do with it?

I want love, joy, good spirit

It's not your money that will make me happy

I want to die with a hand on my heart

Let's go together, let's discover my freedom,

Forget all your prejudice, welcome to my reality

I'm fed up with your good manners, it's too much for me

I eat with my hands, I'm like that

I speak loud and I'm direct, sorry

Let's end the hypocrisy, I'm out of it

I'm tired of double-talks

Look at me, I'm not even mad at you, I'm just like that

I want love, joy, good spirit

It's not your money that will make me happy

I want to die with a hand on my heart

Let's go together, let's discover my freedom,

Forget all your prejudice, welcome to my reality

ΥΓ. Tρίτη και τυχερή φορά ελπίζω που ανεβάζω αυτή την ανάρτηση. Είναι λες και δε θέλει να ανεβεί η άτιμη :)

http://lyricstranslate.com

Αντίφαση και τεμπελιά

Έχω δικαίωμα να φάσκω και να αντιφάσκω. Να λέω και να αναιρώ στην ίδια πρόταση. Γιατί το ναι και το όχι είναι πιο κοντά από ότι φαίνεται αρχικά. Όλοι οι άνθρωποι εμπεριέχουμε ένα σωρό αντιφάσεις, αντιφατικότητες, αιρέσεις και αυτό-αναιρέσεις. 

Μπορώ να συμφωνώ και ταυτόχρονα να διαφωνώ με σένα. Μη σου φαίνεται παράξενο, παράλογο, μπερδεμένο ή τρελό. Η ζωή περιέχει, εμπερικλείει και έχει χώρο για όλα. Είναι ελαστική, ανεχτική και εύκαμπτη. Εμείς τις δίνουμε σχήμα, μορφή, γεύση, άρωμα, χρώμα. Η ζωή είναι και θετική και αρνητική. Η ζωή είναι και μικρή και μεγάλη. 

Σήμερα μπορεί να είσαι ένθερμος πολέμιος μιας ιδέας που αύριο πρωί μπορεί εξίσου παθιασμένα να ασπαστείς έτοιμος να την υπερασπιστείς μέχρι τέλους. 

http://playground.last.fm/simgroups/Lazy%20Generation

Γι’ αυτό κι εγώ αγαπώ τη δουλειά, γιατί όταν δεν κάνω κάτι μελαγχολώ, βαριέμαι, κουράζομαι ψυχικά. Αλλά παλεύω για το δικαίωμα στην τεμπελιά. Η τεμπελιά, το χουζούρι, το αραλίκι, είναι προνόμιο, είναι πλεονέκτημα και κέρδος για όλους όσοι μπορούν να το εξασκούν συχνά. Όσο κάθεσαι σκέφτεσαι, φιλοσοφείς, αναπολείς, νοσταλγείς, δημιουργείς. 

Αν οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν τους είλωτες να εργάζονται για κείνους, ώστε οι ίδιοι να έχουν χρόνο για ανώτερες ασχολίες θα είχαν άραγε φτιάξει τον πολιτισμό και τα έργα που έφτιαξαν που θεμελίωσαν τον παγκόσμιο πολιτισμό;

ΥΓ. Για την τεμπελιά είχα γράψει εδώ και πιο παλιά και δεν είναι καθόλου, μα καθόλου τυχαίο νομίζω :)

Ο ανοιξιάτικος μας χειμώνας

Φέτος το'χω πάρει απόφαση δεν πρόκειται να 'χουμε χειμώνα, ούτε καν το γνωστό κυπριακό χειμώνα με τα λίγα κρύα και τις μετρημένες βροχές. Όχι φέτος έχουμε ανοιξιάτικο χειμώνα, με ήλιο-ήλιο-ήλιο-ήλιο, θερμοκρασίες γύρω στους 18-20 και καμιά μέρα θυμάται να βρέξει λιγουλάκι για να επιστρέψουμε την επόμενη στη λιακάδα μας. Μόλις σήμερα η μετεορολογική υπηρεσία είπε ότι από αύριο αναμένεται άνοδος της θερμοκρασίας και αίθριος καιρός. Αστείο δεν είναι να βρισκόμαστε μέσα στον Γενάρη κι όλο για άνοδο ν'ακούμε; :)

Θυμάμαι κάποτε είχε μια διαφήμιση ο Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού "Κύπρος-300 μέρες  το χρόνο ήλιος" τώρα μπορεί να τη βελτιώσει σε "365 μέρες" αφού ούτε εκείνες τις λίγες μέρες που'χε αφαιρέσει δεν έχει συννεφιά. 

Έτσι, αφού δεν μπορώ να κάνώ κάτι γι'αυτό, το'χω αποδεχτεί πλήρως πλέον κι όχι μόνο δε μ'ενοχλεί, αλλά το απολαμβάνω σε κάθε ευκαιρία δεόντως. Με κάνει να χαμογελώ και μου φτιάχνει τη διάθεση ότι δεν κρυώνω και δε χρειάζομαι θέρμανση, ούτε μέρα, ούτε νύχτα. Με τρελαίνει που όποτε κοιτάξω έξω απ'το παράθυρο βλέπω ήλιο και καταγάλανο ουρανό. Άλλοι πληρώνουν ακριβά για να μπορούν να έχουν αυτό το προνόμιο εγώ που το'χω δωρεάν ολόχρονα γιατί να μην το εκτιμήσω;

Πήγαμε που λέτε χθες εκδρομούλα στην Πέτρα του Ρωμιού κι απολαύσαμε τον ήλιο, τη θάλασσα, δεν κολυμπήσαμε, αλλά αν το κάναμε μια χαρά θα ήμασταν πιστεύω. Ορίστε και λίγες φωτογραφίες που τράβηξα με το κινητό.

 Τελικά ισχύει εντελώς αυτό που λένε: αν δεν μπορείς να το αλλάξεις απόλαυσε το! Κι αυτό είναι σοφή συμβουλή και για άλλους τομείς της ζωής μας νομίζω. Πόση ενέργεια, άγχος, αγωνία σπαταλάμε πολεμώντας για πράγματα; Ενώ αν αποδεχόμασταν αυτά  που δε μας μειώνουν, ούτε μας προσβάλουν σαν άτομα, τότε μια χαρά θα'μασταν και πιο χαρούμενοι. Άσε που θα φυλάγαμε πολύτιμες δυνάμεις γι'αυτά που πραγματικά αξίζουν να παλέψουμε και να διεκδικήσουμε αυτά που θέλουμε. 

Τα γράφω όλα αυτά εδώ για να τα θυμίζω και σε μένα που πολλές φορές με πνίγουν οι σκοτούρες και το παραμικρό με επηρεάζει και με αγχώνει.

Σύρος η αρχόντισσα του Αιγαίου

Η Σύρος μου άρεσε πάρα πολύ γιατί συνδυάζει ιστορία με όμορφες γωνιές, φιλόξενους και φιλικούς κατοίκους, καλό φαγητό, καταγάλανες, πεντακάθαρες παραλίες, νυχτερινη ζωή, ησυχία, μεγάλη αγορά, ποικιλία προϊόντων. Με άλλα λόγια προσφέρει ό,τι μπορεί να θέλει ο επισκέπτης κι αυτό σε λογικές τιμές. Ειδικά αν συγκρίνω τις τιμές που είχε η Μύκονος σε μονοήμερη που πήγαμε σε σχέση με αυτές της Σύρου η διαφορά είναι εμφανέστατη. 

Για να πω την αλήθεια είχα ακούσει από πολλές και διάφορες μεριές τόσο καλά λόγια γι'αυτό το μικρό νησάκι που φοβόμουν λίγο μήπως απογοητευτώ ακριβώς λόγω αυτών των υψηλών προσδοκιών. Ευτυχώς όμως δεν με απογοήτευσε καθόλου. Το αντίθετο ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Όσο και να προσπαθήσω δεν μπορώ να βρω κάτι αρνητικό. Ήταν όλα όμορφα, ειδυλιακά, τόσο που πιστεύω ότι είναι ένα μέρος όπου θα μπορούσα να ζήσω ολόχρονα, έστω κι αν λατρεύω τις μεγαλουπόλεις.

Λοιπόν ας μην πολυλογώ. Θα σας αφήσω να κρίνετε από μόνοι σας.

Tέλος θέλω να αναφερθώ στην Άνω Σύρο. Είναι ένας οικισμός κλειστός που χτίστηκε από ότι διάβασα για να προστατεύει τους κατοίκους απ'τους πειρατές. Έχει αμέτρητα σκαλιά και στενά δρομάκια στα οποία μπορείς άνετα να χαθείς γιατί είναι σαν λαβύρινθος. Η θέα από κάθε σημείο είναι εκπληκτική.

Σ' ένα στενό βρήκαμε και επισκεφτήκαμε το μουσείο που'ναι αφιερωμένο στο Μάρκο Βαμβακάρη που γεννήθηκε εκεί.  Κοντά στο μουσείο έχει μια μικρή πλατεΐτσα όπου καθίσαμε και φάγαμε καταπληκτική κολοκυθοτυρόπιττα και σουτζουκάκια με ντομάτα. Γενικά το φαγητό στη Σύρο είναι πάρα πολύ καλό, ειδικά τα μαγειρευτά που προτιμήσαμε γιατί δεν τα βρίσκουμε στην Κύπρο.

Καλωσόρισες ΑΝΟΙΞΗ!

Σήμερα μπήκε η πιο αγαπημένη μου εποχή! 

Λατρεύω την Άνοιξη με την αναγέννηση της φύσης, τα πουλάκια, τα ζωάκια, τις μελισσούλες, τον άστατο καιρό, τον ήλιο, τις μυρωδιές....

ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΕΣ ΑΝΟΙΞΗ!

 

 

www.forestwander.com

ΚΑΛΩΣΗΡΘΕΣ ΑΝΟΙΞΗ!

...ξέχασα τον τίτλο..

Κοιτάω τη λευκή οθόνη.
Το μυαλό είναι κενό.
Τα μάτια αλοιθορίζουν.
Το μυαλό σκέφτεται άλλες καταστάσεις...

ΑΛΛΑΓΕΣ.

Αποδράσεις.

Ηρεμία.

Ξεκούραση.

Ανεμελιά.

Αγαλίαση.

Θάλασσα, θαλασσάκι μου!

πηγή φώτο

Θάλασσα, θάλασσα κι αλμυρό νερό να σε ξεχάσω δεν μπορώ!

Τη λατρεύω τη θάλασσα. Μ’αρέσει αφάνταστα να κάθομαι να τη κοιτάω. Με τραβά το χρώμα της, η γλύκα ή η αγριάδα της. Με τραβάει όπως κι αν είναι.

Το χειμώνα με τα πελώρια κύματα, με δυνατές τρικυμίες και βαθύ μπλε ή τυρκουαζ. Όταν αντικατοπτρίζει τον μουντό και γκρίζο ουρανό.

πηγή φώτο

Το καλοκαίρι ήρεμη, γαληνεμένη, με απαλά κυματάκια στην ακτή. Βαθύ γαλάζιο, ένα με τον ουρανό να επεκτείνεται όπου βλέπει το μάτι.

πηγή φώτο

Πάνω σε καράβι, να σε περιτριγυρίζει από παντού το απέραντο γαλάζιο της. Παρέα οι γλάροι να συντροφεύουν το καράβι στον προορισμό του. Το μάτι να αγναντεύει και να ξεκουράζεται στα γαλανά νερά της.

πηγή φώτο

Αχ με τρέλανε το φεγγάρι μαζί με τη θάλασσα!!

πηγή φώτο

Έκανα χθες το πρώτο μου μπάνιο για φέτος. Το νερό ήταν παγωμένο αλλά το απόλαυσα! Η παραλία δεν είχε πολύ κόσμο. Η άμμος ήταν καυτή, ο ήλιος και ο αέρας που φυσούσε έκαιγαν. Μόλις όμως μπήκα μέσα στη θάλασσα όλα τα έβλεπα αλλιώς.

Το κύμα με παρέσερνε, οι ήχοι κάτω απ΄την επιφάνεια της θάλασσας αλλιωμένοι, γλυκύτεροι. Μετά η αλμύρα στο κορμί. Ο καθαρός αέρας. Ο ήχος των κυμάτων. Το χρώμα της θάλασσας. Δεν ήθελα να φύγω.. Τη λατρεύω! Δεν την αλλάζω με τίποτα!

Πέρυσι που πήγαμε διακοπές στο βουνό ένιωθα ότι δεν έκανα διακοπές. Διακοπές μακρυά από τη θάλασσα δεν είναι διακοπές για μένα. Λες να’μουν δελφίνι στην προηγούμενη ζωή μου; Λέω γω τώρα.. ;)

Θάλασσα, θάλασσα τι μου ’χεις κάνει για σένα έχασα κάθε λιμάνι!

πηγή φώτο

Θάλασσα πλατιά σ' αγαπώ γιατί μου μοιάζεις
θάλασσα βαθιά μια στιγμή δεν ησυχάζεις
λες κι έχεις καρδιά
την καρδιά μου την μικρούλα την πλατιά
Όνειρα τρελλά που πετούν στο κύμα πάνω
φτάνουν στην καρδιά
και τα νιάτα μας ξυπνάμε
όνειρα πλατιά
και οι πόθοι φτερουγίζουν σαν πουλιά
Έχω ένα καϋμό που με τρώει γλυκά και με λιώνει
έχω ένα καϋμό θά 'ρθω να στον πώ
αδελφή μου εσύ θάλασσα που σ' αγαπώ
Κύματα πουλιά στα ταξίδια σας που πάτε
τα αλαργινά την κρυφή μου λύπη πάρτε
κι από εκεί μακρυά να μου φέρετε κι εμένα τη χαρά