Τώρα που κυκλοφορούμε λίγο με το κοριτσάκι μας την πέρνουμε μαζί μας στο καροτσάκι όπου είναι άνετα και μπορεί αν θέλει να κοιμηθεί. Πήγαμε λοιπόν τον τελευταίο καιρό σε δύο καφετέριες εδώ στη Λεμεσό.
Στην πρώτη είχε ράμπα για καροτσάκια η οποία ήταν τόσο απότομη που ένιωθες ότι ανέβαινες στο βουνό σπρώχνοντας το καροτσάκι του μωρού που είναι ομολογουμένως πιο ελαφρύ από ένα καρότσι άτομου με αναπηρία. Άσε που μόλις έφτανες στο τέρμα της ράμπας είχε τοποθετημένα τραπεζάκια και καρέκλες και για να περάσεις έπρεπε να μετακινήσεις ένα σωρό άτομα.
Στη δεύτερη καφετέρια που είναι καινούργια είχε μια ράμπα με κανονική κλίση.. όμως από το χώρο του παρκινγκ μέχρι τη ράμπα είχε 3 σκαλάκια απ'τα οποία το ένα αρκετά ψηλό. Σκέφτομαι κι εγώ 'τότε ίσως έχει ομαλή πρόσβαση από μπρος..' Φευ! Δυστυχώς κι από μπροστά ένα αρκετά ψηλό σκαλάκι για να φτάσεις στη ράμπα.