7 Ιουλ 2010

Η δροσερή παραλία..

Για να χαρούμε τη θάλασσα πάμε στο λέιντις μάιλ. Το νερό είναι από κρύο-παγάκι ως απλά δροσερό, εκτός από καμιά δυο φορές το χρόνο που'ναι χλιαρό. Όπως και να το κάνουμε το κρύο νερό σφίγγει το δέρμα. Αν κι ο Β. στον οποίο ανάφερα αυτή την καταπληκτική προσφορά του νερού στη σύσφιξη μου είπε ότι προτιμά να είναι όλο το σώμα του χαλαρό μια ζωή παρά να βουτά στα παγάκια... Εμένα πάντως μ' αρέσει έτσι.

Για να αποφύγουμε την πολυκοσμία πάμε ανάμεσα στο γλάρο και το επόμενο κέντρο. Εκεί έχουμε αρκετή απόσταση απ'τους γύρω μας ν' απλώσουμε τα πράγματά μας και να ξαπλώσουμε χωρίς κίνδυνο να μας γεμίσουν με άμμους οι άλλοι λουόμενοι που τρέχουν οι αθλούνται μανιωδώς - γιατί παραλία χωρίς τους "αθλητές" της που εξασκούνται για το γιούπλετον με ρακέτες θαλάσσης δε νοείται!

Στην παραλία πάντα πάμε απόγευμα ένεκα που έχω αυτό το ασπριδερό δερματάκι που δε μαυρίζει παρά μετά από αίμα-δάκρυα+ιδρώτα: δηλαδή καίγομαι μια χαρά, τσουρουφλίζομαι και γίνομαι ωσαν ξεπετσισμένος κουρκουτάς - ελληνιστί αλλάζω αργά και βασανιστικά δέρμα. Μετά από όλη αυτή τη διαδικασία μπορεί και να πάρω λίγο χρώμα. Μπορεί λέμε, μην το δέσουμε και ψιλό μαντήλι ε! Οπότε αποφεύγω όσο μπορώ την άνωθεν διαδικασία φορώντας γυαλιά και καπέλο εντός της θαλάσσης και δείκτη προστασίας 50+

Πάμε λοιπόν τ' απογεύματα στην παραλία και λόγω του ότι έχουμε αρκετή απόσταση ο ένας απ' τον άλλο και μια σχετική ελευθερία έχει τύχει να δούμε κατά καιρούς διάφορα γλυκά, τρελλά και άκρως καλοκαιρινά:

1) Πριν καμιά διετία σχεδόν όποτε πηγαίναμε βρίσκαμε ένα ζευγαράκι αγοριών όλο κέφι και μπριο που ήταν φουλ ερωτευμένο. Τι φιλάκια, τι αγκαλίτσες, τι χαδάκια, τι κυνηγητά στην παραλία, τι τρεχαλητά μέσα στο νερό, ένα σωρό ζουζουνιές είδαμε. Τα παιδιά ζούσαν τον έρωτα τους έντονα και χωρίς αναστολές. Μόνο σεξ δεν τους είδαμε να κάνουν. Την επόμενη χρονιά όμως είχαν χαθεί..

2) Πέρσι πετύχαμε μια φορά μια παρέα 15 μελαψών, νεαρών αγοριών και κοριτσιών. Πρέπει να ήταν πάνω-κάτω γύρω στα 20 και μόλις θα είχαν τελειώσει τη δουλεία. Τα αγόρια φορούσαν βερμούδες και κοντομάνικα μπλουζάκια. Τα  κορίτσια μακριά τζην και μακό μακρομάνικες μπλούζες. Έβγαλαν τα παπούτσια τα αγόρια, τις παντόφλες τα κορίτσια και βούτηξαν με τα ρούχα στο νερό. Άρχισαν τότε τα ουρλιακτά (από χαρά; από τρόμο για την απότομη επαφή με το κρύο νερό; δεν ξέρω) τα οποία στη συνέχεια μετατράπηκαν σε ξεφωνήματα χαράς και γλεντιού. Μόνο ένα αγόρι κι ένα κορίτσι είχαν μείνει έξω και τους κοιτούσαν. Όσοι είχαν μπει κυνηγιόντουσαν, ξεφώνιζαν, βύθιζε ο ένας τον άλλο, έριχναν κλωτσιές κι υγρές γροθιές και γενικά έκαναν του κόσμου το θόρυβο. Είχε ξεσηκωθεί όλη η παραλία να τους παρακολουθεί. Τώρα πότε ήταν η τελευταία φορά που πλύθηκαν αυτά τα ρουχαλάκια που φορούσαν μέσα στη θάλασσα θα σας γελάσω. Πάντως είχαν κάτι ύποπτες μαυρίλες από δω κι από κει..

3) Φέτος κάναμε ως τώρα 4-5 μπάνια και τα φχαριστηθήκαμε γιατί υπήρχε μεγάλη ηρεμία στην παραλία και τις πιο πολλές φορές δεν είχε τον αέρα που συνήθως φυσά με μανία εκεί. Την τελευταία φορά που πήγαμε λίγο πιο πέρα στ' αριστερά μας ήταν ένας 20άρης (ας τον πούμε Αντρέα) με την μικρή του αδελφή (ας την πούμε Κατερίνα). Την ώρα που εμείς βγαίναμε για να στεγνώσουμε έμπαιναν εκείνοι στη θάλασσα. Κολύμπησαν πρώτα και μετά άρχισε να την πείραζει, να τη γαργαλά, και σε μια φάση την ανέβασε στους ώμους του να κάνει τούμπα... όταν ξαφνικά... ήρθε η κάθοδος των μυρίων! Δεν ξέρω πως αλλιώς να περιγράψω αυτό που έβλεπα. Καμιά 30αριά γυναίκες με μαγιό και μπικίνι, ψηλές, κοντές, αδύνατες, γεματούλες, χοντρές χοροπηδούσαν μέσα στο κύμα σε σχηματισμό αποδημητικών πουλιών κρατόντας μπροστά τους ένα πλαστικό.. παλούκι να το πω; Ένα στενομάκρουλο πράγμα σε διάφορα χαριτωμένα χρώματα, ροζ, γαλάζιο, πράσινο, κίτρινο κτλ. 

Ο Αντρέας τι να έκανε παράτησε την αδελφή του και περίμενε (υπομονετικά;) να περάσουν για να συνεχίσει να παίζει μαζί της. Αυτές συζητούσαν, φώναζαν, γελούσαν και... υποτίθεται γυμνάζονταν υπό την καθοδήγηση μιας ψηλής που περπατούσε δίπλα τους λικνίζοντας το "φιδίσιο" κορμί της. Όσο προχωρούσαν στην ομάδα έτρεχαν να προστεθούν κι άλλα άτομα με αποτέλεσμα η ομάδα να αυξάνεται και πληθήνεται λεπτό με το λεπτό. 

Πέρασαν λοιπόν οι κυρίες με τα μπανιερά τους κι έπιασε ο Αντρέας την Κατερινούλα απ' τη μέση για να συνεχίσουν το παιχνίδι τους.. Έλα όμως που λογάριασε χωρίς τον ξενοδόχο. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή αποφασίσε η διδάσκαλος θαλάσσιας γυμναστικής να πει στην ομάδα να κάνει επαναστροφή. Βρουμ κάνουν όλες μεταβολή και πέφτουν ακόμα μια φορά πάνω στον φουκαριάρη τον Αντρέα που αμέσως παράτησε την δόλια αδελφή του σύξηλη στο κύμα και βγήκε όλο νεύρα στην παραλία.

Η ομάδα συνέχισε ορεξάτη και χαρούμενη τις ασκήσεις κατα μήκος της παραλίας μέχρι που έφτασε μπροστά απ' το κέντρο. Τότε σταμάτησαν κι άρχισαν τους σχηματισμούς. Σκεφτήτε ό,τι σχηματισμό από σμήνος πουλιών θέλετε, τον έχουν κάνει. Τι χελιδόνια, τι αηδόνια, τι πάπιες! Τίποτα δεν άφησαν πίσω. Ούτε η εθνική ομάδα συγχρονισμένης κολύμβησης να ήταν. 

Στο μεταξύ ο Αντρέας ντύθηκε, άρπαξε τη τσάντα του και χωρίς να περιμένει την καημένη την Κατερίνα, που του φώναζε με σπαραγμό ψυχής να την περιμένει να μαζέψει την πετσέτα απ' τον άμμο, άρχισε να τρέχει προς τ' αυτοκίνητο. Αρκετά είχαν δει προφανώς τα μάτια του. Είμαι σίγουρη ότι σ' εκείνο το σημείο δε θα ξαναπατήσει.

Το τι γέλια κάναμε με το όλο σκηνικό είναι νομίζω περιττό να το γράψω. Δυστυχώς δεν είχα πάρει μαζί το κινητό αλλιώς θα είχατε την "τύχη" να δείτε ιδίοις όμμασοι το μπουλούκι σε σχηματισμό! Πάντως πάω στοίχημα ότι όλες αυτές πλήρωναν αδρά την ψηλή για να τις γυμνάσει εντός του αλμυρού ύδατος, ενώ θα μπορούσαν κάλλιστα να κατεβούν μόνες τους στην παραλία και να γυμναστούν μια χαρά τρέχοντας και χοροπηδώντας, αν ήθελαν, χωρίς να τα σκάσουν γερά. Κι αυτή όμως τι σκέφτηκε για να βγάλει τα προς το ζην ε; Μπράβο μυαλό!
Share this :

10 σχόλια:

  1. μπράβο καλές βουτιές δε θα θελα να ήμουν στη θέση του δόλιου Αντρέα!!!
    Καλό απόγευμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. χαχαχαχαχαχα ... τα έχω δει τούτα τα φελιζολένια παλούκια ... αλλά σε μωρά .... απλά το σκέφτομαι το σκηνικό και έχω λυθει στα γέλια ...

    Άντε φιλιά και πολλές βουτιές....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τι να το κάνεις; Παραλία χωρίς 'απροσάρμοστους' δε βρίσκεις πουθενά! Αλλά και καλοκαίρι χωρίς παραλία δε λέει;)
    Ααααχ, συνήθισα 12 χρόνια στο νήσι και τώρα μέσα στα βουνά είμαι να εκραγώ! Ένα σκασμό θα δώσουμε πάλι φέτος στις βενζίνες!
    Καλά μπάνια σου εύχομαι και να έχεις ένα πολύ πολύ όμορφο καλοκαίρι:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ναι... όλα τα σκέφτηκε η ψηλή.
    Σε λίγο θα βάζει και νερό απ' τη θάλασσα, τίγκα στο κωλοβακτηρίδιο, σε μπουκαλάκια και θα τους το πουλάει για "τονωτικό".
    Αυτές καλά να πάθουν!
    Ο καημένος ο Αντρέας όμως, τι έφταιγε; :)))

    Καλημέρα Daisy μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Φούλη μου καλές βουτιές και σε σένα! Ούτε γω δε θα'θελα να'μουν στη θέση του. Αν είχα μείνει λίγο ακόμα στο νερό θα την είχα πληρώσει κι εγώ! :)
    Καλό απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μπράβο βρε Νερένια μου αυτά τα φελιζολένια εννοούσα. Είχα ξεχάσει το υλικό που είναι φτιαγμένα :)))
    Σκέψου εκεί που τα χρησιμοποιούσαν για να χαϊδεύουν τα κύματα να τα σήκωναν ψηλά σαν δρεπάνια....

    Φιλάκια και καλές βουτιές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Fri μου για μένα δεν υπάρχει ζωή χωρίς παραλία. Γιατί και το χειμώνα πάω για βόλτες :)
    Πως το αποφάσισες να μείνεις σε βουνό; Προσωπικά δε μ'αρέσει παρά για καμιά μονοήμερη.
    Καλά μπάνια και σε σένα κι ελπίζω τις διακοπές σου να τις κάνεις δίπλα στο κύμα.. ή ακόμα και πάνω στο κύμα ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Lilith μου έτσι θα κάνει.. αν δεν το'χει κάνει ήδη. Αφού βρίσκει χαζές που πληρώνουν για ό,τι της κατεβεί μαγκιά της.
    Ο καημένος ο Αντρέας πλήρωσε τα σπασμένα εκείνο τ'απόγευμα. Την Κατερινούλα σκέφτομαι που θα δυσκολευτεί να τον ξαναπείσει να την πάει για μπάνιο :))))
    Καλή σου μέρα κοριτσάκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Μέσα στα νερά και στις βουτιές έχεις νερένιο δώρο .... πέρνα να το πάρεις......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Παρόλο που έχω κλείσει χρόνο εδώ ακόμα δεν το έχω πάρει απόφαση! Τι να κάνω; Εγασίας οι λόγοι....
    Θα κάνω όμως τις διακοπές μου ένα μήνα πάνω στο κύμα και θα συνέλθω! Άλλωστε και στο βουνό που είμαι, έχω κάνει τόσα μπάνια που είμαι πιο μαύρη από τους νησιώτες ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Πες κάτι, ή μάλλον γράψε αυτό που σκέφτεσαι! :)

Oscar Wilde Quote

“There are only two tragedies in life: one is not getting what one wants, and the other is getting it.”