17 Οκτ 2009

17 Οκτωβρίου

Απόγευμα ήρθες να με βρεις. Σε περίμενα στη στάση. Αυτό που δεν περίμενα ήταν να δω τα μάτια σου δακρυσμένα όταν έβγαλες το κράνος. Σε κοίταξα με απορία και κάτι ψέλισες ότι είχες αργήσει και έτρεχες να'ρθεις. Λες κι αυτό εξηγούσε τα δακρυσμένα μάτια σου που με βιασύνη σκούπιζες. Ποτέ ως τότε δε σ'είχα δει να κλαις.. ποτέ δε θα σε ξανάβλεπα..

Πήγαμε βόλτα με τη μηχανή; Πήγαμε για καφέ; Πήγαμε στην παραλία; Ούτε που θυμάμαι πια. Αυτό που θυμάμαι είναι στιγμές.. σκηνές.. πράξεις.. λέξεις.. αγγίγματα. Τα χέρια σου.. το ροζ.. το ολογάλανο.. τ' ανοικτά παράθυρα.. την τελευταία εκέινη στιγμη.

Σου'χα ζητήσει να μείνεις λίγο ακόμα κι είχες πει ότι είν'αργά και βιάζεσαι να γυρίσεις. Περίμενα δίπλα σου το ασανσέρ. Με φίλησες και μετά με κοίταξες μ'ένα περίεργο τρόπο.. λες κι ήθελες να καταγράψεις το πρόσωπο μου στο μυαλό σου, λες κι ήθελες να πάρεις κάτι μαζί σου.. Δεν ξέρω. Πριν μπεις στο ασανσέρ μου έσφιξες στιγμιαία το χέρι, τ'αριστέρο, και έφυγες.
Με τη λογική δεν ήξερα ότι το τέλος ήταν εδώ ήδη. Μα το συναίσθημα που σπάνια ξεγελιέται το ήξερε, το γνώριζε, μου το φώναζε, μου το μαρτυρούσε. Κι ας έκλεινα τα μάτια, τ' αυτιά, κι ας μην ήθελα να ξέρω.


Μπήκα μέσα. Έκλεισα την πόρτα κι έβαλα τα κλάματα. Ένιωθα και ήμουν απαρηγόρητη κι ας μου έλεγε η λογική ότι δεν υπήρχε λόγος να κλαίω.

~~~


Χαραγμένες στιγμές στη μνήμη. Στιγμές που το κάθετι είχε σημασία. Όταν συνέβαιναν όλα δεν το συνειδητοποιούσα μα το κάθε λεπτό εκείνης της μέρας καταγράφηκε με απίστευτα πολλές λεπτομέριες, με αρώματα, ήχους, γεύσεις. Λες κι όλες οι αισθήσεις ήταν σε εγρήγορση, λες κι ήθελαν να καταγράψουν τα πάντα χωρίς προτροπή.. και το έκαναν.

7 σχόλια:

  1. Μάλλον τα ωραιοποιείς... για ζήσεις το μύθο...
    Τα μάτια δάκρυζαν από τον αέρα της μηχανής... και το χέρι στο έπιασε αντί να σε αγκαλιάσει...
    Οσο για το βλέμμα... το φοβερό...
    μάλλον σκεφτόταν τι ώρα είναι....
    και πως θα φύγει....

    Μην ωραιοποιείς... έναν δειλό....
    Αν ήταν μάγκας.. θα είχε εξηγήσει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το συναίσθημα.. ή αλλιώς το γυναικείο ένστικτο να το εμπιστεύεσαι..
    Παλιότερα ένιωθα κι εγώ πως οι στιγμές σιωπής έχουν μαγεία..
    Τώρα θέλω να ξέρω τι σκέφτεται ο άλλος.
    Να μου τα λέει.. Άλλα σενάρια κάνουμε εμείς.. άλλα σκέφτεται εκείνος.. (για τη δική μου περίπτωση μιλάω)
    Καλημέρα σου κοριτσάκι.. Και να είσαι δυνατή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. jacki μου έχεις δίκιο το ένστικτο, όποτε το άκουσα δεν έχασα. καλή μας εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καταστάσεις που όλες λίγο-πολύ, έχουμε ζήσει.. Θέλουμε να ονειρευόμαστε και να φανταζόμαστε πως δεν είναι όλα τόσο ψυχρά και κυνικά όσο μας λέει το μέσα μας ότι είναι. Αλλά τελικά πάντα έτσι είναι. Δυστυχώς!

    Να είσαι καλά και να χαμογελάς.
    :)

    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Και αφού τελείωσε αυτό πάμε παρακάτω και κοιτάμε μπροστά. Η ζωή συνεχίζεται... δεν τελείωσε!!! Η επόμενη αγάπη θα είναι δυνατή και θα φτάσει μέχρι την αιωνιότητα!
    Καλό απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. stavroulazerva έχεις απόλυτο δίκιο τέλειωσε πριν πολλά χρόνια. Απλά κάποια γεγονότα μ'αρέσει να τα καταγράφω για να τα θυμάμαι. Η επόμενη αγάπη είναι ήδη εδώ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Πες κάτι, ή μάλλον γράψε αυτό που σκέφτεσαι! :)

Εννιά χρόνων μπλογκ!

Αλήθεια γιορτάζει το μπλογκακι μου τα 9 χρόνια του!