14 Μαρ 2010

Δραπέτης της κάθε μέρας

Τις τελευταίες μέρες δεν μπορώ να συγκεντρωθώ καθόλου. 
Θες η άνοιξη, θες συναντήσεις απ'τα παλιά, θες τα όνειρα για καλοκαιρινές διακοπές... 
Ό,τι και να'ναι πάντως ο εγκέφαλος μου αρνείται να μείνει για πολύ ώρα σε κάτι. 

Πεταρίζει από δω κι από κει σαν πεταλουδίτσα χωρίς συγκεκριμένο προορισμό. 


Ακόμα κι αυτό το κομμάτι που γράφω εδώ δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ για να το γράψω.

Αφαιρούμαι, κοιτάω το κενό και το μυαλό μου γεμίζει ή αδειάζει από σκέψεις.  

Φεύγει σε ταξίδια, 


γλυστρά σε ασυνείδητες διαδρομές,  

δραπετεύει από τις φυλακές του

8 σχόλια:

  1. πολύ καλά κάνει :-)

    άσχετη απορία: γιατί δίπλα με εμφανίζει ότι έρχομαι από τη Πάφο;;;;!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ουφ μου δεν έχω ιδέα :)
    μάλλον θα έχει αποσυντονιστεί και μπέρδεψε τη Πάφο με τη Λεμεσό... :)))

    καλη βδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλοκαιρινές διακοπές? Η πρώτη σκέψη μου ήταν "πολύ νωρίς δεν είναι για τέτοια όνειρα?" αλλά μετά συνειδητοποίησα πόσο δίκιο έχεις....είναι πολύ κοντά τελικά!
    Καλημέρα και καλή βδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. όντως είναι κάπως νωρίς... αλλά δικαιούμαι να ονειρεύομαι ε? ;)
    είναι πιο κοντά από ότι νομίζουμε αλλά όχι τόσο κοντά ώστε να μετράμε εβδομάδες ακόμα.

    καλή σου μέρα τρελή μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Στέλλα μου καλά θα ήταν αλλά όχι. Έχεις δίκιο πάντως είναι ένα σύμπτωμα του έρωτα... απ'τα πιο ωραία ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Κοίτα να δεις, ίσως να κουράστηκες αρκετά αυτές τις μέρες και να χρειαζόσουν κατέβασμα ρολών, ίσως να αγχώθηκες για κάτι, ίσως να ξενύχτησες και να θες ύπνο!
    Είδες ε; Βγήκε η ψυχολόγος από μέσα μου!

    καλά είναι να ταξιδεύουμε στο τίποτα καμιά φορά, κάνει καλό!
    Καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Coula μου έχεις δίκιο μάλλον μου λείπει ο ύπνος αφού ξυπνώ κάθε μέρα πολύ πρωί για να πάω δουλειά. Προσπαθώ τα σαββατοκύριακα να τον αναπληρώσω λίγο αλλά είναι δύσκολο.

    "να ταξιδεύουμε στο τίποτα" θα το κρατήσω αυτό :)

    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Πες κάτι, ή μάλλον γράψε αυτό που σκέφτεσαι! :)

Το μπλογκιν είναι πάθος

Πόσα χρόνια έχω να γράψω; Σίγουρα πολλά αν και θα ήθελα να είχα συνεχίσει. Το αγαπάω το μπλογκιν με πάθος όπως δεν αγάπησα ποτέ το τουιτερ. ...