2 Ιουλ 2010

Το καλοκαιρινό δωμάτιο μας

Όταν ήμασταν μικρές με την αδελφή μου μοιραζόμασταν το ίδιο δωμάτιο. Μεγάλο δωμάτιο μεν αλλά στενάχωρο δε.. που χώρος για παιχνίδι. Είχε τα κρεβάτια μας, ένα μεγάλο έπιπλο της γιαγιάς που έπιανε ένα ολάκερο τοίχο και καρέκλες για να απλώνουμε τις ποδιές μας μόλις γυρνούσαμε απ΄το δημοτικό σχολείο (μέσα της δεκαετίας του '80, δεν είμαι και καμιά γρια ακόμα!). Ίσα-ίσα που'χε μέρος ενδιάμεσα για να μπαίνουμε και να βγαίνουμε. 

Το προσκέφαλο των κρεβατιών ήταν ακουμπισμένο στον τοίχο και ακριβώς δίπλα απ'το κρεβάτι μου ήταν το παράθυρο, στα πόδια του κρεβατιού μια στενή μπαλκονόπορτα και δίπλα το έπιπλο της γιαγιάς που λέγαμε. Αυτή ήταν η χειμερινή διάταξη του δωματίου. Κατά τη θεωρία της μάνας μου έτσι είχαμε λιγότερο κρύο.

Το καλοκαίρι όμως η μητρική θεωρία έλεγε ότι θέλαμε περισσότερο αέρα. Επιστρατεύοταν λοιπόν ο πατέρας μου και άλλαζε τη διάταξη των επίπλων ώστε το δωμάτιο να καταστεί ευάερο και ευήλιο. Το προσκέφαλο των κρεβατιών γυρνούσε προς το τοίχο του παραθυρου και το έπιπλο της γιαγιάς μετακόμιζε στον τοίχο που ήταν τα κρεβάτια πριν. Οι καρέκλες εύκολα μεταφέρονταν δίπλα απ'τα κρεβάτια.. και να! έτοιμη η καλοκαιρινή διάταξη του δωματίου!

Τη λάτρευα αυτή την αλλαγή. Θυμάμαι την περίμενα πως και πως και όλο ρωτούσα πότε επιτέλους θα την κάναμε. Μ'αρεσε γιατί έδειχνε ξεκάθαρα τον ερχομό του καλοκαιριού, των παιχνιδιών, το κλείσιμο του σχολείου. Ένιωθα ότι ανάπνεα καλύτερα με το κεφάλι κάτω απ'το παράθυρο. Φυσικά σ'αυτό ίσως να έπαιζε και κάποιο ρόλο το ότι δεν είχα πάνω απ'το κεφάλι μου ένα τεράστιο αρχαίο κρεμαστάρι της γιαγιάς που κρεμότανε όλο τον υπόλοιπο χρόνο πάνω απ΄το κεφάλι μου. 

Αυτή η καλοκαιρινή διάταξη συνεχίστηκε μέχρι τις τελευταίες τάξεις του δημοτικού γιατί μετά η μάνα μου έιχε άλλη μια φαεινή ιδέα (ούτε ο Κύρος Γρανάζης να ήταν!) να μας αγοράσει γραφεία για να έχουμε χώρο να μελετάμε στο δωμάτιο μας. Ίσως μας είχε βαρεθεί να γεμίζουμε με μολυβιές και σβησίματα το τραπέζι της κουζίνας δεν ξέρω. Όπως και να'χει αγοράστηκαν τα περίφημα γραφεία κι μια τουαλέτα (όχι το δωμάτιο καλέ, το έπιπλο με τον καθρέφτη από πάνω για να βλέπουν οι νεαρές κυρίες την εμφάνιση και το μαλλί πριν ξεπορτίσουν)' έφυγε το έπιπλο της γιαγιάς και πλέον η καλοκαιρινή διάταξη έγινε παρελθόν. Το δωμάτιο πια έμεινε με μια διάταξη χειμώνα-καλοκαίρ,ι αλλά έχασε λίγη απ'τη μαγεία του στα παιδικά μου μάτια. 


Πόσες φορές δεν παρακάλεσα τη μάνα μου να τα αλλάξουμε ξανά. Ήταν ανένδοτη δεν γινόταν να μπουν τα έπιπλα αλλιώς πλέον. Με άλλα λόγια πίστευε α) ότι πέτυχε την τέλεια διάταξη, ή β) ότι δεν υπήρχε περίπτωση να χωρέσουν τα έπιπλα μ' άλλο τρόπο. Έτσι το δωμάτιο έμεινε με όλο αυτά γεμάτο μέχρι που ήρθε η άγια ώρα που έφυγα για σπουδές κι απέκτησα για πρώτη φορά στη ζωή μου δικό μου δωμάτιο.


Με το που απέκτησα δικό μου χώρο όμως, δεν άντεχα να έχω την ίδια διαρρύθμιση πάνω από κανά δυο μήνες. Μου'μεινε με λίγα λογια απωθημένο; κουσουρι; Ήθελα να αλλάζω συνέχεια θέση στα πράγματα γύρω μου. Όταν έφτανα πια στο σημείο να έχω εξαντλήσει όλους τους πιθανούς συνδιασμούς τότε άλλαζα σπίτι! 

Η αδελφή μου όσο ήταν φοιτήτρια έμεινε στην ίδια γκρασονιέρα μέχρι που πήρε το πτυχίο της (πως άντεξε ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω). Εγω; Άλλαξα 6 διαμερίσματα, από διάρι μέχρι γκαρσονιέρα κι από τριάρι μέχρι στούντιο, με συγκάτοικους και μόνη. Ο λόγος δεν ήταν η καλοκαιρινή διάταξη που ακόμα νοσταλγούσα... αλλά έβαλε κι αυτή το δακτυλάκι της λιγουλάκι.. ;)
Share this :

23 σχόλια:

  1. είδες τι όμορφα είναι που τα θυμάσαι!!! νοσταλγία της παιδικότητας....
    Καλό μήνα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εγώ σαν την αδερφή σου. Δεν τις μπορώ ούτε τις μετακομίσεις, αλλά ούτε και τις αλλαγές. Την διάταξη δεν την αλλάζω μέσα στο σπίτι. Βρήκα μία που με βολεύει και τέρμα. Είναι και που θα βαριόμουνα να κάνω αλλαγές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. αχ ποσο μοιαζουμε!
    κι εγω θελω να αλλαζω διαταξη στα επιπλα συνεχεια!

    υ.γ κι εγω με τον αδερφο μου ενα δωματιο ειχαμε και δεν αντεχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τελικά οι μαμάδες καθορίζουν πολλά πράγματα στις ζωές μας!
    Είναι όμορφα όμως να θυμόμαστε , αυτές τις μικρές στιγμές...

    Απ ότι καταλαβαίνω είσαι έτοιμη για ανακαίνιση ...καλό καλοκαίρι λοιπόν....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ειναι ομορφο να θυμασαι τα παλια,οχι παντα βεβαια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Έχει δίκιο η Νερένια.
    Ποιο δωμάτιο στο σπίτι θα την πληρώσει αυτή τη φορά;
    Χαχαχαχαχα!!! :)))
    Πάντως, το theme με τη θάλασσα στο blog σου, άντεξε αρκετά μπορώ να πω! :)))

    Φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. μήπως μας αντάλλαξαν στο μαιευτήριο;!!!!
    ίδια η μάνα μου είσαι!!!! :-))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Πωπωπω και εμεις ειχαμε καθε καλοκαιρι την αλλαγη στην διακοσμηση και ναι μου αρεσε καλυτερα η καλοκαιρινη!!! Οταν βαλαμε κουκετα και μια τεραστια ντουλαπα δεν τα ξαναλλαξαμε ποτε πια.. Επειτα αλλαξα εγω δωματιο αχαχα!! Και ναι θελω να το αλλαξω αλλα δεν βολευει.. Αν και δεν μπορω τις αλλαγες ή μαλλον πρεπει να τις σκεφτω πολυ πριν..

    Καλη εβδομαδα!
    Μαρουλοφιλακια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ΠΕΡΑΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑ.ΘΑ ΤΑ ΞΑΝΑΠΟΥΜΕ ΤΕΛΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ.ΩΣ ΤΟΤΕ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΒΡΩ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. εμείς αλλάζαμε μόνο τα χαλιά το καλοκαίρι! Θα μπορούσαμε επίσης να πουμε οτι το καθιστικό μεταφερόταν στις πλαστικές καρέκλες της αυλής γιατί η ζέστη μέσα στο σπίτι δεν αντεχόταν ακόμη κι αν εξαφανίζαμε όλα τα έπιπλα και κοιμόμασταν στο πάτωμα. Ευτυχώς μετά απο πολλά χρόνια η κατάσταση είναι έχει απείρως βελτιωθεί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Φούλη μου κάποια πράγματα τα θυμάμαι με χαμόγελο.. αλλά δεν τα νοσταλγώ. Δε θα ήθελα να 'μουν ξανά παιδί και να καθορίζει η μάνα μου τι να κάνω :)

    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. NdN μια διάταξη και τέρμα ε; Δεν βαριέσαι; :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. stella μου μα τι μανία να μας βάζουν μαζί στο ίδιο δωμάτιο! πάλι καλά που τώρα έχουμε το χώρο μας. Δεν μπορείς να φανταστείς τι ομηρικούς καβγάδες κάναμε λόγω του χώρου!
    Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Νερένια μου έτοιμη για ανακαίνιση είμαι πάντα :)))
    Μικροαλλαγές κάνω συνέχεια, δεν μπορώ αλλιώς. Τώρα μεγάλη αλλαγή έχει καιρό να κάνω κι αρχίζω ν'ανησυχώ! :)))
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. η σιωπηλή κραυγή συμφωνώ όχι πάντα. μόνο κάποιες στιγμές από δω κι από κει. συνήθως το παρόν είναι πιο φωτεινό. φυσικά υπάρχουν πάντα εξαιρέσεις σ'αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Lilith μου όλα την πληρώνουν συνέχεια! Δεν έχω ησυχία. Απλά η μεγάλη αλλαγή έχει καιρό να γινει. Όσο για τη θάλασσα στο μπλογκ έκανα πολλές φορές την κίνηση να την αλλάξω αλλά δε μου πήγαινε το χέρι. Αφού τη λατρεύω και δεν αντέχω να μην την κοιτώ από δω κι από κοντά. Ίσως με τον ερχομό του φθινοπώρου να κάνω μπλογκοαλλάγες :)
    Πολλά φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ουφ λες; Γεννήθηκες κι εσύ Ιούλιο; Να το ψάξουμε :)))
    Ώστε και η μάνα σου κάνει συνέχεια αλλαγές; Ενώ εσύ όχι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Marouli μαρουλάκι μου κι εγώ πρέπει να τις σκεφτώ αλλά όχι για πολύ :)
    Αν δεν βολεύει άλλη διάταξη μήπως είναι καιρός να ξαναλλάξεις δωμάτιο; :)))))
    Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Σκρουτζάκο μου νωρίς-νωρίς φεύγεις! Καλό καλοκαίρι και θα σε περιμένω τον Αύγουστοτ :)
    Καλά να περνάς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. zekia αχ τι μου θύμισες τώρα... τότε που μέναμε σε μια θεία του πατέρα μου στο χωρίο και κοιμόμασταν κάτω απ'τα δέντρα με σύντροφο μας τα άπειρα άστερια του καλοκαιρινού ουρανού :)
    ωραία ήταν. τώρα ποιος κοιμάται έξω χωρίς έννοια;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Μου θύμισες εμένα λιγάκι, άλλαζα τα πράγματα, άλλαζα και σπίτια όσο ήμουν φοιτήτρια, 4 συνολικά. Μου θύμισες και το σπίτι της γιαγιάς μια σταλιά με τις ντιβανοκασέλες και τα ντιβανομπάουλα... Όμορφες θυμίσεις :)
    Τώρα σύντροφος, σπίτι μεγαλύτερο και μπόλικα έπιπλα το κάνουν δύσκολο... Και χωριό χωρίς γιαγιά είναι πολύ διαφορετικό τώρα πια...
    Καλή εβδομάδα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Σας αποστέλλω μαγική σκούπα - στοπ-
    παραλαβή μαγικου δώρου - στοπ -
    αναμένουμε - στοπ-

    φιλιά χωρις στοπ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Fri μου όσο στενάχωρο και να'ναι το σπίτι όλο και κάποιος τρόπος θα υπαρχει για αλλαγές. έστω και μικρές να είναι σ'ανανεώνουν!
    χαίρομαι που σου θύμισα τη γιαγια σου.
    Καλά να περνάς!

    Νερένια μου δώρο; Τρέχω να δω. Ευχαριστώ πολύ-πολύ.
    Φιλάκια πολλά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Πες κάτι, ή μάλλον γράψε αυτό που σκέφτεσαι! :)

Oscar Wilde Quote

“There are only two tragedies in life: one is not getting what one wants, and the other is getting it.”